สรุปทริปลุยป่า ตื่นมาก็เข็น ลงมาก็จูง ไม่ไหวก็ทอดผ้าป่าช่วยกัน(วินซ์) กับเส้นทางลุยป่ารอยต่อเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน 20-27 พ.ย. 56

[เอส-เมอร์ริด้า]

โค้ด: เลือกทั้งหมด

ติดตามมันทุกกระทู้เลยละกัน  
แต่ของเสือเอสเนี้ยต้องมีภาพเด็ดๆแน่นอน 

ภาพเด็ดๆ นี่เจอทางยาก ความคิดหายเกลี้ยงเลย ผมก็คงตามไปแจมกระทู้อื่นๆ ด้วยครับ

โค้ด: เลือกทั้งหมด

เพิ่งกลับมาถึงบ้านพระประแดง เมื่อเช้า ครับ เอิ๊ก เอิ๊ก

ยินดีด้วยครับ อ.โก ทริปครั้งนี้ได้มีโอกาสปั่นด้วยกันถือเป็นเกียรติมากๆ เลย

โค้ด: เลือกทั้งหมด

มาขอชมภาพสวย มุมกล้องงาม จาก ตากล้อง และ ทัวร์ริ่ง . ขาแรง 

จากมือเข็น ร้อยโล     
[color=#000040][size=150][b]มาขอชมภาพสวย มุมกล้องงาม จาก ตากล้อง และ ทัวร์ริ่ง . ขาแรง 

จากมือเข็น ร้อยโล :? :? :? :? [/b][/size][/color]

ขอบคุณแม่บักฯ เสมอครับ ได้ชมทริปลาวใต้แล้วก็สุดยอดนะ ภาพถ่ายก็สวยงามมากขึ้นเรื่อยๆ

โค้ด: เลือกทั้งหมด

ขอติดตามชมด้วยนะครับคุณเอส-เมอร์ริด้า
[size=150]ขอติดตามชมด้วยนะครับคุณเอส-เมอร์ริด้า[/size]

ยินดีมากๆ ครับ

โค้ด: เลือกทั้งหมด

  
:lol: :lol: :lol:

อาการเป็นปกติแล้ว ได้หัวเราะแบบนี้ เตรียมทริปหน้าต่อได้เลยนะครับพี่อู๋

โค้ด: เลือกทั้งหมด

ขอติดตามท่อง ไพร ด้วยคนครับ
  
ขอติดตามท่อง ไพร ด้วยคนครับ
:P :P :lol:

ระดับพี่น้อย ทริปแบบนี้ก็สบายๆ อยู่แล้ว

โค้ด: เลือกทั้งหมด

ปูเสื่อก่อนละ
ปูเสื่อก่อนละ

อย่าหลับไปก่อนล่ะ สรุปนานนะ

โค้ด: เลือกทั้งหมด

ไม่เคยพลาดเหมือนกัน รอติดตามชมต่อนะครับ... 
ไม่เคยพลาดเหมือนกัน รอติดตามชมต่อนะครับ... :D

ยินดีต้อนรับ อ่านสรุปทริปเพลินๆ นะครับ

โค้ด: เลือกทั้งหมด

...The Adventure มากันครบทีมเลย จะพลาดได้ไง!!! 
...The Adventure มากันครบทีมเลย จะพลาดได้ไง!!! :mrgreen:

ทริปนี้เกือบไปเหมือนกัน เหม่อซะซัดโซเซเกือบล้มเลย ใช่เลยรูปข้างบนระดับปรมาจารย์ทัวร์ริ่งแทบทั้งนั้น

[หางแฮ้ม]

รอชมด้วยคนครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

พักยกแรกที่ถ้ำปลา

..........จอดพักยอดเนินก่อนดิ่งลงมาถ้ำปลา ผ่านทางไปปางอุ๋งก่อน จากนั้นก็ไหลไปต่อผ่านร้านค้าก่อนถึงถ้ำปลา มีการทักทายซื้อของริมทาง เด็กๆ ก็ทักทาย เห็นป้ายก็เข้าไปยังข้างใน ร้านค้ายังมีเปิดหลายๆ ร้านรอต้อนรับนักท่องเที่ยว และมีหลายๆ คนสนใจรถจักรยานทัวร์ริ่งของเราถ่ายรูปเป็นที่ระลึก เราจอดกันหน้าป้ายถ่ายรูปอีกครั้ง


..........เจอพี่ชัยที่จอดพักรอพวกเราที่นี่ ผมก็ไม่ได้สังเกตุเห็น เกรงว่าจะปั่นไปกลุ่มพี่ธานินทร์ บอกว่าอยากจะไปด้วยกันมากกว่า จะได้ค่ำไหนนอนนั่นบ้าง สไตล์เรื่อยๆ พี่ชัยปั่นมาก่อนล่วงหน้าสองวันแรกพักที่แม่สะเรียง นั่งรถทัวร์เลยกลุ่มพี่ธานินทร์ที่พักที่ออบหลวง เลยต้องคอยอีกวันและปั่นมาพร้อมกลุ่มที่ขุนยวม และแม่ฮ่องสอนกว่าจะมาเจอพวกเราครับ เห็นพี่ชัยตัวใหญ่ๆ แต่การปั่นแข็งแรงมากๆ ปั่นตามไม่ทันเลย


.........จอดพักร้านค้า พี่ซาฯ สั่งเบียร์มาทานคลายร้อน ผมก็น้ำตาลเกินเกือบ 300 ยังไม่อยากทานอะไรแม้จะบ่ายโมงแล้ว คุมยังไม่ค่อยดีนัก พี่อู๋ก็ทานน้ำ มีกล้วยแขกซื้อมาจากตัวเมือง อากาศเริ่มร้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเวลาคล้อยบ่ายแล้ว ไม่ได้เข้าไปด้านในอยู่แต่ด้านหน้าเท่านั้น

[เอส-เมอร์ริด้า]

ไต่เนินแรกของจริง...เนินบ้านห้วยผา

.........พักกันพอควรได้เวลาออกจากถ้ำปลาเที่ยงครึ่ง เลี้ยวซ้ายออกมาทางเรียบๆ ไปตามหมู่บ้านห้วยผา เป็นหมู่บ้านที่สวยงามแห่งหนึ่งผ่านทุ่งนาที่กำลังเก็บเกี่ยวลงแขกกัน ตามๆ กันมาเรื่อยๆ ผม พี่อู๋พี่ชัย พี่ซาฯ ปิดท้ายคอยบันทึกภาพระหว่างเส้นทางที่ไหลๆ กันไป ผ่านแนวโค้งของหมู่บ้าน สะพานข้ามน้ำลำห้วย จนเลี้ยวขึ้นเนินปรับเกียร์ไม่ทันเลย คนอื่นๆ นำหน้าไปก่อน ผมมีปัญหากับเบาะเล็กน้อยต้องคอยปรับความสูงให้ขึ้นเขาได้ดีต่างจากทางเรียบจะปรับอีกแบบหนึ่งสำหรับผมนะ

.........ปั่นผ่านแนวต้นไม้มองเห็นด้านล่างของทุ่งนาบ้านห้วยผาสวยงามมาก แต่ผ่านไปอย่างเร็วไม่ได้จอดพัก เพราะเพื่อนๆ ปั่นผ่านกันไปหมดแล้ว ผมเลยต้องตามติดๆ ก็มองเห็นโค้งหักศอกมหากาฬต้อนรับทุกๆ คนปั่นนำหน้าผมไปก่อนแล้ว ผมได้บอกพี่ซาฯ ว่าเนินนี้หรือป่าวที่ต้องเข็นเมื่อทริปวงกลมครั้งแรกนานมากแล้ว ผมนึกความรู้สึกตอนนั้นให้พี่ซาฯ ฟังอีกครั้ง ตอนนั้นเจอเนินเรียกว่าโหดมาก แต่พอผมมาปีนี้ทำไมไม่ยากเลยแฮะ ปั่นแซงคนอื่นๆ กันทุกๆ คน หรือเราแรงดีเริ่มสตาร์ทติดแล้ว 555


.........ผมปั่นขึ้นเนินแบบเกียร์ 1-1 หรือ 1-2 ได้อย่างสบายๆ ไปจอดคอยพี่ซาฯ ก่อนใครมาได้ 2-3 พับแรกอย่างง่ายๆ ทานน้ำ ขนมเติมบ้างนิดหน่อย แล้วก็ไปต่อกับพี่ซาฯ เรื่อยๆ ผ่านร้านค้าข้างทางที่ผมก็เคยแวะพักเมื่อครั้งก่อน แต่ตอนนี้มีร้านเดียวที่ขายของพืชพันธ์ไม้ป่า จากนั้นก็ปั่นไปต่อ

..........ที่ผมบอกว่าเส้นทางหักศอกง่าย นั้นจำผิด นี่เลยครับต่อจากนี้เจอหนักๆ ทั้งนั้นจนผมเริ่มรื้อฟื้นได้ทีละโค้งแล้ว มันชันมากขึ้นเรื่อยๆ สลับเบา หนักไปตลอดยาวๆ เลย ผมเริ่มจะไม่ค่อยจะไหวเหมือนกันแล้ว อัดแต่ละทีจำได้เลยว่าเหนื่อยๆ มากๆ จนต้องจอดพักเป็นระยะๆ ผ่านแต่ละจุดบางทีต้องเข็นบ้างเลยล่ะครับ อากาศร้อนมากด้วย จนต้องจอดอีกหลายๆ ครั้ง พี่อู๋ และพี่ชัยยังอยู่ข้างหลังไม่เห็น ให้พี่ซาฯนำหน้าไปก่อน


..........ปั่นมาเกือบชั่วโมงกว่า ยังไม่หมดเนินห้วยผา มาจุดพักริมทางต้นไม้บังร่มได้ดี จึงจอดทานมื้อเที่ยงกันที่นี่เลยดีกว่า จนพี่ชัย พี่อู๋ตามมาสมทบ จึงหาที่นั่งทานอาหารที่นำมาวางแบกับพื้น ได้อารมณ์ทัวร์ริ่งมีข้าวเหนียว ไก่ย่าง กินอย่างอร่อยมากๆ พี่ซาฯ นำหมูทอดของพี่พีระพงษ์มาชวนทานด้วยกัน อร่อยสุดยอดหลายๆ ช่างสุขดีแท้

[เอส-เมอร์ริด้า]

เจอผู้ใหญ่ใจดีที่เคารพยิ่ง

.........ผมได้โทรคุยพี่ตั้มอยู่ที่เชียงใหม่เมื่อเช้า จนบ่ายสามโมงก็มาเจอกันระหว่างทางที่พี่ตั้มขับรถขนอุปกรณ์การไฟฟ้าซ่อมบำรุงกลับตัวเมืองแม่ฮ่องสอน พี่ตั้มบอกว่าขาแรงทั้งนั้น ไปเหอะเดี๋ยวก็รู้เอง ฝนตกด้วยเมื่อคืน แอบยิ้มมุมปาก ช่วงนั้นผมกำลังไต่เนินชันมากๆ กันอยู่ผมยังจอดพักเข็นแล้ว ได้ฟังพี่ตั้มบอกมาแล้วยิ่งกลัวไปใหญ่เลย ขาแทบไม่มีแรงขึ้นบันได พูดคุยอยู่ไม่นานมากนักเพราะถนนลาดชัน จึงกราบลาพร้อมอวยพรจากพี่ตั้มให้ปลอดภัยทุกๆ คน




........ผมก็ปั่นอัดขึ้นเนินตรงๆ นี่มันเปลืองแรงชะมัดหยาดเลย เห็นพี่ซาฯ ปั่นซิกแซกช่วยได้มาก แต่ผมกลัวล้มยังไม่กล้าเรื่องการควบคุมแฮนด์ลำบาก ยิ่งชันๆ แล้วพลาดออกนอกข้างทางได้ทุกเมื่อ ยังเจอหลายเนินชันๆ เลยอีกยาวหลายกิโลกว่าจะถึงยอดเขา บางทีก็ต้องจอดพักเพราะไม่ไหวจริงๆ และคอยตรวจสอบน้ำตาลของตัวเอง เติมขนมให้พอดีกับการใช้ พร้อมได้ถ่ายภาพไปด้วย


........ถ้าผมให้คะแนนความยาก ผมยกให้เนินบ้านห้วยผานี่แหละครับ ใช้เวลาเกือบ 3 ชม. กว่าจะถึงยอดลูกนี้ที่ความสูง 300-750 เมตร มีลงเขาระหว่างกลาง ทำให้เพิ่มการไต่มากว่านี้อีก น่าจะราวๆ 1000 เมตรที่ต้องไต่กันเลย จนเวลาบ่ายสามกว่าๆ แล้วจึงได้ลงเนิน

[met]

ดีรอบวงครับ

ขออนุญาตปักหมุด ฉึก ๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ขอพักเอาแรงที่ร้านค้าบ้านแม่สุยะ

.........ไม่ง่ายเลยที่จะผ่านเนินบ้านห้วยผามาได้ ทุกๆ คนหมดแรงไปตามๆ กัน พอเจอทางลงเขาผมก็แวะเข้าป่าจะไปถ่ายภาพ พี่ซาฯ จอดรอตรงจุดที่เคยถ่ายบันทึกภาพไว้คราวก่อน ทำเอาผมร้องโอ้ยๆ เลยก็เจอทั้งไมยราฟ และต้องหญ้าเจ้าชู้เป็นทีสุด หนามต่ำทั้งมือ ขา แขน เต็มไปหมด เดินเข้าไปได้อย่างไรเนี่ย ต้องถอยกลับแทบไม่ทันเลย พี่ซาฯ หัวเราะ อ้าวนึกว่าจะเข้าไปถ่ายทุกข์ ผมว่าผมได้ทุกข์มากกว่าพี่ซาฯ แหม่ 5555

.........ได้เวลาไหลยาวๆ ลงเขา แต่ก็ต้องไม่ประมาท ระมัดระวังไม่ให้แหกโค้ง ไหลลงเร็วเกิน มีโค้งหักศอกอยู่สองช่วงคอยรับจังหวะการไหล เรื่องการลงเขาผมก็ไม่ค่อยกล้าไหลเร็ว ค่อยๆ ไม่เกิน 50 กม.ต่อชม.ยกก้นไว้หลังเบาะ ถ่ายน้ำหนักไปด้านหลังให้มากๆ ทรงตัวสร้างบาลานซ์ให้ดี ใจต้องเย็น ไม่รีบร้อน ทุกๆ อย่างจะปลอดภัย จำไว้ตลอดครับ


.........ผมลงมาหลังสุด รู้สึกเจ็บไข่ บอกพี่ซาฯ เดี๋ยวผมจะถอดกางเกงเปลี่ยนเอาออกใส่อีกตัว แต่เส้นทางมันมีรถยนต์วิ่งตลอด ก็เลยไม่ขอเปลี่ยนไหลตามพี่ซาฯ ต่อไปเรื่อยๆ จนถึงบ้านแม่สุยะ พบร้านค้าตรงจุดโค้งแรก เห็นพี่ชัย และพี่อู๋จอดคอยอยู่ก่อนแล้วที่ศาลาพักริมถนน ผม พี่ซาฯ เข้าไปจอด นั่งพักกันที่ร้านอาหารกันเลย อาการเหมือนน้ำตาลลดลงโหยๆ วัดดูต่ำจริงๆ 72 มล. เติมอาหารกล้วยแขกหมดถุง และน้ำ ขนม ทานก๋วยเตี๋ยวแบ่งกับพี่ซาฯ ไปด้วย


.........ตอนนี้ให้พี่อู๋ได้นอนพักบ้าง เห็นว่าเหนื่อยอาการล้าลงอย่างมาก ส่วนผมแรงดีขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งตกเย็น ยิ่งคึกแฮะ เติมน้ำใส่ขวดให้เต็มทุกใบ เวลาก็เกือบจะ 5 โมงเย็นแล้วเรายังไม่พ้นเนินลูกข้าวหลามเลย และต้องผ่านปางมะผ้า ก่อนขึ้นยอดดอยกิ่วลม คืนนี้ช่างยังอีกยาวไกล และยาวนานเหลือเกิน ใกล้มืดยิ่งกดดันเรื่องเวลา

[เอส-เมอร์ริด้า]

เนินต่อไปที่ต้องผ่าน...เนินลูกข้าวหลาม

.........พวกเราเตรียมตัว เตรียมไฟท้าย หน้าให้พร้อม คิดว่ามืดก่อนถึงยอดเนินนี้แน่ๆ ผมหาเชือกมาผูกไฟท้ายยี่ห้อนี้เป็นยางรัดหลักอาน แต่มีเต็นท์ ถุงนอนมาบัง ทำให้ต้องหาเชือกมาผูกท้ายแทน หมวกที่ซื้อมาใหม่ยี่ห้อ Laser ก็มีไฟกระพริบท้ายหมวกใช้ได้ดีที่เดียว ไฟหน้าผมเปลี่ยนถ่านเรียบร้อยผูกมัดกับตะเกียบแน่นหนาไม่หลุดง่ายเหมือนครั้งก่อนทุกอย่างพร้อม เดินหน้าลุย


.........เส้นทางยังเรียบไปตามแนวหุบเขามีไหลลงยาวๆ ไม่ชัน แต่ไหลได้ดี ผมนำมาก่อนแต่ก็จอดแวะถ่ายรูป ให้คนอื่นๆ นำหน้าไปก่อน จุดนี้เป็นทางเข้าบ้านรุ่งอรุณ คล้ายสำนักปฏิบัติธรรม พี่ตั้มบอกถ้ามืดค่ำก็พักที่นี่ได้ บรรยากาศมีห้วยลำธารไหลผ่าน มีทุ่งนาริมทางสวยงาม และภูเขารูปทรงแปลกตา ตื่นเช้ามาได้เห็นสายหมอกยามเช้า




.........ผมก็ปั่นตามหลังไปเรื่อยๆ จนถึงมุมโค้งข้ามสะพาน พี่ซาฯ จอดแวะพักซื้อน้ำมันทอดไข่เจียว ที่พี่ชัยบอกว่าจะทอดไข่มื้อเย็นให้ทาน แต่ขาดน้ำมัน จนเริ่มขึ้นเนินเขาผมก็นำหน้าไปก่อน พี่ชัยขึ้นไปก่อนใคร ตามด้วยพี่อู๋ เนินนี้เป็นเนินเรียกแขกก็ว่าได้ เพราะยังไม่ใช่เนินลูกข้าวหลาม แต่ก็ชันมากๆ เกิน 15 เปอร์เซนต์ เพราะเกือบจะต้องเข็นและก็ยาวพอให้เมื่อยพอดีๆ บางครั้งพี่อู๋ยังต้องซิกแซก ผมก็ปั่นแซงไปก่อนกลัวจะชนกันเอง 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

บุกตะลุยเนินลูกข้าวหลาม

.........ผมนำหน้าพี่ซาฯ จอดซื้อของก่อนขึ้นเนินแล้ว ผมก็อัดยิงยาวๆ ต่อไป เนินลูกข้าวหลามจำได้ว่าโหดเมื่อปั่นครั้งแรก แต่ครั้งนี้ผมว่าไม่หนักเท่าไรนะ ปั่นขึ้นช่วงแรก 4 กม.ผมขึ้นมาไม่ยากอัดขึ้นมาได้ตลอด จนแซงพี่อู๋ แต่ตามพี่ชัยไม่ทัน มองเห็นตะวันตกดินที่แสงสุดท้ายเรียกว่าผีตากผ้าอ้อม แต่ใจก็ไม่อยากยกกล้องถ่ายภาพ คิดว่ายังอัดเนินต่อไปได้เรื่อยๆ จอดพักเป็นช่วงๆ ตรวจและเติมน้ำตาลไม่ให้เกิน 200 มก. จนมาพักรอพี่ซาฯ และพี่อู๋ก่อนดีกว่า มืดมากแล้วมองทางไม่เห็น และแสงหายไปอย่างรวดเร็วในพริบตาอากาศก็เริ่มเย็นลงเรื่อยๆ 17 องศา




.........ผมจอดซักพัก ก็เห็นแสงไฟพี่อู๋มาก่อน จึงพักจอดรอพี่ซาฯ พร้อมๆ กัน ไม่นานพี่ซาฯ ก็ตามมาตอนนี้ไม่รู้จะมีแผนอะไรบ้าง จะนอนที่เนินลูกข้าวหลาม หรือว่าจะลงไปนอนปางมะผ้า หรือจะอัดยาวขึ้นยอดดอยกิ่วลม ยังประเมินตัวเองไม่ได้ แต่ผมก็พร้อมลุย 555 นั่งพักถ่ายรูปเล่นแสงไฟซักพัก พี่ซาฯ ก็บอกว่าแรงไม่เหลือแล้ว ขอนอนที่เนินลูกข้าวหลามแล้วกัน โอเคเลยเพ่ เอางัยเอากัน ผมก็ดูๆ ก็น่าจะยากที่จะลุยต่อ ยังเหลืออีก 2 กิโลจะถึงยอดไม่ใช่ง่ายๆ

[ซาเล้งสีแดง]

ไปให้สุดขอบฟ้า♥
ไปให้สุดขอบฟ้า♥
ไปให้สุดขอบฟ้า♥

[เอส-เมอร์ริด้า]

รอชมด้วยคนครับ

ยินดีครับพี่วี เส้นทางแบบนี้ได้แต่เข็นอย่างเดียว ปั่นไม่เป็นเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

ดีรอบวงครับ

ขออนุญาตปักหมุด ฉึก ๆ

สวัสดีครับเฮียปิง ขอบคุณที่ได้ไปสัมผัสที่นี่ซักครั้ง ลืมไม่ลงเลย 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

ไปให้สุดขอบฟ้า♥
ไปให้สุดขอบฟ้า♥
ไปให้สุดขอบฟ้า♥

ย้อนแสงสวยงดงามมาก บรรยากาศช่วงนั้น อินสุดๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

จุดหมายคืนนี้เนินลูกข้าวหลาม

จากที่ได้นั่งพักตรงขอบทาง เหลืออีก 2 โลกว่าๆ จะถึงยอดดอย ทางขึ้นช่วงสองโลหลัง หนัก โหดกว่าช่วงแรกๆ ที่ปั่นขึ้นมาความมืดมิดไม่มีแสงตะวันแล้ว ติดไฟหน้าของผมเริ่มมีปัญหาถ่ายชาร์ทที่ใช้หมดอายุ จนต้องเป็นเป็นอัลคาไลท์ ทางขึ้นไม่รู้ว่าชันแค่ไหน วัดจากความรู้สึกว่าหน้ารถส่ายไปมาตลอด ควบคุมไม่ค่อยได้ แถจะหล่นข้างทาง จนต้องปั่นกลางเลนส์ถนน ถ้ามีรถมาค่อยหลบ ฟังเสียงและดูแสงไฟเอา ผมปั่นนำหน้าพี่ซาฯ และพี่อู๋ มาห่างๆ จนถึงยอดดอยแสงไฟทำให้หมาเฝ้าร้านค้าเห่ากันระงม ผมเป็นโรคกลัวหมา เลยจอดคอยพี่ซาฯ ก่อนไม่อยากไปต่อ
รอจนพี่ซาฯ และพี่อู๋ขึ้นมาแล้ว ก็หาทำเลกางเต็นท์นอน มองหาศาลาตรงนั้น พี่ซาฯ บอกว่าเคยมานอนบนนี้แล้ว ใช้ได้เลยนอนได้ 3 เต้นท์สบายๆ เหมือนเป็นที่ขายของเฝ่ามูเซอดำที่บ้านลูกข้าวหลามด้านล่าง



เรื่องเต็นท์ยังไม่ต้องกาง ทำอาหารกินกันก่อน จุดเตาหุงข้าวก่อนเพื่อน พอดีมีชาวเขาขึ้นมาพอดี ขอกางเต็นท์นอนได้มั๊ย เค้ายินดีไม่ได้หวงห้ามอะไร ตามสบายๆ เลย เค้าบอกว่ามีร้านขายเบียร์เปิดไฟ ขอให้เปิดประตูได้ และถามว่ามาจากไหน ปั่นมาจากแม่ฮ่องสอน ได้แค่ที่นี่มืดพอดี ขอพักตรงนี้ก่อน เค้าล่าฟาน และหมูป่ามาได้สองตัว ชวนเราลงไปทานที่หมู่บ้านด้วย

พวกเราเตรียมหาอาหารมาวางไว้ก่อน เตาฟู่จัดโดยพี่ซาฯ เอามาใช้จุดที่ได้ทดสอบมาแล้ว 1 เดือน ผมก็นำข้าวกล้องมา 6 กะป๋องตวงใส่หม้อให้พอดีคนคนละกำมือ ใส่น้ำประมาณ 1 องคุลีได้พอดี แต่ข้าวกล้องแข็งคงต้องเพิ่มอีกหน่อย แต่ก็ทานกันได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

หุงข้าวมื้อแรก

หลังจากร่ำเรียนวิชาหุงข้าว มาก็ได้ใช้จริง การหุงข้าวใช้เวลาพอควรที่จะให้สุกได้ที่ ต้องมีการดุงข้าวก่อนสุก แต่มื้อแรกอาจจะไหม้นิดหน่อยไม่เป็นไรครับ แค่นี้ก็เป็นดินเนอร์สุดหรูบนดอยที่หาโอกาสมาทำได้ยากยิ่ง และต้องพยายามคนข้าวตลอด ไม่งั้นติดหม้อไหม้ได้เหมือนกัน



พี่ชัยคงลงไปปางมะผ้า ไม่เห็นตอนขึ้นมา คงนอนกับกลุ่มพี่ธานินทร์ที่นอนที่นั้น ไม่มีโอกาสได้ทักทายกัน



พี่อู๋เดินไปซื้อเบียร์มาได้ 2 กะป๋อง และไม่อยากเชื่อมีโค้กซีโร่มาฝากด้วย เยี่ยมเลยอยากทานพอดี ไม่ค่อยมีขายแต่ที่นี่มีครับ เราเตรียมข้าวเสร็จแล้วลำดับต่อไปทอดกุนเชียงที่ผมซื้อมา 1 แพ็คอีก 1 เมนูเด็ด พี่ซาฯ หาแวะซื้อน้ำมันจนได้ที่ร้านค้าก่อนขึ้นดอยลูกข้าวหลาม พี่ชัยจะทอดไข่ขาดน้ำมัน แต่ก็ขาดมือทอดไข่ซะแล้ว