ไม้ค้ำตะวัน-ไทย ลาว เวียดนาม

พิงธรรม์

ขอบคุณอาจารย์ชอบ ที่เอารูปสวยๆและเรื่องปั่นโหดครั้งนี้มาให้ดูและอ่านทวนความหลัง อาจารย์โพสรูปสวยและเขียนเรื่องได้ดีทั้งน่าดูและน่าติดตามมากครับ

ผมจะถือโอกาสมาร่วมแจมด้วยรูปและเรื่องเสริมภายหลังนะครับ

ขอบคุณๆ3200 นักปั่นจักรยานจังหวัดน่านที่ให้ข่าวและถ่ายถอดรูปของเพื่อนฝรั่ง ผมเองก็ได้คุยกับเธอ ทั้งได้จดเมล์เธอโดยรับปากจะแลกเปลี่ยนข้อมูลการท่องเที่ยวกันเมื่อกลับถึงกรุงเทพ

ที่ต้องขอบคุณๆ3200 เพราะกำลังกังวลใจว่าแผ่นกระดาษที่เธอจดเมล์เธอนั้น ผมทำเปียกระหว่างเดินทางจนยุ่ยหมด ตัวหนังสือที่เขียนจางหมดด้วยเผอิญปากกาที่หยิบยืมได้เป็นปากกาหมึก (ฝนตก ๒๔ ชั่วโมงครับ ตกหนักตกน้อยก็ตกไม่ยอมหยุด ผม

อยู่ในภาวะแบบนี้ทั้งเกือบ ๓๐ สิบวันที่เข้าลาวและเวียดนามตอนเหนือแถวเดียนเบียนฟูและไลเจา)

รบกวนส่งข่าวแจ้งเมล์ผมให้เธอทราบด้วยนะครับ

Jaruek Chinangkul

e-mail: Jaruekul@yahoo.com

จารึก หลังสวน

พิงธรรม์

อีกอย่างขอยกเครดิตและขอบคุณผู้ชี้แนะช่องทางด่านห้วยโก๋นเพื่อเข้าลาว

"จากห้วยโก๋น สู่หลวงพระบาง กับสี่เสือกรุงเก่า"

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=27&t=58262

ทำให้รู้ว่าด่านฯเปิดเสียที หลังจากไปนอนเก้อ(อยากเข้าลาว)ตรงด่านนี้มาหลายครั้ง

ก็ได้ไปและกลับมาถึงบ้านแล้วอย่างสมใจอยากซะที

ทั้งขอบคุณๆบุญเลิศย้อนหลังอีกทีตรงนี้ ที่ช่วยรับโทรศัพท์ที่ผมขอคำยืนยัน(อย่างน่ารำคาญ)ว่าด่านเขาเปิดจริงแล้ว เป็นเพราะกลุ่มไม้ค้ำตะวันที่ผมไปด้วยนั้นไม่ยอมเชื่อผมนะครับ คือหลายท่านมีประวัติชอกช้ำใจที่เคยลงทุนไปเฝ้าหน้าด่านหลายหนเต็มทีที่แห้ว

กลุ่มที่ไปด้วย บางคนก็แค่ไปพิสูจน์ครับว่าด่านเปิดให้พวกจักรยานเข้าจริง อุตส่าห์ปั่นกันไปจากกรุงเทพ เข้าด่านได้แล้วก็ปั่นอีกหน่อยไปพอถึงปากแบ่งแล้วกลับบ้าน

บอกว่า(นอนตาหลับแล้ว)ที่ได้ผ่านด่านนี้ สมอยากครับ

ต่อจากนี้ก็ขออาจารย์ชอบโปรดเล่าเรื่องและลงรูปสวยให้ดูต่อนะครับ ผมจะรอชม

จารึก หลังสวน

ลุง สมพล

>
... ยินดีด้วยครับ คุณลุงชอบ ที่พัฒนามาได้อีกขั้นหนึ่ง ... แต่ถ้าจะบรรยายว่าภาพเหล่านั้นถ่ายจากที่ไหน จุดไหน ในเส้นทางปั่นก็น่าจะดีนะ จะทำให้ภาพน่าสนใจ และมีคุณค่าเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลย

... ขอบคุณที่นำเรื่องราวที่ปั่นมาให้ชมกันครับ ....... กำลังรอติดตามชม ครับ ........

scott ณ.เมืองตาก

นับถือๆๆๆ

พิงธรรม์

เอ...อาจารย์ชอบไปติดธุระที่ไหน

จารึก หลังสวน

ลุงแซม

สวัสดีครับ ทุก ๆ ท่าน
ขอบพระคุณครับ สำหรับภาพและเรื่องราว ที่นำมาให้ชมกัน กระแสข่าวแจ้งว่าพี่จารึกปั่นได้เยี่ยมมาก แม้ว่ายางนอก 700 C ใกล้หมดสภาพแต่ก็ลุยหินลอยได้อย่างไม่หยุดยั้ง ข่าวยังแจ้งมาอีกว่า ถ้าดาวอังคารมีเส้นทางปั่นไปได้ พี่จารึกไปถึงแน่ จบข่าว

เสือหงอย

ชื่นชอบกลุ่มนี้มานาน ผมคุณสมบัติยังไม่ถึง พอถึงวันนั้นจะสมัครเป็นสมาชิกด้วย กลัวพวกท่านจะเออรี่รีไทร์กันเสียก่อน
ขอคารวะ

พิงธรรม์

ลุงแซม
หัวข้อกระทู้: Re: ไม้ค้ำตะวัน-ไทย ลาว เวียดนาม

สวัสดีครับ ทุก ๆ ท่าน
ขอบพระคุณครับ สำหรับภาพและเรื่องราว ที่นำมาให้ชมกัน กระแสข่าวแจ้งว่าพี่จารึกปั่นได้เยี่ยมมาก แม้ว่ายางนอก 700 C ใกล้หมดสภาพแต่ก็ลุยหินลอยได้อย่างไม่หยุดยั้ง ข่าวยังแจ้งมาอีกว่า ถ้าดาวอังคารมีเส้นทางปั่นไปได้ พี่จารึกไปถึงแน่ จบข่าว

จุ๊ส์...จุ๊ส์...จุ๊ส์...พี่ฯเษมฯอย่าเอะอะไปนะ อะไรที่เฮียหมงเอามาเล่าน่ะ เฮียหมงแกนึกไปเองครับ

เรื่องจริงมันเป็นที่ว่า ผมหน่ะแถไปหาท่ารถเมล์ในเวียดแล้ว พยายามถามว่าผมจะขึ้นรถคันไหนไปชายแดนลาวได้บ้าง

ก็โธ่...ผมไม่ใช่คนบ้านี่ครับ จะได้ปั่นกรำฝนลุยโคลนอยู่ได้คนเดียว

แต่...โฮ...โฮ...คุยยังไง ส่งภาษายังไงก็ไม่รู้เรื่องครับ พวกเวียดมันไล่ผมให้พ้นหน้า แบบรำคาญถามอะไรไม่รู้เรื่อง

ผมจะทำอย่างไรได้ละครับ นอกจากก้มหน้าก้มตาปั่นให้พอพ้นเวียดจนเข้าลาวแล้วเลยตามเลยจนถึงหนองคาย

โฮ....เรื่องจริงมันก็เป็นอย่างงี้ละครับพี่

ปล.ตอนก้มหน้าก้มตาปั่นแถวโพนสะหวัน-ภูคูน นึกในใจน่าจะแบกถุงก็อล์ฟกับลูกซ้อมซัก ๒๐๐ ลูก ไปปักหลักอยู่แถวนั้นซักครึ่งปี กลับมาน่าจะเทรินโปรได้ แหม...ธรรมชาติมันเป็นสนามกอล์ฟในฝันเลยละพี่ มีทั้งแอ่งน้ำ ทั้งทุ่งหญ้า(คา)หรือหญ้าอะไรซักอย่างที่เลี้ยงวัวได้เขียวชะอุ่มเต็มทุ่งลาดของเนินเขา มองเพลิน(เกือบ)สุดลูกหูกะสุดลูกตา

อีตอนนั่งรถไฟ(แบบอีบัดอีโรยเต็มที นั่งหลับนกโงกเงกเพราะเป็นตู้บริการฟรี) จากหนองคายเข้ากรุงเทพ ซักเกือบ ๗ โมงเช้ารถมาถึงตรงบริเวณใกล้อ่างเก็บน้ำของเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ก็ได้บรรยากาศทุ่งหญ้าสนามก็อล์ฟเหมาะกะเป็นสนามไดว์(ของฟรีดีที่หนึ่ง)

พาลให้นึกถึงพี่ฯเษมฯครับ

ปล.ครั้งที่ ๒ อยากจะหัดใช้ฟังชั่น"อ้างคำพูด" ครับ แต่ไม่รู้จะได้หรือเปล่า จิ้มส่งข้อความแล้วค่อยดูอีกที

เอาละครับ จะส่ง"ข้อความ"แล้วละครับ

พิงธรรม์

ติดใจฟังชั่น"ยกคำพูด"มาอ้างถึงครับ ขอใช้อีกที

scott ณ.เมืองตาก 27 ก.ค. 2009, 16:06

นับถือๆๆๆ

_________________

คุณscott ณ.เมืองตาก ครับ ขอได้รับความนับถือจากใจผมเช่นกันครับ ผมติดตาม...เห็นผลงานการอุทิศตัวของคุณscott ณ.เมืองตาก ที่มีให้กับพรรคพวกวงการปั่นจักรยานอยู่ตลอดเวลา ก็แอบชื่นชมอยู่เช่นกันครับ

กลุ่มไม้ค้ำตะวันหลายท่านก็เคยมีโอกาสไปได้รับความอนุเคราะห์จากคุณscott ณ.เมืองตาก และคุณน้องอยู่ครั้งสองครั้งแล้ว แต่ละครั้งผมไม่ได้ไปเพราะติดกิจกรรมอื่น แต่ได้รับฟังในภายหลังที่กลุ่มกลับมาเล่าให้ฟังครับ

จารึก หลังสวน

พิงธรรม์

อาจารย์ชอบท่านยังไม่มา ผมขอทำหน้าที่รับแขกแทนกลุ่มไม้ค้ำตะวันไปพลางก่อนนะครับ

เสือหงอย เมื่อวานนี้, 18:04

โพสต์: 531
Tel: -
team: ชมรมจักรยานจังหวัดชุมพร
Bike: challenger

ชื่นชอบกลุ่มนี้มานาน ผมคุณสมบัติยังไม่ถึง พอถึงวันนั้นจะสมัครเป็นสมาชิกด้วย กลัวพวกท่านจะเออรี่รีไทร์กันเสียก่อน
ขอคารวะ

ท่าน"เสือหงอย" ครับ ผมหน่ะคอย่นเลยละครับ เมื่อเห็นโปรแกรมและรายงานปั่นที่"เสือหงอย"กับทีมไปปั่นกันงวดนี้

แหม...เล่นกันโหดจริงๆ ใจคอกะจะไม่ให้กลุ่มอื่นลบสถิติการใช้เวลาปั่นฮานอย-ซาปา กันเลยหรือไง ทำกันได้ปั่นกันสองวันถึง

แถมจากซาปายังตระกุยลุยเดียนฯในอีกสองวันจบ โอย...ยอมครับยอม

ผมอ่านเรื่องของ "เสือหงอย"
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=82781

ฟังว่าโดนแดดร้อนแทบทุกวัน ผมยังไม่ได้ควักสมุดบันทึกว่าตอนนั้นผมอยู่แถวไหน แต่น่าจะอยู่ในป่าก่อนนั่งเรือข้ามแม่น้ำเพื่อตัดเข้าเมือง Son La ช่วงนั้นโดนแดดร้อนระอุตับแทบแลบติดต่อกันอยู่สามวัน เหตุอากาศมันร้อนระอุคงจะเป็นเพราะอยู่ในหุบเขา และท้องฟ้ามันคงจะสะสมเมฆเพื่อเริ่มขบวนการปล่อยฝนลงมาอีก ๑๐ วันติดอีกครั้งนึง

ผมออกจากนาแมวชายแดนเวียดจนถึงภูคูนแล้ว ฝนเวียดมันก็ยังตามมาส่งถึงฝั่งลาว

เอ้อ...ผมคงต้องไปตามอาจารย์ชอบให้มาเล่าเรื่องต่อซะทีละครับ เดี่ยวผมเล่าเปะปะเพ่นพ่าน ต่อไม่ติด แจมไม่เข้าเรื่อง คนอ่านจะปวดหัว

(ไม่กล่าวหาว่ามาปั่นกระทู้ก็ขอบคุณแล้วละครับ ฮา...)

scott ณ.เมืองตาก

กราบเรียนท่านพี่ท่านลุงทั้งหลาย ทริปนี้ของท่านๆ ทำเอาผมอึ้งในความพยายาม เด็ดเดี่ยวจริงๆ
ขากลับจากหลวงพระบางเมื่อช่วงต้นเดือนที่ผ่านมา ผมพบกับนักปั่นอิสราเอล มาคนเดียว
ปั่นลงมาจากซาปา เขาบอกว่า 70 กิโลทะเลโคลนช่วงเตยตรังถึงเมืองขวา-เมืองใหม่นั้น มันสุดโหด
จริงๆ น้อยคนจะผ่านช่วงนี้ในเวลานั้นมาได้ โดยเฉพาะไปกันน้อยคน
ผมกลับมานั่งนึกขนาดคนหนุ่มคนนั้น ทนทานขนาดนั้น ซ้ำยังเป็นทหารด้วยยังบอกว่า ยากที่
จะผ่าน นึกถึงพี่ๆ(น้อยครั้งที่จะชมคนอื่น....เพราะการชมเป็นเรื่องที่จริงใจและต้องจริงจัง..สำหรับผม)
นับถือจริงๆครับ ไปกัน 3-4 คน ผ่านมาได้ มันเป็นเรื่องของประสบการ์จริงๆ เป็นเรื่องของความมีวินัย
ต่อความกล้าหาญของชายสูงอายุ 3-4 คนจริงๆ ฮา.............

แต่หากเรื่องราวการเดินทางในครั้งนี้ สามารถเรียงร้อยถ้อยความให้ คนหัดมองโลกกว้าง....อย่างผมกับภรรยา
สุดอ้วน ...ฮา หรือกับใครๆหลายคน ได้จดจำ ได้เป็นแบบเรียน สำหรับการเดินทางช่วงนี้ และแบบนี้
จะนับว่าเป็นกุศลใหญ่หลวงต่อคนที่คิดจะเดินตาม...ครับ

หากพี่ๆลุงๆ พอมีเวลาอันมีค่า รบกวนเพิ่มรายละเอียดอีกสักนิด.........ข้าฯน้อยไม่คารวะไม่ได้แล้ว

พิงธรรม์

เมื่อวานนี้, 21:21 จากเจ้าของ ข้อความ
scott ณ.เมืองตาก

น้อยครั้งที่จะชมคนอื่น....เพราะการชมเป็นเรื่องที่จริงใจและต้องจริงจัง..สำหรับผม

เพราะผมยังตามหาอาจารย์ชอบไม่ได้ จึงขออนุญาตกลุ่ม...ขอออกมาเป็นตัวแทนแบกอกยืดตัวรับคำชื่นชมแทนกลุ่มด้วยความภูมิใจในคำชม อย่างจริงใจเช่นกันครับ

ตอนนี้ผมเริ่มเกรงใจจำนวนเคาะที่เข้ามาดูกระทู้นี้ เห็นเรตติ้งสูง ไม่ทราบจริงๆว่าอาจารย์ชอบท่านไปไหน คนเคาะมาก็อยากทราบความคืบหน้าของโพส

ผมขืนลากกระทู้แบบหน้าด้านไม่มีอะไรน่าจะตามดู กลัวจะเสียหาย

จากเจ้าของ ข้อความ
scott ณ.เมืองตาก

หากเรื่องราวการเดินทางในครั้งนี้ สามารถเรียงร้อยถ้อยความให้ คนหัดมองโลกกว้าง....อย่างผมกับภรรยา
สุดอ้วน ...ฮา หรือกับใครๆหลายคน ได้จดจำ ได้เป็นแบบเรียน สำหรับการเดินทางช่วงนี้ และแบบนี้
จะนับว่าเป็นกุศลใหญ่หลวงต่อคนที่คิดจะเดินตาม...ครับ

อาศัยตามคำชวนของเสือscott ณ.เมืองตาก ละครับ ทั้งเพื่อให้คุ้มกับเวลาที่เพื่อนเสือกรุณาเคาะเข้ามาดูกระทู้นี้ ผมขออาศัยกระทู้ของอาจารย์ชอบเล่าในเกร็ดการบ่มตัวที่เริ่มจากหัดปั่นเที่ยวจนพอรองรับการปั่นโหดผ่านและ(เกือบจบ)ทริปนี้ ตามคำชี้แนะของเสือscott ณ.เมืองตาก

ผมจะเข้ามาแต่ละวันด้วยอยากให้อาจารย์ชอบโพสเรื่องให้จบ ไม่อยากให้กระทู้ตก จึงจะคอยอัพเดทและคอยเช็คข่าวอาจารย์ชอบในกระทู้นี้

หากไม่มีโพสของอาจารย์ทั้งด้วยความเกรงใจท่านที่เคาะเข้ามา ขอผมเขียนอะไรของผม...ถือเป็นการรอท่า รออาจารย์ชอบกลับมาโพสเล่าเรื่องและลงรูปในสไตล์ของท่านต่อนะครับ

พิงธรรม์

scott ณ.เมืองตาก
หัวข้อกระทู้: Re: ไม้ค้ำตะวัน-ไทย ลาว เวียดนาม
เมื่อวานนี้, 21:21

กราบเรียนท่านพี่ท่านลุงทั้งหลาย ทริปนี้ของท่านๆ ทำเอาผมอึ้งในความพยายาม เด็ดเดี่ยวจริงๆ

ขากลับจากหลวงพระบางเมื่อช่วงต้นเดือนที่ผ่านมา ผมพบกับนักปั่นอิสราเอล มาคนเดียว
ปั่นลงมาจากซาปา เขาบอกว่า 70 กิโลทะเลโคลนช่วงเตยตรังถึงเมืองขวา-เมืองใหม่นั้น มันสุดโหดจริงๆ น้อยคนจะผ่านช่วงนี้ในเวลานั้นมาได้ โดยเฉพาะไปกันน้อยคน

ผมกลับมานั่งนึกขนาดคนหนุ่มคนนั้น ทนทานขนาดนั้น ซ้ำยังเป็นทหารด้วยยังบอกว่า ยากที่
จะผ่าน

กลุ่มผมสี่คนที่เหลือ...หลังจากสี่คนแรกที่มีเวลาแค่ปั่นกรุงเทพ-น่าน-ห้วยโก๋น-ปากแบ่ง แยกไปทางหลวงพระบาง

เกือบลืมเฮียตี๋ พัฒนาการ เฮียตี๋ สปิริตรวมกลุ่มสูงมากครับแต่มีเวลลาน้อยนิด พวกผมโทรฯรวมพล กันระหว่างปั่นจากกรุงเทพมุ่งหน้าห้วยโก๋น ด้วยเหตุที่อาจารย์ชอบบอกละครับ "แอร์เอเชีย แนะนำไม่ให้ขึ้นเครื่องด้วยพาสปอร์ตอายุน้อยกว่า ๖ เดือน" (รายละเอียดผมจะขยายภายหลัง เรื่องนี้ไม่ควรปิดบังครับ ท่านอื่นจะได้แม่นว่าผู้ครอบครองพาสปอร์ตที่มีอายุน้อยกว่า ๖ เดือน มันใช้ไม่ได้หรอกครับ เหตุที่ไม่ควรปิดบัง เพราะผมนี่ละครับคนต้นเหตุพาลให้พรรคพวกตกเครื่องบิน ทั้งๆที่เสียเงินจองตั๋วราคาถูกล่วงหน้าเกือบสามเดือน เตรียมบินไปฮานอย)

เอ้าขยายความเสียเลยก็ได้ครับ จะได้จบเรื่องที่อยากจะเล่าเป็นเรื่องๆไป (เรื่องพาสปอร์ตอยากจะเล่าอยู่นานแล้วครับ แต่ยังหาที่ลงไม่ได้ มู้ดในการเล่ามันยังไม่ออก ตอนนี้...เริ่มมีแล้วครับ แอ่น...แอ้น

ที่บอกว่าผมเป็นคนต้นเรื่องเหตุตกเครื่องบิน เพราะอาจารย์ชอบท่านส่งพาสปอร์ตจากบ้านท่านที่อุบลให้ผมรวบรวมๆกับของเพื่อนอีกสองรวมผม ใช้เป็นหลักฐานการซื้อตั๋วเครื่องบิน

ผมไม่ได้เป็นคนจัดการไปซื้อเองหรอกครับ ฝากให้กองเชียร์ของผมจัดการให้ เธอ...ครับเธอรับพาสปอร์ตไปทั้งปึก ตอนบ่ายก็โทรฯแจ้งผมว่า "เพ่...เพ่...พาสปอร์ตของอาจารย์ชอบน่าจะมีปัญหานะ..."

ผมถามกลับ "มันจะมีปัญหา(อะไรวะ)..." คือสนิทกะเธอถึงขนาดใช้ให้เธอช่วยเหลือแล้วยังพูดจาไม่เพราะถามเธอออกเวอะออกวะได้

"พาสปอร์ตอาจารย์ชอบอายุไม่ถึง ๖ เดือน เขาจะให้เข้าประเทศเหรอ บอกให้อาจารย์ชอบไปทำพาสปอร์ตเล่มใหม่ด้วยนะ" เธอว่า (คือแนะนำผม)

ครับ...หลังจากนั้นเธอก็ดำเนินซื้อตั๋วให้เรียบร้อย

ผมเองเสียอีก (นึกเอาเองอยู่ในใจ) พาสปอร์ตอาจารย์ชอบเหลืออายุตั้ง ๔ เดือนก่อนเดินทาง ทำมั๊ย...ทำไมจะใช้ไม่ได้(วะ)

คือนึกไปเองครับ ว่าไม่น่าจะมีปัญหา

ก็ตอนเข้าไปทุกที (มัน)ก็ตีตราให้เราอยู่แค่เดือนเดียวนี่หว่า พาสปอร์ตอายุเหลือตั้ง ๔ เดือนมันก็ต้องยังใช้ได้ซิ(วะ)

อ้ายที่ผมทำวงเล็บหน่ะ...เป็นคำไม่สุภาพ ผมออกเสียงในใจทั้งนั้นละครับ ท่านอย่าเผลออ่านตามนะครับ มันไม่เพราะ

เช้าวันนั้นพวกเราตื่นกันตีสามครับ กะไปเช็คอินซักก่อนตีห้า กำหนดเวลาเครื่องออกซักเกือบ ๗ โมงเช้า

ตอนนั่งรถ ก็ถกกันแบบสงสัย เอ...สายการบินนี่มันทำราคาได้ถูกกว่าที่เราซื้อตั๋วรถเมล์อุบลกรุงเทพยังถูกกว่าได้ยังไง(วะ) แล้วมันจะทำธุระกิจให้มีกำไรได้ยังไง(หว๋า)

ได้คำตอบหลังจากพนักงานเช็คตั๋วบอก พวกเรา ๒ คนในกลุ่ม ๔ คนพาสปอร์ตอายุไม่ถึง ๖ เดือน ๒ เล่ม

(ผมมึน) บ๊ะ...ใครอีกละวะที่พาสปอร์ตอายุไม่ถึง ๖ เดือน นอกจากอาจารย์ชอบที่ผมรู้ก่อนแล้ว

"ใครล่ะ...!?" ผมถาม "แล้วมันจะมีปัญหาอย่างไร..."

"มันมีปัญหาว่าหากพี่ขืนนั่งไปฮานอย พี่อาจจะโดนเวียดมันไม่ให้เข้าเมือง หรืออย่า
งช่วยเหลือพี่ให้ได้เข้าเมือง เวียดมันอาจจะปรับเงินพี่ๆเพื่อให้ได้เข้าเมืองซัก ๕-๖ พันบาทจ้า"

ไม่รู้น้องคนที่ทำหน้าที่จะพูดได้เพราะขนาดนี้หรือเปล่า แต่แปลกที่ตอนนั้นใจผมนิ่ง ค่อยๆคิดแบบรู้ผิดรู้ถูก ไม่มีอารมณ์โมโห (เตรียมเก็บสำรองอารมณ์ไว้ตอนพรรคพวกถล่มนะซิครับ โธ่...)

ผมมีกะใจถามต่อ "แล้ว ๒ เล่มที่มีปัญหาเป็นของใคร..."

"Mr. Chop กะ Mr. Jaruek คะ" น้องคนสวยเธอตอบหลังจากเพ่งสะกดชื่อในพาสปอร์ตสองเล่มที่มีปัญหา

"หา...!!!" ผมที่ทำหน้าที่ยื่นหน้าพูดติดต่อตรงเคาเตอร์ มึนเต็มที

"...ของผมหมดอายุด้วยเหรอ" ผมคงจะครางถามเธอไป ก็มันมึนนี่ครับ

ครับพาสปอร์ตผมมันก็หมดอายุจริง

เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนจองซื้อตั๋วดูพาสปอร์ตแบบลวกๆ นับนิ้วแล้วก็ว่าเกิน ๖ เดือน

แต่ลืมนึกไปครับ ว่าซื้อก่อนเดินทางเกือบสามเดือน อายุมันหมดซะก่อนครับท่าน โฮ....

อย่าให้เล่าต่อเลยนะครับ ผมกะอาจารย์ชอบและคุณพัลลภ มานั่งกุมหัวจะเอายังไงดี

จะกลับเข้าบ้านก็ใช่ที่

จะปั่นเล่นในกรุงเทพ แบบซ่อนตัวซัก ๑๐ วันพอให้โม้ได้ว่าไปเที่ยวกลับมาแล้วก็เบื่อตาย

ซักพัก...ความฉลาดก็บังเกิด ชวนอาจารย์ชอบไปทำพาสปอร์ตเล่มใหม่กันดีกว่า แล้วแจ้ง"เธอ" ซึ่งทำงานวงการธนาคารให้ติดต่อพรรคพวกที่ทำงานสำนักงานน่าน ขอชื่อที่อยู่ เพื่อแจ้งการส่งพาสปอรต์เล่มใหม่ตรงไปที่น่านเลย

ก็เป็นต้นเหตุ เกิดทริปปั่นกรุงเทพ-น่าน-ห้วยโก๋น-ปากแบ่ง ทะลุซาปา ละครับทีนี้

ปล. แทรกตรงนี้ ตอนไปสนามบินไปกัน ๔ คน ครับ แต่ถึงวันนี้เพื่อนคนที่สี่ยังโมโหผมไม่หาย อุตส่าห์นัดแนะดิบดีเรื่องนั่งเครื่องบินไปเที่ยวปั่นฮานอย แล้วผมทำแกตกเครื่องบินนี่ แกก็มึนครับ มึนยังไม่หาย ถึงผมมาถึงบ้านแล้วก็ตาม

พาลงอนผมทุกวันนี้ครับ ไม่เชื่อว่าผมไม่รู้หลักสากลเรื่องพาสปอร์ตอายุต่ำกว่า ๖ เดือนใช้ไม่ได้ หาว่าผมแกล้งจะปั่นโหดเอามันคนเดียว

ขอโฮ...อีกทีครับ โฮ...เพื่อนเขางอนผม

ส่วนที่ถกว่าสายการบินมันจะได้กำไรตรงไหน เรื่องโปรโมชั่นขายตั๋วถูก ก็คิดว่าได้คำตอบแล้วครับ อย่างน้อยตอนจะยอมแพ้เรื่องขึ้นเครื่องบิน ก็ลองไปถามว่าจะขอเลื่อนตั๋วซักสามสี่วัน...รอพาสปอร์ตเล่มใหม่

การขอเลื่อนตั๋วต้องบวกอีกหลายเรื่อง...บวกแต่ละเรื่องแต่ละรายการมันหลายเงินคร้าบบบ เบ็ดเสร็จตกคนละเกือบสี่พัน

โฮ...อีกทีครับ ตกลงใจทิ้งตั๋วที่ซื้อไปเลย ไม่อยากจะถือมันแล้ว ทำใจแน่วแน่ก้มหน้าก้มตาปั่นไปน่านเลยละครับหลังจากทำพาสปอร์ตเล่มใหม่เสร็จในตอนสายวันนั้น

พิงธรรม์

คุณscott ณ.เมืองตาก และผองเพื่อน

ผมขอตัวไปเจอหมอตามนัดก่อนนะครับ พรุ่งนี้จะมาต่อ (ตอนนี้เริ่มมีมู้ดแล้วครับ พอมีมู้ดก็เขียนเปรอะละครับทีนี้)

นี่ก็ยังค้างเรื่องที่โยงถึงฝรั่งอิสราเอลอยู่เลย

แต่ก็หวัง่วาอาจารย์ชอบเจ้าของกระทู้ตัวจริงจะมาซักทีครับ

จารึก หลังสวน