ผมเลย ปั่นไป เดินไป ถ่ายภาพไป โดยไม่ต้องรีบร้อน
ทั้งตรอกเงียบดีจริงๆครับ
ไร้ผู้คนมาเดินเที่ยว เดินชม ในตรอก ยกเว้น..."ผม" ก็อาจเพราะไม่ใช่ วันเสาร์ ตอนเย็นนั่นเอง
ผมเลย ปั่น-ชม-ถ่ายภาพ ในตรอกได้สบายๆคนเดียว
ตรอกบ้านจีน ชุมชนโบราณริมน้ำปิง
ตรอกบ้านจีน เป็นชื่อชุมชนเก่าแก่ ตั้งอยู่บนถนน ตากสิน อำเภอเมือง ใกล้วัดสีตลาราม ตำบลระแหง จังหวัดตาก ในอดีตนั้นเคยเป็นชุมชนชาวจีน และย่านการค้าที่รุ่งเรืองมากมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4
สมัยที่ลำน้ำแม่ปิงยังไม่ถูกถมเพื่อขยายพื้นที่ บ้านจีนในอดีตอยู่ริมแม่น้ำ เคยเป็นย่านการค้า และเส้นทางลำเลียงสินค้า เครื่องอุปโภคบริโภค ที่ส่งมาจากปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์ เพื่อมาขึ้นที่บ้านท่าจีน
ปัจจุบันนี้ยังคงมีเรือนไทยโบราณสร้างด้วยไม้สักทรงไทย ซึ่งหาดูได้ยาก ไว้ให้นักท่องเที่ยวได้เยี่ยมชม
ประวัติความเป็นมาของชุมชนบ้านจีนตั้งแต่อดีต กว่า100ปี เป็นชุมชนการค้าขายที่รุ่งเรืองมากในอดีต โดยมีชาวจีนชื่อ "จีนเต็ง" ซึ่งอพยพเข้ามาอยู่กรุงเทพฯ มาทำการค้าขายไปถึงเชียงใหม่ และได้ขยายกิจการลงมาถึงเมืองตาก
จีนเต็งได้เข้าเป็นหุ้นส่วนค้าขายกับพ่อค้าจีนอีกสองคนชื่อ "จีนบุญเย็น" และ "จีนทองอยู่"
ต่อมา..ได้เข้ามาเกี่ยวพันกับระบบราชการไทย กล่าวคือ "จีนบุญเย็น" ได้รับแต่งตั้งเป็น "หลวงนราพิทักษ์" ปลัดฝ่ายจีนเมืองตาก แล้วได้รับแต่งตั้งให้เป็น "หลวงจิตรจำนงค์วานิช" สังกัดกรมท่าซ้าย
ส่วน "จีนทองอยู่" ได้เป็น หลวงบริรักษ์ประชากร กรมการพิเศษเมืองตาก
อากรเต็งและหุ้นส่วนทั้งสองใช้ยี่ห้อการค้าว่า "กิมเซ่งหลี"
ห้างกิมเซ่งหลีได้เข้ารับช่วงผูกขาดการจัดเก็บภาษีอาการ ที่เมืองเชียงใหม่ และ ได้นำพวกคนจีนเข้ามาอยู่ละแวกบ้านนี้ด้วย
" จีนทองอยู่" ได้แต่งงานกับผู้หญิงชาวเมืองตากชื่อ "นางก้อนทอง" มีบุตรชายหนึ่งคนและตั้งบ้านเรือนทำการค้าขายขยายวงขึ้น
ในสมัยรัชกาลที่ 5 "จีนเต็ง" ได้มอบหมายให้เป็น "หลวงบริรักษ์ประชากร"
"จีนทองอยู่" เป็นผู้จัดเก็บภาษีฝิ่น อากรสุรา บ่อนเบี้ย และหวย ก.ข.
จนกระทั่ง พ.ศ. 2452 รัฐบาลเริ่มเข้ามาจัดเก็บเอง
ภายหลังละแวกหมู่บ้านนี้จึงมีแต่ลูกหลานจีนดำเนินการค้าขาย ปลูกบ้าน ร้านค้า เริ่มมีถนนหนทางแต่เป็นเพียงทางเดินเท้า ร้านค้าจะมีของขายทุกอย่าง
ในซอยตรอกบ้านจีนจะมุงหลังคาบ้านชนกัน จึงเป็นที่ร่มใช้เดินถึงกันได้ตลอด มีร้านขายถ้วยชาม ร้านผ้า ร้านหนังสือเรียน ร้านเครื่องอัฐบริขารในการบวชพระ
สถานที่ควรพูดถึงในสมัยนั้น คือ สะพานทอง ข้ามปากคลองน้อยซึ่ง "คุณย่าทอง ทองมา" เป็นผู้สร้างและมีเสาโทรเลขซึ่งชาวบ้านมักจะเรียกว่า เสาสูง
ต่อมามีการปกครองในระบอบประชาธิไตย "นายหมัง สายชุ่มอินทร์" ได้รับเลือกเป็นผู้แทนราษฎรคนแรก ซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่ในละแวกนั้น
ตรอกบ้านจีนในสมัยนั้นมี 3 หมู่บ้าน ได้แก่หมู่บ้านเสาสูง, หมู่บ้านปากครองน้อย, หมู่บ้านบ้านจีน, ต่อมาปี 2495 ทางเทศบาลได้รื้อสะพานทองออก และถมเป็นถนน เริ่มมีรถยนต์ใช้และหมู่บ้านก็เริ่มกั้นเขตแดนล้อมรั้ว
ปี 2497 มีรถยนต์เล็กๆวิ่งเข้าออกได้
ตรอกบ้านจีนเริ่มซบเซาลงหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ปี 2484 ร้านค้าเปิดอพยพไปอยู่ที่อื่นเมื่อ สงครามโลกครั้งที่ 2 สงบลง การค้าขายจึงได้ขยายขึ้นไปทางทิศเหนือ
ปัจจุบันบ้านจีน จึงเหลือแต่บ้านเก่าๆ ซึ่งยังคงลักษณะของสถาปัตยกรรมเดิมไว้ค่อนข้างสมบูรณ์ เหมาะสำหรับเดินทางเที่ยวชมสภาพบ้านเรือนโดยรอบและวิถีชีวิตอันเรียบง่ายของชุมชนตรอกบ้านจีน
*** http://www.bloggang.com/mainblog.php?id ... 3&gblog=21 ***
บ้านเรือนไม้ทรงเก่า
หลังนี้กำลังปรับปรุงอยู่บางส่วน มีเรือน 3 หลังเชื่อมต่อกัน
หลังเดียวกันกับภาพด้านบน แต่ภาพนี้ถ่ายจากด้าน"ถนนตากสิน"ครับ
ชื่อของบ้านหลังที่กำลังปรับปรุง
ร้านค้า บ้าน ปิดเกือบทุกหลังครับ
นี่คือ...มุมมอง "ตรอกบ้านจีน" ในภาพถ่ายของผม
***
)
