ทัวริ่งมือใหม่ หัวใจ ชิวชิว เวียงจันทร์วังเวียง

[nop_master]

ตื่นขึ้นตอนเช้ามืด ที่วังเวียง นึกว่าตัวเองฝันไป ข้าพเจ้าหลับไหลไปตั้งแต่ห้าทุ่ม
ตื่นมาราวตีห้าเศษตามนิสัย ข้าพเจ้ามองออกไปนอกหน้าต่างของโรงแรม ซึ่งมาถึงเมื่อคืนยังไม่เห็นอะไรในความมืดมึน
นอกจากร้านรวงริมถนนที่ ประดับไฟแสงสีแพรวพราว ล่อตาล่อใจ ให้นักท่องเที่ยวแวะเวียนเข้ามาดื่มกิน
ในห้วงคำนึง ข้าพเจ้ากำลังสับสนว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ระหว่าง ลาวหรือยุโรป
จากนั้นเข้านอนจนตื่นมาอีกครั้งกลับพบว่า ตนเองอยู่อีกโลกใบหนึ่งที่ต่างไปจากวันวานอย่างสิ้นเชิง
นอกหน้าต่างไม้บานสี่เหลี่ยม ด้านหลังโรงแรมข้าพเจ้าพบว่ามีแม่น้ำไหลผ่าน
ด้านตรงข้ามไกลออกไปเป็นภูเขาสูงต่ำรายเรียง เขียวทมึนเป็นกำแพงขนาดยักษ์ แม่น้ำเคียงข้างภูเขาสูงก็เป็นภาพที่ว่าสวยงามแล้ว แต่มีสิ่งที่สวยงามมากกว่า ให้ชื่นชม
สายหมอกคือความสวยงามที่มิอาจลืมเลือนในความจดจำ พาดผ่านขุนเขา เลาะเลื้อยดั่งพญางูยักษ์ แสดงพลานุภาพแห่งความอลังกาลได้อย่างน่าเกรงขาม
ข้าพเจ้าไม่รีรอที่จะ รีบลงไป จูงเจ้าสีหมอกคู่ใจ พามันออกไปสัมผัสความสวยงามแห่งสายน้ำ สายหมอก ขุนเขา ท้องทุ่งกว้างไกล
ข้าพเจ้าได้ดื่มกิน บรรยากาศแบบที่ ชื่นชอบอย่างล้นเหลือ กลิ่นอาย ท้องทุ่งโชยเข้าจมูก สดชื่นอย่างบอกไม่ถูก
ความรู้สึกตอนนั้นมันล่องลอย เพลิดเพลิน จนหายเหนื่อย
ในวังเวียง อาจเป็นความเคยชินสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับข้าพเจ้า และเจ้าสีหมอก มันคือสวรรค์แห่งใหม่ ที่จะต้องกลับมาเยือน

[nop_master]

วังเวียงเทียบได้คล้ายคลึงกับเมืองปายที่บ้านเรา แต่ที่วังเวียงข้าพเจ้าชื่นชอบมากกว่าที่ปาย
แม้นมีความคล้ายคลึงในความเป็น ชนบทแท้แท้ แต่วังเวียง ยังมีท้องทุ่ง ภูเขา แม่น้ำ ที่คงความพิสุทธิ์
ตึกรามบ้านช่องแห่งความเป็นวัตถุนิยมยัง มาไม่ถึง รึมาก็ยังเพียงน้อยนิด
บ้านเรือนที่วังเวียง ยังคงไว้ในความเป็นชนชาติลาว มีบ้างที่คล้ายคลึงสถาปัตยกรรมชาติตะวันตก
แต่โดยองค์รวม ข้าพเจ้าว่ายังน่า ค้นหา ความเป็นวังเวียง
แต่กับที่เมืองปาย ความสิวิไลเข้าปกคลุม ตึกรามบ้านช่อง ร้านเซเว่น ปั้มน้ำมัน ถนนหนทาง มันมากมายเกินกว่า จะปกป้อง
ให้เมืองปาย เป็นเมืองแห่งชนบท อย่างที่เราเคยพบเห็นและสัมผัสกันมา ครึ่งหนึ่งของปายเป็น เมืองแห่งคอนกรีตไปแล้ว
ไหนเลยจะกลับมาเป็นดั่งเดิมได้ ใครที่เคยไปเที่ยวเมืองปายเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว อาจต้องกลั้นสะอื้น
ที่ความเป็นเมืองปาย ผิดแผกออกไป ใช่หรือไม่ ข้าพเจ้า อาจคิดมากเกินไป หรือป่าว ในความเป็น เมืองปาย หรือ ในความเป็นเมืองวังเวียง

[nop_master]

มองออกไปจากหลังโรงแรมที่พัก เป็นภาพสวยงามอีกมุมหนึ่ง
ใช่หรือไม่ แค่มุมวิว สวยๆ มุมเดียว ทำให้คนที่พบเห็นได้เพ้อฝันไปไกลแสนไกล

[nop_master]

ถนนหนทางในเมืองวังเวียง ยามเช้า เงียบสงบ อบอุ่น บ้านเรือนสวยงาม ข้าพเจ้าชื่นชอบ
หวนคิด ข้าพเจ้าจะไปเที่ยวที่ไหนได้ ในบ้านเมืองของข้าพเจ้า ณ.วันเวลาเช่นนี้
ในแบบที่เห็นเช่นนี้ มันคงเป็นความเลือนลาง หากต้องพบเจอความเป็นจริงก็คง
ต้องหวนกลับมาที่นี่ เมืองวังเวียง ที่เงียบงัน ล่องลอย อุ่นเย็น

[nop_master]

ไม่บ่อยนักที่จะก้าวเท้าเข้าวัดเข้าวา ไหว้พระขอพรบ้างอะไรบ้าง ยืนสงบนิ่ง ครุ่นคิด ตรึกตรอง เรื่องราวที่ผ่านมา
ใช่หรือไม่ว่า อารมณ์ขุ่นมัวจางหายไป ที่เหลือไว้คือความเยือกเย็น ลุ่มลึกแผ่วเบา นุ่มนวลอยู่ในจิตใจ
เพื่อนข้าพเจ้าเห็นภาพ แล้วยิ้มเยาะ ถากถาง เหน็บแนม ว่า ข้าพเจ้า สร้างภาพ
ในความเป็นจริง บางครั้งตัวตนในส่วนลึก อาจมีความชุ่มเย็น หลบซ่อนอยู่ แบบเวลานี้ ข้าพเจ้าได้
ปลดปล่อยความชุ่มเย็นออกมา แม้นไม่มากมาย แต่ข้าพเจ้าก็อิ่มเอม และสุขใจ กับภาพเบื้องหน้า

[nop_master]

จวบจนรุ่งสางสายของวัน มีโอกาสได้พาเจ้าสีหมอกควบปั่นเที่ยวเล่นตามอารมณ์หวัง
ในวังเวียง สายน้ำแห่งชีวิตสายนี้ชื่อ แม่น้ำซอง เป็นสายน้ำตัดผ่านเมืองเลียบเลาะขุนเขาโตรกผา สวยงาม
กรวดทราย ริมหาดตัดแสงแวววาว ระยิบระยับท้าทาย แสงแดดอย่างไม่เกรงกลัว
ข้าพเจ้ายืนชมความงดงามแห่งสายน้ำซองบนสะพานไม้แข็งแรงแต่โยกเยก เรือวิ่งลอดผ่านครางเสียงแผ่วเบา
ก้าวเท้าลงย่ำเม็ดกรวดทราย แผ่วเบา สายน้ำเยือกเย็นไหลผ่านฝ่าเท้า เบาๆ อย่างนุ่มนวล
เช้าเช่นนี้ยังคงไม่มีนักท่องเที่ยวลงมาพายเรือเล่น มันเช้าเกินไป ชาวบ้านบอกข้าพเจ้าว่า
หากเป็นฤดูหนาวบนแม่น้ำสายนี้จะอบอวลไปด้วยสายหมอกสวยงามล่องลอยเปื่อยปุย คละคลุ้ง
ข้าพเจ้าเห็นมาแล้วจาก ภาพถ่ายบนโพพสการ์ด แล้วใครเล่าไม่อยากกลับมาเยือน วังเวียง

[nop_master]

ความงดงามที่ล่องลอย พาดผ่านสายตา อิ่มเอม บางทีก็ยากที่จะบรรยายเป็นเรื่องราว ใช่หรือไม่ว่าอาจงดงามกว่าตัวหนังสือที่ข้าพเจ้าเรียบเรียง
แม้นคำบอกเล่า อาจดูเกินเลยไปเสียด้วยซ้ำ แต่สาบาน มันสวยงามในความทรงจำ ของข้าพเจ้า และจะไม่ลางเลือน แม้น ผ่านวัน ผ่านเดือน ผ่านปี

[nop_master]

ได้ชื่นชม ได้ดื่มด่ำ ได้อิ่มเอิบ ในหัวใจแม้การเดินทางเพียงใช้สองขาก้าวข้ามไป ก็ไม่อาจลืมเลือน

[nop_master]

ในความสวยงามมีความโหยหิวเข้ามาแทรกกลาง ข้าพเจ้าพาเจ้าสีหมอกกลับมาที่พัก กินอาหารเช้าพร้อมผองเพื่อนร่วมเดินทาง
ข้าพเจ้าสังเกตุว่าคนที่นี่ทำขนมปังอร่อยละมุนลิ้นดีแท้ แฮมเบอร์เกอร์เนื้อย่างหอมกรุ่น วางซ้อนบนชิ้นแฮมมันย่อง
สอดไส้มะเขือเทศแดงสด แตงกวาชิ้นกลมบางนุ่มลิ้น หอมใหญ่ฝานเป็นแว่นหอมฉุน กรุบกรอบ
กับกาแฟร้อน ดื่มกิน เคียงข้างขุนเขาสายหมอก ที่หยอกเอินไม่ห่างคลาย ชิวชิวแบบนี้
จะให้ไม่เพ้อฝันได้อย่างไร ยิ่งการเดินทางด้วยจักรยานแล้ว นับเป็นความประทับใจมิรู้ลืม แม้นเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า แทบขาดใจ

[หางแฮ้ม]

แม้ภาพถ่ายจะธรรมดาๆ แต่คำบรรยายสวยงามมากครับ

[nop_master]

ถนนแห่งการเดินทางบางทีมีเรื่องราวไม่สุขใจ แต่ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องราวใดให้จดจำ ตราตรึง ภาพบางภาพถ่ายจากฝีมือ
เพื่อนร่วมทาง ขอบคุณ น้าปอง น้าปุ้ย ที่แบ่งปันให้มา
ใครบางคน ที่ข้าพเจ้ารู้สึกอบอุ่นที่คุยด้วยในบางเวลา ประทับใจเก็บไว้ในห้วงความทรงจำ
เช่นชายผู้นี้ ลุง ก๊ก ผู้ชายใจดีอายุเจ็ดสิบหกปี ขี่จักรยานมาทั้งชีวิต ไม่เคยห่างกัน ข้าพเจ้าชื่นชม คาระวะ ในความแข็ง .... และแรง
ลุงก๊ก คือแม่ทัพคนหนึ่ง ที่ฝ่าเข้าตีเมือง เวียงจันทร์ เคียงบ่าเคียงไหล่ ข้าพเจ้า ในคืนเดือนเพ็ญ
ใช่หรือไม่ หาก ข้าพเจ้าจะกล่าวคำนิยมให้ ลุงก๊ก เป็นยอดแห่ง ชายฉะกัน

[nop_master]

สุดท้ายที่ปลายสะพานข้ามแม่น้ำโขง ข้าพเจ้าเก็บภาพนี้ไว้เป็นภาพปิด
ในการเดินทางท่องเที่ยวด้วยจักรยานครั้งแรก ของข้าพเจ้า อย่างที่บอกบางเรื่องราวที่เล่าไปมีผู้คนมากมายขี่จักรยานข้ามผ่านไปแล้ว
บอกเล่าเรื่องราวเป็นฉากตอนแม้นข้าพเจ้าเองยังอ่านพบ ข้าพเจ้าเหมือนฉายภาพเรื่องเก่า
ของผู้มีประสพการณ์ ที่เคยผ่าน แต่ความติดตาตรึงใจของการได้มาสัมผัสของข้าพเจ้า มิอาจข้ามผ่านไปโดยมิกล่าวถึง
ความสวยงามได้ สิ่งที่เห็นอาจยังน้อยไปสำหรับการมาเยี่ยมเยือน
คงมีสักวันที่สองขาจะปั่นหมุนควงลูกบันไดมาที่นี่อีกสักครั้ง อย่างที่แฝงฝังแบบแรมคืนแรมวัน
และหวังว่า ความศิวิไล ที่ชาวบ้านร้านรวงแห่งวังเวียงถวิลหา คงจะไม่ย่างกรายเข้ามาย่ำยีบีธา ธรรมชาติที่สวยงาม แห่งวังเวียง เร็วจนเกินไป

[ซาเล้งสีแดง]

- ลุงก๊ก คูคต ฟิต แข็งแรง จังเรยเบยครับ
- พี่นพ หลงเด็ก เอ้ย..หลงเหล็ก ระวังจะลืม คาร์บอน

[เหนียวครับ]

ยิ่งตามอ่านยิ่งมันส์ สำนวนภาษาชอบเลยครับ ไสตล์นี้
รูปก้ถ่ายได้อารมณ์ ของภาพ และบรรยากาศ การท่องเที่ยว..ของชนบท
พี่นพ บรรยาย ได้มันส์และสนุกมากครับ...

[nop_master]

ยิ่งตามอ่านยิ่งมันส์ สำนวนภาษาชอบเลยครับ ไสตล์นี้
รูปก้ถ่ายได้อารมณ์ ของภาพ และบรรยากาศ การท่องเที่ยว..ของชนบท
พี่นพ บรรยาย ได้มันส์และสนุกมากครับ...

ขอบพระคุณสำหรับการเสียเวลาอ่านครับ นี่เตรียมให้ช่างยอร์จเซ็ตรถ เปลี่ยนยางแล้วครับ จะไปหลวงพระบางเร็วนี้ล่ะครับ ตีเวียงจันทร์แตกพ่ายก็ต้องบุกตีหลวงพระบางต่อไปล่ะครับ ไปด้วยกันมั้ย