สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น "มูล...(เหตุ)...แห่งรัก"

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

อาบน้ำอาบท่าเสร็จ เรารีบปั่นกลับเข้าเมืองเพื่อไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์จังหวัดอุบลราชธานี
ตัวอาคารพิพิธภัณฑ์เป็นอาคารเก่าที่ยังอยู่ในสภาพดีและสวยงามมากค่ะ
สำหรับนิทรรศการข้างใน ส่วนที่ประทับใจที่สุดก็เห็นจะเป็นพระพุทธรูปโบราณที่นำมาจัดแสดง
ซึ่งส่วนมากจะเป็นศิลปะแบบลาว พระพักตร์ของพระพุทธรูปที่เราเห็นดูใจดีและงดงามมาก

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

จากพิพิธภัณฑ์เราปั่นต่อไปตามหาส้มตำรสแซ่บกินกัน
เมืองอุบลนี่ร้านส้มตำเยอะจริงๆ ค่ะ ปั่นไปทางไหนก็เจอ
แต่ร้านท่่ีเราจะไปกินวันนี้ เป็นร้านที่แม่โปเต้กับคุณสามีเคยมากินด้วยกันเมื่อหลายปีก่อน
ร้านชื่อ "พรทิพย์" อยู่บนถนนสรรพสิทธิ์ ไม่ไกลจากวัดแจ้งเท่าไรนัก
มื้อเที่ยงๆบ่ายๆของเราวันนี้ เป็นตำปูปลาร้า ตำถั่ว หมูกรอบ และไก่ย่าง
หนุ่มนักปั่นลูกอีสานชิมแล้ว ลงความเห็นว่า
กลิ่นและรสกระเดียดไปทางส้มตำเมืองสุรินทร์บ้านตัวเอง
อาจเป็นเพราะใส่ผักชีฝรั่งในส้มตำเหมือนกันก็เป็นได้
ส่วนแม่โปเต้ไม่สนใจวิเคราะห์อะไรทั้งนั้น ลุยแหลกค่ะ แซ่บสมใจอยากจริงๆ
เผลอแผล่บเดียว 2 คนก็กินข้าวเหนียวหมดไป2กระติ๊บอย่างรวดเร็ว
แถมหนุ่มนักปั่นยังไปจัดไอศกรีมใส่ในขนมปังมากินล้างปากอีกต่างหาก

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

พอท้องอิ่ม ก็เริ่มมีแรงปั่น
เราแวะไปชมสถาปัตยกรรมตามวัดต่างๆ เช่น วัดแจ้ง วัดบูรพา
เก็บรายละเอียดกันไปเรื่อยๆ แบบไม่รีบร้อน
จากนั้นก็ปั่นข้ามแม่น้ำมูลไปเก็บภาพแสงสุดท้ายของวันไว้เป็นที่ระลึก
ระหว่างทางปั่นกลับเข้าเมือง ผ่านร้านขายของฝากชื่อ "กุนเชียงทนายแดง"
และร้านเบเกอรี "ปัญญรัตน์"
เห็นมีรถทะเบียนอุบลจอดซื้ออยู่หลายคัน สันนิษฐานว่าน่าจะอร่อย เพราะเจ้าถิ่นยังมาซื้อกิน
เลยหมายตาไว้ กะว่าก่อนกลับค่อยแวะมาซื้อ

[แม่โปเต้]

ปั่นตามถนนเลียบแม่น้ำมูลมา จนถึงย่านตลาดโต้รุ่ง
ครั้นจะกินอีก ก็ยังอิ่มๆ อยู่ แม่โปเต้เลยให้รางวัลคุณสามีที่อุตส่าห์นั่งรถทัวร์หลังขดหลังแข็งตามมาหา
ด้วยการพาไปนวดแผนไทยเสีย2ชั่วโมงเต็มๆ ที่ร้าน "บ้านสวน"
เท่าที่ปั่นวนไปวนมาในเมืองอุบล สังเกตว่ามีร้านนวดเยอะเหมือนกัน
แต่ละร้านก็จะปิดดึกๆ ไม่ต่างจากกรุงเทพฯ เท่าไรนัก
นวด(และเม้าท์กับหมอ)จนสบายตัว ก็พอดีกับที่น้ำย่อยเริ่มทำงานอีกครั้ง

[แม่โปเต้]

คราวนี้เรามุ่งหน้าไปตลาดโต้รุ่ง หวังจะไปฝากท้องที่นั่นกัน
ปรากฏว่าร้านส่วนใหญ่ขายเกือบหมดเกลี้ยง
เพราะตอนที่เราไปตรงกับช่วงที่มีแข่งกีฬานักเรียนพอดี
เด็กๆ นักกีฬาจากทั่วประเทศ ที่มาเที่ยวตลาดโต้รุ่งกันตอนช่วงหัวค่ำจึงชิงตัดหน้าไปก่อนแล้ว
โชคดีที่ยังได้มีโอกาสซื้อ "โรตีอมตรส" เจ้าดังและบาเตสูตรขนมปังไซง่อนติดมือไปกินเป็นของว่างรอบดึก

สุดท้าย มื้อค่ำของวันนี้จึงไปจบลงที่ร้านโจ๊กมหัศจรรย์
ซึ่งเปิดขายตั้งแต่ช่วงเย็นๆ ไปจนถึงเช้า
แม่โปเต้ไม่ใช่คอโจ๊กเท่าไหร่ แต่ก็รู้สึกว่าร้านนี้เขาเลือกใช้ข้าวดี
มาปรุงกับน้ำซุปรสกลมกล่อมจนออกเค็มกำลังดี
แทบไม่ต้องเติมซีอิ๊วเพิ่ม หมูเด้งก็ดึ๋งดั๋งโดนใจ
ส่วนหนุ่มนักปั่นสั่งต้มเลือดหมูมากินกับข้าว
ตามด้วยมาม่าทรงเครื่อง แต่จะอร่อยหรือเปล่านั้น
คงไม่ค่อยรู้รส เพราะตามัวแต่จับจ้องอยู่ที่จอทีวี
ซึ่งกำลังถ่ายทอดฟุตบอลคู่สำคัญพอดี๊...พอดี

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

อากาศในเมืองอุบลตอนกลางคืนค่อนข้างเย็น ปั่นสบาย
ขากลับนี่ปั่นแป๊บเดียวก็ถึงโรงแรม พออาบน้ำอาบท่าเสร็จ
แม่โปเต้ก็คว้าคอมพิวเตอร์มาทำงานต่ออีกพักหนึ่ง.
ส่วนคุณสามีนั้นทั้งอิ่ม ทั้งสบายจากการนวด ทั้งเหนื่อยจากกเดินทาง
เลยชิงหลับไปก่อนอย่างรวดเร็ว ท่าทางฝันดีเชียว...

[แม่โปเต้]

เช้าวันรุ่งขึ้น เราเปิดมื้อแรกที่ห้องอาหารของโรงแรมด้วยไข่กะทะกับก๋วยจั๊บญวน
ตามด้วยน้ำส้มและกาแฟคนละแก้ว รสชาติมาตรฐานสะอาดสะอ้านดีค่ะ
พอเติมพลังแล้ว เราก็คว้ารถปั่นเข้าไปในเมืองกันอีกครั้ง เพื่อไปเที่ยวตลาดเช้าเมืองอุบลกัน
สิบปีก่อนที่มา ตลาดเช้าเมืองอุบลจะเป็นตลาดที่ชาวบ้านนำของมาขาย
เรียกว่าวางกระจาด กระบุง ตะกร้า เรียงรายเป็นแถวตลอดแนวถนนช่วงริมแม่น้ำมูล
ตอนนี้ตลาดทั้งหมดย้ายขึ้นไปอยู่บนตัวอาคารตลาดสดของเทศบาลแล้ว
ซึ่งก็ดูสะอาดและเรียบร้อยดี แต่ก็อดเสียดายเสน่ห์ของตลาดแบบเดิมๆไม่ได้

[แม่โปเต้]

...

[แม่โปเต้]

หลังจากเดินวนดูอยู่พักหนึ่ง
ก็ได้ปลาทอด เนื้อย่าง และข้าวเหนียวนึ่งร้อนๆเก็บไว้เป็นเสบียง
เราแวะกินปากหม้อแป้งเทพ ที่ร้าน "เจ๊หลี"
ในตลาดหนึ่งจาน ก่อนจะเริ่มรายการทัวร์ของวันนี้

[แม่โปเต้]

...