พักหลังมานี้ฝนตกบ่อย ทำให้กลุ่มผมเริ่มแตก บางวันฝนไม่ตกก็ชวนกันออกไป แต่ออกไปได้แป๊บเดียวฝนก็เทลงมา ก็หัวซุกหัวซุนกลับบ้านกันไป เป็นอย่างนี้หลายครั้งจนหลายคนเริ่มถอดใจ แต่ผมมันกิเลสครอบงำ ตอนเย็นอยู่บ้านเฉยๆไม่ได้มันเบื่อ ก็เลยตัดสินใจ ปั่นคนเดียวก็ได้ฟร่ะ เลยออกไปปั่นเองชิวๆ ปั่นๆไปก็ไปเจอฝูงมันที่เดิม นอนขวางทางเหมือนเดิม คราวนี้ไปคนเดียวก็เกรงอยู่เหมือนกันเลยปั่นช้าๆเข้าไปหามัน จะหลบก็ลำบากเพราะมันชอบนอนกลางถนนและจะลุกหลบให้เฉพาะรถใหญ่เท่านั้น พอเข้าไปใกล้ๆเจ้าตัวหัวโจกมันคงได้ยินเสียงเลยลุกมามอง พอเห็นเป็นผมเท่านั้นแหล่ะ สนั่นเลยครับ เห่ากันขรม เพื่อนๆมันอีกสองตัวก็ลุกมาผสมโรงเห่าไปด้วย แต่ไม่ได้เห่าเฉยๆเท่านั้น มันเห่าไปก็เดินย่างเข้ามาหาผมอีกต่างหาก ... ยกรถหันหลังกลับ ปั่นกลับบ้านเลยครับ ทั้งอายทั้งเจ็บใจ
พอกลับมาบ้านได้ เข้าเว็บนี้สั่งแตรลมเลย เพราะเคยเหมือนจะอ่านผ่านๆตามาว่า หมามันจะกลัวเสียงดังๆ ผมเลยคิดว่าแตรลม น่าจะเอาไว้ไล่มันได้ พอของมาก็เอาไปทดสอบแถวๆบ้านก่อนเลย เออ..แหะ ดังสนั่นดี ตกใจกันทั้งซอย ผมเองก็ยังไม่คิดว่ามันจะดังขนาดนี้ คนยังตกใจ หมาจะเหลือเหรอ หุๆๆ
พอตอนเย็นออกไปปั่นคนเดียว พร้อมเจ้าแตรลมอัดลมเต็มที่ กะเอาให้พวกมันตกใจ อุจจาระพรั่งพรูกันไปเลย พอปั่นไปถึงที่เดิม พวกมันก็นอนแผ่กันอยู่เหมือนเดิมครบทั้งสามตัว ผมเลยค่อยๆปั่นช้าๆเข้าไป พอถึงระยะได้ที่ ผมก็กดแตรลมยาววววว... แค่นั้นหล่ะครับ เจ้าหัวโจกสะดุ้งโหยง วิ่งหางจุกตูดหนีเข้าซอยบ้านมันไปทันที ส่วนเจ้าสองตัวลูกน้อง ตกใจตาเหลือกวิ่งลงท้องนาไปเลย ผมงี๊ยืนขำอยู่คนเดียวด้วยความสะใจ แล้วก็ปั่นไปต่อ รักแตรลมขึ้นมาทันที ไม่เสียดายตังค์เลยจริงๆ
ปั่นๆไประหว่างทางเจอหมา เจอแมวที่ไหน ผมก็กดแตรลมไล่มันไปทั่ว เห็นพวกมันสะดุ้งโหยง ผมก็แอบยิ้มด้วยความสะใจในความชั่วของตัวเอง กดไปจนลมหมดเลยทีเดียว พอขากลับก็ย้อนกลับทางเดิม กะว่าจะมาดูหน้าโจทย์ซะหน่อยว่าหายหน้าซีดหรือยัง พอเข้าซอยพวกมันได้เท่านั้นแหล่ะ ไอ้ที่หน้าซีดน่ะกลายเป็นผมไปเลย เจ้าตัวหัวโจกยืนตาขวางอยู่กลางถนน ลูกน้องมันสองตัว ยืนตัว หัว หูเปื้อนโคลนอยู่ข้างๆตาขวางไม่แพ้กัน จ้องผมเขม็งเลย แต่ที่หนักสุดคือ ข้างหลังพวกมันมีหมามาเพิ่มอีก 3-4 ตัว ไม่รู้มันไปเรียกกันมาตอนไหน ผมจะช็อคตายให้ได้ แตรลมก็กดจนลมหมด ยืนมองตามันอยู่สักพัก รู้ว่ามันเอาจริงแน่ๆ เลยต้องใส่วิญญาณหมา หันหลังปั่นกลับไม่คิดชีวิต อ้อมกลับอีกทาง กว่าจะถึงบ้านเล่นเอาเกือบสามทุ่มโน่นเลย
จนถึงตอนนี้ผมยังไม่กล้าปั่นไปทางเดิมเลยครับ
