ออกทัวร์ริ่งคนเดียว แต่ไม่กล้านอนคนเดียวทำไงดีครับ

[freez]

หาเพื่อนนอนด้วยครับ...แบบคืนต่อคืน..... ว่าแต่จะมีแรงปั่นไหมหนอ.....

[Aud Phuket]

หาเพื่อนนอนด้วยครับ...แบบคืนต่อคืน..... ว่าแต่จะมีแรงปั่นไหมหนอ.....

ไอเดียดี แต่สงสัยค่าทริปคงบานทะโรค

[jamzkub]

ปัญหาเดียวกันเลยครับ
อยากออกทัวร์ริ่งฉายเดี่ยวแต่กลัวผี............ไม่กล้านอนคนเดียว

[O'Pern]

ถ้าไปต่างประเทศ เขามีที่พักแบบห้องรวม มักจะเรียก Hostel ค่าใช้จ่ายถูกดีด้วย

แต่ในไทยเรายังไม่มี

ทางแก้
- กลัวอะไรก็ต้องชนกับมันแล้วล่ะครับ ค่อยๆ เริ่มจากออกทริปเป็นกลุ่มแล้วแยกนอนเดี่ยวดูก่อน ยังไงก็มีเพื่อนอยู่ข้างๆ ห้องให้พออุ่นใจ (แม้ว่าจะไม่อยากขี่เป็นกลุ่มก็ตาม)

ความกลัวเกิดจากจิตใจของเราเองล้วนๆ ครับ

Fear is a mind killer

[TC-unity]

หาเพื่อนนอนด้วยครับ...แบบคืนต่อคืน..... ว่าแต่จะมีแรงปั่นไหมหนอ.....

อันนี้น่าสนใจครับ เรียกแบบไซด์ไลน์มาเป็นเพื่อนไม่เหงาๆๆ

[M-20]

ผมก็ออกทัวร์คนเดียวครับ แต่จะต่างกันตรงที่ว่า ผมชอบเจอะเจอ พูดคุยทักทายกับพี่ผีทั้งหลายครับ

มีอยู่บางครั้ง มีผู้หวังดีแนะนำโรงแรม เบอร์ห้องมาให้ พอเอาเข้าจริงก็ไม่พบไม่เจออะไร อย่างที่ปากเซนี่ มีโรงแรมที่เป็นวังเก่า ลือกันว่า ผีชุมกว่ายุง ได้เบอร์ห้องมาด้วย อยู่ชั้นสาม พอเอาเข้าจริง นอนหลับสบายถึงเช้า

แต่บทจะเจอนี่ ไม่ได้ตั้งตัวครับ อย่างที่หลวงพระบาง กะที่แถวๆเขาใหญ่

ขอให้โชคดีครับ

ที่เจอมา(หลวงพระบาง ,เขาใหญ่)หน้าตาเป็นไง ? แล้วทำอย่างไร ? ..ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยดิ

[blacklids]

ผมก็ออกทัวร์คนเดียวครับ แต่จะต่างกันตรงที่ว่า ผมชอบเจอะเจอ พูดคุยทักทายกับพี่ผีทั้งหลายครับ

มีอยู่บางครั้ง มีผู้หวังดีแนะนำโรงแรม เบอร์ห้องมาให้ พอเอาเข้าจริงก็ไม่พบไม่เจออะไร อย่างที่ปากเซนี่ มีโรงแรมที่เป็นวังเก่า ลือกันว่า ผีชุมกว่ายุง ได้เบอร์ห้องมาด้วย อยู่ชั้นสาม พอเอาเข้าจริง นอนหลับสบายถึงเช้า

แต่บทจะเจอนี่ ไม่ได้ตั้งตัวครับ อย่างที่หลวงพระบาง กะที่แถวๆเขาใหญ่

ขอให้โชคดีครับ

ที่เจอมา(หลวงพระบาง ,เขาใหญ่)หน้าตาเป็นไง ? แล้วทำอย่างไร ? ..ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยดิ

อยากฟังเรื่องเล่าด้วยคนครับ

[demolisher]

ถ้าไปต่างประเทศ เขามีที่พักแบบห้องรวม มักจะเรียก Hostel ค่าใช้จ่ายถูกดีด้วย

แต่ในไทยเรายังไม่มี

ทางแก้
- กลัวอะไรก็ต้องชนกับมันแล้วล่ะครับ ค่อยๆ เริ่มจากออกทริปเป็นกลุ่มแล้วแยกนอนเดี่ยวดูก่อน ยังไงก็มีเพื่อนอยู่ข้างๆ ห้องให้พออุ่นใจ (แม้ว่าจะไม่อยากขี่เป็นกลุ่มก็ตาม)

ความกลัวเกิดจากจิตใจของเราเองล้วนๆ ครับ

Fear is a mind killer

แค่อยากจะช่วยบอกว่าเมืองไทยมี hostel เยอะเหมือนกันนะ (ไม่ได้จะขัดเนาะ ขออภัยครับผม) ตามแหล่งท่องเที่ยวหรือโดยเฉพาะใน กทม. ก็มี ...แต่เราเองในฐานะที่เป็นคนไทย...ไม่ค่อยรู้ง่ะ แหะๆ ลองค้น google ด้วยคำว่า "ไทย hostel" ดูก็น่าจะเจอหลายแหล่งอยู่เหมือนกันครับผม

นอน hostel ก็ดีเนอะ ในแง่หนึ่ง-อาจจะไม่เป็นส่วนตัวนักเพราะทั่วๆ ไปก็มักจะเป็นแบบห้องน้ำรวม เอาสัมภาระมากองไว้หัวนอน กรนกันกระจาย ฯลฯ แต่ในอีกแง่หนึ่ง-ก็คงเหมาะกับท่านที่กลัวผีไม่น้อย เว้นแต่จะมานั่งสุมหัวเล่าเรื่องผีกัน นอนไม่ได้ล่ะมรึ้งงงง


******************************


ผมว่า "ความกลัว" มันห้ามไม่ได้หรอกง่ะ คนที่กลัวความสูงแล้วบอกว่าอย่ากลัว...จะทำได้เรอะฮะ ผมมีเพื่อนคนหนึ่งกลัวกุ้ง กุ้งทุกอย่างยกเว้นน้องกุ้ง แค่เห็นมาใกล้ๆ ก็หน้าเสียแล้ว แก้ไม่ได้ง่ะ เพื่อนทุกคนต้องห้ามสั่งกุ้งมากินร่วมโต๊ะร่วมมื้อด้วย ส่วนคนที่กลัวผี ผมเห็นห้อยพระเต็มคอก็ยังไม่กล้านอนคนเดียวก็มี สงสัยไม่มั่นใจในพุทธคุณ ไม่ก็ไม่มั่นใจว่าแท้หรือเปล่า 5 5 5 5


เคยเจอสถานธรรมหรือวัดบางแห่งที่มีกุฏิเล็กๆ (ผมว่าเหมือนกระท่อมที่มีแค่ฝา 4 ด้านมากกว่า) อยู่ตามมุมต่างๆ ของป่าช้าหรือไม่ไกลจากป่าช้า เรียงรายมาเรื่อยๆ จนถึงโบสถ์หรือศาลา นัยว่าเอาไว้ฝึกพระหรือเณรให้ไปจำวัดคนเดียว บางหลังมีตุ๊กแกเป็นเพื่อนเราด้วย คิดดูจิ แค่มันเดินกุกกักเราก็นอนไม่ได้แย้ว ยิ่งตอนมันร้องหรือมันเกาะอยู่เหนือหัวเหนือขื่อบางท่านอาจได้ย้ายหนีไปมุดหัวติดข้างฝาแทน ...แต่ซักหลายๆ วันก็น่าจะชินนะครับ คืออยากจะบอกว่าบางทีความเคยชินมันอาจจะช่วยเรื่องความกลัวได้ก็เป็นได้นะขอรับ

[สนั่น อันทเกตุ]

จนปัญญา
ไม่รู้จะแนะนำยังไงครับ
ผมกลับเลือกที่จะนอนในบริเวณที่เงียบสงบ
ห่างไกลผู้คนแม้จะไม่มีไฟฟ้า ก็ไม่เป็นไร
หลาย ๆ ทริป ตกดึกมา แทบได้ยินเสียงลมหายใจตัวเอง
เงียบ สงบ-มีสมาธิดีมาก แต่ก็จะอธิษฐาน-บอกเจ้าที่เจ้าทางก่อน ครับ

[เติมศักดิ]

ผมเป็นอีกคนที่ไม่กลัวผีชอบนอนคนเดี๋ยวครับหลับสบายดีนอนกันหลายคนกับคนอายุมากตีสามเขาตื่นแล้วทำนุ็นทำนี่ทำให้เรานอนไม่หลับครับร้ายยิ่งกว่ากลัวผีอีกวันรุ่งขึ้นจะทำให้เหนื่อยปั่นไม่ออกผมกลัวคนครับถึงไม่ออกทัวร์คนเดียวครับ

[Jord at Rayong]

ที่หลวงพระบางนี่ กำลังจะหลับ เห็นเป็นชายหญิงส่าห้าคน ใส้ชุดชาวบ้าน เดินเข้ามาในห้อง แล้วมาหยุดยืนอยู่รอบเตียงครับ หลังจากนั้นก็เริ่มแซวผม ประมาณตัวใหญ่ล้นเตียงบ้างล่ะ อ้วนแล้วยังนอนกรนดังบ้างล่ะ นอนก็ล้นเตียง หัวกัน แล้วก้บอกว่า ข้ามาเย้าเจ้าเล่น จากนั้นคนหนี่งแกก็ดึงขาผมจนผมสะดุ้งตื่น ก็ตื่นมาท่าที่ฝันนั่นแหละครับ ขายังรู้สึกว่าโดนดึงอยู่เลย

ที่เขาใหญ่ เมื่อสักสามสี่ปีที่แล้ว ปีที่หนาวจัดๆนั่นแหละครับ ผมปั่นจากหลวงพระบางกลับมาเขาใหญ่ (คนละทริปกับข้างบน) วันสุดท้ายปั่นจากโคราชมาที่ Hug Station ที่เขาใหญ่ เพราะจอดรถไว้ที่นั่น กะเอาแบบม้วนเดียวจบไม่ค้างที่ไหนอีกแล้ว

ตอนปั่นขึ้นเขาปักมาก็ค่ำแล้ว พอเลี้ยวซ้ายแล้วปั่นผ่านเขาแผงม้ามาถึงอ่างเก็บน้ำเป็นเวลาเกือบจะห้าทุ่มแล้ว อากาศเย็นจัด แสงไฟถนนเริ่มจะทิ้งช่วงห่าง ต้องอาศัยแสงไฟจากไฟฉายแรงสูงของต้วเอง ปั่นไป เห็นคนเดินสวนมาเป็นเงาตะคุ่มๆ ไม่ได้ถือไฟฉายหรืออะไรสักอย่าง ตอนสวนกันผมก็ไม่กล้าเอาไฟฉายกราดไปดูหน้าเค้า เดี๋ยวจะโดนด่า ก็สวนกันไปเฉยๆ อีกสักพักก็มีมาอีก เป็นเงาดำๆ ไอ้เราก็เกรงใจ จนกระทั่งอีกสักพักก็มีมาอีก คราวนี้อดใจไม่ได้ พอห่างกันสักห้าเมตร เอาไฟฉายแรงสูงที่ติดอยู่กับหมวกกราดแสงไปดูหน้าพี่เค้าหน่อย ว่าทำไมพี่เค้ามาเดินมืดๆในคืนเดือนดับแบบนี้

เจออะไรเหรอครับ เจออะไรที่เหมือนส่องเงาครับ คือพอโดนแสงไฟก็ไม่เห็นจะมีอะไรเลย พอสวนกันไปได้สักหน่อยผมก็เลยหยุดรถ แล้วส่องตามไป ก็เหมือนเดิมครับ คือเห็นเป็นเงาคนเดินมืดๆ พอส่องไฟไปก็ไม่เห็นอะไร จะว่าหลอนก็ไม่ใช่ เพราะเงามืดๆเนี่ยเห็นได้จริงจากแสงไฟรั้วหรือถนนที่ไกลออกไป

ก็ปั่นต่อชิวๆจนถึงที่หมาย เค้าก็ไม่ได้ตามมา

หลังจากนั้นผมก็ลองขับรถเส้นนั้นตอนกลางคืนอีกหลายรอบ ฏ้ไม่ยักจะเจอคนเดินถนนตอนดึกๆเหมือนตอนปั่นอีก

ยืนยันนะครับ ว่าไม่ได้โม้

[O'Pern]

ถ้าไปต่างประเทศ เขามีที่พักแบบห้องรวม มักจะเรียก Hostel ค่าใช้จ่ายถูกดีด้วย

แต่ในไทยเรายังไม่มี

ทางแก้
- กลัวอะไรก็ต้องชนกับมันแล้วล่ะครับ ค่อยๆ เริ่มจากออกทริปเป็นกลุ่มแล้วแยกนอนเดี่ยวดูก่อน ยังไงก็มีเพื่อนอยู่ข้างๆ ห้องให้พออุ่นใจ (แม้ว่าจะไม่อยากขี่เป็นกลุ่มก็ตาม)

ความกลัวเกิดจากจิตใจของเราเองล้วนๆ ครับ

Fear is a mind killer

แค่อยากจะช่วยบอกว่าเมืองไทยมี hostel เยอะเหมือนกันนะ (ไม่ได้จะขัดเนาะ ขออภัยครับผม) ตามแหล่งท่องเที่ยวหรือโดยเฉพาะใน กทม. ก็มี ...แต่เราเองในฐานะที่เป็นคนไทย...ไม่ค่อยรู้ง่ะ แหะๆ ลองค้น google ด้วยคำว่า "ไทย hostel" ดูก็น่าจะเจอหลายแหล่งอยู่เหมือนกันครับผม

นอน hostel ก็ดีเนอะ ในแง่หนึ่ง-อาจจะไม่เป็นส่วนตัวนักเพราะทั่วๆ ไปก็มักจะเป็นแบบห้องน้ำรวม เอาสัมภาระมากองไว้หัวนอน กรนกันกระจาย ฯลฯ แต่ในอีกแง่หนึ่ง-ก็คงเหมาะกับท่านที่กลัวผีไม่น้อย เว้นแต่จะมานั่งสุมหัวเล่าเรื่องผีกัน นอนไม่ได้ล่ะมรึ้งงงง


******************************


ผมว่า "ความกลัว" มันห้ามไม่ได้หรอกง่ะ คนที่กลัวความสูงแล้วบอกว่าอย่ากลัว...จะทำได้เรอะฮะ ผมมีเพื่อนคนหนึ่งกลัวกุ้ง กุ้งทุกอย่างยกเว้นน้องกุ้ง แค่เห็นมาใกล้ๆ ก็หน้าเสียแล้ว แก้ไม่ได้ง่ะ เพื่อนทุกคนต้องห้ามสั่งกุ้งมากินร่วมโต๊ะร่วมมื้อด้วย ส่วนคนที่กลัวผี ผมเห็นห้อยพระเต็มคอก็ยังไม่กล้านอนคนเดียวก็มี สงสัยไม่มั่นใจในพุทธคุณ ไม่ก็ไม่มั่นใจว่าแท้หรือเปล่า 5 5 5 5


เคยเจอสถานธรรมหรือวัดบางแห่งที่มีกุฏิเล็กๆ (ผมว่าเหมือนกระท่อมที่มีแค่ฝา 4 ด้านมากกว่า) อยู่ตามมุมต่างๆ ของป่าช้าหรือไม่ไกลจากป่าช้า เรียงรายมาเรื่อยๆ จนถึงโบสถ์หรือศาลา นัยว่าเอาไว้ฝึกพระหรือเณรให้ไปจำวัดคนเดียว บางหลังมีตุ๊กแกเป็นเพื่อนเราด้วย คิดดูจิ แค่มันเดินกุกกักเราก็นอนไม่ได้แย้ว ยิ่งตอนมันร้องหรือมันเกาะอยู่เหนือหัวเหนือขื่อบางท่านอาจได้ย้ายหนีไปมุดหัวติดข้างฝาแทน ...แต่ซักหลายๆ วันก็น่าจะชินนะครับ คืออยากจะบอกว่าบางทีความเคยชินมันอาจจะช่วยเรื่องความกลัวได้ก็เป็นได้นะขอรับ

ไม่เป็นไรมิได้ครับ ผมกลับต้องขอบคุณอย่างสูงที่เข้ามาช่วยแก้ไขให้ และเติมเต็มในด้านข้อมูล ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่ทั้งผู้ถามและผู้ที่เข้ามาอ่าน

[สส]

ผมเปิดกระทู้นี้หลายครั้งแล้ว แต่ยังไม่รู้จะพูดอะไร
จะว่ามันเหมือนเรื่องไก่กับไข่ หรือเหมือนเรื่องหวยก็ได้
เรื่องไก่กับไข่ก็ถกเถียงกันว่า ไก่เกิดก่อนแล้วจึงให้กำเนิดไข่ หรือมีไข่ก่อนแล้วจึงกำเนิดไก่
เรื่องหวย คนเล่นหวยก็มักจะเห็นเลข มองอะไรก็เป็นตัวเลข ไม่ใช่ตัวเลขยังต้องไปตีให้เป็นตัวเลขจนได้ ส่วนคนไม่เล่นจะเห็นอะไรเหมือนหรือไม่เหมือนตัวเลขมันก็เป็นเรื่องของมัน มองไม่เห็นว่ามันจะเกี่ยวกับหวยตรงไหน

เรื่องผีนี่ ผมก็กำลังคิดว่า มันมีผีก่อนคนจึงได้เห็น หรือว่าคนคิดว่ามีผีก่อนเห็นอะไรก็ตีเป็นผีไปจนได้

ส่วนตัวผมคิดว่าผีก็คือศพของคนที่ตายแล้ว ส่วนคำว่า วิญญาณ อ้างอิงในพุทธศาสนาแปลว่า การรับรู้ได้ (โดยทวารทั้งห้าคือตาหูจมูกลิ้นกายและใจ) คนตายคือไม่สามารถรับรู้อะไรได้ หรือร่างไร้วิญญาณ แต่คนคุยเพี้ยนไปเป็นวิญญาณออกจากร่าง และต่อไปว่าวิญญาณมันจะออกจากร่าง และแล้วมันจึงล่องลอยออกไป จึงเป็นที่ีมาของความคิดที่ว่ามีวิญญาณล่องลอยอยู่ที่ไหนหรือทุกที่ก็แล้วแต่
และผมก็ยังรู้สึกกลัวผีแต่ไม่เคยเจอผี ที่ใกล้เคียงก็พยายามตีเป็นเรื่องของธรรมชาติไป เพราะผมตั้งใจจะเชื่ออย่างหลังคือ "คนคิดว่ามีผีก่อนเมื่อเห็นอะไรจึงตีเป็นผีไปจนได้"

[ก้อย]

ผีไม่น่ากลัวหรอกครับ ที่น่ากลัวเค้าเรียกอสูรกาย พวกนี้แปลงร่างได้แบบในเพชรพระอุมา
โดยส่วนตัวไม่กลัวผี ก็เคยโดนเล่นหลายครั้งเพราะสมาธิอ่อน แต่ถ้าเจออสูรกายเผ่นอย่างเดียว
แต่ก่อนเขาใหญ่มีเยอะครับจากปากคำเจ้าหน้าที่เก่าๆเสียชีวิตไปแล้ว(จ่าฉลอง) สมัยก่อนที่เขาใหญ่ปิดสมัยสนามกอล์ฟถ้าจำกันได้ ผมไปบ่อยจนเลิกกลัวส่วนใหญ่ผมจะไปนอนริมน้ำตกที่เหวสุวัตเลย ตอนนั้นเสียงเสือได้ยินบ่อยๆจ่าฉลองบอกถ้าเสือจริงๆไม่น่ากลัว แล้วแต่ความเชื่อแล้วกันครับ
ผมก้ปั่นไปคนเดียวบ่อยๆและก็นอนคนเดียว ที่สำคัญไม่ควรลืมนั่งสมาธิ แผ่เมตตา ทุกครั้ง คาถาอิติปิโส ถอยหลังก็สำคัญถ้าท่องได้

บท อิติปิโส ถอยหลัง เมื่อสมัยพุทธกาล มีเหล่าพระสงฆ์อยู่กลุ่มหนึ่งได้ออกธุดงค์ไปในป่าเขาแห่งหนึ่งซึ่งเป็นป่าที่ว่ากันว่า ไม่มีนักบุญท่านใดอยู่ได้นาน เพราะมักจะมีเหล่าอสูรกายมาหลอกหลอน ให้ตบะพังจนสติแตกอยู่ร่ำไป พระสงฆ์กลุ่มนี้ได้ปักกรด และจำศีลอยู่ที่นั่น ซึ่งมีกันทั้งหมด 8 องค์ ตกกกลางคืน เหล่าอสูรกายก็ออกฤทธิ์ ทั้งหัวเราะทั่วหุบเขา ทั้งแปลงเป็นผี ควักไส้พุง ตาถลน

ทั้งหมดกลัวสุดขีดแต่ได้ตั้งสติและสวดมนต์ โดยเฉพาะอิติปิโส แต่พอสวด อสูรกายกลับกลายร่างเป็นยักษ์โล้น(ร่างแท้ๆ) ปัดกลดกระเด็นไปคนละทิศละทาง ทั้งหมดทุกท่านโกย..โกยเถอะโยม..ม และนำเรื่องนี้ไปกราบทูลพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้า ได้ให้บทสวด อิติปิโส แต่ให้สวดถอยกลับ เพื่อไปปลดปล่อยยักษ์ตนั้นที่หวงที่ เหล่าพระสงฆ์เหล่านั้น ก็กลับไปที่เดิม ตกกลางคืน มาอีกหนักกว่าครั้งที่แล้ว

ทั้งพายุ***ฝนทั้งฟ้าผ่า และมันกำลังจะกระทืบไปที่เหล่าพระสงฆ์กลุ่มนั้น ทั้งหมดห้อมล้อมและท่อง อิติปิโส ถอยหลัง ยักษ์ตนนั้น ปวดหัวทรมานอย่างแรง จนต้องอ้อนวอนให้พระสงฆ์กลุ่มนั้นหยุดท่องคาถานี้ หัวหน้าคณะได้ให้ยักษ์สาบานด้วยวาจาสัตย์ว่าต้องไม่ทำร้ายใครอีก และต้องจำศีลเพื่อให้หลุดพ้นจากวัฏสงสารที่เป็นอยู่นี้ ยักษ์จึงตกลง..และในที่สุดก็มาเป็นบทคาถาบทหนึ่งที่ไม่ใช่แค่คุ้มครองผู้สวดแล้ว ยังป้องกันภัยอันตรายทั้งหลาย ยามจำเป็นต้องพักในที่ที่เราไม่คุ้นเคย...

คาถาบทนี้มี56ตัว ให้ภาวนา3 หรือ 7คาบ ก่อนออกเดินทางไปสารทิศใด ๆ จะแคล้วคลาดปราศจากทุกภัยพิบัติทั้งปวง หากภาวนาได้ครบ108คาบ ติดต่อกัน จะมีตัวเบา เดินตัวปลิว เสกหรือสะเดาะเคราะห์ สะเดาะกุญแจ หรือโซ่ตรวนของจองจำทั้งปวงได้สิ้น

ติ วา คะ ภะ โธ พุท นัง สา

นุส มะ วะ เท ถา สัต ถิ ระ

สา มะ ทัม สะ ริ ปุ โร ตะ

นุต อะ ทู วิ กะ โล โต คะ

สุ โน ปัน สัม ณะ ระ จะ ชา

วิช โธ พุท สัม มา สัม หัง ระ

อะ วา คะ ภะ โส ปิ ติ อิ ฯ

[เหนียวครับ]

ผีไม่น่ากลัวหรอกครับ ที่น่ากลัวเค้าเรียกอสูรกาย พวกนี้แปลงร่างได้แบบในเพชรพระอุมา
โดยส่วนตัวไม่กลัวผี ก็เคยโดนเล่นหลายครั้งเพราะสมาธิอ่อน แต่ถ้าเจออสูรกายเผ่นอย่างเดียว
แต่ก่อนเขาใหญ่มีเยอะครับจากปากคำเจ้าหน้าที่เก่าๆเสียชีวิตไปแล้ว(จ่าฉลอง) สมัยก่อนที่เขาใหญ่ปิดสมัยสนามกอล์ฟถ้าจำกันได้ ผมไปบ่อยจนเลิกกลัวส่วนใหญ่ผมจะไปนอนริมน้ำตกที่เหวสุวัตเลย ตอนนั้นเสียงเสือได้ยินบ่อยๆจ่าฉลองบอกถ้าเสือจริงๆไม่น่ากลัว แล้วแต่ความเชื่อแล้วกันครับ
ผมก้ปั่นไปคนเดียวบ่อยๆและก็นอนคนเดียว ที่สำคัญไม่ควรลืมนั่งสมาธิ แผ่เมตตา ทุกครั้ง คาถาอิติปิโส ถอยหลังก็สำคัญถ้าท่องได้

บท อิติปิโส ถอยหลัง เมื่อสมัยพุทธกาล มีเหล่าพระสงฆ์อยู่กลุ่มหนึ่งได้ออกธุดงค์ไปในป่าเขาแห่งหนึ่งซึ่งเป็นป่าที่ว่ากันว่า ไม่มีนักบุญท่านใดอยู่ได้นาน เพราะมักจะมีเหล่าอสูรกายมาหลอกหลอน ให้ตบะพังจนสติแตกอยู่ร่ำไป พระสงฆ์กลุ่มนี้ได้ปักกรด และจำศีลอยู่ที่นั่น ซึ่งมีกันทั้งหมด 8 องค์ ตกกกลางคืน เหล่าอสูรกายก็ออกฤทธิ์ ทั้งหัวเราะทั่วหุบเขา ทั้งแปลงเป็นผี ควักไส้พุง ตาถลน

ทั้งหมดกลัวสุดขีดแต่ได้ตั้งสติและสวดมนต์ โดยเฉพาะอิติปิโส แต่พอสวด อสูรกายกลับกลายร่างเป็นยักษ์โล้น(ร่างแท้ๆ) ปัดกลดกระเด็นไปคนละทิศละทาง ทั้งหมดทุกท่านโกย..โกยเถอะโยม..ม และนำเรื่องนี้ไปกราบทูลพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้า ได้ให้บทสวด อิติปิโส แต่ให้สวดถอยกลับ เพื่อไปปลดปล่อยยักษ์ตนั้นที่หวงที่ เหล่าพระสงฆ์เหล่านั้น ก็กลับไปที่เดิม ตกกลางคืน มาอีกหนักกว่าครั้งที่แล้ว

ทั้งพายุ***ฝนทั้งฟ้าผ่า และมันกำลังจะกระทืบไปที่เหล่าพระสงฆ์กลุ่มนั้น ทั้งหมดห้อมล้อมและท่อง อิติปิโส ถอยหลัง ยักษ์ตนนั้น ปวดหัวทรมานอย่างแรง จนต้องอ้อนวอนให้พระสงฆ์กลุ่มนั้นหยุดท่องคาถานี้ หัวหน้าคณะได้ให้ยักษ์สาบานด้วยวาจาสัตย์ว่าต้องไม่ทำร้ายใครอีก และต้องจำศีลเพื่อให้หลุดพ้นจากวัฏสงสารที่เป็นอยู่นี้ ยักษ์จึงตกลง..และในที่สุดก็มาเป็นบทคาถาบทหนึ่งที่ไม่ใช่แค่คุ้มครองผู้สวดแล้ว ยังป้องกันภัยอันตรายทั้งหลาย ยามจำเป็นต้องพักในที่ที่เราไม่คุ้นเคย...

คาถาบทนี้มี56ตัว ให้ภาวนา3 หรือ 7คาบ ก่อนออกเดินทางไปสารทิศใด ๆ จะแคล้วคลาดปราศจากทุกภัยพิบัติทั้งปวง หากภาวนาได้ครบ108คาบ ติดต่อกัน จะมีตัวเบา เดินตัวปลิว เสกหรือสะเดาะเคราะห์ สะเดาะกุญแจ หรือโซ่ตรวนของจองจำทั้งปวงได้สิ้น

ติ วา คะ ภะ โธ พุท นัง สา

นุส มะ วะ เท ถา สัต ถิ ระ

สา มะ ทัม สะ ริ ปุ โร ตะ

นุต อะ ทู วิ กะ โล โต คะ

สุ โน ปัน สัม ณะ ระ จะ ชา

วิช โธ พุท สัม มา สัม หัง ระ

อะ วา คะ ภะ โส ปิ ติ อิ ฯ

พี่ก้อย ของจริงเลยครับ
จอมขมังเวทย์