ผู้ผลิตเขาก็ต้อง"ตีกัน" เอาไว้ก่อนหละ เผื่อขี่ๆไป ซี่ลวดขาด ล้อพับ ล้มกลิ้ง ฟันหัก จะได้มาฟ้องร้องเขาทีหลังไม่ได้ ก็เขาเตือนดีๆแล้วไม่เชื่อเอง
แต่ส่วนใหญ่แล้ว มันก็พอจะกล้อมแกล้มได้ครับ แต่ก็อย่างที่คู่มือเขาบอกหนะนะครับว่ามันมีความเสี่ยง คือ บทมันจะไป มันก็ไปเลยนะครับ ไม่ร่ำลา
ผมจะยกตัวอย่างจริง ที่เกิดกับตัวเองให้ฟัง
สมัยก่อนผมใช้ดุมหน้าของ DT240 ซึ่งตามคู่มือเขาก็บอกแล้วว่าไม่รับรองความปลอดภัยถ้าขึ้นซี่แบบตรง ( radial lacing ) แต่ก็เห็นใครต่อใคร เขาก็ขึ้นกัน ไม่ยักจะมีปัญหานี่ ผมก็ขึ้นบ้างดิ แล้วก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไรเลย
กลัวกันไปได้ ฝรั่งเนี่ย เราก็ถือดีกว่าเราหนักแค่ 59กก. ไม่ถึง 60กก. สบายมาก 
หลังจากที่ใช้ล้อชุดนี้ก็ผ่านศึกมาพอสมควร แล้ววันหนึ่งก็เจอดี เหตุมันเกิดเอาตอนที่กำลังเริ่มจะไต่เนินลงมาจากถ้ำพระธาตุ(ที่เมืองกาญจน์)จะไปที่น้ำตกห้วมแม่ขมิ้น ก็ได้ยินเสียง แคร๊งงงงงงงงงงง ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกว่าเสียงอะไร แต่มันเสียงไม่ค่อยน่าโสภา ผมก็เลยหยุดรถ โอว ปีกดุมหน้าถูกซี่ลวดกระชากขาดออกมา 4 เส้นเอง
เสียงแคร๊งมันมาจากหัวลวดที่กระชากปีกดุมฉีก มันทะเลาะกับซี่ลวดที่ยังอยู่ในปีกดุม ก็เลยฉุกคิดได้ว่า นี่เรายังคิดว่าโชคดีนะ ที่ปีกดุมฉีกตอนที่เริ่มจะไต่ลงเนิน ถ้ามันลงไปเร็วๆกว่านี้ ( รับรองว่าเร็วแน่ๆ เพราะตอนนั้นกำลังฟิต แล้วก็กำลังติดมันส์ ) อะไรจะเกิดก็เกินเดา แต่คิดไว้ว่าคงจะเคลมประกันอุบัติเหตุได้จักรยานใหม่อีกคันหนึ่งแน่เลย ตอนนั้นหนักแค่ 59 Kg เท่านั้นเอง ยังกระแทกกันซะปีกดุมฉีกได้ แถมเป็นรถ FullSusp ด้วยซ้ำไป ผมว่าเป็นเรื่องของดวงแล้วหละมั๊ง
อันที่จริง อลูมิเนียมเองมันมีความสามารถในการทนทานต่อความล้าได้จำกัด อย่างที่บอกนะครับ แรงดึงของซี่ล้อมันสัมพันธ์กับแรงที่กดลงไปบนล้อ ยิ่งกดหนักก็ยิ่งดึงหนัก แล้วพวกที่เป็นซี่ขึ้นตรง ซี่ใหญ่แล้วก็ทนทาน แต่ส่วนที่มันจะล้าตัวก็คือปีกดุม หรือ เบ้าที่เกี่ยวกับหัวซี่ลวดครับ ตรงนั้นแหละมันจะหมดอายุในเวลาต่อมา แล้วส่วนใหญ่เวลามันจะขาดใจตาย มันก็มักจะปุบปับสวัสดีกับเราเสียด้วย ไม่บอกล่าวร่ำลากันเลย
ตั้งแต่นั้นมา ผมเลยเลิกบ้าเบา ซี่ล้อขึ้นไขว้หมด ยกเว้นชุดล้อเท่านั้นที่เขาออกแบบมาให้ทนทานต่อการขึ้นตรงได้นั่นแหละ
...
) ถ้ายังขาดอีก งานนี้ต้องไปคบ 36 รูอย่างเดียวแล้ว ล้อหมอบวินเทจ(ไม่อยากเลย)