ทริปล่าฝัน...ปั่นไปพักผ่อนที่เกาะสะเดิ่ง

[maddog]

วันที่ 3 ตอนที่ 10 ออกจากสะเดิ่งมาบ้านสะเนพ่อง
เช้าตื่นนอนอย่างมีความสุข ต้มกาแฟหุงข้าวจัดการกับอาหารที่เหลือให้หมด ไม่นานสัมภาระส่วนตัว กับถังขยะของพวกเราที่จะต้องนำออกไปให้หมด ก็ถุกยัดเข้าไปในรถทั้งสองคันของพี่ดิษฐ์ และเสือวุฒิซึ่งขาออกต้องทำหน้าที่เป็นสารถีเหมือนเดิม แต่ขากลับเสือวุฒิมีเนวิเกเตอร์เพิ่มอีก  1 คนจนได้เพราะมีเสือตัวนึงอาการไม่ดี ใครอยากรู้ว่าเป็นใครสอบถามได้จากสมาชิกในทีมสำรวจของเราเองได้ครับ ก่อนออกเราขี่แวะเข้าไปในหมู่บ้านชนกะเหรี่ยงข้างทาง พี่ดิษฐ์รับอาสาขอซื้อข้าวไร่ จากชาวกะเหรี่ยงมาฝากให้พวกเราหุงกินกันคนละถุง เส้นทางกลับไปหน่วยสะเนพ่องก็ไม่ได้ง่ายไปกว่าขาเข้ามาหน่วยสะเดิ่งเท่าไหร่ เพราะต้องขี่เสือข้ามห้วยเหมือนกันเพียงแต่ว่าเส้นทางดิน ที่เป็นเส้นทางขี่กลับจะเป็นทางลงเนินซะมากกว่า ออกมาพักใหญ่ผมลืมหมวกต้องขี่กลับเข้าไปเอาที่รถ triton ที่กำลังขับออกมาได้ทันพอดี ตลอดเส้นทางสังเกตดูลำไผ่จะเล็กลงเรื่อยๆ แสดงว่ายิ่งสูงขึ้นไป ลำไผ่ยิ่งมีโอกาสโตได้มากกว่า พื้นราบ

ชนกะเหรี่ยงแบ่งขายข้าวไร่ให้พวกเรามาลองชิม 1 ถุง


เส้นทางกลับ เราลองขี่ขึ้นเนินเลาะริมเขาเข้าไปในหมู่บ้านกะเหรี่ยง
ก็ดูหวาดเสียวดีเพราะเจอทางชันหลายจุด

[maddog]

วันที่ 3 ตอนที่ 11 สะเนพ่องถึงสังขละ
จากหน่วยสะเนพ่องออกมาอบต.บ้านไล่โว่ ก่อนถึงหมู่บ้านสะเนพ่อง ผมมีอุบัติเหตุเล็กน้อย เนื่องด้วยเส้นทางเต็มไปด้วยฝุ่น และร่องรอยของล้อรถออฟโรคหลายจุดทำให้เสือภูเขาที่ผมขี่ลื่นไถลจากแนวดินที่ผมขี่ผ่านในแนวเอียงๆ อยู่จุดนึง ทำให้ผมต้องนั่งจุกอยู่พักใหญ่รอจนเส้นปราสาทที่แข้งจะหายชา และดูอาการว่ามีกระดูกหักหรือเปล่า แต่หลังจากหายจากอาการชาแล้วก็ปรากฏว่าสามารถทนขี่ต่อไปได้แบบปกติ จนกลับมาบ้านก็ยังหลงเหลือแต่อาการเจ็บเล็กน้อยอยู่จุดเดียวที่หน้าแข้งด้านบนเท่านั้น ระหว่างทางเราก็ผ่านหมู่บ้านสะเนพ่อง เหมือนขาเข้าแต่คราวนี้เราก็ถือโอกาสแวะพัก ดื่มน้ำและกินขนมปังทาแยมสำหรับมื้อเที่ยงกันในวัด และเข้าไปไหว้พระพุทธรูปหยกด้านในวัด เส้นทางภายในหมู่บ้านเป็นถนนคอนกรีต ขี่จักรยานได้อย่างสบายๆ บนศาลาในวัดมีพระพุทธรูปหยก พร้อมงาช้างแกะสลักสวยงามมาก ใต้ถุนศาลาผมสะดุดใจกับสติ้กเกอร์โฆษนาหาเสียงที่ติดอยู่ท้ายรถกระบะคันหนึ่ง พรรคชาติหน้า มีสโลแกนว่า พูดได้ คิดได้ ทำไม่ได้
ที่อบต.เราขี่จักรยานมาถึงก่อนรถเสบียง เรารีบหาอุปกรณ์ทำความสะอาดตัวเพื่อทำธุระอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเดินทางกลับ พอรถเสบียงมาถึง เสือวุฒิโทรกลับบ้านได้ข่าวซึนามิที่เฮติ พอดี
หลังจากอาบน้ำสบายตัวพวกเราก็ขับรถออกมาจากปากทางเข้าอบต.แล้วเลยไปสังขละบุรีต่อเพื่อไปแวะกินข้าวมื้อบ่ายต่อ สะพานมอญที่ผมเคยเห็นจากภาพในนิตรยสารหลายๆฉบับ ก็ถูกผมเก็บภาพแบบ RAW FILE ได้บ้าง ไวด์ผลไม้ที่ร้านอาหารก็ถูกผมสั่งมาลองชิมได้สองสามแก้ว พร้อมกับอาหารเต็มโต๊ะ หลังจากออกมาจากร้านอาหารเพื่อเดินทางกลับ จนใกล้ถึงเมืองกาญจน์ พี่ก็เห็นรถ triton ต้องขับกลับไปที่อบต.บ้านไล่โว่เพื่อไปเอาพระที่พี่อ้าวลืมไว้ในห้องน้ำที่อบต.ตอนอาบน้ำ ทำให้ทีมเรากลับมาถึงศรช.ได้ก่อนรถ triton ตอนตีหนึ่งกว่าๆ ประมาณ 1 ชม. 

สติ้กเกอร์พรรคในหมู่บ้านกะเหรี่ยง


สะพานมอญกำลังซ่อม


มุมมองจากร้านอาหารที่เราแวะเข้าไปฉลองกันก่อนเดินทางกลับศรช.


วิถีชีวิตริมน้ำ


วิถีของสัตว์เลื้อยคลานหน้าร้านอาหาร


วิถีของเราขาวเมาเท่นไบค์

[maddog]

http://gallery.mac.com/chaiyuth#100620& ... ck&sel=214

ปี 2011 นี้ประกาศเชิญชวนสมาชิกของสมาคมสโมสรไทยอยยล์ยังมีเช่นดิม

แต่ในที่สุดก่อนออกเดินทางในเย็นวันพฤหัสที่ 17-21 มีค.2554 ก็มีผู้ให้ความสนใจ และตัดสินใจเดินทางไปแค่ 4 เสือผู้หลงใหลความลำบาก ที่เราต้องเจอระหว่างทางปั่นเข้าเกาะสะเดิ่งอีกครั้ง และอาจจะต้องเสี่ยงกับฝนหลงฤดูที่ตกลงมาต่อเนื่องกันทุกวันก่อนถึงวันออกเดินทาง




03:00 - 08:00 เส้นทางจากศรช.ถึงน้ำตกไทรโยคน้อยริมถนน ที่เราจำเป็นต้องแวะจอดสำหรับอาหารมื้อเช้าของพวกเรา กระเพราหมูกับไข่ดาวราดข้าวง่ายที่สุดสำหรับพวกเราที่ยังต้องเข้าไปถึงจุดหมายอบต.ไล่โว่ก่อนเที่ยง เพื่อไม่ให้เกิดความเสี่ยงที่จะเข้าเกาะสะเดิ่งก่อนแสงตะวันจะลับเหลี่ยมเขา


11:00 แวะจอดที่น้ำตกเกริงกระเวีย


ปีนี้เขาไม้แดงไม่ได้กินเหงื่อพวกเรา เพราะปีนี้เรากะไว้ว่าถ้าขนสเบียงพร้อมไปได้ถึงสะเดิ่ง เราก็จะปั่นลุยกันให้ถึงเขานกยูงและทิไล่ป้าให้ได้ แต่ก็ไม่วายที่จะได้เสียวตอนลงเขาไม้แดงมาเหมือนกันเพราะโคลนที่หนาเตอะทำให้รถ Triton ที่บรรทุกคนพร้อมจักรยานสี่คันมามีอาการสไลด์


13:57 ของวันศุกร์ที่ 18 มีค.54 ภาพหน้าป้ายหน่วยสะเนพ่อง สถานที่ที่เราจำเป็นต้องฝาก TRITON 4WD พาหนะที่ขนพวกเรามาจากศรีราชาจนถึงปากทางเข้าหมู่บ้านสะเนพ่อง <ประตูเข้าหน่วยสะเดิ่ง> ไว้ที่นี่


ในอีก 15 กม.ต่อจากนี้ ไปนน.บนเป้สะพายหลังคนละไม่ต่ำกว่า 15 กก.จะทำให้ความยากในการเดินทางมากกว่าเมื่อปีที่ผ่านมาแน่นอน แถมยังไม่รวมความยุ่งยากในการที่จะต้องประกอบอาหารเท่าที่เราจะแบกเข้าไปได้อีก

เส้นทางจากหน่วยฯสเนพ่อง เข้าหมู่บ้านแม้ว่าจะกว้างขวางดีแต่ร่องรอยของฝนที่ตกลงมาก่อนเรามาถึงยังคงสร้างความยากลำบากในการขี่อยู่บ้าง


14:30 วิถีของเส้นทางเกาะสะเดิ่ง เริ่มสร้างความยุ่งยากให้กับเราตลอดเส้นทาง กระแสน้ำแรงกว่าปกติเพราะฝนตกติดต่อกันมาสามถึงสี่วันก่อนที่เราจะมาถึง แต่โชคดีคือไม่ฝนเทลงมาตอนเราเริ่มปั่นจากหน่วยสะเนพ่อง


ไม้ใหญ่ริมห้วยบางจุดต้องถูกชาวบ้านถากไปบ้าง เพื่อใช้เป็นทางสัญจร แต่ก็ไม่วายที่ยังเต็มไปด้วยโคลนที่เหนียวเหนอะตลอดริมห้วย


ก่อนถึงจุดหมายยังเจอสหายร่วมทางทีี่กำลังออกมาจากในป่า


สะพานเข้าหมู่บ้านกะเหรี่ยงก่อนถึงหน่วยพังเพราะแรงน้ำ


17:55 เราก็กระเสือกกระสนมาจนถึงป้ายหน้าหน่วยจนได้


อาหารมื้อเย็นแบบเร่งด่วน ปลาดุกย่างกับข้าวเหนียวที่เราแวะซื้อมาจากตลาดทองผาภูมิ เนื้อย่างจากตลาดหนองมน และบวบงูลวกกับน้ำพริก ก็ทำให้เราชดเชยความเหนื่อยล้าก่อนเข้านอนได้เป็นอย่างดี


สามทุ่มกว่าเราจำเป็นต้องก่อกองไฟเพราะอากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ


แม้แต่หมาของชาวกะเหรี่ยงที่มาทักทายเราตั้งแต่เย็น ก็ไม่วายที่จะมานั่งผิงไฟกับเรา ในตอนเช้ามืด


เก็บภาพสามเสือกับสามเจดีย์ แวะไปเที่ยวชมก่อนเดินทางกลับ

[foresthang]

โอ้โฮ...ทีมนี้เล่นหนัก หน้าฝน คงโหดน่าดู
ผมเคยอยากทำเหมือนกันจากสังขละทุห้วยขมิ้น หรือเข้าทางทองผาภูมิ ทะลุสังขละ แต่ทำได้แค่ห้วยซ่งไท้ เพราะทางการไม่อนุญาติให้ผ่านทะลุถึง สังขละ คงกลัวเราตายซะก่อนมั้ง
http://www.oknation.net/blog/foresthang ... 29/entry-1
http://www.oknation.net/blog/foresthang ... 23/entry-1

[maddog]

ที่สะเดิ่งมันมีเสน่ห์ในตัวของมันเองครับ (ชมภาพทั้งหมดได้ตาม link บรรทัดล่างครับ )

https://www.facebook.com/xmaddog/media_ ... 196&type=3

ในปีนี้นอกจากผมจะได้ทดสอบตัวเองเป็นการส่วนตัวแล้ว ความสุขจากธรรมชาติที่รายรอบตัวเราทั้งที่เหนื่อยสุดๆ และในยามพักนั้นมันประมาณค่าไม่ได้จริงๆครับ

เรายังได้มีโอกาสใช้ชีวิตตามวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมบ้าง ก่อไฟตอนตีสี่เพื่อคลายความหนาว หุงข้าวปิ้งปลากินกันเอง แถมยังได้เห็นนกเงือกคู่นึง จาบคาเคราแดง กางเขนดง ได้ยินเสียงโจงโคร่งกล่อมให้นอนตอนหัวค่ำ ได้พบเห็นดอกจิกออกดอกเต็มต้นหน้าที่ทำการ และก่อนกลับบ้านยังได้มีโอกาสตักบาตรทำบุญก่อนเดินทางกลับ

ข้าวใกล้สุกแล้วต้องรอจนน้ำในหม้อหยุดใหลก่อน น้องๆที่มาด้วยเขาสอนให้ครับ
ตั้งแต่หุงข้าวมาเพิ่งจะมีครั้งนี้แหละครับที่เปิดฝาหม้อออกมาแล้วข้าวไม่ไหม้ดำ

ขอโชว์ความขาวของข้าวในหม้อสนามหน่อย

ปิ้งปลา

ดอกจิกป่าออกดอกเต็มต้นจริงๆครับ เสียดายที่ไม่มีโอกาสเห็นตอนบาน

ผมเดาเอาว่าน่าจะเป็นลูกอ๊อดของกบภูเขา หรือโจงโคร่ง

[maddog]

วันที่ 1 ตอนที่ 3 สะเนพ่องถึงสะเดิ่ง
ระหว่างทางเราต้องผ่านลำห้วย 10 กว่า ลำห้วย แบกบ้าง เข็นบ้าง เพราะแต่ละลำห้วย น้ำจะลึกประมาณหน้าแข้ง หรือ หัวเข่า อากาศระหว่างทางไม่ร้อน เย็นสบาย เพราะเปียกๆ-แห้งๆตลอดทาง แต่ก็เป็นบรรยากาศที่สนุกสนานตื่นเต้นตลอดทาง เพราะระหว่างทางก็มีน้ำเสริมพลังงานให้ตลอด เส้นทางเหมาะกับการขี่เสือภูเขาเป็นที่สุด เพราะก่อนหน้านี้เราดูข้อมูลเมื่อเดือนมกราคม ทางโหดมาก กลัวรถเสบียงจะเข้าไม่ถึง ถ้ารถเสบียงเข้าไม่ได้เราอาจต้องแบกเสบียงเข้าซึ่งจะเพิ่มน้ำหนักเข้าไปอีกคนละไม่ต่ำกว่า 20 กิโล รวมกับสัมภาระส่วนตัวแล้ว แต่พอผ่านเข้าไปได้เรื่อยๆ ก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาทันที “ไม่อดตายแล้วตู” ขี่ไปชมธรรมชาติสองฝั่งลำน้ำไป ช่างสดชื่นอะไรเช่นนี้ครับ หายใจลึกๆเพื่อสูดเอาออกซิเจนบริสุทธิ์ให้เข้าสู่ปอด ไหลเวียนสู่กระแสเลือด จนมีพลังที่จะขี่ทะยานเจ้าเสือคู่กายเพื่อไปให้ถึงหน่วยพิทักษ์ป่าเกาะสะเดิ่ง ก่อนจะถึงที่ทำการเราได้พบกับวิถีชีวิตชนชาวกระเหรี่ยง ในทำข้าวซ้อมมือแบบธรรมชาติด้วยครกกระเดื่องพลังน้ำ หลังจากเก็บภาพประทับใจกันแล้วเราก็เดินทางต่อไปจนถึงที่หมาย
ก็ปาเข้าไปเกือบบ่าย 3 แก่ๆ ทุกคนโล่งอกเพราะว่า เพื่อนเราบางคนพูดอย่างดีใจมากว่า" เรามาถึงแล้ว"

บางจุดมีสะพานไม้ไผ่สำหรับรถเล็ก




แต่ส่วนมากแล้วต้องทั้งเข็น ทั้งแบกข้ามลำห้วย ที่มีน้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา แต่ไม่มีปทุมาให้แลเห็น


แต่ในเส้นทางที่พอจะขี่ได้ก็ร่มรื่นบ้าง แต่ก็ยังไม่วายที่ยังมีฝุ่นหนา ถ้าเรามาตอนหน้าฝนคงลำบากกว่านี้แน่ๆ


บางจุดต้องคอยตรวจสอบ line ให้รถเสบียงบ้างแต่ก็ไม่วายมีบางจุดทำรอยตำหนิให้กับรถบ้างเหมือนกัน






ในที่สุดเราก็มาถึงป้ายมหาชนในหมู่บ้านสะเนพ่อง สำหรับใครๆที่ผ่านเข้ามาต้องเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึก


บางจุดเจอะเจอสะพานข้ามที่ทำทิ้งไว้ตอนหน้าน้ำท่วม แสดงว่าน้ำมากจริงๆ


ผ่านต้นตะเคียนทองต้นใหญ่กว่ารถ triton แสดงว่าใกล้จุดหมายแล้ว


อีกสัญลักษน์หนึ่งของการเข้าใกล้หน่วยฯเกาะสะเดิ่ง ครกซ้อมข้าวพลังน้ำ




ใกล้จะถึงหน่วยฯก็ยังไม่วายที่จะต้องแบกเสือข้ามห้วยกันอีกพักใหญ่

[maddog]

ปี 2014 วางแผนไว้ได้ดีทำให้เข้าสะเดิ่งได้อย่างสบายตัวไม่ลำบากมากนัก
แผนการเดินทางวางไว้คร่าวๆกะว่าถึงทางเข้าอบต.บ้านไล่โว่ก่อนเที่ยง เพื่อที่ทีมเราจะได้พาน้องใหม่สองสามท่านปั่นกินลมชมธรรมชาติได้แบบสบายๆ ไม่รีบเร่งจนเกินไป

เส้นทางโหดแบบเละเป็นโจ้ก เหมือนสมัยแรกเริ่มที่ทีมจักรยานในอดีตเคยไปมานั้น เปลี่ยนตาไปเลยเพราะเราเลือกวันเวลาเดินมาในช่วงต้นของฤดูร้อนแทน

แต่ความธุรกันดารและความลำบากก็ยังพอมีบ้างเพราะโคลนเปลี่ยนเป็นผงฝุ่นแบบหนาให้สไลด์ล้อยางได้อย่างสนุกสนาน

ทางข้ามลำห้วยเกือบ 18 จุดลดเหลือน้อยลงเพราะมีสะพานไม่ไผ่สานให้ข้ามหลายจุด และที่สำคัญปริมาณน้ำในลำห้วยไม่มาก และแรงจนเกินไป

ประตูเข้าที่หน่วยสะเนพ่อง มีการตรวจวัดขนาดความสูงของล้อยางเพิ่มเติม ไม่ให้สูงเกินกำหนด ซึ่งรถ service ของทีมต้องปล่อยลมยางออกให้ยางยุบตัวลงจึงผ่านไปได้


รวมภาพกิจกรรมเข้าสะเดิ่งปี 2014 ไดเห็นภาพดอกจิกนมยานโรยยามเช้า พร้อมเสียงนกร้อง ก็คุ้มสุดๆแล้วครับ
https://www.facebook.com/media/set/?set ... 196&type=3

[nang01]