สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น “Chateau Des Brumes

[bomberbike]

ตามมาขำตัวเองครับ...เจอท่านั่งไปก็เสียและครับ 555555555555
เจอท่ากินน้ำอีก ตายๆๆๆๆๆ ...เรตติ้งตก
ลงรูปตอนหล่อๆบ้างนะ อาย Fan club เกาหลีหมดแบบนี้

ขำดีครับ รอดูอยู่ คุณพ่อถามทุกวัน ว่าเอ็มลงรึยัง?

[M&M]

ปั่นกันจนเกือบบ่าย ได้ระยะทางประมาณ 40 กว่าโลแล้ว
หยุดพักครั้งต่อไปตั้งไปจะหาที่กินข้าวสักหน่อย
อยู่ดีๆ แดดที่เคยร้อนเปรี้ยงๆ กลับครึ้มลงอย่างรวดเร็ว
สักครู่เดียวฝน ก็ตกลงมาอย่างหนัก ดีที่หาศาลาหลบทัน
ฝนตกอยู่ชั่วโมงกว่าๆ จากที่ร้อนๆ ตับแล่บ
กลับมาเป็นหนาวอันดับเจ็ดของโลกดังลุงแกว่า

หนาวก็หนาว หิวก็หิว เฮ้อ! บทเรียนแรกของนักปั่นทางไกล

“ต้องสำรองน้ำและเสบียงไว้เสมอ”

มีขนมที่ซื้อมาเมื่อเช้าเหลืออยู่ 4-5 ชิ้น แบ่งกันกิน

[M&M]

ตามมาขำตัวเองครับ...เจอท่านั่งไปก็เสียและครับ 555555555555
เจอท่ากินน้ำอีก ตายๆๆๆๆๆ ...เรตติ้งตก
ลงรูปตอนหล่อๆบ้างนะ อาย Fan club เกาหลีหมดแบบนี้

หวัดดีครับ กลับมาจากกระบี่แล้วเหรอ
เพิ่งเตรียมรูปเสร็จเมื่อเช้านี่เอง
ขอโทษคุณพ่อด้วยที่ปล่อยให้รอนาน
น้องเล็กเห็นรูปแล้วอิจฉาป่าว

[M&M]

ฝนหยุดก็ไปกันต่อ ปั่นบ้างเข็นบ้าง
ข้าวก็ไม่ได้กิน พอเลขไมล์แตะที่หลัก 70 กม.
นักปั่นผู้ฝันจะไปเมืองจีนก็หมดแรงข้าวต้ม ตะคริวรับประทาน
ที่หมดแรงไม่ใช่อะไร
วันนี้ทั้งวัน ปั่นมาสามคน ผ่านหมู่บ้านไหน
บอมบ์เจอหมาไล่กัดอยู่คนเดียว
ที่สำคัญ ชอบมาไล่กัดตอนบอมบ์กำลังปั่นขึ้นเนิน

จากข้อสงสัยกลายเป็นการพิสูจน์
สรุปได้ว่า ไม่ว่าบอมบ์จะปั่นนำ ปั่นตรงกลาง ปั่นรั้งท้าย ปั่นเร็ว ปั่นช้า
หมาจะไล่บอมบ์อยู่คนเดียว
ก็บอกแล้ว อย่าใส่เสื้อตัวนี้มา ยี่ห้อเค้าแรง

สุดท้ายบอมบ์ขอยอมแพ้โดดขึ้นรถบริการ
เหลือผมปั่นกับน้องอ้วนสองคนต่อไปให้ถึงวังน้ำเขียว

[M&M]

...

[M&M]

จากทางหลวงหมายเลข 3060 ไปทะลุถนน 304 ที่ตัวอำเภอวังน้ำเขียวพอดี
ปั่นขึ้นเขาไปทางบ้านศาลเจ้าพ่อ เลยโรงพยาบาลวังน้ำเขียวไปนิดหนึ่ง
เลี้ยวซ้ายก็ถึงจุดหมายที่ Village farm

ผมกับน้องอ้วนค่อยๆ ปั่นเพราะหิวสุดๆ ไปกันสองคน
จนถึง Village farm ตอนเกือบๆ ห้าโมงเย็น
ได้ระยะทางร่วมๆ 80 กิโล ไกลที่สุดเท่าที่ผมเคยปั่นเหมือนกัน
ใช้เวลาไป 8 ชั่วโมงครึ่ง ความเร็วเฉลี่ยก็ตก 10 กม/ชั่วโมง

[M&M]

Village Old Barn

เหตุผลหนึ่งที่เราเลือกปั่นจากปากช่องมาวังน้ำเขียวเป็นสนามซ้อม
ก็เพราะ Village farm นี่แหละครับ

บอมบ์ตั้งใจชวนมาทานอาหารเย็นและชิมไวน์ ของวังน้ำเขียวไวเนอรี่
ปั่นมาถึงเหนื่อยก็เหนื่อยๆ หิวก็หิว เพราะไม่ได้กินข้าวเที่ยงกันมา
อาบน้ำให้สดชื่น แล้วตรงไปยัง Village Old Barn ร้านอาหารของ Village farm

จากเดิมที่ตั้งใจจะทานไวน์กับเสต็กเป็นมื้อเย็น
แต่ด้วยความหิว สเต็กคงไม่อยู่ท้อง
ผมกับบอมบ์เลยสั่ง น้ำพริกชาวไร่ ต้มแซบกระดูกหมู และ ไข่เจียวสมุนไพร มาทานกับข้าวสวย
ส่วนน้องอ้วนซึ่งไม่ทานแอลกอฮอล์สั่งสเต็กหมูมาทาน (ตรงข้ามกับพี่ชายหมด 5555)

น้ำพริกชาวไร่ ทำจากปลากระป๋องผัดกับเครื่องน้ำพริกกลิ่นหอม
รสชาดไม่จัดจ้าน เสิร์ฟพร้อมผักสด จากไร่วังน้ำเขียว
ต้มแซบกระดูกหมูใส่เห็ดญี่ปุ่น รสกลมกล่อม
ทั้งสองเมนูทานกับข้าวสวยร้อนและไข่เจียวสมุนไพรแสนอร่อย

ถ้าจะถือธรรมเนียมตามคอไวน์ขนานแท้แล้ว
อาหารแบบบ้านๆ มื้อนี้ไม่เข้ากับไวน์เอาซะเลย
แต่สำหรับผมซึ่งเป็นคอไวน์มือใหม่ กลับมองว่านี่เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของที่ Village farm ครับ
ไวน์มาตรฐานยุโรปหัวใจไทยรสเยี่ยมเปรียบเสมือนแขกบ้านต่างเมือง
กับอาหารพื้นบ้านรสเลิศที่เปรียบเสมือนเจ้าบ้าน
ทั้งสองอย่างผสมกันได้ลงตัวอย่างกลมกลืน เหมือนได้ผูกเสี่ยวเข้าด้วยกันไว้ ณ ดินแดนที่ราบสูง
อาหารมื้อนี้ลงตัวสุดๆ

ปล.นิดหนึ่ง
คุณบอมบ์แนะนำว่าก่อนดื่มไวน์ คอไวน์เขาจะต้องดูขาไวน์
ดมไวน์แล้วค่อยดื่ม พร้อมทั้งสอนวิธีดูขาไวน์
ผมยกแก้วขึ้นส่องอยู่นานยังไงก็ไม่เห็นขาไวน์
น้องอ้วนซึ่งกำลังทานเสต็กอยู่เงยหน้าขึ้นมามองแล้วบอกว่า
“นั่นมันแก้วน้ำองุ่นไม่ใช่เหรอครับพี่..”

[M&M]

สองภาพนี้ผู้ปกครองโปรดให้คำแนะนำบุตรหลานด้วยนะครับ

[M&M]

Vineyard

คืนวันเสาร์หลังจากอาหารเย็นแสนอร่อย
คณะของเราได้รับเกียรติจากคุณ วีรวัฒน์ ชลวณิช เจ้าของ Village farm และ วังน้ำเขียวไวเนอรี่
ให้เข้าไปนอนที่บ้านพักรับรองในแปลงไวน์ที่ "เขาแก้ว" ตั้งอยู่ในหุบเขาเข้าไปทางบ้านวังหมี
ซึ่งอยู่ห่างจาก Village farm และ โรงไวน์ประมาณ 30 กม.
แปลงองุ่นที่เขาแก้วนี้เป็นแปลงปลูกและบ้านพักส่วนตัวของคุณวีรวัฒน์
ไม่ได้เปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ร้านอาหารและที่พักเหมือนที่ Village farm
ก่อนนอนคุณวีรวัฒน์ยังกรุณาเลี้ยงไวน์อีก 1 ขวด

[M&M]

คุณ วีรวัฒน์และภรรยา บุกเบิกไร่แห่งนี้มาเกือบ 20 ปีแล้วเริ่มจากปลูกพืชหลายชนิด
จนมาลงตัวที่ไร่องุ่นและโรงไวน์ โดยเริ่มปลูกองุ่นเมื่อประมาณประมาณปี 2540
ทุกวันนี้ วังน้ำเขียวไวเนอรี่ ผลิตไวน์ภายใต้แบรนด์ Chateau Des Brumes และ Village Cellar
ได้ปีละกว่า 40,000 ขวด

ผลผลิตองุ่นของปีนี้ เพิ่งถูกเก็บไปเมื่อต้นเดือนมีนาคม
ตอนนี้ในไร่จึงเหลือแต่ต้นองุ่นไม่มีลูก รอการตัดแต่งกิ่งและบำรุงดูแล
เพื่อออกผลผลิตในรอบถัดไป กลางคืนวังน้ำเขียวเย็นสบาย
ตื่นขึ้นมาแต่เช้าชวนกันเข้าไปถ่ายรูปในแปลงองุ่น

[M&M]

...

[M&M]

ถ่ายภาพกันเสร็จแล้วคุณ วีรวัฒน์และภรรยา ยังกรุณา
เชิญมารับประทานอาหารเช้าร่วมกัน
อาหารเช้ามื้อนี้เป็นข้าวต้ม หมูแดดเดียวทอด ผัดผักปลอดสารพิษ
ไข่ต้มทรงเครื่องและแหนมเห็ด ตบท้ายด้วยชมพู่สดๆ
อาหารมื้อนี้อร่อยมากครับ โดยเฉพาะแหนมเห็ด ชอบสุดๆ
ทานข้าวเช้าเสร็จแล้ว ขอถ่ายรูปกับคุณ วีรวัฒน์ ไว้เป็นที่ระลึกและต้องขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้
คุณวีรวัฒน์ เป็นคนสมถะบ้านพักในไร่องุ่นของท่านเป็นกระท่อมหลังเล็กนิดเดียว
ซ่อนอยู่ใต้ร่มไม้ในเนินเขาเหนือไร่องุ่น
แล้วก็ยังลงไปดูงานในไร่ด้วยตัวเองอยู่เสมอ

[M&M]

...

[M&M]

Winery

เกือบสิบโมงเช้าเราย้อนกลับไปเอาจักรยานที่ทิ้งไว้ที่ Village farm
และเข้าไปเยี่ยมชมกระบวนการผลิตไวน์ในโรงไวน์
ปิดท้ายด้วยการกินน้ำองุ่นอร่อยๆ และซื้อของฝากกลับไปฝากคนที่บ้าน

ก่อนกลับคุณบอมบ์เฉลยว่าที่คุณ วีรวัฒน์ อนุญาตให้เข้ามาเยี่ยมชมในไร่องุ่นและโรงไวน์ได้
เพราะคุณบอมบ์เคยทำงานกับคุณ วีรวัฒน์ อยู่หลายปี
ฉลากไวน์ ฉลากน้ำองุ่นและงานกราฟิกดีไซน์เกือบทั้งหมดใน Village farm
เป็นฝีมือคุณบอมบ์เอง

ขอย้อนกลับไปเรื่องหนานหนิงอีกนิด
เอ่อ! บอมบ์เรามีเรื่องจะบอกนายว่า
ออกทริปครั้งแรกนายปั่นทางปากช่อง-วังน้ำเขียวได้ตั้ง 70 โล นี่ก็เก่งแล้ว
เดี๋ยวเราปั่นไปหนานหนิงเป็นพื่อน

[M&M]

...