ทำไมเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ถึงมาขี่จักรยานครับ

[นายไปศล สว่างวงศ์]

เริ่มแรกผมชอบก๊ฬาตกปลาและบีบีกันเล่นกีฬาสองประเภทนี้มาก็นานแต่รู้สึกว่ามันไม่ใช่เพราะในการออกทริปของกีฬาสองประเภทนี้ไหนจะต้องเตรียมเหยื่อ หาสถานที่สรุปคือเสียเงินไปกับค่าเหยื่อ ค่ากระสุน ค่าเช่าบ่อ และอะไรอีกหลายอย่าง บางครั้งเสียความรู้สึกด้วยเนื่องจากปลาไม่กินเหยื่อ จึงเริ่มอยากหากีฬาอะไรเล่นใหม่ดี วันหนึ่งผมขับรถไปในเมืองกับเพื่อนผ่านไปเห็นร้านจักรยานโดยบังเอิญจึงถามเพื่อนเล่นๆว่าถอยจักรยานกันคนละคันไหม เพื่อนผมก็บ้าจี้ไปกับผมด้วยตอบว่าเอาก็เอา นั้นก็คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเสียตังค์ไปกับ เจ้าวีลเล่อร์เสือภูเขาปี2011

[mod_gb!]

ขอปักไว้ก่อน เดี๋ยวมาเหล้าให้เมา เอ๊ย! เล่าให้ฟัง(อ่าน)ครับ

...แต่หลักๆ ก็บรรทัดแรกที่ลายเซ็นเลยครับ

[Thanes]

เริ่มจากตอนเด็ก ฐานะยากจนครับ จักรยาน จึงเป็นเพื่อนคู่ใจ ในการเดินทาง

แต่พอฐานะดีขึ้น มีเงินซื้อรถ ฯลฯ ได้ ก็อยากปั่นจักรยานครับ ง่ายๆ ครับเรารักมัน

[nop_master]

อ๋อ ก็เพราะ เพื่อนพ้องน้องพี่ผมขี่จักรยานครับเลยต้องไปขี่กะพวกมัน

[skullman071]

1.อยากออกกำลังกาย-สุขภาพดี-หล่อ
2.อยากเดินทางแบบส่วนตัว-ตามใจเรา ที่ไม่ใช่ยานพาหนะแบบผลาญพลังงานฟอสซิล
3.เพื่อนสนิทที่ขี่อยู่ก่อนหน้า ก็ยุยงส่งเสริม
4.อยากมีของเล่น-อยากซื้อของ
5.ช่วงนั้นงานที่ทำอยู่เริ่มพอจะคืนทุน ลืมตาอ้าปากได้บ้าง

ที่สำคัญคือ ทุกข้อเกิดขึ้นแทบจะพร้อมๆกัน ....เป็นใครก็ต้องโดนล่ะครับ

[amscmu]

ตอนเด็กนี่จำไม่ได้แล้ว
ตอนโ๖นี่มีสองรอบครับ รอบแรกเพราะไปลอง MTB ของน้อง เลยติดใจ
รอบสองนี่เพราะอ้วนและความดันขึ้น ก็วิ่งออกกำลังกาย จนกลัวเข่าพังเลยหันกลับมาปั่นอีกรอบ

[e20xem]

เริ่มจาก....ต้องเข้าออกจากบ้านไปทำงานด้วยมอไซค์รับจ้าง เข้า25-ออก25บาท วันละ50บาท บางวันมอไซค์ออกไปส่งคนในหมู่บ้านจนต้องเสียเวลารอ..รอ ผลคือไปทำงานสาย ไหนต้องรอรถเมล์ คนแน่น รถติด รายจ่ายในการเดินทางไปทำงานวันละประมาณ 100
เดือนนึง 3000 บาทยังไม่รวมค่ากิน ค่าอารมณ์เสีย ค่าหงุดหงิดรถติด ค่ารอรถเมล์ แต่เหมือนชะตามาให้เห็นตอนรถเมล์ติดแหง็กบนถนน
ใครก็ไม่รู้ปั่นจักรยานเลาะข้างรถเมล์ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวขึ้นฟุตบาต เดี๋ยวลงมาบนถนน เออ..เว้ย ข้าก็น่าจะทำอย่างนี้บ้าง เลยซื้อจักรยานมือสองญี่ปุ่นมาใช้ เริ่มจากปั่นบ้านมาปากซอยก่อน...จอดรถไว้ในวัดปากซอยแล้วต่อรถเมล์ พอซักระยะนึงเริ่มได้ใจ อยากปั่นไปที่ทำงานมั่ง... วันแรกตื่นเต้นมาก มันเหมือนเปลี่ยนทัศนคติในการเดินทางไปหมดสิ้น มันอิสระ มันแปลกตาไปหมดทั้งที่เราผ่านจุดนี้ทุกวันแต่ไม่ได้สัมผัส จากที่ได้นั่งบ้าง ยืนหลับบ้างบนรถเมล์ ผ่านป้ายรถเมล์เห็นคนเดิมๆรอรถเมล์อยู่ ก็นึกว่าแล้วกรู.....ไปอยู่ไหนมาวะ..ทำไมไม่ทำแบบนี้ซะตั้งนานแล้ว ทุกวันนี้มีความสุขในการปั่น ในการทำงาน มากโรคเครียดต่างๆมันลดลงจริงๆ..สุขภาพดีขึ้น...รายจ่ายน้อยลง แต่มาจ่ายมากขึ้นตอนรู้จัก thaimtb นี่แหละ...เป็นการจ่ายเพื่อสุขภาพกายและใจครับ......

[wp814]

เคยขี่ตอนเด็ก ๆ ครับ ขี่เล่นแถวบ้าน แล้วพอเรียนสูงขึ้นก็ไม่ได้ขี่อีกเลย จนไปทำงานตจว.เมื่อ10 ปีที่แล้ว หัวหน้าให้รถแม่บ้านเก่า ๆ มาใช้คันหนึ่ง แต่ตอนนั้นยังไม่รู้สึกอะไร ใช้ขี่ในที่ทำงานแบบเบื่อ ๆ แล้วก็ไปซื้อมอไซค์จนได้ (นึกแล้วยังเสียดาย..ไม่น่าซื้อเลย)...ตอนนั้นรู้จักเวปนี้ตอนเป็นเวปเก่า เข้ามาเพื่อดูเรื่อง GPS เท่านั้น ไม่เคยดูจักรยานเลย...

กลับมาทำงานกรุงเทพสักพัก...เมื่อสองปีที่แล้วอยากได้ GPS เข้ามาในเวป...แล้วหลงเข้ามา...ประกอบกับน้องเขยเอารถพับมือสองมาฝากไว้ที่บ้านสามคัน...พอไปลองขี่ดู..เอ๊ะ..สนุกแฮะ กลับมาเป็นเด็กอีกครั้ง (ตอนนี้ 41 ขวบ)...แล้วยิ่งมาเจอรุ่นพี่ที่นับถือมาขี่จักรยาน...(จากเดิมเป็นอีกอิมเมจนึง... ) ขายเสือภูเขามือสองราคาพี่น้องให้..ทีนี้ไปกันใหญ่เลยครับ รถพับงอกมาอีก 2 คัน..หลัก ๆ ไว้ขี่จากที่ทำงานไปกินข้าวเที่ยงกับพ่อ-แม่...กับกลับบ้านบางครั้ง...ประหยัดไปพอสมควร อยากขี่ bike to work ประจำ แต่ยังไม่สามารถ..

ปล.-อยากหาเวลาว่างไปปั่นไกล ๆ มั่ง..แต่ตอนนี้อ่อนซ้อมเหลือเกินด้วยภาระเต็มๆ..เล็งๆ ทริปลุงโทหน้าหนาวนี้ไว้ครับ...
-เป้าหมายสุดท้ายที่คาดไว้คือทัวริ่งสักคัน กับ BT สีน้ำเงินเข้ม ..(ซึ่งตอนนี้ราคาไปไกลเกินไปหน่อย...)

[nuimerida]

จักรยานทำให้เราได้เจอเพื่อนใหม่ครับตลอดทางที่เราปั่นไปโดยเฉพาะชาวจักรยาน ยิ้มให้กันและทักทายกันนี่แหละเสน่ย์ของชาวจักรยานครับ...

[parajumper]

เมื่อก่อนผมอ้วน กินเหล้าหนักด้วยครับ! จักรยานมี2-3ก็เลิกขายทิ้ง ยกให้เด็กมั่ง! อยากเลิกมีแฟนเป็นกําใจให้ รู้ผมชอบปั่นวัดใจซื้อAvalanche1.0ให้ ก็เริ่มกันใหม่เลยจากวันแรก4โลฯ เหนื่อยมากก่อนกลับแอบหลบพักแล้วเอานํ้าราดเสื้อให้ดูเหมือนเปียกเหงื่อ จนเลิกเหล้าได้เลยจาก89เหลือ72 เคยปั่นจากวันแรก4โลฯได้128โลฯใน1.30ชม. ทุกวันนี้กปั่นอยู่ครับ แต่ไม่หนักมากครับ

[earp00]

ตัวผมเล่นกีฬาหลายชนิดมาตั้งแต่เด็ก (รวมขี่ bmx) พอเรียนจบทำงานอวัยวะส่วนต่างๆ ก็เริ่มพังทีละส่วน เอ็นร้อยหวายพังก็ต้องเลิกเล่นบอล ข้อศอกพังก็ต้องเลิกเล่นเทนนิส หลังพังต้องเลิกตีกอล์ฟ หมอบอกว่าเหลือแค่สองอย่างให้เลือกเล่น ถ้าจะไม่ยอมผ่าตัด คือว่ายน้ำกับจักรยาน ล่าสุดทำท่าจะว่ายน้ำไม่ค่อยไหวอีกแระ เพราะเจ็บไหล่ เหลือแต่ปั่นจักรยานนี่แหละครับที่ยังไม่มีอาการอะไรที่สาหัส (นอกจากเมียด่า ) ขืนเจ็บอะไรเพิ่มอีกสงสัยต้องไปบวชแล้วผม 555

[ลมรำเพย]

ช่วงวัยเด็ก เหตุที่ครอบครัวผมแตกแยก สถานะทางการเงินไม่ต้องพูดถึง ฉะนั้น พาหนะอย่างเดียวในตอนนั้นที่จะพาผมกับน้อง ไปโรงเรียนที่อยู่ไกลบ้านประมาณ 5 กม.ก็คือ"จักรยาน"เคยพาน้องซ้อนท้าย แล้วแกนั่ง ส้นเท้าพลาดเข้าไปในซี่ลวด เป็นแผลเหวอะ...ผมโดนพ่อตีซะไม่มีดี... ..
จำได้แม่นยำว่า มีอยู่ครั้งนึง พ่อผมแกกำลังเติมน้ำมันเบรครถยนต์ของที่ทำงานแก ผมเห็นเข้าก็เลยถามว่าน้ำมันอะไร แกบอกว่าน้ำมันเบรค ผมมองดูพลางนึกในใจตามประสาว่า"อ๋อ..นี่แหละ ใส่รถยนต์แล้ว มันถึงเบรคได้"
ลับหลังพ่อผมไปแว๊บเดียว ผมก็อาน้ำมันเบรค มาเทใส่ เบรคที่ดุมล้อรถจักรยานของผม(ยี่ห้อสแตนดาร์ด) ทั้งสองล้อ พลางยิ้มกระหยิ่มใจ ทีนี้แหละวะ ตรูจะเบรคให้ล้อลากไปเลย...
แล้วก็ปั่นออกจากบ้านไปด้วยความเร็ว ก่อนถึงปากซอยจะเป็นทางโค้งขวา มีรั้วบ้านสังกะสีกั้นเป็นแนวอยู่ กะว่า จะกำเบรคแล้วให้ท้ายปัดเข้าโค้ง......ประมาณว่าดริฟท์
ถึงตรงนี้แล้วทุกท่านคงจินตนาการออกนะครับว่า ผมกับจักรยานคู่ใจ จะเป็นยังไง..... ...พ่อกลับมาถึงบ้าน เจ้าของบ้านรั้วสังกะสี ก็เดินมารายงานความเสียหาย กับเห็นจักรยานพัง....ผมก็โดนตีอีก....
โตขึ้นมาหน่อย ช่วงเรียน ปวช.สมัยนั้น BMX กำลังเฟื่องฟู..เพื่อนๆที่เรียนห้องเดียวกันตอนปี1. เขามีรถกันหลายคนปั่นไปเรียน(ถ้าเป็นสมัยนี้ เรียน ปวช.อย่างขรี้ๆ ก็ต้องเวฟหรือไม่ก็ฟีโน่ละเนาะ )
ตัวผมเองยังขึ้นรถเมล์อยู่เลย อยากได้ก็อยากได้ แต่ไม่มีปัญญา ก็เลยไปทำงานเป็นลูกจ้างร้านน้ำแข็ง หลังเลิกเรียน ปั่นน้ำแข็งใส่ถุง แล้วก็เอาใส่สามล้อกระบะ ไปส่งตามแผงในตลาด
ผ่านร้านขายจักรยานทุกวันก็แวะดูทุกวันเพื่อสรา้งแรงฮึด.. หลายเดือนผ่านไป ผมก็ได้ BMX คันแรกมาประดับบารมี ยี่ห้อ เมอริด้า ครับ... ต่อมาก็เจอรุ่นพี่ แกอยู่ทีมเฟสสัน ก็เลยมีโอกาสติดสอยห้อยตามเขาไปแข่งด้วย
เลยเป็นเหตุให้มีโอกาสได้ลงแข่ง BMX ด้วยหลายๆครั้ง แพ้บ้างชนะบ้าง หลังเรียนจบ ได้ทำงาน จนมีครอบครัวมาจนอายุครึ่งค่อนทางแล้ว
ผมก็เริ่มกลับมามองเห็นความสนุกสนานในวัยเด็กที่ผมทิ้งไปหลายปีอีกครั้ง..กันยายน 2554 คือการกลับมาปั่นจักรยานอีกครั้ง ของผมครับ
ถึงวันนี้ กันยายน 2555 ก็ครบ 1 ปีพอดี ปั่นจักรยานแล้วสุขภาพดี ร่างกายแข็งแรง จะเอาอะไรมากกว่านี้อีกล่ะครับ

[เสือบางปะกง]

ขอแชร์บ้างครับ

เริ่มจากผมเห็นอาขี่จักรยานแนวทัวริ่งมาตั้งแต่เด็กๆ เดี๋ยวก็ไปเวียดนาม เดี๋ยวก็ไปลาว ไปนั่นไปนี่เรื่อยๆ
เห็นแล้วอยากไปเหมือนกันน่าจะสนุกดี... แต่ก็แค่คิดอย่างเดียวครับไม่ได้ลงมือทำซักที

และผมก็เป็นคนที่ไม่เคยออกกำลังกายเลยเป็นปีๆ ... วันนึงตึกที่เรียนมีคนรอลิฟท์เยอะ ไอ้เราก็จะรีบขึ้น
เลยตัดสินใจเดินขึ้นครับ ...ปรากฏว่าเหนื่อยครับ เหงื่อออกจนรู้สึกได้ว่าแผ่นหลังเปียก
และที่สำคัญคือ เดินแค่4ชั้น และผมอายุ21 ...
บอกตัวเองเลยว่าเฮ้ยไม่ใช่แล้วหละ อายุเท่านี้ยังเป็นขนาดนี้ จะอยู่ถึง30มั้ยวะกรู?!!
เลยคิดออกกำลังกาย นึกถึงจักรยานก่อนเลย เพราะชอบอยู่แล้ว และตั้งแต่นั้นผมก็ขี่ และขี่ และขี่ ... มาเรื่อยๆครับ

1เดือนผ่านไป ตึก4ชั้นนี่เดินสบายๆครับ เลยรู้สึกว่ามันดีจริงๆ
ตอนนี้ขี่ได้3เดือนสุขภาพดีมากครับ จากที่เคยเป็นหวัดง่าย แต่วันก่อนปั่นแล้วเจอฝน40กิโลก็ยังสบายดีอยู่ครับ
ตอนนี้พยายามขี่ให้ไกลขึ้นเรื่อยๆครับ เห็นเค้าขี่เที่ยวไกลๆกันเราก็อยากไปบ้าง!

[บอยด์ Melodic-power]

ปฐมบทของการขี่

ประชดครอบครัวครับ ตอนที่เรียนมหาลัย ไม่อยากนั่งรถเมล์ไปเรียน ก็เลยทำงาน parttime หวังจะซื้อมอไซเก่าๆ ซักคัน
พอเก็บเงินได้ครบตามต้องการ ที่บ้านรู้ว่าจะซื้อรถเขาก็ห้ามกันหมด อ้าวเวร เงินนี่หามาเองนะ ห้ามใช่มั้ยมันอันตรายขี่บนถนน
งั้นตรูซื้อจักรยานขี่ไปเรียนก็ได้ไม่ผิดนี่ ไม่ใช่มอไซค์ 555 เข้าเวป thaimtb นี่หละ เห็นข้อมูลเค้าว่ามีร้านใหญ่ๆ เจ้านึง
เวลาซื้อจักรยานนี่ต้องมีวัดตัว จำได้ว่าเคยดูตอนออกทีวีด้วย เลือกรถคันที่เหมาะกับเราให้ เห็นว่ามันเท่ห์ดีก็ไป

ไปถึงร้านติดแอร์เย็นสบาย มันไฮโซมากร้านจักรยานติดแอร์ เดินดูรถไป ก็มีพนักงานมาถาม เราอยากได้จักรยานซักคัน
จริงๆอ้ะอยากวัดตัวบ้าง เราบอกมีเงิน 15000 พนักงานหน้าเริ่มเปลี่ยนถามเคยขี่เสือภูเขามั้ย
เราก็ไม่รุจัก รุแค่คันไหนมีเกียร์มันก็เสือภูเขาทั้งนั้นแหละ ตอบไปเคยขี่
เค้าก็ชี้ไปที่รถคันนึง นี่คันนี้ไซส์พอดีเลย (gary fisher ไซส์18 ตอนนั้นสูง170) ไม่มีขั้นตอนวัดตัวด้วยไม่เหมือนในทีวีอ้ะ อยากทำบ้าง
ก็เลยได้จักรยานมาคันนึง มีไมล์ด้วย

ขี่กลับจากร้านซัก 10กิโลได้วันแรกขี่ความเร็ว 18 มันเร็วมากกกก พอใกล้ๆบ้าน ลองเร่งดู โอ้ว 35 สุดยอดด ขี่จานใหญ่ตลอด
ยิ่งใหญ่มันต้องยิ่งเร็วสิ
แล้วก็ขี่ไปทำงานนี่หละช่วงปิดเทอมทุกวันพอเลิกงานจากที่ทำงานมาแยกไฟแดง 1 โล เราจะต้องทำให้ไมล์ไปเลข 40 ให้ได้
ทำงานทั้งวัน ไม่เหนื่อยเทา 1โล นี้เลย ทำแบบนี้ซัก 2 อาทิตย์ได้

มันก็เริ่มมาแบบนี้แหละ

ส่วนถ้าเริ่มเข้ากลุ่ม เริ่มออกทริป เริ่มแข่ง เริ่มล้ม ถ้ามีคนถามค่อยมาต่อ

[kinfolk]

สนุกดีครับ...