ทางหลวง 105 +แม่สามแลบ+ท่าตาฝั่ง+ทางหลวง 108 อีกนิดหน่อย..

[kobfujar]

บ่ายสี่โมงครึ่งโดยประมาณ..จึงมาถึงด่านตรวจตำบลแม่ต้าน(สามแยกอ.ท่าสองยาง)..จึงรู้แล้วว่า"แม่สลิดหลวง"วันนี้คงไปไม่ถึงแล้ว ขอเจ้าหน้าที่ตำรวจนอนที่ศาลาใกล้ป้อมนี่แหละ(ขี้เกียจปั่นลงไปหาที่พักในอำเภอแล้ว..ซึ่งไม่ไกลลงไปแค่ 1-1.5 กม.เท่านั้น)

แต่ก็ไม่วายปั่นจักรยานลงไปชมอำเภอท่าสองยางเล็กน้อย ซื้อของกินอีกนิดหน่อย .. ส่วนอาหารเย็นนี้ไม่ต้อง เพราะตำรวจที่ป้อมรับเลี้ยงครับ


เย็นนี้..อาหารอิ่มอร่อยมาก โดยเฉพาะ"จิ้งหรีด"ทอดตัวใหญ่มาก..ที่พี่ตำรวจจับได้หน้าป้อมเมื่อคืนก่อนร่วม 600 ตัว..วันนี้ไม่ยักลงมาอีก ไม่งั้นผมคงออกไปจับกับเขาบ้างหละ..

[kobfujar]

วันอังคารที่ 29 ตุลาคม 2556
วันนี้..ตั้งใจแวะไปเยี่ยมเยียนครูที่รู้จักกันมานานแล้วที่อุตรดิตถ์ แต่ย้ายมาประจำที่โรงเรียนแม่สลิดหลวงวิทยาเกือบ 2 ปีแล้ว ยังไม่รู้ว่าจะแวะหาเฉยๆ หรือ จะนอนค้างที่กรมทางที่อ.วิโรจน์ว่าชมทิวทัศน์สวยงามนัก..ไว้ไปตัดสินใจที่"แม่สลิดหลวง"

เส้นทางปั่นจักรยานนับแต่ออกจากแม่สอดจะเหมือนๆกัน คือ ขึ้นๆลงๆแบบไม่ชันมากนัก คล้ายทางที่เป็นควนขึ้นๆลงๆแบบทางภาคใต้..
30 กว่าโล..ดูไม่มาก แต่ผมก็กะว่าจะปั่นไปแบบสบายๆเท้าไม่เร่งรีบกะถึงบ้านแม่สลิดหลวงไม่เกิน 11 นาฬิกา..

ตรงจุดนี้ไม่แน่ใจว่าเป็นริมน้ำแม่เมยหรือเปล่า เพราะพูดคุยกับแม่ค้าผักร้านเดียวตรงนี้ไม่ค่อยเข้าใจกัน..

[kobfujar]

10 โมงครึ่งจะถึงแม่สลิดหลวงแล้ว.หยุดเก็บสายน้ำอีกสักสาย..


เก็บภาพเจ้าพาหนะคู่ยากสักหน่อย..


และ..เก็บภาพตัวเองสักนิด..

[kobfujar]

ค่ำนี้ตัดสินใจนอนบ้านพักครูที่โรงเรียน ตามคำเชิญของเพื่อนครูครับ..

โรงเรียนบ้านแม่สลิดหลวงวิทยา เป็นโรงเรียนค่อนข้างใหญ่ ในเขตตำบลแม่สอง มีนักเรียนราว 1,200 คน และมีโรงเรียนสาขาแยกย่อยไปอีก 7 โรงเรียน(นักเรียนประมาณ 500 คน) บางสาขาอยู่ไกลออกไปถึง 30 กม.เส้นทางไปเป็นทางเขาลำบากมากสำหรับครูหลายท่านที่ต้องขึ้นไปสอน โรงเรียนสาขาจะเป็นโรงเรียนสำหรับเด็กประถม 1 ถึง 3 หลังจากนั้นจึงจะเข้ามาเรียนต่อป.4ที่โรงเรียนหลัก ซึ่งบางคนมาเรียนแบบกินนอนที่โรงเรียน(ปีนี้มีราว 160 คน) ปัจจุบันโรงเรียนเปิดเรียนถึงชั้นม.5แล้ว และปีหน้าจะเปิดถึงชั้นม.6

พรุ่งนี้(30 ต.ค.) ผมจะเดินทางต่อไปบนทางหลวงหมายเลข 105 หวังว่าคงพบอะไรๆที่ชื่นชอบ พบผู้คนที่หลากหลายเพิ่มขึ้นครับ..

[หางแฮ้ม]

รอชมต่อครับ

[ธีรพันธ์]

เดินทางปลอดภัย โชคดี ประสบความสำเร็จดังมุ่งหวังนะครับ

[TOURRIT]

ขอตามไปด้วยครับ เส้นทางนี้ถือว่าเปลี่ยวไม๊ครับ เวลาปั่น มีจุดพัก รีสอร์ท ที่นอนระหว่างทางบ้างไม๊ครับ
ช่วยชี้แนะด้วยครับ

[kobfujar]

รอชมต่อครับ

เดินทางปลอดภัย โชคดี ประสบความสำเร็จดังมุ่งหวังนะครับ

ขอตามไปด้วยครับ เส้นทางนี้ถือว่าเปลี่ยวไม๊ครับ เวลาปั่น มีจุดพัก รีสอร์ท ที่นอนระหว่างทางบ้างไม๊ครับ
ช่วยชี้แนะด้วยครับ

ขอบคุณที่ติดตามครับ..เมื่อวานมาถึง "อช.สาละวิน" เอาบ่ายแล้ว
แต่ก็เร็วกว่ากำหนดเพราะยางนอกเกิดระเบิดต้องนั่งรถเหาะเข้ามาแม่สะเรียงเพื่อซื้อยาง เสียดายมากที่ปั่นไม่ตลอดเส้น 105
วันนี้กะเข้า"แม่สามแลบ" ยังไม่รู้จะถีงกี่โมง ระยะทางประมาณ 50 กม.



เส้นทางนี้(ทางหลวง 105)...ตั้งแต่บ.ท่่าสองยาง(ห่างจากอ.ท่าสองยางมาแล้ว 25 กม.) ทางจะไม่ค่อยดี ยาวไปถึงอช.แม่เงาครับ..
รีสอร์ตมีบ้างตามรายทาง..มีที่ไหนนอนก็นอนไปเถอะครับ วันก่อนผมยังไปขอนอนที่แผงขายของของชาวกะเหรี่ยงบ้านทีชอแมเลยครับ น้ำใจชาวท้องถิ่นงดงามนัก ไว้จะเอาภาพและเรื่องราวมาเล่าเมื่อมีโอกาสมากกว่านี้ครับ...

ตอนนี้คงต้องเดินทางต่อเข้าแม่สามแลบก่อนหละครับ..
เกรงใจเจ้าหน้าที่สาวคนสวยที่ให้ยืมเครื่องคอมใช้แล้วครับ...

[ch_doi]

ติดตามกระทู้ของคุณkobfujarใช้การเดินทางด้วยจักรยานมาหลายกระทู้แล้วครับ สุดยอดมากครับ อยากทำได้แบบนี้บ้าง
คงอีกนานหรือไม่มีโอกาสทำได้เลย เพราะสังขารไม่ให้แล้ว (วัยใกล้เกรียณแล้วครับ) พึ่งหัดลองปั่นเสือได้ประมาณ3เดือนเท่านั้นเอง
ปั่นทางเรียบ20-30โลก็แย่แล้ว เหนื่อยไม่เท่าไร แต่เจ็บตูดระบมไปหมดนี่แหละทรมารจริงๆ...
ผมคนแม่สอดใช้เส้นทาง105เดินทางไปแม่สะเรียง-แม่ฮ่อนสอนบางทีก็เลี้ยวขวาไปอินทนนท์-ไปเชียงใหม่ ปีหนึ่งหลายครั้ง
ช่วงท่าสองยางจนถึงสบเมยถนนเละเป็นหลุมเป็นบ่อเสียเป็นสวนใหญ่ ใช้เส้นทางนี้ขับรถไปยังเบื่อเลย แต่นี่ใช้จักรยานนับถือครับนับถือ

[เสือทะเล]

ติดตามการเดินทางหน้าเว็บยังลุ้นขนาดนี้..ของจริงจะขนาดไหนละเนี่ยะ

[Cold Forest Jim]

สงบเงียบ เรียบง่าย ไร้อบายฯ เพียงทิ้งไว้ แต่รอยยาง บนทางไกล.....
รอชมด้วยคนครับ...
รออยู่เชียงใหม่นะครับพี่กบ...รอรับทริพกฐิน กรุงเทพฯ-เชียงดาวของกลุ่มนักปั่นสะพานบุญด้วยกันครับ

[เอ หมวกฟาง]

...ชัดเจนครับ เมื่อชีวิตคือการเดินทาง

[หนุ่ยเสือสาละวิน]

ดีใจครับที่ได้ทักทายและพูดคุยด้วยกัน ออกจากแม่สะเรียงแล้ววันนั้นไม่ทราบถึงไหนครับ...แต่เห็นสภาพรถแล้วบอกตรงๆ...ใจถึงชะมัด

[kobfujar]

ติดตามการเดินทางหน้าเว็บยังลุ้นขนาดนี้..ของจริงจะขนาดไหนละเนี่ยะ

ของจริงๆไม่ต้องลุ้นครับ..เจอะแบบจะๆทุกรอบปั่นหละครับ..

สงบเงียบ เรียบง่าย ไร้อบายฯ เพียงทิ้งไว้ แต่รอยยาง บนทางไกล.....
รอชมด้วยคนครับ...
รออยู่เชียงใหม่นะครับพี่กบ...รอรับทริพกฐิน กรุงเทพฯ-เชียงดาวของกลุ่มนักปั่นสะพานบุญด้วยกันครับ

อ้าว..นายจิมนี่เอง..
แหะๆๆ..จริงๆแล้วตอนนี้ผมก็มาอาศัยอพาร์ทเมนต์นายจิมอยู่ 2 วัน..ต้องขอบคุณมากๆ
พรุ่งนี้ยังไงเสียต้องเข้าบ้านเพื่อนที่สันทราย(เดี๋ยวโดนเพื่อนเตะที่ไม่ยอมเข้าบ้านมัน )

...ชัดเจนครับ เมื่อชีวิตคือการเดินทาง

เมื่อเดินทาง..ทุกอย่างของชีวิตอยู่ตรงนั้นจริงๆครับ..

ดีใจครับที่ได้ทักทายและพูดคุยด้วยกัน ออกจากแม่สะเรียงแล้ววันนั้นไม่ทราบถึงไหนครับ...แต่เห็นสภาพรถแล้วบอกตรงๆ...ใจถึงชะมัด

ขอบคุณครับ..วันนั้นปั่นขึ้นไปนอนที่ลานสนบ่อแก้วครับ..
สภาพรถก็ตามสภาพ(สกปรก)และทรุดโทรมตามการสมบุกสมบันครับ..ตะแกรงเหล็กที่พังจนถึงเชียงใหม่ยังไม่ได้ทำเลยครับ เอายางนอกพันไว้เล่นๆไปก่อน
อย่าลืมจัดปั่นเข้า"แม่สามแลบ"และ"ท่าตาฝั่ง"นะครับ หากมีโอกาสจะมาร่วมด้วย เส้นทางน่าไปทรมานสังขารทั้งของตัวเองและรถเป็นอย่างยิ่ง

ติดตามกระทู้ของคุณkobfujarใช้การเดินทางด้วยจักรยานมาหลายกระทู้แล้วครับ สุดยอดมากครับ อยากทำได้แบบนี้บ้าง
คงอีกนานหรือไม่มีโอกาสทำได้เลย เพราะสังขารไม่ให้แล้ว (วัยใกล้เกรียณแล้วครับ) พึ่งหัดลองปั่นเสือได้ประมาณ3เดือนเท่านั้นเอง
ปั่นทางเรียบ20-30โลก็แย่แล้ว เหนื่อยไม่เท่าไร แต่เจ็บตูดระบมไปหมดนี่แหละทรมารจริงๆ...
ผมคนแม่สอดใช้เส้นทาง105เดินทางไปแม่สะเรียง-แม่ฮ่อนสอนบางทีก็เลี้ยวขวาไปอินทนนท์-ไปเชียงใหม่ ปีหนึ่งหลายครั้ง
ช่วงท่าสองยางจนถึงสบเมยถนนเละเป็นหลุมเป็นบ่อเสียเป็นสวนใหญ่ ใช้เส้นทางนี้ขับรถไปยังเบื่อเลย แต่นี่ใช้จักรยานนับถือครับนับถือ

ทุกอย่างต้องลองพยายามครับ.. เมื่อวาน..ก่อนเข้าเชียงใหม่ผมแวะไปทักทายเยี่ยมเยียน"เสืออ้วน"ที่ฮอด ได้เจอะนักปั่นพลังหนุ่มอีกคน(ลืมถามชื่อซะงั้น..แต่ถ่ายภาพไว้) ก็เห็นสนใจจะลองออกปั่นไปนอนเล่นสัก 2-3 คืนเหมือนกัน..

ส่วนสรุปทริป...เดี๋ยวจะพยายามทยอยเล่าไปเรื่อยๆนะครับ..
แต่อาจขาดตอนไปนิดตอนออกจากแม่สลิดหลวง ไป แม่สะเรียง เพราะ ภาพส่วนนั้นอยู่ในฮาร์ทดีสพกพาของผม ซึ่งขณะนี้มันเกิดอาการเสียหายส่งไปร้านตรวจสอบว่าจะกู้ไฟล์ได้หรือไม่ ภาพที่มีอยู่จึงอาจเริ่มที่แม่สะเรียงเข้า"แม่สามแลบ"และ"ท่าตาฝั่ง"หละครับ..เพราะรูปในส่วนนนั้นยังอยู่ในแฟลชไดรฟ์

ขอขอบคุณทุกๆท่านอีกครั้งที่ติดตามชม..แม้จะหายหน้าหายตาเข้าป่าขึ้นเขาลงห้วยหายไปหลายวัน..ไม่ได้มาเล่าอะไรให้ฟังเลย
ก็ดวยเพราะหาจังหวะว่างๆไม่ได้ หากได้ เข้าไปแม่สามแลบ-ท่าตาฝั่งสัญยาณโทรศัพท์ของผมไม่มีไป 3-4 วัน(ที่แม่สามแลบดีแทคใช้งานได้)

[kobfujar]

วันที่ 30 - 31 ตุลาคม 2556

2 วันนี้..ไม่มีภาพให้ชมแต่ขอเล่าแบบสังเขปให้ฟังแล้วกันครับ..
วันนั้น(30)ออกจากโรงเรียนแม่สลิดหลวงผมก็ร่ำลาเพื่อนครูที่รู้จักเสร็จกำลังจะออกมาหาอะไรตอนเช้ารองท้องก็พบ 2 เสือนักปั่นรุ่นเก่า 2 ท่าน(ท่าหนึ่งเป็นเสือจากสลกบาตร) จำได้ว่า เห็นทั้งสองเข้าไปอุ้มผางเพื่อไปมอบของให้โรงเรียนแม่กลองคี..กำลังออกจากเกสต์เฮ้าต์ใกล้โรงเรียน จึงทักทายทั้ง 2 ท่านพอสมควร(ทั้งสองปั่นมาจากแม่สอดในวันที่ผมปั่นจากอ.ท่าสองยาง)..ก็ปรากฏว่า มาแซงผมไปก่อนที่แม่สลิดหลวงนี่เอง..

ผมได้อาหารเช้าเสร็จ..ก็ปั่นขึ้นเนินไปชมจุดชมแม่เมยที่เขาว่าสวยตรงกรมทางฯ..และเป็นที่น่าไปพักกางเต๊นท์นอนอย่างยิ่ง..
แวะร้านค้าเล็กๆริมทางที่กำลังขาย"เหล้าต้ม"(ราคาถุงละ 20 บาท)ให้กับลูกค้า..
แวะเข้าไปกราบไหว้พระธาตุองค์หนึ่งสวยงามมาก..
ปั่นออกนอกถนนใหญ่เข้าไปทางบ้านแม่ตาวอและบ้านท่าสองยาง(พื้นที่นี้เห็นว่าเมื่อก่อนเป็นอ.ท่าสองยางเก่า ปัจจุบันอ.ท่าสองยางตั้งอยู่ที่บ้านแม่ต้าน ก็คืนที่ผมไปกางเต๊นท์นอนข้างป้อมตำรวจนั่นแหละครับ..ห่างกัน 25 กม.) .. แวะลงไปริมน้ำเมย ไปเหล่มองฝั่งพม่าและถ่ายภาพมานิดหน่อย ..

และ น่าจะถือว่าเป็นความโชคดีของผมที่ได้แวะเข้าไป เพราะเป็นเวลาใกล้เที่ยงแล้วด้วย หากไม่ได้แวะเข้าไปกินข้าวที่นี่..ออกจากบ.ท่าสองยางนี้ไปก็จะไม่มีร้านค้าร้านอาหารจนกว่าจะไปถึงบ้านแม่ตะปู ซึ่งระยะทางต้องไปอีกราว 20 กม.(ไม่แนใจนะครับประมาณนี้..หากมีหมู่บ้านก็ต้องออกนอกเส้นทางถนนไปพอสมควรไม่มีหมู่บ้านข้างทาง)... และถนนสาย 105 นี้ เมื่อออกจากบ.ท่าสองยางไปแล้ว ทางจะเริ่มเปลี่ยนแปลงเป็นขึ้นเขายาวๆ ไม่เหมือนเส้นทางที่ผ่านมาจากอ.แม่สอดที่ขึ้นๆลงๆไปม่ยาวมากนัก ..

และ..หากเลย"บ้านทีชอแม"(ก่อนถึงบ้านแม่ตะปู 10 กม.)ประมาณ 4-5 กม.ทางจะเริ่มไม่ดีแล้ว..ไปยันเลยอุทยานฯแม่เลาไปอีกหลายกิโลเลยครับ..

เย็นที่ 30 ต.ค.ผมปั่นไปถึงบ้านทีชอแม..บนข้างทางของถนนนั้นจะมีบ้านคนกะเหรี่ยงฝั่งละ 2 หลัง(หมู่บ้านต้องเดินเข้าไปอีก) .. และมีแผงขายผักเล็กๆของป้าชาวกะเหรี่ยงคนหนึ่ง .. ช่วงนี้พอดีมี"รถด่วน"เยอะ ผมเลยซื้อมาเป็นส่วนประกอบหนึ่งของอาหารเย็นนั้น..
ทั้งด้วยความขี้เกียจปั่นต่อแล้ว และ มีความคิดที่จะนอนใกล้ชิดคนพื้นบ้าน .. จึงขอป้าเจ้าของแผงขายของกางเต็นท์นอนที่แผงของเขาเลย .. น้ำใจคนกะเหรี่ยงที่นี่ก็ดีเหลือหลาย บ้านหลังหนึ่งเชื้อเชิญให้ขึ้นไปนอนบนบ้านของเขา..แต่ผมก็เกรงใจจึงขอนอนที่แผงซึ่งใกล้หน้าบ้านเขาน่ะแหละ..และ บ้านอีกหลังที่ดูซ่อมซ่อกว่า(อาศัยกันอยู่ถึง 5 คน)ให้น้ำใจที่แสนงามกับผมอีก..ด้วยเทียนไข 2 แท่ง ..