ทุ่มกว่า ความมืดเริ่มมาเยือน มองเห็นไฟมหานครอยู่เบื้องหน้า ทำให้ใจชื้นขึ้นมากนิด โชคดี่เป็นช่วงที่เรากำลังปั่นเข้าจังหวัด ถนน 4 เลน แถมซ้ำ มีไฟมหานครบนเกาะกลางถนนส่องสว่างตลอดแนว นับ 10 กิโลเมตร เบาใจไปเยอะ
ใกล้มาเรื่อย ๆ
โอเย้.! ถึงแล้ว อำนาจเจริญ
อำนาจเจริญ ตอนกลางคืน ถนนสายนี้ คึกคักด้วยผู้คนออกมาซื้อหาและรับประทานอาหารข้างทาง
ติดไฟแดงแยกหอนาฬิกา
เราตั้งใจพักที่นี่ โรงแรมฝ้ายขิด เหลือห้องสุดท้ายพดี
เสือสนอง ขาเหล็ก ขอกางเต๊นท์ ทางโรงแรมก็ใจดีเหลือหลาย พาไปหามุมให้กางเต๊นท์นอน ไม่คิดตังค์
แต่เสือสนอง ดูโลเกชั่นแล้วบอก ไม่ปลอดภัย กลัวว่าจะต้องอพยพกลางดึก วันนี้ เหนื่อยมากแล้ว ขอนอนให้สบาย ๆ หน่อย ว่าแล้วก็ปั่นแจ้วออกไป ทราบภายหลังว่า ไปนอนอยู่ที่ว่าการอำเภอ ร่วมกับนักเดินทางพเนจรทั้งหลาย
พอพนักงานบอกว่า ห้องพักเราอยู่ชั้น 4 กะว่าจะขออาบน้ำให้สดชื่นก่อน ค่อยรับประทานอาหาร พอถามหาลิฟท์ บอกไม่มี
โอ้แม่เจ้า วันนี้ ยังมีโปรโมชั่นแถมอีกเหรอเนี่ย ?
พนักงานเก็บรถเราไว้ในที่ปลอดภัยด้านล่าง (คืนนี้ เราแยกกันนอน)
ส่วนเรา พักที่นี่ ห้องพักใหม่ สะอาด ราคาถูก 400 บาท ค่ะ
เมื่อคืนหลับเป็นตาย รู้สึกตัวอีกทีเมื่อนาฬิการปลุก มองลงไปข่างล่าง เห็นสวยดี
ส่วนหน้าของโรงแรม
ความจริงระยะทางที่ปั่นนั้นน้อยกว่าวันแรกของขามา คำนวณแล้วน่าจะได้ประมาณ 200 กิโลนิด ๆ เท่านั้นเพียงแต่เมื่อวานพอพ้นจากมุกดาหารก็เริ่มเล่นเนินแม้จะไม่มากนัก พอบ่ายเก็เริ่มมีแดด พอปั่นนาน ๆ เข้า ทำให้รู้สึกล้าและปั่นช้าลงเรื่อย ๆ จึงถึงบางอ้อ เป็นใครก็น่าจะล้าแหละ 
