ถ้าเกิดผมอยากเปิดร้านจักรยาน ขอคำแนะนำหน่อยครับ

[JADE555]

หากเปิดร้านเน้นซ่อม ชาวเสือส่วนใหญ่จะซ่อมเองเป็น แต่ไม่ค่อยลงทุนเครื่องมือ จึงมาให้ที่ร้านทำให้ (หาโอกาสชอปอะไหล่+มีตติ้งไปในตัว)
ซึ่งการซ่อมเราต้องทำให้ถูกใจลูกค้า เป็นผมผมเลือกทางสายกลางครับ

ซ่อมไม่ดี ลูกค้าไม่ติด ไม่มีกำไร
ซ่อมดีไป กว่ามันจะเสียมาให้ซ่อมอีก คงบักโกรกเสียก่อน

ล้อเล่นนะครับ ซ่อมแล้วต้องทำให้ดีเหมือนกับเป็นรถเราเองนะครับ

[nuang]

ใช้ทุนประมาณเ่ท่าไหร่ครับ

[GI_ABCanimals]

ใช้ทุนเยอะเหมือนกันนะครับ ถึงแม้ บางบริษัทผู้นำเข้าอาจให้เครดิต เราขายจักรยานเดือนนึง แต่ใช่ว่าเราจะขายได้หมดทุกคัน และเขาคงต้องดูสถานที่ตั้งร้าน พื้นที่ร้านขนาดหน้าร้าน ขนาดไหน.....
สิ่งที่ควรจะมีบ้าง ถ้าหากเราไม่อยากจะจ้างช่างมา ประจำร้านก็คือ เราต้องเรียนรู้เรื่อง จักรยานบ้าง การซ่อม ส่วนต่างๆได้ และเข้าใจเรื่องจักรยานเป็นอย่างดี เช่นการเลือกไซด์รถจักรยานให้ลูกค้า การตอบคำถามลูกค้า ในเวลาที่เค้าสงสัย การแนะนำอุปกรณ์ต่างๆ ที่คิดว่าเหมาะสมกับลูกค้า.. ไม่ใช่เอาแต่ยัดเยียดขาย ทั้งๆที่ของนั้นไม่เหมาะกับลูกค้า.... จรรยาบรรณก็ต้องมี ไม่ใช่ขายคิดว่าจะทำให้รวยทางนี้แน่ๆ เลยต้องขายแต่ของแพงๆเป็นต้น....
อันดับต่อมาการสร้างความประทับใจให้ลูกค้า หรือ ภาษา สไตร์ผม คือการซื้อใจลูกค้า แสดงความเป็นมิตรกับลูกค้าที่เข้าร้านเสมอ ไม่ว่าเขาจะขี่จักรยานอะไร ควรให้ความสำคัญเท่าๆกัน ถ้าสไตร์ของผม ลูกค้าเปรียบเหมือนเพื่อนคนนึง เวลาคุยกันจะไม่รู้สึกอึดอัด และเป็นกันเอง ก็มองดีๆ ในสายตาผม ลูกค้าคือชาวจักรยาน ชาวจักรยานก็คือเพื่อนกันทั้งนั้นแหล่ะ....
ย้อนกลับมา ความพร้อมของร้าน ที่ดึงดูดลูกค้า อยากจะเข้าคือความเชื่อมั่นการ บริการ การซ่อม และเครื่องมือซ่อม ควรจะมีให้พร้อม.. เคยไปร้านจักรยานใน ทิเบต เขาใช้เครื่องมือซ้อมแบบพื้นบ้าน ทั้งตอกทั้งตี เฟรมเสือภูเขา ตั้งแต่นั้นลูกค้าผมที่เป็นฝรั่ง ก็มาหาร้านผม กันหมด แถมเครื่องมือของผมก็เป็นเครื่องมือเฉพาะ ซ่อมจักรยาน แถมบางอย่างง่ายๆ ไม่ยาก ผมซ่อมให้ฟรีด้วยซ้ำ......
ย้อนกลับมาเรื่องของที่จะสั่งมาขาย ก็ลองติดต่อ บริษัทนำเข้าต่างๆในไทย ก็ขึ้นอยู่กับเราว่าอยากขายอะไร..และเงื่อนไขแต่ล่ะบริษัทเค้าเป็นอย่างไร... เขาคงให้คำปรึกษากับเราได้..... คร่าวๆแค่นี้ก่อนนะครับ....เปิดได้แล้ว มาแนะนำตัวในเวปก็ดีนะครับ...

อธิบายละเอียดมากครับ คุณโอ๊ต เดี๋ยววันหลังผมไปใช้บริการร้านคุณโอ๊ตบ้างนะครับ

[โอ๊ตนนท์]

ใช้ทุนเยอะเหมือนกันนะครับ ถึงแม้ บางบริษัทผู้นำเข้าอาจให้เครดิต เราขายจักรยานเดือนนึง แต่ใช่ว่าเราจะขายได้หมดทุกคัน และเขาคงต้องดูสถานที่ตั้งร้าน พื้นที่ร้านขนาดหน้าร้าน ขนาดไหน.....
สิ่งที่ควรจะมีบ้าง ถ้าหากเราไม่อยากจะจ้างช่างมา ประจำร้านก็คือ เราต้องเรียนรู้เรื่อง จักรยานบ้าง การซ่อม ส่วนต่างๆได้ และเข้าใจเรื่องจักรยานเป็นอย่างดี เช่นการเลือกไซด์รถจักรยานให้ลูกค้า การตอบคำถามลูกค้า ในเวลาที่เค้าสงสัย การแนะนำอุปกรณ์ต่างๆ ที่คิดว่าเหมาะสมกับลูกค้า.. ไม่ใช่เอาแต่ยัดเยียดขาย ทั้งๆที่ของนั้นไม่เหมาะกับลูกค้า.... จรรยาบรรณก็ต้องมี ไม่ใช่ขายคิดว่าจะทำให้รวยทางนี้แน่ๆ เลยต้องขายแต่ของแพงๆเป็นต้น....
อันดับต่อมาการสร้างความประทับใจให้ลูกค้า หรือ ภาษา สไตร์ผม คือการซื้อใจลูกค้า แสดงความเป็นมิตรกับลูกค้าที่เข้าร้านเสมอ ไม่ว่าเขาจะขี่จักรยานอะไร ควรให้ความสำคัญเท่าๆกัน ถ้าสไตร์ของผม ลูกค้าเปรียบเหมือนเพื่อนคนนึง เวลาคุยกันจะไม่รู้สึกอึดอัด และเป็นกันเอง ก็มองดีๆ ในสายตาผม ลูกค้าคือชาวจักรยาน ชาวจักรยานก็คือเพื่อนกันทั้งนั้นแหล่ะ....
ย้อนกลับมา ความพร้อมของร้าน ที่ดึงดูดลูกค้า อยากจะเข้าคือความเชื่อมั่นการ บริการ การซ่อม และเครื่องมือซ่อม ควรจะมีให้พร้อม.. เคยไปร้านจักรยานใน ทิเบต เขาใช้เครื่องมือซ้อมแบบพื้นบ้าน ทั้งตอกทั้งตี เฟรมเสือภูเขา ตั้งแต่นั้นลูกค้าผมที่เป็นฝรั่ง ก็มาหาร้านผม กันหมด แถมเครื่องมือของผมก็เป็นเครื่องมือเฉพาะ ซ่อมจักรยาน แถมบางอย่างง่ายๆ ไม่ยาก ผมซ่อมให้ฟรีด้วยซ้ำ......
ย้อนกลับมาเรื่องของที่จะสั่งมาขาย ก็ลองติดต่อ บริษัทนำเข้าต่างๆในไทย ก็ขึ้นอยู่กับเราว่าอยากขายอะไร..และเงื่อนไขแต่ล่ะบริษัทเค้าเป็นอย่างไร... เขาคงให้คำปรึกษากับเราได้..... คร่าวๆแค่นี้ก่อนนะครับ....เปิดได้แล้ว มาแนะนำตัวในเวปก็ดีนะครับ...

อธิบายละเอียดมากครับ คุณโอ๊ต เดี๋ยววันหลังผมไปใช้บริการร้านคุณโอ๊ตบ้างนะครับ

อะไรนะ..จะปั่นจักรยานจากเชียงใหม่ มาทิเบตรึ?? ถ้าปั่นมาได้ ผมซ่อมให้ฟรี..แต่ว่า..ขนาดปั่นมาถึงทิเบตได้..นี่??..รถเป็นอะไรเสียถึงต้องมาซ่อมถึงที่ทิเบต.. หรือปั่นมาเติมลมยางเฉยๆ.. ร้านผมไม่มีปั้มลมนะ สูบมืออย่างเดียว(ร้านจักรยานในลาซา หาร้านเติมลมแบบ เครื่องสูบไม่มีเลย สำรวจมาล่ะ..) หรือ รอผมเปิดไบค์บาร์ที่ไทย.. มาต้อง แวะมาซื้อก็ได้...มานั่งดื่มกาแฟ ดูวีดีโอจักรยานมันส์ๆกันดีกว่า...ชิวชิว...ดูเสร็จมีอารมณ์คา ก็ออกไปปั่นกันต่อได้..ว่าแต่....ปั่นกับแฟนสองคน งี้ผมก็เป็นคนที่สามนะสิ... เดี๋ยวรอ หาคู่ก่อน จะได้ปั่นกันสี่คน...
..ปล... เชียงใหม่ ร้านเจ๋งๆ ดีเยี่ยม ไม่แพ้ กทม เยอะแยะ แล้วนะ...แถม เจ้าของร้าน น่ารัก ไม่แพ้....?? ไม่แพ้ใครดีหว่า...

[maxbox]

ซ่อมรถให้ลูกค้าเหมือนซ่อมรถใช้เอง เริ่มจากเล็กๆน้อยๆก่อนคับ ค่อยเป็นค่อยไป สู้ๆคับ

[GI_ABCanimals]

ใช้ทุนเยอะเหมือนกันนะครับ ถึงแม้ บางบริษัทผู้นำเข้าอาจให้เครดิต เราขายจักรยานเดือนนึง แต่ใช่ว่าเราจะขายได้หมดทุกคัน และเขาคงต้องดูสถานที่ตั้งร้าน พื้นที่ร้านขนาดหน้าร้าน ขนาดไหน.....
สิ่งที่ควรจะมีบ้าง ถ้าหากเราไม่อยากจะจ้างช่างมา ประจำร้านก็คือ เราต้องเรียนรู้เรื่อง จักรยานบ้าง การซ่อม ส่วนต่างๆได้ และเข้าใจเรื่องจักรยานเป็นอย่างดี เช่นการเลือกไซด์รถจักรยานให้ลูกค้า การตอบคำถามลูกค้า ในเวลาที่เค้าสงสัย การแนะนำอุปกรณ์ต่างๆ ที่คิดว่าเหมาะสมกับลูกค้า.. ไม่ใช่เอาแต่ยัดเยียดขาย ทั้งๆที่ของนั้นไม่เหมาะกับลูกค้า.... จรรยาบรรณก็ต้องมี ไม่ใช่ขายคิดว่าจะทำให้รวยทางนี้แน่ๆ เลยต้องขายแต่ของแพงๆเป็นต้น....
อันดับต่อมาการสร้างความประทับใจให้ลูกค้า หรือ ภาษา สไตร์ผม คือการซื้อใจลูกค้า แสดงความเป็นมิตรกับลูกค้าที่เข้าร้านเสมอ ไม่ว่าเขาจะขี่จักรยานอะไร ควรให้ความสำคัญเท่าๆกัน ถ้าสไตร์ของผม ลูกค้าเปรียบเหมือนเพื่อนคนนึง เวลาคุยกันจะไม่รู้สึกอึดอัด และเป็นกันเอง ก็มองดีๆ ในสายตาผม ลูกค้าคือชาวจักรยาน ชาวจักรยานก็คือเพื่อนกันทั้งนั้นแหล่ะ....
ย้อนกลับมา ความพร้อมของร้าน ที่ดึงดูดลูกค้า อยากจะเข้าคือความเชื่อมั่นการ บริการ การซ่อม และเครื่องมือซ่อม ควรจะมีให้พร้อม.. เคยไปร้านจักรยานใน ทิเบต เขาใช้เครื่องมือซ้อมแบบพื้นบ้าน ทั้งตอกทั้งตี เฟรมเสือภูเขา ตั้งแต่นั้นลูกค้าผมที่เป็นฝรั่ง ก็มาหาร้านผม กันหมด แถมเครื่องมือของผมก็เป็นเครื่องมือเฉพาะ ซ่อมจักรยาน แถมบางอย่างง่ายๆ ไม่ยาก ผมซ่อมให้ฟรีด้วยซ้ำ......
ย้อนกลับมาเรื่องของที่จะสั่งมาขาย ก็ลองติดต่อ บริษัทนำเข้าต่างๆในไทย ก็ขึ้นอยู่กับเราว่าอยากขายอะไร..และเงื่อนไขแต่ล่ะบริษัทเค้าเป็นอย่างไร... เขาคงให้คำปรึกษากับเราได้..... คร่าวๆแค่นี้ก่อนนะครับ....เปิดได้แล้ว มาแนะนำตัวในเวปก็ดีนะครับ...

อธิบายละเอียดมากครับ คุณโอ๊ต เดี๋ยววันหลังผมไปใช้บริการร้านคุณโอ๊ตบ้างนะครับ

อะไรนะ..จะปั่นจักรยานจากเชียงใหม่ มาทิเบตรึ?? ถ้าปั่นมาได้ ผมซ่อมให้ฟรี..แต่ว่า..ขนาดปั่นมาถึงทิเบตได้..นี่??..รถเป็นอะไรเสียถึงต้องมาซ่อมถึงที่ทิเบต.. หรือปั่นมาเติมลมยางเฉยๆ.. ร้านผมไม่มีปั้มลมนะ สูบมืออย่างเดียว(ร้านจักรยานในลาซา หาร้านเติมลมแบบ เครื่องสูบไม่มีเลย สำรวจมาล่ะ..) หรือ รอผมเปิดไบค์บาร์ที่ไทย.. มาต้อง แวะมาซื้อก็ได้...มานั่งดื่มกาแฟ ดูวีดีโอจักรยานมันส์ๆกันดีกว่า...ชิวชิว...ดูเสร็จมีอารมณ์คา ก็ออกไปปั่นกันต่อได้..ว่าแต่....ปั่นกับแฟนสองคน งี้ผมก็เป็นคนที่สามนะสิ... เดี๋ยวรอ หาคู่ก่อน จะได้ปั่นกันสี่คน...
..ปล... เชียงใหม่ ร้านเจ๋งๆ ดีเยี่ยม ไม่แพ้ กทม เยอะแยะ แล้วนะ...แถม เจ้าของร้าน น่ารัก ไม่แพ้....?? ไม่แพ้ใครดีหว่า...

ไบค์บาร์ มันเป็นแบบไหนอะ มีสาวๆป่าว

[โอ๊ตนนท์]

ไบค์บาร์ มันเป็นแบบไหนอะ มีสาวๆป่าว

นั่นๆ มาถามแบบนี้ ระวังแฟนแอบมาอ่านนะ...
..ไบค์บาร์ที่ตั้งใจ และที่ทำอยู่ที่ทิเบตอยู่แล้วคือ ร้านที่ รวบรวม ชาวจักรยาน มานั่งฉอเลาะ นั่งคุย ดื่มน้ำ ประชุมทริป หรือ ต้องการข้อมูลเกี่ยวกับจักรยาน หรือมานั่งพักผ่อน กินข้าว ดื่มกาแฟ หลังเสร็จทริป หรือก่อนทริป พร้อม มีอุปกรณ์ซ่อม จักรยานให้ยืม ซ่อมได้หน้าร้าน หรือซ่อมไม่ได้ ก็จะซ่อมให้ เป็นที่ๆแรกเปลี่ยนข้อมูล ซึ่งกันและกัน สำหรับชาวทัวริ่ง(แต่ที่ไทยคงไม่มีใครปั่นทัวริ่งแวะมานั่ง เอาข้อมูลแน่ๆ เพราะข้อมูลที่ไหนก็มี ร้านที่ทิเบต เหมือน กองบัญชาการลับ กองการจักรยานทัวริ่งเฉพาะกิจ ลับสุดยอด เพราะคนต่างชาติรู้ว่าร้านผมมีข้อมูล เส้นทาง การเดินทางในทิเบต และต้องเตรียมตัวรับมือ กับสถานการณ์ข้างหน้าต่อไปอย่างไง)
...ส่วนร้านในฝันที่ไทย กะทำเป็นที่นั่งเล่น นั่งคุย หรือ เป็นที่ๆให้ชาวจักรยาน มานั่งเล่น พบปะพูดคุยกัน ในคอชาวจักรยาน หรือ เรื่องอื่นก็ได้(เพราะ ถ้าจำกัดชาวจักรยานอย่างเดียว เดี๋ยวร้านเจ๊ง..เพราะนานๆคงจะมีมาบริการสักที)มีวีดีโอ ให้ชม มีเครื่องมือให้ยืมซ่อม มาเติมลมฟรี บางครั้ง ก็มีนัดออกทริป เหมือนเป็นจุด สถานที่นัดออกทริปก็ยังได้..ร้านที่ไม่เน้น ว่าต้องมา นั่งกินดื่ม แค่มานั่งเล่น คุยกัน ดูวีดีโอ จักรยานมันส์ๆ ด้วยกัน ก็ดีใจแล้ว.. ....
...ส่วนสาวๆ คงมีเพียบ เพราะหน้าพื้นที่ร้านเป็นโรงเรียน มัธยม...สาวทั้งนั้น...แต่..ระวัง โดนข้อหาพรากผู้เยาว์... ไม่ไปประกันตัวให้นะเออ... ให้คนที่ปั่นกับแฟนกันสองคน นั่นแหล่ะ ไปประกันตัวให้แทน...

[GI_ABCanimals]

งั้นแสดงว่าแถวๆนั้น มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่ปั่นทัวร์ริ่งเยอะใช่ไหมครับ อยากไปสักครั้งในชีวิตเหมือนกัน

[โอ๊ตนนท์]

งั้นแสดงว่าแถวๆนั้น มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่ปั่นทัวร์ริ่งเยอะใช่ไหมครับ อยากไปสักครั้งในชีวิตเหมือนกัน

หลังจากเหตุการณ์ จราจล เดือนมีนาคม ปีสองพันแปด ช่วงก่อนโอลิมปิค ทิเบตก็เปลี่ยนไป ความเข้มงวดก็มากขึ้น นักท่องเที่ยว ก็เริ่มร่อยเหรอ แทบจะไม่เหลือ มีเพียงแต่ นักปั่นทัวริ่งจีนๆ ซะส่วนใหญ่ ซึ่งไม่ใช่ ลูกค้าหลักของเรา..ตอนนี้ ปีนึง จะมีนักปั่นประเภท โรบินฮู้ด ไม่น่าจะถึงสิบคน เลยมั๊ง.. สมัยก่อน ยังแอบมากันง่ายๆ อะลุ่มอะล่วย ด่านน้อย ไม่เข้มงวด แต่เดี๋ยวนี้ ด่านมีแทบทุกเมืองใหญ่ๆ ยิ่งถ้าลงไปทางเนปาล จะเจอไม่ใช่แค่ด่านตำรวจ แต่เป็นด่านทหาร ซะด้วย.. เดี๋ยวคอยดูสรุปทริป บายบาย ลาซา ออน เดอะ เวย์ แบ็คโฮม เร็วๆนี้..กำลัง ตัดต่อวีดีโอ กับเรียบเรียงอยู่ และ เรียบเรียง คลิปวีดีโอ ในกระทู้ภาพประกอบทิเบตสองขาด้วย.. ทีนี้ จะได้เริ่มเห็นคลิปบ้างแล้ว..ตอนนี้ กำลัง ม่วนกับการตัดต่อ..ลำบากนิดหน่อย เพราะโทรศัพท์ โดนขโมย ก็เลยต้องมานั่งใช้โปรแกรม ง่ายๆ ในคอม ตัดต่อเอา..(โปรแกรมในโทรศัพท์ ตัดต่อง่าย แป๊ปเดียวเสร็จ ลูกเล่น เยอะพอควร แต่เครื่องโดนขโมย ก่อนออกจากลาซา แค่วันเดียว..เซ็งห่าน.. )

[GI_ABCanimals]

รอการกลับมา ของหนุ่มน้อย ลูกครึ่งทิเบตอยู่นะครับ

[amnajmk]

ผมมีตัวอย่างชีวิตจริง2คนที่เปิดร้านซ่อมจักรยานแบบไม่มีทุน คนทึ1.ลุงผัน แกต้องมาส่งลูกสาวทำงานเป็นเสมียนแถวบางลำภู ส่งเสร็จลุงแกก็มีกล่องเครื่องมือกับเสื่อ1ผืนนั่งซ่อมจักรยานปะยางดัดล้อปรับโซ่เปลี่ยนผ้าเบรค ทำจุกจิกที่ขอบทางเท้าแบบเดียวกันกัร้านรัซ่อมรองเท้าสมัยนี้นั่นแหละ..แกเลือกทำเลข้างถนนไกล้ๆที่ทำงานของลูกสาว พอตกเย็นเลิกงานแกก็เก็บกล่องเครื่องมือและผืนเสื่อรับลูกสาวกลับบ้าน คนที่2.น้าเล็ก เช่าห้องแคบๆริมถนนปากซอยพระสวัสดิ์ มีเครื่องมือไม่กี่ชิ้นจัดวางเป็นระเบียบ ปะยาง ดัดล้อ ขันล้อตัดต่อโซ่ จุกจิกเล็กๆแกจะให้อิสระในการหยิบเครื่องมือไปซ่อมกันเอง ทำอะไรไม่รอด ให้ถามแกว่าจะทำไงต่อ แกก็จะพูดบอกแนะด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนสุภาพ น้าเล็กแกจะไปเรียนภาคค่ำทีธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ผมไปใช้บริการถามแกจนผมรู้เทคนิคต่างๆจำได้ไม่ลืม..ปัจจุบันแกไปเป็นผู้พิพากษาแล้วหลังจากที่เปิดร้านกลางวันแล้วเรียนกลางคืนที่ธรรมศาสตร์อยู่หลายปี

[GI_ABCanimals]

ผมมีตัวอย่างชีวิตจริง2คนที่เปิดร้านซ่อมจักรยานแบบไม่มีทุน คนทึ1.ลุงผัน แกต้องมาส่งลูกสาวทำงานเป็นเสมียนแถวบางลำภู ส่งเสร็จลุงแกก็มีกล่องเครื่องมือกับเสื่อ1ผืนนั่งซ่อมจักรยานปะยางดัดล้อปรับโซ่เปลี่ยนผ้าเบรค ทำจุกจิกที่ขอบทางเท้าแบบเดียวกันกัร้านรัซ่อมรองเท้าสมัยนี้นั่นแหละ..แกเลือกทำเลข้างถนนไกล้ๆที่ทำงานของลูกสาว พอตกเย็นเลิกงานแกก็เก็บกล่องเครื่องมือและผืนเสื่อรับลูกสาวกลับบ้าน คนที่2.น้าเล็ก เช่าห้องแคบๆริมถนนปากซอยพระสวัสดิ์ มีเครื่องมือไม่กี่ชิ้นจัดวางเป็นระเบียบ ปะยาง ดัดล้อ ขันล้อตัดต่อโซ่ จุกจิกเล็กๆแกจะให้อิสระในการหยิบเครื่องมือไปซ่อมกันเอง ทำอะไรไม่รอด ให้ถามแกว่าจะทำไงต่อ แกก็จะพูดบอกแนะด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนสุภาพ น้าเล็กแกจะไปเรียนภาคค่ำทีธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ผมไปใช้บริการถามแกจนผมรู้เทคนิคต่างๆจำได้ไม่ลืม..ปัจจุบันแกไปเป็นผู้พิพากษาแล้วหลังจากที่เปิดร้านกลางวันแล้วเรียนกลางคืนที่ธรรมศาสตร์อยู่หลายปี

คลาสสิคมากครับ

[ชาวประมง]

ใช้ทุนเยอะเหมือนกันนะครับ ถึงแม้ บางบริษัทผู้นำเข้าอาจให้เครดิต เราขายจักรยานเดือนนึง แต่ใช่ว่าเราจะขายได้หมดทุกคัน และเขาคงต้องดูสถานที่ตั้งร้าน พื้นที่ร้านขนาดหน้าร้าน ขนาดไหน.....
สิ่งที่ควรจะมีบ้าง ถ้าหากเราไม่อยากจะจ้างช่างมา ประจำร้านก็คือ เราต้องเรียนรู้เรื่อง จักรยานบ้าง การซ่อม ส่วนต่างๆได้ และเข้าใจเรื่องจักรยานเป็นอย่างดี เช่นการเลือกไซด์รถจักรยานให้ลูกค้า การตอบคำถามลูกค้า ในเวลาที่เค้าสงสัย การแนะนำอุปกรณ์ต่างๆ ที่คิดว่าเหมาะสมกับลูกค้า.. ไม่ใช่เอาแต่ยัดเยียดขาย ทั้งๆที่ของนั้นไม่เหมาะกับลูกค้า.... จรรยาบรรณก็ต้องมี ไม่ใช่ขายคิดว่าจะทำให้รวยทางนี้แน่ๆ เลยต้องขายแต่ของแพงๆเป็นต้น....
อันดับต่อมาการสร้างความประทับใจให้ลูกค้า หรือ ภาษา สไตร์ผม คือการซื้อใจลูกค้า แสดงความเป็นมิตรกับลูกค้าที่เข้าร้านเสมอ ไม่ว่าเขาจะขี่จักรยานอะไร ควรให้ความสำคัญเท่าๆกัน ถ้าสไตร์ของผม ลูกค้าเปรียบเหมือนเพื่อนคนนึง เวลาคุยกันจะไม่รู้สึกอึดอัด และเป็นกันเอง ก็มองดีๆ ในสายตาผม ลูกค้าคือชาวจักรยาน ชาวจักรยานก็คือเพื่อนกันทั้งนั้นแหล่ะ....
ย้อนกลับมา ความพร้อมของร้าน ที่ดึงดูดลูกค้า อยากจะเข้าคือความเชื่อมั่นการ บริการ การซ่อม และเครื่องมือซ่อม ควรจะมีให้พร้อม.. เคยไปร้านจักรยานใน ทิเบต เขาใช้เครื่องมือซ้อมแบบพื้นบ้าน ทั้งตอกทั้งตี เฟรมเสือภูเขา ตั้งแต่นั้นลูกค้าผมที่เป็นฝรั่ง ก็มาหาร้านผม กันหมด แถมเครื่องมือของผมก็เป็นเครื่องมือเฉพาะ ซ่อมจักรยาน แถมบางอย่างง่ายๆ ไม่ยาก ผมซ่อมให้ฟรีด้วยซ้ำ......
ย้อนกลับมาเรื่องของที่จะสั่งมาขาย ก็ลองติดต่อ บริษัทนำเข้าต่างๆในไทย ก็ขึ้นอยู่กับเราว่าอยากขายอะไร..และเงื่อนไขแต่ล่ะบริษัทเค้าเป็นอย่างไร... เขาคงให้คำปรึกษากับเราได้..... คร่าวๆแค่นี้ก่อนนะครับ....เปิดได้แล้ว มาแนะนำตัวในเวปก็ดีนะครับ...

ตอน นี้เปิดร้านอยู่ ทิเบต หรือครับ

[nang01]

คุณเจ้าของกระทู้เปิดร้านหรือยังครับ

เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปหาหนังสือ คุณโอ๊อ่านดีกว่า

ผมอ่านแต่ทีปั่นกับก้อง ไปจีน

เคยดูคุณโอ๊ดที่ TV

[MARINE24]

ผมก็มีความคิดอยากจะเปิดร้านซ่อมและขายอะไหล่จักรยานในต่างจังหวัด จังหวัดที่ผมจะไปอยู่ มี 2 จว. จว.แรก แถบจะหาพวกอุปกรณ์อะไหล่จักรเสือหมอบและMTB.ได้อยาก หรืออีกจังหวัดหนึ่ง เป็นแหล่งท่องเที่ยวมีการใช้จักรยานมาก ต่างชาติมาบ่อย แต่คงต้องแข่งขันกันด้านฝีมือ การให้บริการและอุปกรณ์อะไหล่ที่ทันสมัย ราคาไม่แพง จึงคิดจะทำเป้นงานจ็อบเล็กๆหลังปลดเกษียณ แต่ตอนนี้ยังทำงานประจำอยู่ ก็ปั่นเสือภูเขา ซ่อมเองก็ยัง งูๆ ปลาๆ ถามปัญหาใน thai MTB. นี้บ่อยๆ ไปพลางๆก่อน กำลังเสาะแสวงหาตำรา คู่มือซ่อมจักรยานมีใครจัดทำขายบาง