สรุปทริปลาวใต้ เย็นสบายดาลัต นั่งเครื่องกลับที่โฮจิมินห์

[Chompoo]

โฉมหน้า นักปั่นฯ.... หัวหน้าทีม พี่จารึก หลังสวน ยิ้มสู้กล้อง...







จุดแวะ จุดแรก เบียร์ ลาว...




และเป็นจุดเริ่มต้น ของ อาจารย์เบียร์ อจ.ต๋อย แห่งอุบลราชธานี




อ่านว่าไง ไม่รู้..งง...




แต่นี่บรรยากาศคลายร้อน...




ปากเซ.... 7กม.




ข้างหน้าสะพานมิตรภาพ... ข้ามแม่น้ำโขง







ขอพักตรงนี้ก่อน แล้วติดตามกันต่อนะครับ

[เสือดอนโพธิ์]

ขอแอบอยู่หลังเสือลูกรังอีกคนครับ ติดตามการเดินทางอย่างใกล้ชิด

[เสือลูกรัง]

ยินดีครับ ขยับมานั่งด้านหน้ากันให้หมดทุกท่านเลยครับ เบียดๆกันหน่อยอบอุ่นดี (ห้ามเบียดไปทางแม่บักข้าวเหนียวนะครับ )

[พ่อน้องปาล์ม]

เกาะล้อไปเที่ยวด้วยคน ตากล้องตาซนเหลือเกินนะป๋า

[ตี๋ พัฒนาการ]

สวัสดีครับทุกท่าน ติดตามอยู่ครับ

[คุณนาย ปากเกร็ด]

..

สวัสดีค่ะ คณะลูกทัวร์ทีมดาลัด ทุก ๆ ท่าน

มาติดตามชมภาพและตะลอนทัวร์ของ "ลุงจารึก" พร้อมคณะค่ะ และ ร่วมด้วยช่วยกันเชียร "กระทู้สรุปเรื่องเล่า ฯ นี้"

ขอบคุณ สำหรับทุกเรื่องเล่า ตลอดทริป

..

[don1970]

ปักหมุดไว้ก่อนครับ

[Chompoo]

มาชมกันต่อ....





ภาพบรรยากาศ สะพานมิตรภาพลาว-ญี่ปุ่น




มาชมลีลาการปั่นขึ้นสะพานของแต่ละท่านกัน




เฮียเซ้ง หัวขบวนมาแล้วครับ
เห็นไกล ๆ ใส่เสื้อส้ม พี่จารึก กำลังแวะถ่ายรูปอยู่... แล้วรูปที่ถ่ายก็หายหมด เนื่องจากเจ้าหน้าที่ตรงป้อม ก่อนขึ้นสะพานบอกว่าเป็นสถานที่สำคัญ ห้ามถ่ายภาพ ให้Deleted""" พี่จารึก เลย เซ้งเป็ด




ตามมาด้วยพีพัลลภ ไม้ค้ำตะวัน




ตามมาติด อาจารย์ชอบ ไม้ค้ำตะวัน และพี่วิทยา นครปฐม




อ้าว... ไหงแยกทางกัน...




ชมวิวสะพาน....






ป๋าต๋อง อารมณ์ดี

[Chompoo]

เห็นหลังไว.. ไว... อาจารย์ต๋อย Any Beer I can drink"""




ทุกท่านข้ามมาหมดแล้ว.. ระยะทางข้ามสะพาน น่าจะ กิโลเมตร.. กว่า..




ด้านหลังเฮียแป๊ะ น่าจะเป็นโรงแรม...
โรงแรมจำปาสัก พาเลซ เป็นวังเก่า ที่ทางการลาว นำมาทำโรงแรมเปิดให้คนพัก แต่ไม่ได้พักที่โรงแรมนี้
จุดหมายปลายทางคือ เมืองปากซอง




ดูอาการ อจ.ต๋อย ..... มันร้อน..จริง...จริง




พี่จารึกมาถึงแล้ว บ่น.. รูปที่ถ่ายมา หมดเลย... Deleted หมด...




พี่พัลลภ ขอเติมพลังกล้วย ก่อน




เฮียแป๊ะ.. โบกมือ ผมพร้อมแล้ว.. ไปหาอะไรกินกันดีกว่า... เที่ยงแล้ว

[Chompoo]

มาชมข้อมูล แขวงจำปาสัก ปากเซ : "อดีตราชธานีแห่งลาวใต้" กันเล็ก ๆ แต่ไม่น้อย...

• สถานที่ตั้ง : อยู่ติดกับจังหวัดอุบลราชธานี
• เมืองหลวง : เมืองปากเซ
• ในบรรดาแขวงต่างๆ ของลาวตอนใต้ต้องยกให้แขวงจำปาสัก เป็นแขวงที่รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวมากที่สุดทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ เพราะภูมิศาสตร์ของแขวงนี้มีสภาพที่หลากหลาย ทั้งป่าใหญ่บนที่สูง และที่ราบลุ่มริมน้ำโขง เป็นแขวงที่มีแม่น้ำโขงไหลผ่านกลางแขวง อยู่ติดกับพรมแดนไทยที่ช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี สามารถนำรถเข้าไปเที่ยวได้สะดวกหรือจะใช้บริการแพ็กเก็จทัวร์ก็ได้ เมืองของแขวงจำปาสักคือ “ปากเซ” อยู่ห่างจากช่องเม็กเพียง 42 กิโลเมตร

• แขวงจำปาสัก มีอาณาเขตทางทิศตะวันตกติดกับชายแดนประเทศไทยทางด่านช่องเม็ก อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี ทิศใต้ติดต่อกับเขตจังหวัดกัมปงทมของประเทศกัมพูชา มีพื้นที่ประมาณ 15,415 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเมืองต่างๆ คือ เมืองปากเซ ชนะสมบูรณ์ ปากช่อง ประทุมพร สุขุมา จำปาสัก โพนทอง เมืองโขง มุลละปาโมก ในอดีตแขวงจำปาสักมีชื่อเรียกว่า เขตแคว้นของนครกาละจำบากนาคะบูริสี เป็นศูนย์รวมของศิลปวัฒนธรรม การเมือง เศรษฐกิจของประเทศลาวตอนใต้ แต่ภายหลังที่ฝรั่งเศสเจ้าอาณานิคมตั้งเมืองปากเซขึ้นเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 2448 เมืองจำปาสักซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของแขวงจำปาสักจึงถูกลดระดับความสำคัญลงไป
• แขวงจำปาสัก ปรากฏชื่อในพงศาวดารเขมรว่า สะมะพูปุระ เมื่ออาณาจักรฟูนันเสื่อมอำนาจ คนลาวได้ย้ายถิ่นเข้ามาสร้างบ้านเรือนกลายเป็นเมืองใหม่นามว่า จำปานะคะบุลีสีหรือจำปานคร ถึงรัชสมัยพระเจ้าฟ้างุ้มได้ทรงรวบรวมเมืองต่างๆของลาวเข้ามาเป็นอาณาจักรเดียวกันชื่อว่าล้านช้าง เป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองในทุกด้าน มีเมืองหลวงอยู่ที่หลวงพระบาง แต่เมื่อพระเจ้าฟ้างุ้มสิ้นพระชนม์ อาณาจักรล้านช้างเริ่มตกต่ำลงเพราะสงครามแย่งชิงอำนาจและการก่อกบฏต่างๆนานนับร้อยปี จนถึง พ.ศ. 2063 พระเจ้าโพธิสารราชเจ้าขึ้นครองราชย์และรวบรวมแผ่นดินขึ้นใหม่ และได้ย้ายเมืองหลวงของอาณาจักรล้านช้าง มาอยู่ที่เวียงจันทน์เพื่อให้ไกลจากการรุกรานของสยาม อาณาจักรล้านช้างเจริญมาได้ 200 ปีเศษก็เริ่มอ่อนแอ แตกออกเป็น 3 ฝ่าย คือ อาณาจักรหลวงพระบาง อาณาจักรเวียงจันทน์ และอาณาจักรจำปาสัก ซึ่งตรงกับสมัยกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชระแวงว่าลาวจะร่วมมือกับพม่ายกทัพมาตีไทย จึงโปรดให้เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (รัชกาลที่ 1) ยกทัพไปตีลาวทั้ง 3 อาณาจักร ตกเป็นของไทยนาน 114 ปีจนถึงปี พ.ศ. 2436 ไทยต้องยกลาวให้กับฝรั่งเศส แต่ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 ฝรั่งเศสเริ่มอ่อนแอ ญี่ปุ่นได้เข้ามาปกครองแทน แต่ภายหลังสิ้นสงครามโลกญี่ปุ่นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ฝรั่งเศสได้กลับมาปกครองลาวอีกครั้งหนึ่ง จนถึงปี พ.ศ. 2497 ฝรั่งเศสแพ้สงครามโลกที่เดียนเบียนฟู ลาวได้รับเอกราชอย่างสมบูรณ์ แต่กลับถูกสหรัฐอเมริกาเข้าแทรกแซงทางการเมืองและการทหาร กลุ่มลาวรักชาติจึงได้ร่วมกันต่อสู้จนสหรัฐอเมริกาล่าถอย ลาวได้เปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ ยกเลิกสถาบันเจ้าชีวิตหรือสถาบันกษัตริย์ โดยเจ้าชีวิตองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรจำปาสักคือเจ้าบุญอุ้ม

แหล่งท่องเที่ยว
• กิจกรรมท่องเที่ยวแขวงจำปาสักมีหลากหลายและน่าสนใจ หากชอบประวัติศาสตร์ก็ไปที่ปราสาทหินวัดพู มรดกโลกที่เมืองจำปาสัก ถ้าชอบธรรมชาติก็ไปดูความยิ่งใหญ่ของน้ำตกหลี่ผี น้ำตกคอนพะเพ็งซึ่งอยู่ทางตอนใต้ หรือน้ำตกตาดฟาน น้ำตกตาดเยือง น้ำตกตาดผาส้วม ซึ่งอยู่ที่ปากช่อง
สถานที่ท่องเที่ยวในตัวเมืองปากเซ
• วังเจ้าบุญอุ้ม : ตั้งอยู่ห่างจากเมืองปากเซไปทางทิศตะวันออกบนทางหลวงหมายเลข 13 ระยะทางประมาณ 500 เมตร
ในอดีตวังเจ้าบุญอุ้มเคยใช้เป็นที่ประทับของเจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาสัก เจ้าผู้ครองนครองค์สุดท้ายก่อนที่จะเกิดการปลดปล่อยหรือเปลี่ยนแปลงการปกครองประเทศเป็นระบอบสังคมนิยมในปี พ.ศ. 2518 ทำให้พระราชวังแห่งนี้ตกอยู่ในการดูแลของรัฐบาลลาว เจ้าบุญอุ้มเคยเป็นนายกรัฐมนตรีของลาวในปี พ.ศ. 2503 – 2505 ต่อมาภายหลังต้องเสด็จลี้ภัยทางการเมืองไปประทับที่ฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2517 และสิ้นพระชนม์ที่กรุงปารีสในปี พ.ศ. 2521 พระราชวังเริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2511 แต่สร้างเสร็จหลังการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2518 ทำให้เจ้าบุญอุ้มไม่มีโอกาสได้ครองพระราชวังหลังใหม่ ซึ่งถูกสร้างขึ้นอย่างงดงามเหนือลำน้ำเซโดน ตั้งอยู่เนินสูงใจกลางเมืองปากเซ ตัวพระราชวังเป็นตึกก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่สูง 6 ชั้น ได้รับอิทธิพลจากประเทศฝรั่งเศส สร้างโดยไม่มีการตอกเสาเข็ม แต่ใช้เสาจำนวนมากในการรับน้ำหนัก ภายในพระราชวังมีประตูหน้าต่างรวมกันกว่า 1,900 บาน ประตูหน้าต่างเหล่านี้ก่อสร้างและตกแต่งอย่างวิจิตรงดงาม จนได้รับการขนานนามว่า ศาลาพันห้อง ตัวพระราชวังหันหน้าไปทางแม่น้ำโขง ด้านหลังอยู่ติดแม่น้ำเซโดน
• พระราชวังแห่งนี้ ทางรัฐบาลลาวใช้เป็นที่จัดประชุมพรรคและเป็นที่พำนักของแขกบ้านแขกเมืองมาจนถึง พ.ศ. 2538 ปัจจุบันพระราชวังได้รับการตกแต่งใหม่และเปิดเป็นโรงแรมที่ดีที่สุดในเมืองปากเซ ชื่อว่า โรงแรมจำปาสัก พาเลซ โดย ดร.ปองศักดิ์ ว่องพาณิชเจริญ ชาวจังหวัดศรีสะเกษ เป็นผู้บูรณะปรับปรุงใหม่ แผนของโรงแรมเป็นรูปตัว E ห้องล็อบบี้กรุด้วยไม้และแกะสลัก ห้องประชุมตกแต่งด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นรูปลาวลุ่มกับชาวเขาเผ่าต่างๆ สำหรับชั้นที่ 6 เป็นชั้นบนสุดที่มีจุดชมวิวที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบเมืองปากเซ สะพานมิตรภาพลาว – ญี่ปุ่น ทอดตัวยาวข้ามแม่น้ำโขง ตลอดจำสะพานเหล็กข้ามแม่น้ำเซโดนที่อยู่ติดด้านหลังของโรงแรมจำปาสัก พาเลซ และนับเป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้นและตกที่สวยงามที่สุดในเมืองปากเซ
• วัดถ้ำไฟ : ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเซโดน ห่างจากโรงแรมจำปาสัก พาเลซ มาทางทิศตะวันออกประมาณ 100 เมตร
วัดถ้ำไฟ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่าวัดพระพุทธบาท เนื่องจากภายในพระอุโบสถมีรอยพระพุทธบาทประดิษฐานอยู่ ถัดมาทางซ้ายเป็นหอแจก ลักษณะเป็นตัวอาคารทรงโรม หลังคาลาดต่ำ ชาวบ้านใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมในวันสำคัญทางศาสนา จุดเด่นอยู่ตรงที่สิมตรงกลางหลังคารูปช้างสามเศียร ซึ่งหมายถึงอาณาจักรทั้ง 3 ของลาว ได้แก่ หลวงพระบาง เวียงจันทน์ และจำปาสัก
• ตลาดเก่า : ตั้งอยู่บริเวณใจกลางเมือง ตรงข้ามศูนย์บริการนักท่องเที่ยวเมืองปากเซ
แม้ว่าปัจจุบันจะมีการเปิดตลาดใหม่ขึ้นก่อนถึงสะพานมิตรภาพลาว – ญี่ปุ่น แต่ชาวบ้านส่วนใหญ่ก็ยังมานิยมจับจ่ายใช้สอยที่ตลาดเก่า เพราะตั้งอยู่ใจกลางเมือง ชาวบ้านจะนำสินค้าพวกผ้าทอพื้นเมือง เครื่องอุปโภค บริโภค ตลอดจนผักผลไม้มาวางขาย ซึ่งส่วนใหญ่นำเข้ามาจากไทย
นอกจากนี้บริเวณตลาดเก่ายังมีคิวรถโดยสาร VIP จากปากเซ – เวียงจันทน์ ให้บริการอีกด้วย ซึ่งจะออกเวลาประมาณ 2 ทุ่ม และจะมาถึงเวียงจันทน์ 6 โมงเช้า
• วัดหลวง : ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเซโดน ทางทิศเหนือของตลาดเก่า วัดหลวงสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2478 เป็นวัดเก่าแก่และมีความสำคัญในเมืองปากเซ เพราะเป็นสถานที่เก็บอัฐิของราชวงศ์สายจำปาสักหลายพระองค์ รวมทั้งอัฐิของท่านกระต่าย โดนสะโสลิด อดีตนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลฝ่ายอนุรักษ์นิยม มีลักษณะเป็นสถูปเจดีย์เรียงรายโดยรอบวัด จุดเด่นน่าชมอยู่ที่บานประตูและหน้าต่างของพระอุโบสถ แกะสลักด้วยไม้ลวดลายสวยงาม ถัดมาทางขวาของพระอุโบสถเป็นอาคารเก่าแก่ ซึ่งใช้เป็นหอสมุดและสำนักงานของครู ส่วนด้านหลังเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น อยู่ติดกับแม่น้ำเซโดนใช้เป็นโรงเรียนสอนพุทธศาสนาสำหรับพระสงฆ์

สถานที่ท่องเที่ยวนอกเมืองปากเซ
• เมืองจำปาสัก : อยู่ถัดจากเมืองปากเซลงมาทางใต้ตามเส้นทางหลวงหมายเลข 13 ระยะทางประมาณ 30 กิโลเมตร มาถึงท่าแพบ้านม่วง เพื่อต่อแพขนานยนต์ข้ามฝั่งมายังเมืองจำปาสัก ในอดีตเมืองจำปาสักแห่งนี้เคยถูกใช้เป็นศูนย์กลางการปกครองของแขวงเป็นที่ประทับของพระราชวงศ์ในสมัยก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ปัจจุบันเหลือเพียงพระตำหนัก 2 หลัง ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมือง คือ วังของเจ้าราชดนัย (บิดาของเจ้าบุญอุ้ม) เป็นตึกเก่าแก่สมัยอาณานิคมอยู่ตรงข้ามกับเรือนพักสุจิตรา ส่วนวังเจ้าบุญอ้อม (น้องชายของเจ้าบุญอุ้ม) เป็นตึกสีขาว 2 ชั้น แต่เมืองฝรั่งเศสตั้งเมืองหลวงใหญ่อยู่ที่ปากเซ จำปาสักจึงกลายเป็นเมืองริมน้ำโขงที่เงียบสงบ มีที่ทำการฯ เป็นศูนย์กลางตั้งอยู่บนถนนลาดยางสายเดียวในเมือง ส่วนถนนสายอื่นๆโดยมาเป็นทางลูกรัง สองข้างทางของถนนร่มรื่นไปด้วยทิวไม้น้อยใหญ่
• ในเมืองจำปาสักมีวัดสำคัญประจำเมือง คือ วัดทุ่ง เป็นวัดประจำราชวงศ์และใช้เป็นที่ฝังศพของเจ้านายหลายพระองค์ มีเกสต์เฮาส์ที่ดัดแปลงจากบ้านเรือนและร้านอาหารริมน้ำโขงบรรยากาศดีเปิดให้บริการแก่นักท่องเที่ยว
การเดินทาง
• ถ้าต้องการเดินทางไปยังเมืองปากเซ แขวงจำปาสัก ต้องเริ่มต้นที่ด่านพรมแดนช่องเม็ก อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ห่างจากตัวเมืองอุบลราชธานีประมาณ 90 กิโลเมตร ซึ่งเป็นประตูสู่เมืองปากเซแขวงจำปาสัก จากนั้นมาตามทางหลวงหมายเลข 10 เป็นถนนลาดยาง ระยะทางประมาณ 42 กิโลเมตร จะถึงสะพานมิตรภาพลาว-ญี่ปุ่น ข้ามแม่น้ำโขงมาเมืองปากเซ ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง
• สำหรับการเดินทางจากพรมแดนช่องเม็กเข้าไปเมืองปากเซ สามารถใช้บริการของสถานีขนส่งลาว ที่อยู่ห่างจากด่านตรวจคนเข้าเมืองลาวระยะทาง 300 เมตร มีทั้งรถโดยสารประจำทาง รถสองแถว วันละหลายเที่ยว แต่ถ้ามีประมาณ 3-4 คน แนะนำให้ใช้บริการรถยนต์รับจ้าง จะสะดวกและเร็วกว่า
• จากชายแดนช่องเม็กในอำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี ผ่านด่านวังเต่า ชายแดนลางที่ชาวบ้านจะนำสินค้ามาวางขาย นักท่องเที่ยวสามารถแวะชมแวะซื้อได้ตามสะดวก จากนั้นมาตามทางหลวงหมายเลข 10 ซึ่งเป็นถนนลาดยางอย่างดี ระยะทางประมาณ 42 กิโลเมตร ก็จะถึงสะพานมิตรภาพลาว – ญี่ปุ่น มีความยาว 1,380 เมตร ข้ามแม่น้ำโขงมาถึงเมืองปากเซ เมืองหลวงของแขวงจำปาสักซึ่งมีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของลาว สมัยนั้นฝรั่งเศสตั้งเมืองจำปาสักขึ้นมาเพื่อคานอำนาจเมืองจำปาสัก (บ้านวัดทุ่ง) ซึ่งมีประวัติความเป็นมาเก่าแก่ย้อนไปถึงยุคก่อนเข้ามาตั้งรกรากของขอมโบราณ
• เมืองปากเซไม่มีอารยธรรมเก่าแก่เหมือนกับเมืองจำปาสัก แต่กลับมีความหลากหลายของเชื้อชาติ ประเพณีและวัฒนธรรม มีจำนวนประชากรประมาณ 70,000 คน นอกจากชาวลาวแล้วยังมีชาวจีนและเวียดนามเข้ามาตั้งรกรากเป็นจำนวนมาก บรรยากาศทั่วไปเมืองปากเซเงียบสงบเป็นธรรมชาติ ชาวบ้านมีวิถีชีวิตเรียบง่าย


แต่วันนี้เราจะเดินทางไปตามกำหนดการที่เราไว้ตามนี้
วันที่ 8 มิย.
...ถึงช่องเม็ก อุบลฯ เช้า
...ช่องแม็ก-ปากซอง = 113 กม.
วันที่ 9 มิย.
...ปากซอง-อัตตะปือ = 130 กม.
วันที่ 10 มิย.
...อัตตะปือ-ง็อกฮอย = 120 กม.
...(ง็อกฮอยอยู่เลยด่านชายแดนไป 20 กม.)
วันที่ 11 มิย.
...ง็อกฮอย-Pleku = 116 กม,
วันที่ 12 มิย.
...Pleku- Dak Lak = 109 กม.
วันที่ 13 มิย.
...Dak Lak -Lien Son= 132 กม.
วันที่ 14 มิย.
...Lien Son - DALAT = 100 กม.
วันที่ 15 มิย.
...เที่ยวใน DALAT หนึ่งวัน
วันที่ 16 มิย.
...Dalat - Bao Loc = 102 กม.
วันที่ 17 มิย.
...Bao Loc - Vinh An = 120 กม.
วันที่ 18 มิย.
...Vinh An - HOCHIMINH = 65 กม.
วันที่ 19 มิย.
...นั่ง แอร์เอเชีย ตอนเย็นกลับกรุงเทพฯ

[SENG9]

ตามไปกินข้าวและของหวานอีกฝั่งของแม่น้ำเซโดน
อาหารมื้อนี้มีเฝอ+ขนมหวานคนละถ้วย โดนไปคนละ 80 บาท
จนคุณลุงจารึกบ่นว่าอุตส่าห์ตั้งใจมาเยี่ยมเยียน (ลูกสาวที่แต่งงานไปแล้ว)
ไม่หน้าทำกันได้ เข็ดจนตาย...ไม่เอาอีกแล้ว................เฮ้อ

[Chompoo]

ปั่นรถฯ ชมวัด...




แล้วเราก็ปั่นฯ ข้ามสะพานเหล็ก เดินรถได้ทางเดียว ผลัดกันไป มา มีไฟเขียว ไฟแดง อยู่คนละฟาก..
แต่ผมใช้ปั่นขอบสะพาน... ไม่รอไฟเขียว... ชอบฝ่าไฟแดง...





รถก็สวย... สะพานก็สวย....




ถึงร้านฯ สำหรับมื้อเที่ยงง. แล้วครับ




ร้านนี้เป็นร้านประจำของพี่จารึกในปากเซ แวะมาทานตั้งแต่ลูกสาวเจ้าของร้านยังเด็ก จนโตเป็นสาว ล่าสุดวันนี้ทราบข่าว ลูกสาวเจ้าของร้านแต่งงานไปแล้ว... อด...




อร่อย..ซ




ป๋าต๋อง มองอะไร...




เฮียเซ้ง ส่งสายตา.. ไป...




สาว... ส่งสายตา.. มา...




สาว... อาย..... ถูกใจไมครับเฮีย...

[Chompoo]

เฮียเซ้ง ไปได้แล้ว.. ทุกคนรอ....




เฮียเซ้ง อารมณ์ดี แม้วันนี้อากาศจะร้อนมาก 42องศาซี ดูจากไมล์โปร




ท้ายรถฯ นักปั่นอาชีพ...




สามวัย... แต่ใจเดียวกัน อจ.ชอบ พี่จารึก เฮียเซ้ง




พี่พัลลภ ปิดหน้า แต่โชว์อก ขาว...




เฮียเซ้ง โมด... ร้อนจริง พักกินน้ำกัน








เดินทางกันต่อ... เป้าหมายวันนี้ พักที่ปากซอง




ทุกคนเริ่มหยุดพักอีกแล้ว...




อจ.ต๋อย มองหาอะไร ยิ้ม มีอะไรดีที่นี่...

[Chompoo]

WoW!!! แม่ค้าขายทุเรียน สัปปะรด




เฮียแป๊ะ รออยู่แล้ว นั่งยิ้ม ด้วยกันทั้งคู่




เฮียเซ้ง รึบมาจองที่นั่งด้านหน้า ทันที




แล้วเราก็อร่อยกับสัปปะรด จานนี้ แล้วตามมาด้วยอีกถาดใหญ่ ไม่รู้หมดไปกี่ลูก
พี่จารึก ได้กล่องดีมาด้วย เที่ยวนี้ ถ่ายกระหน่ำ แต่ไม่รู้ทำไมต้องเล็ง ท่านี้..



เดินทางต่อ..










แวะ รับซื้อกาแฟ






ปากซอง อีก 30 กม. วันนี้กว่าจะถึงที่พักมืดแน่นอน...

[paman]

แค่โหมโรงก็หนุกหนานขนาดนี้แล้วขอแทรกด้วยคน