ปั่นเเหลก24ชม..กทม-ชุมพร

[tongza2499]

ขอตามไปด้วยคนคับ

[END]

ตามมาชมด้วยคนครับ

[u4405672]

[Pai11]

อ่านแล้วเพลินเลยครับ รีบมาต่อไวๆนะครับ

[meen6336]

อ่าว คุณลุงตามมาทันซะงั้น กระเป๋าnikeพี่รุ่นเดียวกับผมเลย มารอดูตอนจบเกี่ยวกับกระเป๋าว่าจะเป็นเหมือนที่คิดไหม

[ศักดิ์ พัทลุง]

ขอตีตั๋วชมด้วยคนครับ อิอิ

[chinrmon]

มาต่อล่ะครับเมื่อคืนสลบเหมือดไปเลย555
อ้อคุณลุงตามมาทันนี่ผมก็ไม่เเปลกใจล่ะครับเเกขี่ยืนพื้นต่างจากผมนิดเดียวเองสังเกตุตอนที่ขี่มาด้วยกันรอบขาไม่ใช่รอบขาคนอายุ61
อย่างกับอายุ16มากกว่า555 เเช็งเเรงเชียวครับไม่เเปลกใจล่ะ ลองตามเข้าเฟสบุคของคุณลุง มณ ทาโร่ ดู ชมบินมากกว่าผมเยอะเเถมเเต่ละทริบเเกตั้งเป้าวันล่ะ300วันนี้้คุยกันคุณลุงก็อยากได้สัก300กว่าให้ได้ครับ ไม่ใช่ธรรมดาเเน่ๆ ผมยังเเอบคิดเลยถ้าเกิดวันนี้ลุงขี่มาตามผมทัน
ตลอดผมคงเขินเหมือนกันน๊ะ ประมานว่าหนีลุงไม่รอดหร๊อกอะไรทำนองนั้นขำๆน๊ะครับ จริงๆผมว่าก็เอาใจช่วยกันทั้งคู่ล่ะครับเพราะชอบป่ันเหมือนกัน ช่วงกทม-ชะอำนี่ผมขี่หลายครั้งเเล้ว พอเดาได้ว่าข้างหน้าจะเป็นยังไงเลยไม่ออกอาการกังวลใดๆ จะมีก็เรื่องอาการง่วงนอนตาปรือให้เห็นเเต่ยังไปได้ เเต่ตั้งเเต่เเยกชะอำ-ปราณบุรีนี่ปกติขับรถยนต์ ผมมองว่าเป็นทางค่อนข้างเรียบ เเต่ขี่จริงๆไม่เป็นอย่างนั้น ตั้งเเต่เเยกนี้ไป ขอตั้งชื่อว่าถนนเนินซึม-จนเศร้าเเล้วกันครับ ส่วนตัวคิดว่าถ้าขี่ทัวริ่งธรรมดาไม่มีตั้งเป้าอะไรที่ไกลนักก็ไม่ซีเรียสขี่ไปได้เรื่อยๆครับ
22-27เเต่ตลอดทางช่วงนี้58กม.มันทำความเร็วไม่ได้เลยเเทบจะหาเลข30ไม่เจอเลยครับ มันเเป็นเนินซึมๆยาวไปตลอด ขึ้นเนินก็ไม่รู้สึกลงเนินเเทบไม่มีขี่ยังไงก็ไม่ขึ้นต้องไปเรื่อยๆอย่างเดียว58กม.ออกอาการเซ็งนิดๆล่ะครับก้มหน้าก้มตามองล้อจ้องขาทำสมาธิ ไปเรื่อยๆ
...เผลอเเป๊ปเดียวมีฝรั่งร่างยักษ์ขี่มาตีคู่ทักทายคุยกันได้ใจความว่าเป็นฝาหรั่งหลงรักเมืองไทย มาอาศัยที่ชะอำมาป่ันเป็นวงกลมชะอำหัวหินทุกวัน เเถมอายุ68เอ้าผมโดนคนเเก่เเซงอีกเเล้ว ยังไงเนี่ย เเต่ผมก็ต้องรับสภาพเพราะถ้าขี่เร็วกว่า28ตอนนี้มีหวังไม่ถึงชุมพรเเน่ เผลอเเป๊ปเดียวฝรั่งเเซงหายไปเลย(เค้าเลี้ยวเข้าซอยเป็นวงกลมเรียบร้อบ)ส่วนผมตรงต่อไป หันไปมองข้างหลังยังไม่เห็นวี่เเววคุณลุง มณเลยก็ สองชั่วโมงกว่ากับระระ58กม.รวมพักด้วยน๊ะครับรู้สึกว่าช้าเกินไปไหม เเต่ก็ประคองมาสุดเเล้วเมื่อคิดถึงทางข้างหน้า

[chinrmon]

จนมาถึงเเยกอำเภอปราณบุรีก็เเวะทานเเป๊ปซี่ขวดนึงมองไปข้างหน้าขึ้นอีกเเล้วอันนี้ดูจะซึมเยอะหน่อยฮะเอาอีกเเล้ว เริ่มอุทานว่าจังหวัดนี้มันไม่มีทางเรียบๆหรือไงน๊ะ มองไปข้างหน้าฝ้าดำมึดมาเลย ไม่มาเปล่าหอบเอาลมมาตลอด อ้อลืมพูดถึงลมไปเลยขอบอกว่าสวนลมตลอดทาง
ครับเเถมมีเเรงเป็นช่วงๆเลยครับ ทั้งลม-ทั้งเนินซึม เเทคทีมมาพร้อมกันเลย จากปราณบุรี-สามร้อยยอด-ประจวบนี่ทางไม่ต่างจากชะอำ-ปราณเเม้เเต่น้อย เนินซึมยาวไม่ต้องถามหาเลข30อีกเเล้ว เเถมยาวหนักกว่าอีก ไม่นานจากปราณผมก็มาเจอฝนเเรกส่วนตัวไม่กลัวฝนน๊ะครับกลับชอบเพราะเย็นดีฝนไม่ทำให้ความเร็วตกไปจากเดิมเเต่อย่างใด เเถมเย็นสบายอีก เเต่ที่ห่วงจะเป็นสำภาระมากกว่าครับ เลยต้องจอดเสียเวลางัดเอาเสื้อฝนมาใส่จัดให้เข้าที่ ก็ลุยเลยตกมาซู่ใหญ่ เเต่เเป๊ปเดียวขี่ไปไม่ถึง5กม.ถนนก็เเห้งเเล้ว เสียเวลาจอดมาถอดพับเก็บอีกเอ้า..ช่วงนี้เริ่มมีเเดดเเละความร้อนเพิ่มขึ้น ตาผมเริ่มหรี่ลงเรื่อยๆเพราะสู้กับเเสงเเดดเเละความร้อนไม่ไหว มาจนเหลืออี30กมจะถึงประจวบก็ชักถามตัวเองว่าวันนี้จะจบที่ชุมพรไหวไหม มีทางเลือกสองทางไปต่อเลยเเต่อาจไม่จบ กับ จอดพักงีบสักครึ่งชมเเล้วมาดูอีกที คือผมไม่มีทางเลือกเเล้วล่ะ เพราะสมองเเละสายตาประท้วงไม่ทำงานต่อ ผมเเอบงีบในร้านกาเเฟจนได้หลับไป40นาทีตื่นขึ้นมาก็รีบจับจักรยานปั่นต่อทันที
กลัวยิ่งถ้าดึกมากสายตากะสมองผมคงไปสั่งการให้ขาไม่ทำงานอีกต่อไปอันนี้ล่ะจบจริง ขี่มาจะออกจากปั๊มเห็นรถลุงมาจอดอยู่หน้า711เอ้าลุงมาทันอีกเเละ หลังหยุดพักรวม50นาที ผมรอลุงออกมาจากเซเว่นลุงบอกเหมือนกัน ป่ันมานึกว่าหมดเเรงขี่ได้ช้ามาก อืมคงอาการดียวกันเจอเนินซึมเล่นงาน ผมบอกเดี๋ยวเจอกันที่ประจวบอีกน๊ะครับ ลุงบอกเลยไปเลย ประจวบมันยังไม่ครบ300นั่นไง ลุงเอาจริง okครับลุงเดี๋ยวเจอกัน ปั่นมาถึึงประจวบช่วงบ่ายสามโมงกว่าๆครับครึ่งทางเเล้ว ปรอบใจตัวเอง

[END]

กําลังอ่านเพลินๆหมดแล้ว รอติดตามชมต่อครับ

[naowarin_ja]

มีทริปหนีเมียเที่ยวอีกแล้ว

[chinrmon]

บ่ายสามโมงกว่าๆกับครึ่งทาง ตอนนี้เริ่มคำนวนเเล้วสภาพร่างกายผมน่าจะทนได้ไม่เกินเที่ยงคืนหรือให้เต็มที่เลยตี1นั้นนั่นคือการประเมินของผม เเละต่อจากตรงนี้ร่างกายจะถอยลงเรื่อยๆ เเต่ถ้าโชคดีหรือมีวิธีอะไรที่ทำให้หายง่วงซึมได้ก็น่าจะช่วยได้เยอะเลย ผมนึกถึงกระทิงเเดงสมัยนั้นไปเเข่งดาว์นฮิลงานredbullเเล้วเค้าชอบเเจกให้กิน ก่อนเเละหลังเเข่งมันก็ปึ๋งปั๋งดีน๊ะ เลยจัดมาขวดนึงขี่ไปสักพักเออเว้ยมันช่วยให้เด้งขึ้นมาได้เว๊ยอาการซึมง่อยเริ่มเด้งขึ้นมา ประกอบกับเห็นป้ายชุมพร207โล เฮ้ยงั้นเราก็มาเกินครึ่งเเล้วซิเเต่ระยะรวมจะไม่ครบ500เเล้วน๊ะในใจคิด เเต่ก็เอาเหอะเเค่ถึงชุมพรให้ได้ก่อนเเล้วกันมึง ตรงกันข้ามถ้ายังเหลือ250อะไรทำนองนี้อาจถอดใจไปเลยก็ได้ครับ 207หารด้วย25
มันเท่ากับ8 กว่าๆตีไป9 9ชม. ตอนนี้บ่าย3 กว่า อีก9ชม.ก็เที่ยงคืนกว่าเอาว๊ะพอเป็นไปได้งั้นลุยต่อเอาให้ถึงพาวนาอย่ามีเขาอะไรมากมาย
เออ ผมไม่ได้ลงใต้ทางรถยนต์เกินประจวบร่วม10ปีเเล้วครับ ไม่มีข้อมูลเส้นทางในหัวเลยเดาไรไม่ถูกเลยอำเภอหน้าคือทับสะเเก ช่วงนี้ก็เหมือนๆเดิมเนินซึมๆตลอดขับไปบ่นไป จากกระทิงเเดงขวดเเรกระยะผ่านไป 50กว่าโลกระทิงเเดงเริ่มหมดฤทธิ์ เริ่มงอย ตอนนี้เวลาเกือบ6โมงเย็นเข้า้ช่วงเวลาซ้อมผม ผมน่าจะทำเวลาได้ดีในช่วงนี้ อากาศเริ่มเย็นลง สายตาทำงานหนักน้อยลง ทางเริ่มมีขึ้นลงอย่างชัดเจน เเบบนี้ผมชอบมากกว่าครับ เริ่มมีเนินสลับบ้างตั้งเเต่อ.บางสะพานเป็นต้นไปครับเเต่ผมยังไม่เจอของจริงอะดิ ขับไปบ่นไปเเละเเล้วฝนที่ตั้งเค็๊าดำมืดก็ตกเป็นรอบที่2 ทีนี้ตกหนักยาวร่วมครึ่งชม.ถือว่าได้น้ำลดความร้อนไปในตัว ร่างกายสดขึ้นมานิดนึงจัดเเจงใส่เสื้อฝนลุยต่อทันที ตอนนี้ต้องติดไฟท้ายขณะฝนตกดีทีผมติดถุงซิบเล็กๆมาครอบไปกันน้ำด้วย ระหว่างทางรถสิบล้อเยอะมากๆครับเเต่โชคดีใหล่ทางถือว่าใหญ่เเละเรียบปลอดภัยพอสมควรครับไม่น่ากลัวอย่างที่คิดครับ

[chinrmon]

ไปรับลูกก่อนน๊ะครับเดี๋ยวมาต่อ

[น้ำน้อยหาดใหญ่]

โห้..........กะลังมัน เอาจวยใช่ เอาจวยใช่ เยี่ยมจริงๆๆๆ

[MonsterCat]

ติดตามอ่านครับ สนุกดี ผ่านแยกบางสะพานคงมืดพอดี ถ้าเจอต้องควบ(ไปคุย)

[chinrmon]

เเล้วความง่อยเริ่มมาเยือนทั้งง่วงทั้งหมดเเรง เเบบค่อยๆหมดโดยไม่รู้ตัวน่ะครับ อันนี้ผมก็พึ่งจะรู้สึกครับเพราะทีเเรกผมนึกว่าเกิดจากเนินที่เป็นเนินใต่ระดับยาวๆเเต่จริงๆเเล้วไม่ใช่เเละ ความเร็วมันตกเเบบผิดปกจนเหลือ23-24ก็เอ๊ะทำไมมันเป็นยังงี้ตะกี๊ก็ยังดีกว่านี้นี่นา เริ่มเหลือบไปที่HRหัวใจปกติที่140 ความเร็ว 23 หันหลังไปมองหลังมันไม่ไม่ใช่เนินยาวอะไรนี่หว่า หรือว่าเราหมดเเรงมันเริ่มโหยขึ้นเรื่อยๆ
จากนั้นก็ไปฉีกเจ้าGU POWERGEL มาซดจำได้ว่ารสกล้วย อร่อยดีเเล้วก็ตามด้วยเกเตอร์เรตที่คราวนี้พกเเทนน้ำเลย เเล้วก็ขี่ประคองสักพักถึงร้านขายของชำก็จอดขอกระทิงเเดงอีกขวดให้หายง่วงเเล้วก็งัดซาลาเปาเย็นชืดจากกระเป๋าที่ซื้อที่ปั๊มก่อนประจวบมากิน สักพักก็เริ่มฟื้นมาขี่ได้ที่28-29อีกครั้ง ตอนนี้ทุกอย่างเหมือนเริ่มดีขึ้น เข้าสู่ช่วงหัวค่ำมาถึงอ.บางสะพาน ถนนที่ซึมยาวๆเริ่มมีเนินสูงมากขึ้นนั่นก็ทำให้ดีใจน๊ะครับเพราะผมชอบเเบบขึ้นก็ขึ้นให้เห็นไปเลยลงก็จะได้ไหลส่งกันไปขึ้นต่อไม่ชอบเเบบขึ้นเอื่อยๆลงบางมันไม่ช่วยอะไรเลย
วิ่งยาวมาถึงบางสะพานน้อยเวลาประมาณ3ทุ่มครับ จากนั้นเเบตเตอรี่ของกามินก็หมดไปทีนีผมจะเช็คอะไรไม่ได้เเล้วนอกจากความรู้สึกล้วนๆความเร็วเท่าไหร่ไม่รู้ หัวใจเท่าไหร่ไม่รู้ คิดว่าไปเรื่อยๆมีเวลา4ชมห้ามเกินนี้กับระยะทาง107โลตอนนั้นคิดเเค่ว่าเอาให้เหลือเลขสองตัวก่อนเดี๋ยวค่อยว่ากัน ถามลุงที่ร้านของชำว่าทางที่เหลือมีเขาสูงไม๊ยลุงบอกว่าน่าจะ2ลูก ที่เขาโพธิ์กับอีกจุดที่เขาขายกล้วยหักมุกเยอะๆผมจำชื่อไม่ได้เเล้วครับ ผมก็ซื้อข้าวเหนียวปิ้งมากินอีกสองห่อ น่าจะพอไปได้อีกสัก40-50โลน่ะ
ขี่ไปเนินเเล้วเนินเล่านับไปเรื่อยๆจากบางสะพานนับมาเเล้ว30เนิน จนมาถึงบางสะพานน้อยตอนนี้ยังเหลืออีกสักกี่เนินว๊ะ บางเนินถึงขั้นตะโกนออกมา "มึงจะขึ้นไปถึงไหนว๊ะ" นึกในใจนี่กรูเข้าใจอะไรผิดเเน่นอนยังกะขี่มาเหนือเพียงเเต่ความชันไม่มาากเท่า เเต่ที่มากกว่าคือจำนวนเนินที่ขึ้นลงต่อเนื่องไม่หยุดหย่อนไม่มีที่ราบสำหรับคุณมีขึ้นกะลง ยังดีขึ้นไปหัวเนินเเล้วขาลงยังตั้งความเร็วส่งได้เพื่อไปขึ้นลูกต่อไปไม่งั้นทั้งชาทั้งเหนื่อย โชคไม่ดีเเถบนี้รถสิบล้อวิ่งเร็วไม่มีคันไหนยืนระดับความเร็วที่เราจะเกาะไปด้วยยาวาไหว อีกอย่างมันมืดมากไม่อยากเสี่ยงเเถมถนนก็เปียกอีก