กับเส้นทางทองผาภูมิ-สังขละอันแสนงดงาม

[เอ้ บ้านโป่ง]

ตอนนี้วิวสองข้างทางก็ได้เปลี่ยนไปจากเดิมเยอะ เป็นเส้นทางเลาะขอบทะเลสาปเป็นส่วนใหญ่ จะเห็นแพเรียงรายมากมาย แต่ส่วนใหญ่จะเป็นแพของชาวบ้านที่ใช้ทั้งเลี้ยงปลาและจับปลา




แวะพักที่ถ้ำสุโข




ลงเขาลูกนี้มีป้ายบอกระยะทางที่ลงด้วย 450 เมตร ขณะปล่อยไหลลงไป วิวสวยมากจริงๆ เป็นทางลาดลงขอบทะเลสาป พอใกล้ถึงจะโค้งหักศอกขวาตวัดขึ้นไปอีก

[เอ้ บ้านโป่ง]

ที่นี่หลายท่านคงรู้จักดีนะครับ ผมจะเข้าไปดูว่าเป็นอย่างไร



เส้นทางทีเข้าไปก็ไม่ง่ายนักสำหรับเสือหมอบ เป็นทางแทร็ค หินมนๆ ก้อนใหญ่ๆ ส่วนใหญ่ผมจะลงจูงครับ กลัวล้อบิด แต่ก็เข้าจากปากทางมาไม่ลึกนัก แค่ 500 เมตร



ตอนนี้เป็นลำธารไหลนองเต็มไปหมด น้ำใสๆ มีปลาว่ายไปมาด้วย และก็พบวัวตัวหนึ่งนอนมองอย่างขัดจังหวะการพักผ่อนของเค้า







เดินเข้าไปดูกันว่ายังมีทองอีกไหม ???

[เอ้ บ้านโป่ง]

ผมเห็นป้ายกลายเป็นลักษณะหักพังเช่นนี้





ซึ่งผิดกับเมื่ออดีต ที่ผมเคยปั่นมาสำรวจแล้วครั้งนึง ตอนนั้นผมยังนั่งคุยกับคนขุดถ้ำอยู่เลยนะครับ ก็เป็นนักการเมืองท่านหนึ่ง ก็น่าจะรู้จักกันดี






แต่มาเวลานี้ ได้ระเบิดปิดปากถ้าด้านล่างไว้เรียบร้อยแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างถูกทิ้งไว้รกร้าง ปราศจากคนดูแล

[เอ้ บ้านโป่ง]

เดินขึ้นบันไดไปดูถ้ำด้านบน ซึ่งผมก็เคยเข้าไป เดินไปประมาณ 100 เมตร ก็รู้สึกหายใจไม่ออกก็เลยเดินกลับออกมา ดูซิว่าเป็นอย่างไรในตอนนี้ แต่ว่าดูจากบันไดแล้ว ผมว่าผมเป็นคนแรกในรอบปีหรือเปล่าที่อุกอาจรุกล้ำเข้ามาที่นี่





ซึ่งก็ได้ระเบิดปิดปากถ้ำนี้อีก




ด้านหน้าถ้ำก็เป็นหน้าผาที่มีน้ำไหลหยดลงมาตลอด อากาศชุ่มชื้น เย็นสบาย

[เอ้ บ้านโป่ง]

ผมก็เลยเดินกลับ ย้อนกลับมามองลำธารลิเจีย ที่ไหลลงมาจากเขา น่านอนเล่นน้ำเสียนี่ ถ้าไม่รีบนะ และที่นี่ยุงไม่มีด้วย แต่ทำได้ก็เพียงแค่น้ำลูบแข้ง เพื่อที่จะได้ปั่นต่อ

[เอ้ บ้านโป่ง]

จูงออกมาแล้วปั่นต่อ

[เอ้ บ้านโป่ง]

กับเส้นทางปั่นที่เริ่มชันมากขึ้น
















ตอนนี้ผมก็ปั่นมาถึงสะพานข้ามแม่น้ำรันตีแล้ว กับระยะทางต่อแต่นี้ไป......ผมต้องบอกว่าหฤโหดสำหรับเสือหมอบ ผมมาครั้งนี้เรียกว่ามาล้างตาจากครั้งก่อนที่ผมยังไม่สามารถฝ่าฟันเส้นทางนี้ได้ตลอด และจากรูปด้านล่างจะเห็นได้ว่า เมฆฝนกำลังเคลื่อนเข้ามา เรียกว่าต้องปั่นขึ้นเขา ลงเขา ฝนตก เส้นทางแบบชันๆ และอันตราย และที่สำคัญคือ ผมไปคนเดียว !

สำหรับวันนี้ผมคงต้องขอเบรคเพียงเท่านี้ก่อน เนื่องจากผมติดธุระต้องไปต่างจังหวัด จะกลับมาก็วันอาทิตย์ แล้วตอนค่ำวันอาทิตย์ผมจะมาลงรูปเส้นทางโหดๆ นี้อีกครั้ง ขอบอกก่อนเลยว่า ที่สรุปมา 80 กว่ารูปนี้ ยังไม่ถึงครึ่งทริป แล้วพบกันใหม่วันอาทิตย์ครับ

สวัสดีครับ

[solo]

บ้านผมอยู่ตำบลท่าเรือ จ.กาญจนบุรี ทางเส้นนี้ผมผ่านมาหมดแล้ว (โดยรถยนต์นะครับ)
ล้อเล่นนะครับ นับถือมากๆ ทางค่อยข้างขึ้นลงชันๆช่วงเข้าสังขระ เก่งครับนับถือ นับถือ อาทิตย์อยู่กรุงเทพฯ
อยากไปด้วยแต่ถ้าทางจะแย่ ถ้ามีโอกาศคงได้พบกันครับ บ้านอยู่ใกล้กันครับ
เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ ขอให้ได้เพื่อนร่วมทางเยอะๆครับ

[crazy-mtb]

แอบหลบงาน พักสายตา เข้ามาชมภาพทริปสวยๆ ครับ

[ส.กวง]

โดดเดี่ยว...แต๋เด็ดเดี่ยวครับ คุณเอ้...น่าทึ่งมาก
ขออนุญาตเก็บรอยทางไว้ในวันข้างหน้าที่จะมีโอกาสไปพิสูจน์หัวจิตหัวใจตัวเองบ้างนะครับ

[โอ๊ก]

เยี่ยมมากครับ ติดตามทุกทริป

[สะใจโรคจิต]

ติดตามอยู่ครับว่าจะไปปั่นเมืองกาญบ้างเหมือนกัน

[แนต ริมน้ำ]

รูปสวยมากครับ บรรยากาศดูเย็นๆในบางช่วง ไปจริงคงเหนื่อยพอดูเลย

[เอ้ บ้านโป่ง]

กลับมาสวัสดีกันอีกครับ พี่น้อง !

หลังจากผมหายตัวไป 2-3 วัน ไปออกลาดตะเวนแถวหัวหิน กว่าจะกลับมาได้ก็เหนื่อยอ่อน ว่าจะลงรูปอีกครั้งตั้งแต่เมื่อวานแต่ก็ไม่ไหว นอนพักก่อนแล้วมาลงวันนี้ดีกว่า กลับมาดูกันต่อนะครับ

หลังจากที่ผมดั้นด้นปั่นทางไกลจนมาถึงปราการด่านสุดท้ายแล้ว พอได้ปั่นข้ามแม่น้ำรันตีพ้นไป ฝนก็เทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา ผมเองก็หยุดคิด ไตร่ตรองเส้นทางที่เหลืออีกเพียงไม่กี่กิโล แต่กลับเป็นเส้นทางที่ค่อนข้างอันตราย แต่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกของผมที่มาที่นี่ ดังนั้นผมพอจะรู้ว่าตรงไหนเป็นอย่างไร ก็ปั่นต่อ




อาจจะพอเก็บรูปได้ไม่มากเพราะกล้องเป็นรุ่นที่ไม่ได้กันน้ำ รีบถ่ายรูปเสร็จก็เก็บเข้ากระเป๋าใต้เบาะ ซึ่งเป็นกระเป๋าที่กันน้ำได้ กว่าจะอัดขึ้นแต่ล่ะเนิน แต่ล่ะลูก ผมพยายามที่จะไม่ลงจากรถให้เท้าสัมผัสพื้น ไม่ปั่นให้ถึงยอดเนินก่อนหรือลงมาสุดเนินด้านล่างแล้วค่อยถ่ายรูป




ผมปั่นไปก็ยังคงตะโกนต่อไป "นิดเดียว นิดเดียว ๆ ๆ ๆ " ฝนตกนี่ก็ให้ผลดีอีกอย่างหนึ่งคือ เครื่องไม่ร้อน เดินรอบเรื่อยๆ อย่างระมัดระวัง

[เอ้ บ้านโป่ง]

จะแน่สักแค่ไหน ปั่นอัดขึ้นเขาได้ยังง่ายกว่าการควบคุมรถลงเขาชันและเปียกขนาดนี้ และก็ยังยาวตั้ง 500 เมตร ผมจะประคองรถไปเรื่อยๆ สลับเบรคหน้าหลังตามจังหวะเส้นทาง พยายามไม่ลากล้อ