เดี่ยว ปากซอง สปป ลาว

[ku-cm]

ชอบจังเลย ถ้ามีโอกาสอยากจะไปสักครั้ง

[กฤษณ์ชพงษ์]

บรรยากาศน่าปั่นจริงๆ การตีตราพาสปอร์ต แล้วต้องเสียเงินน่ะ เป็นธรรมเนียมของประเทศที่ด้อยพัฒนากว่า เช่น บ้านผมอยู่ปาดง คนมาเลย์เข้าไทย ตม.ไทยก็เรียก 20บ. สมัยก่อนคนมาเลให้ 1 เหรียญ เดี๋ยวนี้ 20 บ.ขั้นตำ จนเจ้าหน้าที่ไทย ก็เรียกเงินจากคนไทยจนเคยตัว ลักษณไม่ได้เรียกโดยตรง จะโอ้เอ้ ยึกยักชักช้า ลีลาเยอะ คนเขารำคาญก็ให้ไป จนติดเป็นนิสัย ช่วงหลังนานๆกลับไปที ก็ยื่นพาสปอร์ต ให้ เรารู้ทันก็เฉยๆ มองหน้ามันไป สุดท้ายรู้แล้วว่าเหยื่อรู้ทัน ทำเป็นไม่พอใจโยนพาสปอร์ตคืนให้แรงๆ ภาพพจน์ประเทศเสียตั้งแต่ประตูบ้านแล้ว ส่วนกลางรับข้อมูลแต่ในห้องแอร์ ไปตรวจงานทีก็มีแต่ผักชี (คนพื้นที่)

[โยชูวา]

ช่วงที่ผมไปถึงเมืองปากซอง นักเรียนเขากำลังเดินทางกลับบ้าน ผมเห็นมีอาคารเรียนหลังใหม่พุดขึ้นมา
อากาศที่นี่เริ่มเย็นขึ้นจนรู้สึกได้ในขณะที่ผมเหงื่อโทรมกาย ที่เมืองนี่เป็นเมืองที่มีอากาศเย็นสบายตลอดปี
แตกต่างจากปากเซมาก ที่นี่มีพื้นที่ปลูกกาแฟมากจริงๆ และกาแฟที่นี่ก็เป็นกาแฟที่มีรสชาดดี
เท่าที่ทราบฝรั่งเศษเป็นผู้นำเข้ามาปลูกที่เมืองนี้สมัยที่เขายึดครองที่นี่
ดินที่นี่ผมว่าคล้ายๆกับดินที่เมืองจันทบุรีบ้านเรา เป็นดินภูเขาไฟสีแดงเข้ม
ปลูกอะไรก็งาม กล่ำปลี แถวอิสานก็เอาไปจากเมืองนี้ ถ้าเขามีพันธุ์พืชที่ดี มีเครื่องจักรกลการเกษตรที่ดี
ผมว่าที่นี่เป็นแหล่งเกษตรกรรมที่มีศักยภาพมาก

[กฤษณ์ชพงษ์]

ได้อารมณ์ดีมากเหมือนไปปั่นมาเลย ขอเสนอความเห็นหน่อย เราน่าจะจัดทอดผ้าป่าวัดแถวนั้นจะได้อุทิศส่วนบุญส่วนกุศลแด่ทหารไทยที่เสียสละชีพย่านนั้น หรือจะซื้อระฆัง หม้อข้าวหม้อแกงกะทะ ฯ ดูแล้ววัดแถวนั้นน่าจะยังขาดแคลน วัดบ้านเราน่าจะล้นเหลือแล้วครับ

[โยชูวา]

การมาที่นี่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนว่าผมย้อยเวลาได้ ได้เห็นภาพเมื่อตอนผมเป็นเด็กๆ เสมือนว่านาฬิกาของที่นี่มันหมุนช้ากว่าเมืองไทย
การดำเนินชีวิตของผู้คนก็อยู่อย่างเรียบง่าย เส้นทางที่ผมปั่นจักรยานผ่านผมยังสามารถเป็นผู้คนเขายังตำข้าว
เพื่อนำมาบริโภคในครัวเรือน เด็กๆแก้ผ้าวิ่งเล่นน้ำฝน ซึ่งผมก็เคยทำเมื่อเป็นเด็กๆ อีกทั้งบ้านเรือนก็เหมือนกับ
ในชนบทอิสานเมื่อหลายสิบปีก่อน เห็นโรงเรียนบางแห่งแล้วทำให้ผมนึกถึงหนังเก่าๆ เรื่องครูบ้านนอก

[โยชูวา]

บ้าน

[โยชูวา]

พืชพักผลไม้เมืองปากซอง

[ทิวากร]

จะแอบไปเหมือนกันครับ
หน้าฝนที่ลาวใต้ ไล่ไปปากซอง คงเย็นน่าดู ขอบคุณครับ

[โยชูวา]

คืนนี้ผมนอนที่ borlavan guest house ตามคำแนะนำแม่ค้าก๋วยเตี๋ยวเฝ๋อ ซึ่งร้านแกอยู่ก่อนถึงโรงแรมภูเทวดา
แกเล่าให้ฟังว่าแกมีญาติที่ชอบปั่นจักรยานอยู่ที่ชมรมจักรยานโรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิอุบล
สถานที่ที่ผม จะไปพักอยู่เลยจากภูเทวดาไปประมาณ 500 เมตร ที่พักก็ Ok ครับตามความรู้สึกของคนอยู่ง่ายกินง่าย
ที่สำคัญราคาถูก 60 พันกีบ คูณด้วย 4 ก็ตกคืนละ 240 บาท
หลังจากผมอาบน้ำเสร็จก็มาพูดคุยกับชายหนุ่มคนดูแล Guest house ถึงรู้ว่าเขาเป็นน้องชายของเจ้าของที่นี่
ก็พูดคุยถูกคอกันดี เป็นเด็กหนุ่มสู้ชีวิตคนหนึ่ง ที่เคยมาทำงานเป็นเด็กปั้มแถวจังหวัดประจวบมาหลายปี
เรื่องที่คุยกันก็ทั้งเรื่องขำเรื่องเศร้า ไทยบ้างลาวบ้าง ส่วนมากก็เรื่องของเขาเองนั่นแหละที่เป็นผู้ถูกกระทำ
และไม่ได้รับความเป็นธรรมจากผู้คนที่เหนือกว่า คืนนี้อากาศหนาวมากจนผมต้องขอตัวไปนอน
แต่ก็นอนไม่หลับคงเป็นเพราะกาแฟสูตรเด็ดแม่บัวศรี

ใครไปที่ปากซองอย่าลืมไปใช้บริการ guest house แกหน่อยนะครับ

[โยชูวา]

ตอนเช้าๆ อากาศหนาวมาก ท้องฟ้าปิด 8 โมงเช้าถึงจะเห็นแสงตะวันซึ่งเป็นเรื่องปกติของเมืองนี้ ขากลับผมก็จะแวะไปเรื่อยๆ
เป็นขาลงไม่ต้องปั่นดิ่งลงอย่างเดียว แรกสุดก็แวะตลาดก่อน

[โยชูวา]

ตอนลงเจอ 2 หนุ่มสาว ขนแตงใส่รถไปขายยังหมู่บ้านข้างทาง คุยกันกระนุงกระนิง เหมือนกับในหนังโรแมนติก อิจฉาจริงๆ
เจอกันไปตลอดทางยกมืทักทายกันไปตลอด ผมแวะเที่ยวเขาก็จะแชงผมไป แล้วผมก้จะไปตามทันพวกเขากลางทาง จนแตงในรถเขาขายหมด

[โยชูวา]

ผมแวะที่ร้านแม่บัวศรีอีกครั้งเพื่อทานอาหารเข้า มีสูตรเด็ดอีกแล้ว เนื้อเก้งทอด ลิ้นผมมันไม่สามารถแยกแยะในรายละเอียดความอร่อยได้มากนัก มันก็เหมือนเนื้อทั่วนั่นแหละครับ สัตร์ป่าให้มันอยู่ในป่าอย่าไปไล่ล่ามันดีที่สุด

[โยชูวา]

ผมแวะดูน้ำตกข้างทางไปเรื่อยๆ ถ้าเข้าไปลึกมากก็ไม่แวะ ช่วงนี้น้ำตกสวยมาก
แต่ละที่เข้าไปไม่เกิน 2 กม. ช่วงนี้ทางที่เข้าไปผมว่าจักรยานจะสะดวกที่สุด บางช่วงถนนเละ

ตาดเยือง

[โยชูวา]

ตาดเยือง

[โยชูวา]

ต่อครับ