ผมว่าปัญหาของคนมีเวลาน้อยนี่ก็คือ เราจะท้อแท้ง่ายมากเนื่องจากเงื่อนไขของเวลาที่เรามีอยู่ การหาแรงบันดาลใจ จึงเป็นเรื่องสำคัญ การเข้าหา หรือสร้างกลุ่มเพื่อสร้างแรงขับเคลื่อนให้ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ก็ลำบาก(ก็เนื่องจากเวลาน้อยอีกนั่นแหละ) การแบ่งปันประสบการณ์จากเพื่อน ๆ ก็เป็นการสร้างแรงบันดาลใจให้ต่อสู้กับการท้อแท้ที่จะออกกำลังได้ดีมาก ๆ เลยนะครับ อย่างน้อยก็ทำให้ทราบว่า ยังมีเพื่อนที่มีปัญหาคล้ายกับเรา และกำลัง "ต่อสู้ เพื่อสุขภาพที่ดีกว่า" อยู่อีกหลายคน
ปัญหานี้ไม่เกี่ยวกับอายุนะครับ แต่คนอายุมาก มีความจำเป็นจะต้องออกกำลังเพื่อรักษาสุขภาพมากกว่าคนอายุน้อย ๆ กระทู้นี้ก็เลยมีคนแถว ๆ แยกเกษตร-หลักสี่-ดอนเมือง-รังสิต
เข้ามาโพสเยอะหน่อยนึง ผมว่าดีครับ เรามาช่วยกันสร้างแรงบันดาลใจเพื่อสุขภาพที่ดีกันดีกว่าครับสำหรับผมเอง หลังจากเริ่มปั่นจริงจังตามตามโปรแกรมที่เล่ามาประมาณ 3 เดือนเศษ ตอนนี้มีความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดคือ ชักอยากจะขี่ให้นานขึ้นอีกในการขี่ประจำวัน (ซึ่งเป็นไปไม่ได้--เดี๋ยว "เด็กที่บ้าน" ตาเขียวใส่
) รู้สึกว่ายังไม่ "สะใจ" ตอนถึงเวลาเลิกนั่นเอง ผมคิดว่าผมอาจจะต้องเพิ่มช่วง "ปั่นหนีหมางับน่อง" (จากข้อ 3 กระทู้ข้างบนข้างบน) เข้ามาอีก สัก 1 หรือ 2 ช่วง เพื่อให้รู้สึก "สะใจ" ในตอนจบการปั่นประจำวัน (ตอนนี้โปรแกรมของเราก็จะกระเดียดไปเป็นการฝึกแบบ interval แล้วนะครับ...)และอยากจะรายงานแบบเหนียม ๆ ว่า การปั่นยาว สุดสัปดาห์ของผม ได้เต็มที่(แป็ก) ที่ระยะทาง ประมาณแค่ 30 กิโลเท่านั้นเอง คงอีกนานพอสมควรจึงจะได้เท่าระยะของคุณ sunny
ประมาณกลางเดือนตุลา หมอนัดตรวจเลือดอีกครั้งหนึ่ง ถึงตอนนั้น ก็หวังลึก ๆ แบบคุณ zzzz เหมือนกัน แต่ผมได้เปรียบกว่านะครับ เพราะหมอจ่ายยาละลาย(ลด) ไขมันในเลือด มาให้ทานก่อนนอนด้วย แล้วจะรายงานผลให้ทราบครับ
ขอให้ทุกท่านที่ผ่นมาอ่านมีสุขภาพดีกันถ้วนหน้าครับ...
)