ลุงโทและพี่ ๆ Novice และพี่ ๆ จากกลุ่มอื่น ๆ ที่มีใจฝึกน้อง นัดมือใหม่ปั่นให้ได้ 100 กม. ไป-กลับอยุธยา กำหนดนัด 28 เมษายน

[ziasong]

.ขอเพิ่มเติม..ของลุงภพครับ...

หมายความว่าซ้อมปั่นยาวๆ..แบบไม่ต้องลงจากอาน..1 ชม.พัก... ใน 1 ชม.ให้ระยะทางอย่างน้อย 20 กม...ความเร็วที่ 20-25
รวมระยะทางอย่างน้อย..40 กม. สัปดาห์ละ 3 วันอย่างน้อย การซ้อมจะช่วยให้ วันออกทริปตะคริวจะไม่มาเยือน..
ระหว่างปั่น อย่าลืมฝึกการล้วงกระติกน้ำมาดื่ม.โดยไม่ต้องลงจากรถด้วยยิ่งดี..

งั้นผมปั่นมาจากบ้านดีกว่า ลด CO2 ได้อีกหลายกิโลกรัมเลย

[kerksu750]

คุณZiasong ที่ปั่นไปทำงานแถวตึก OBA ราชดำริ
บ้านไกลไหมครับพี่ๆเค้าจะได้ช่วยดูให้หรือปั่นกลับไปทางเดียวกัน

ผมอยู่ ร.ร.บ้านเด็กรามอินทรา ถ.รามอินทรา กม.5 ซอยอยู่เย็น ครับ ถ้ามีเพื่อนกลับด้วยยิ่งดีเลยครับ ขอบคุณมากครับ
ถ้าไม่เหนื่อยเกินไป อยากเชิญแวะบ้านผมด้วย เผื่ออนาคตชาวนักปั่นจะมาทำกิจกรรมเพื่อเด็กตาบอดกัน

ผมอยู่ซอยมัยลาภครับ ถ้ายังไงกลับด้วยกันได้ครับ

ได้ใจจริงๆมือใหม่รุ่นนี้ อิอิ
ถ้าไม่กลัวตะคริวขากลับ ยินดีเป็นเพื่อนปั่นทั้งไปและกลับครับ
ใกล้ๆวันปั่นค่อยนัดอีกที อ้อ เตรียมไฟหน้า-หลังด้วยนะครับ
ผมจะปั่นออกจากบ้านแถวแฟชั่นฯ ประมาณ 6 โมงเช้า

[Machonut]

ขอประจานตัวเองหน่อย

มาถึงระนองตอน 19.30น
พอเช้าตื่นมาปุ๊บดื่มน้ำสองแก้ว
เอาจักรยานไปทดสอบว่าประกอบดีรึยัง
วนๆในเมืองประมาณ3กม แล้วออกถนนไฮเวย์
ใช้ความเร็ว 27-32 แล้วก็วนกลับ
มีเนินขึ้นบางๆลงบางๆประมาณ 1 กม
เกือบอารมณ์เปรี้ยว ขาขึ้นอัดไป35 ขาลง50+
พอจอดติดไฟแดงรอเลี้ยว
หน้ามืดครับ วูบเลย แต่ยังไม่ล้ม
เลยต้องประคองอีก 1 กม เข้าบ้าน
ถึงบ้านหาไรเข้าปากจิบน้ำ นั่งหงอยอยู่พักใหญ่
ระยะรวมเมื่อเช้าปั่นได้10กม
รุ้ทันทีทดสอบด้วยตัวเองแบบไม่ได้ตั้งใจว่า
"เวลาออกกำลังหนักๆเวลาท้องว่างจะเป็นเช่นไร"
ผล "หัวใจจะวาย วูบ หน้ามืด คล้ายจะเป็นลม"

วันออกทริปเดือนมีนาคม
ขาไปผมกินข้าวมันไก่ 1จาน
ขนมปัง 1แถว กินทีละแผ่นไปเรื่อยๆ
โค้ก 1ลิตร น้ำ 1.5ลิตร เกลือแร่อีก 1ลิตร
ถึงอยุธยา ผัดไท1 ก๋วยเตี๋ยว1
ขากลับ โค้ก 0.5ลิตร น้ำ 2.5ลิตร
เกลือแร่ 1ลิตร ระหว่างทางอมโกปิโก้ ซึ่งมีน้ำตาลที่ให้พลังงาน
มีคาเฟอีกกระตุ้นการทำงานของหัวใจ
ขี่แม่บ้านกลับมาถึงเวิร์คพ๊อยต์แบบสบายๆ
ไม่มีอาการตะคริวแม้แต่น้อย ไม่หอบ
ระยะรวม 104 กม
ให้น้องใหม่จริงๆเอาข้อมูลนี้เป็นแนวทางนะครับ

เดือนเมษา ดื่มน้ำเปล่าจุดแวะทุกจุดอย่างน้อย 1ขวด แล้วเพิ่มน้ำอัดลม ขนม เกลือแร่ตามสะดวก

[ลุงโท]

ขอประจานตัวเองหน่อย

มาถึงระนองตอน 19.30น
พอเช้าตื่นมาปุ๊บดื่มน้ำสองแก้ว
เอาจักรยานไปทดสอบว่าประกอบดีรึยัง
วนๆในเมืองประมาณ3กม แล้วออกถนนไฮเวย์
ใช้ความเร็ว 27-32 แล้วก็วนกลับ
มีเนินขึ้นบางๆลงบางๆประมาณ 1 กม
เกือบอารมณ์เปรี้ยว ขาขึ้นอัดไป35 ขาลง50+
พอจอดติดไฟแดงรอเลี้ยว
หน้ามืดครับ วูบเลย แต่ยังไม่ล้ม
เลยต้องประคองอีก 1 กม เข้าบ้าน
ถึงบ้านหาไรเข้าปากจิบน้ำ นั่งหงอยอยู่พักใหญ่
ระยะรวมเมื่อเช้าปั่นได้10กม
รุ้ทันทีทดสอบด้วยตัวเองแบบไม่ได้ตั้งใจว่า
"เวลาออกกำลังหนักๆเวลาท้องว่างจะเป็นเช่นไร"
ผล "หัวใจจะวาย วูบ หน้ามืด คล้ายจะเป็นลม"

วันออกทริปเดือนมีนาคม
ขาไปผมกินข้าวมันไก่ 1จาน
ขนมปัง 1แถว กินทีละแผ่นไปเรื่อยๆ
โค้ก 1ลิตร น้ำ 1.5ลิตร เกลือแร่อีก 1ลิตร
ถึงอยุธยา ผัดไท1 ก๋วยเตี๋ยว1
ขากลับ โค้ก 0.5ลิตร น้ำ 2.5ลิตร
เกลือแร่ 1ลิตร ระหว่างทางอมโกปิโก้ ซึ่งมีน้ำตาลที่ให้พลังงาน
มีคาเฟอีกกระตุ้นการทำงานของหัวใจ
ขี่แม่บ้านกลับมาถึงเวิร์คพ๊อยต์แบบสบายๆ
ไม่มีอาการตะคริวแม้แต่น้อย ไม่หอบ
ระยะรวม 104 กม
ให้น้องใหม่จริงๆเอาข้อมูลนี้เป็นแนวทางนะครับ

เดือนเมษา ดื่มน้ำเปล่าจุดแวะทุกจุดอย่างน้อย 1ขวด แล้วเพิ่มน้ำอัดลม ขนม เกลือแร่ตามสะดวก

จึงขอย้ำน้องใหม่ หรือไม่ใหม่ทุกคนก่อนออกทริปต้องกินข้าว ถ้าไม่กินข้าว
หมดแรง หน้ามืด ตะคริว ระหว่างทางกินไปเรื่อยอย่างน้องทำ อีกอย่างนึงคุณต้องออมแรงไว้ขากลับ
ถ้าคุณอัด ขาไปช่วงใดช่วงหนึ่ง ขากลับคุณก็จะหมด คำว่าหมด คือคุณไม่มี
พลังปั่น หมดแรง ขาอ่อน ไม่มีแรง
ขอให้เข้าใจว่า แรง หรือกำลังของเราก็เหมือนน้ำมันในถังของรถยนต์ ถ้าเรา
ขับเร็ว เหยียบแรงหรือน้ำมันก็หมดเร็ว ถ้าเราปั่นสบาย ก็หมดช้าและได้ระยะทางมากกว่า
แถมเราเองก็ไม่ช้ำด้วยครับ

[mamaomelet]

และขอคำแนะนำด้วยซิค่ะ ว่า ผญ.มือใหม่ๆ ที่ปั่นได้ประมาณเนี่ยะ ต้องเตรียมอะไรอีก (ถ้าคิดจะไปออกทริป 100 โลแบบนี้) ขอความเห็นแบบ ผญ. ผญ. อ่ะค่ะ เพื่อจะได้ตัดสินใจได้ถูก (จิง จิง แล้ว ใจเต็มร้อย แต่สังขาร ไม่แน่ใจ ...)

พยายามนึกย้อนไปถึงตัวเองตอนที่มาออกทริปลุงโทครั้งแรก... ตอนนั้นตี้ก็กล้าๆกลัวๆแบบนี้ล่ะค่ะ ใจเกินร้อยแน่ๆแล้ว... แต่ก็มีแอบกังวลว่าจะไหวมั้ย กลัวไปเป็นตัวถ่วงของกลุ่ม แต่หลังจากแอบอ่านกระทู้ ดูรูปทริปเก่าๆ อยู่ซักพักก็ตัดสินใจลุยค่ะ เพราะว่า
1. พี่ๆไม่ทิ้งกันแน่นอน ถ้าใจสู้ปั่นไหวพี่ๆก็จะคอยปั่นดูแลจนจบทริปแน่ๆ
2. ถ้าไม่ไหวจริงๆ เส้นทางนี้ก็มีตัวช่วยอยู่หลายทางค่ะ สามารถนั่งรถเมล์ หรือรถไฟกลับได้ไม่ลำบากนัก
เพราะงั้นถ้าอยากลอง และคิดว่าตัวเองพร้อมมาระดับนึงแล้ว มาทดสอบตัวเองได้เลยค่ะ

ส่วนคำแนะนำแบบ ผญ. ผญ.
1. ทริป 100 โล เนี่ยเราต้องใช้เวลาอยู่บนจักรยานทั้งวันเลย แนะนำให้ใส่กางเกงปั่นจักรยานตัวที่คิดว่านุ่ม+ใส่สบายที่สุดนะคะ ไม่งั้นอาจจะปั่นแบบไม่มีความสุขตลอดทริปได้ค่ะ
2. ช่วงนี้แดดแรง แนะนำให้ทากันแดดให้เพียงพอ และพกไปด้วยเผื่อเติมระหว่างวันค่ะ และปลอกแขน ปลอกขา ผ้าคลุมหน้า ถ้ามีครบก็จะช่วยปกป้องผิวสวยๆได้เยอะค่ะ
3. ระหว่างนี้จนถึงวันออกทริป ให้หมั่นซ้อมรอบขาไปเรื่อยๆนะคะ วันจริงจะได้พกความมั่นใจมาเต็มกระเป๋า + ไม่เหนื่อยมาก

ที่เหลือก็นึกไม่ออกแล้วอ่าค่ะ แต่ถ้านึกได้อีกจะมาแนะนำเพิ่มนะคะ

ขอบคุณค่ะ คุณน้องตี้ มากๆ ค่ะ ที่เข้ามาให้คำแนะนำ แบบ ผญ.ผญ.

[Machonut]

ขอประจานตัวเองหน่อย

มาถึงระนองตอน 19.30น
พอเช้าตื่นมาปุ๊บดื่มน้ำสองแก้ว
เอาจักรยานไปทดสอบว่าประกอบดีรึยัง
วนๆในเมืองประมาณ3กม แล้วออกถนนไฮเวย์
ใช้ความเร็ว 27-32 แล้วก็วนกลับ
มีเนินขึ้นบางๆลงบางๆประมาณ 1 กม
เกือบอารมณ์เปรี้ยว ขาขึ้นอัดไป35 ขาลง50+
พอจอดติดไฟแดงรอเลี้ยว
หน้ามืดครับ วูบเลย แต่ยังไม่ล้ม
เลยต้องประคองอีก 1 กม เข้าบ้าน
ถึงบ้านหาไรเข้าปากจิบน้ำ นั่งหงอยอยู่พักใหญ่
ระยะรวมเมื่อเช้าปั่นได้10กม
รุ้ทันทีทดสอบด้วยตัวเองแบบไม่ได้ตั้งใจว่า
"เวลาออกกำลังหนักๆเวลาท้องว่างจะเป็นเช่นไร"
ผล "หัวใจจะวาย วูบ หน้ามืด คล้ายจะเป็นลม"

วันออกทริปเดือนมีนาคม
ขาไปผมกินข้าวมันไก่ 1จาน
ขนมปัง 1แถว กินทีละแผ่นไปเรื่อยๆ
โค้ก 1ลิตร น้ำ 1.5ลิตร เกลือแร่อีก 1ลิตร
ถึงอยุธยา ผัดไท1 ก๋วยเตี๋ยว1
ขากลับ โค้ก 0.5ลิตร น้ำ 2.5ลิตร
เกลือแร่ 1ลิตร ระหว่างทางอมโกปิโก้ ซึ่งมีน้ำตาลที่ให้พลังงาน
มีคาเฟอีกกระตุ้นการทำงานของหัวใจ
ขี่แม่บ้านกลับมาถึงเวิร์คพ๊อยต์แบบสบายๆ
ไม่มีอาการตะคริวแม้แต่น้อย ไม่หอบ
ระยะรวม 104 กม
ให้น้องใหม่จริงๆเอาข้อมูลนี้เป็นแนวทางนะครับ

เดือนเมษา ดื่มน้ำเปล่าจุดแวะทุกจุดอย่างน้อย 1ขวด แล้วเพิ่มน้ำอัดลม ขนม เกลือแร่ตามสะดวก

จึงขอย้ำน้องใหม่ หรือไม่ใหม่ทุกคนก่อนออกทริปต้องกินข้าว ถ้าไม่กินข้าว
หมดแรง หน้ามืด ตะคริว ระหว่างทางกินไปเรื่อยอย่างน้องทำ อีกอย่างนึงคุณต้องออมแรงไว้ขากลับ
ถ้าคุณอัด ขาไปช่วงใดช่วงหนึ่ง ขากลับคุณก็จะหมด คำว่าหมด คือคุณไม่มี
พลังปั่น หมดแรง ขาอ่อน ไม่มีแรง
ขอให้เข้าใจว่า แรง หรือกำลังของเราก็เหมือนน้ำมันในถังของรถยนต์ ถ้าเรา
ขับเร็ว เหยียบแรงหรือน้ำมันก็หมดเร็ว ถ้าเราปั่นสบาย ก็หมดช้าและได้ระยะทางมากกว่า
แถมเราเองก็ไม่ช้ำด้วยครับ

ผ่านไปประมาณ 7 ชั่วโมง ยังรู้สึกเหวงๆอยู่เลย เข็ดครับ

[kongura1941]

สวัสดีครับ ลุงโท ผมอยากจะทราบว่าถ้าเอารถไป ต้องไปจอดที่ไหนครับ ผมไปกับเพื่อน 4-5 คนไปรถกระบะ มาจากพระสมุทรเจดีย์ เคยออกทริป มา 3-4 ครั้ง (กลุ่มผมถึงที่โหล่ประจำ) อยากจะทราบรายละเอียดน่ะครับ จะเอาแฟนไปด้วย

[ซามูไร 2 ล้อ]

สวัสดีครับ ลุงโท ผมอยากจะทราบว่าถ้าเอารถไป ต้องไปจอดที่ไหนครับ ผมไปกับเพื่อน 4-5 คนไปรถกระบะ มาจากพระสมุทรเจดีย์ เคยออกทริป มา 3-4 ครั้ง (กลุ่มผมถึงที่โหล่ประจำ) อยากจะทราบรายละเอียดน่ะครับ จะเอาแฟนไปด้วย

...กลับไปอ่านหน้า 1 ซิครับ มีทุกอย่างเลยครับ...

[ลุงโท]

นั่นคือคำตอบเสือมืดครับ...ร้ายจริงๆโดยเฉพาะใจ..จอดข้างลwork point

ครับผมว่าจะซื้อที่ตรงนี้ไว้จอดรถสำหรับพวกเราพอดีในกระเป๋ามีอยู่ยี่สิบเลยเปลี่ยนใจ ไม่เข้าใจถามมานะครับ

[ซามูไร 2 ล้อ]

นั่นคือคำตอบเสือมืดครับ...ร้ายจริงๆโดยเฉพาะใจ..จอดข้างลwork point

ครับผมว่าจะซื้อที่ตรงนี้ไว้จอดรถสำหรับพวกเราพอดีในกระเป๋ามีอยู่ยี่สิบเลยเปลี่ยนใจ ไม่เข้าใจถามมานะครับ

.......ผมจะออกให้อีก สามเสียบ ลุงโทจัดไป.....
จุด จุด จุด

[ลุงโท]

สองสามช่องที่ผ่านมา ได้ย้ำถึงการกิน เพื่อให้พลังงาน
ก่อนอื่นต้องออกตัวก่อนนะครับ ลุงโทไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ เพียงแต่ว่า
ลุงโทเจอมากับตัวเองแล้วเอามาบอกต่อ
เรื่องต่อไปคือการนอน ทุกครั้งก่อนออกทริปคุณจะต้องนอนให้เต็มที่ อย่านอนดึก
มือใหม่จะตื่นเต้น นอนไม่หลับ วันก่อนพิชิต 100 กม ที่หนูไม่เค้ยหนูไม่เคยต้อง
นอนให้เต็มที่ ให้ร่างกายได้พักผ่อนให้เต็มที่ สามทุ่มครึ่งนอนได้แล้ว ตื่นมา
สดชื่นหมาเห่า เตะหมาได้ แบบว่าฟิตจัด แล้วหาข้าวกิน ที่ workpoint มี
ข้าวมันไก่ พอถูไถ แต่ถ้าจะให้ได้กำลังอย่ากินก๋วยเตี๋ยว ให้พลังติ๊ดเดียว ต้องข้าว
ข้าวผัดได้ยิ่งดี

อีกเรื่อง เรื่องของการบาดเจ็บเท่าที่ลุงโทสังเกต และตัวเองก็เป็นคือหัวเข่า
เมื่อเราเจ็บหัวเข่าอย่าดันทุรัง คิดว่าเป็นเรื่องกะโหลกกะลา (เอาหน่อยเดียวตกเทรน)
เมื่อจบทริป ให้พัก โดยเฉพาะการปั่นขึ้นเขาขึ้นเนิน เมื่อคุณบาดเจ็บหัวเข่าให้
หยุด เมื่อจบทริป พักให้หาย ถ้าไม่หายคิดว่าข้าคือมนุษย์เหล็กปั่นหนักต่อ อาการบาดเจ็บ
ที่หัวเข่าจะอยู่กับคุณตลอดไป แต่จะเป็นๆ หาย ๆ ยิ่งถ้ามันเลยเถิดหัวเข่าคุณดัง
เก็ก เก็ก เวลายืดขา เวรละครับท่านผู้ชม รักษาไม่หายครับทำได้แค่เพียงทุเลา
หมอจะเอาเครื่องผ่าตัดขนาดเล็ก เจาะขาคุณเพื่อไปสร้างไปตัดส่วนที่ทำให้คุณเจ็บ
แต่ก็มันจะหายไปสักระยะ แล้วจะกลับมาเป็นอีก เมื่อคุณไม่เอ็นดูหัวเข่าคุณ
แล้วคิวผ่าตัดแบบนี้ โคตะระยาว รอกันเป็น สองสามเดือน เพราะฉนั้นผู้ที่
คิดว่าเป็นมนุษย์เหล็ก ปั่นขึ้นเขา ปั่นแรง ๆ ทางยาวไม่ถนอมสุขภาพจะเจอความมันคุณ
จะอด คืออดมันกับการปั่นจักรยานแบบที่คุณอยากทำ
จึงขอเตือนว่า เราจะปั่นจักรยานเพื่ออะไรให้จำไว้ บันทึกความตั้งใจไว้ วันนึง
อาจกลับมามองตัวเอง เวลา up รถแพง ๆ ไปทริปโหด ๆ หรือทริปชมธรรมชาติ
เดียวตัวเองจะเข้าใจตัวเอง ๆ

ย้ำว่าลุงโทไม่ใช่หมอและนักปั่นมืออาชีพ แต่เป็นสิ่งที่เห็นมากะตาตัวเองครับ จบ
เรื่องการปฏิบัติตัวสำหรับน้องใหม่ครับ

[TANG 2551]

จากข้อความโพสต์ของพี่ Machonut
"เวลาออกกำลังหนักๆเวลาท้องว่างจะเป็นเช่นไร"
ผล "หัวใจจะวาย วูบ หน้ามืด คล้ายจะเป็นลม"
ขอแจมครับเผื่อจะเป็นประโยชน์แก่ท่านอื่น คือมื่อตอนงาน DTAC ก็กะว่าจะปั่นเรื่อยๆแต่เห็นเข้าอัดกันก็เลยอยากสนุก เราปั่นเสื่อแต่เค้าปั่นหมอบกดตามไป 36-43 กม./ชม.แช่อยู่นานร่วม 2นาทีก็ไม่เคยทำนานขนาดนั้นลมคงดันช่วยผลคือพอถึงทางพักกลับรถก็ไปหยุดรถพักกินนำผลปรากฏหน้าหมืดเฉยเลย....ดาวระยับเลย ข้าวก็ทานแล้วด้วย เก็บอาการแต่ก็ยืนอยู่ได้ปั่นกลับได้
จึงกลับมาศึกษาก็พบว่าเรายังใหม่การใช้ออกซิเจนยังไม่ดีคือฐานเราอ่อนกล้ามเนื้ออาจจะพอสู้ได้
จึงนำมาบอกเพื่อนๆมือใหม่ไม่จำเป็นอย่าอัดเลยครับ ฝึกฐานไปกับลุงโท Novice กันดีกว่าดีที่สุดๆๆๆๆๆช่วยประชาสัมพันธ์
ป.ล.ยังไงเสือก็ตามหมอบไม่ทันอยู่แล้วผลต่าง+-10กว่าไม่น่าซ่าเลยเรา

[ลุงภพ]

อีกเรื่อง เรื่องของการบาดเจ็บเท่าที่ลุงโทสังเกต และตัวเองก็เป็นคือหัวเข่า
เมื่อเราเจ็บหัวเข่าอย่าดันทุรัง คิดว่าเป็นเรื่องกะโหลกกะลา (เอาหน่อยเดียวตกเทรน)

สรุป ง่ายๆ ปั่นจักรยาน ให้เล่นรอบขา อิอิ
ไม่ใช่เรื่องกะโหลกกะลา
ไปแล้ว เดียว ครูมา

ใครไม่รู้รอบขา คืออะไร อ่านได้ครับ

ทำไมต้องซอยขาที่ 80 รตน.หรือมากกว่า ? เหตุผลมีหลายอย่างค่ะ

1.เพราะต้องการให้หัวเข่าปลอดภัยจากอาการบาดเจ็บ อย่าลืมว่าต้องปรับตำแหน่งและความสูงของเบาะให้ถูกต้องด้วยนะคะ เพราะถ้าหากปรับเบาะไม่ถูกต้องแล้ว การซอยขาเร็วก็ช่วยอะไรไม่ได้มากนัก การปั่นซอยขาได้เร็วเป็นตัวชี้ว่าขาเราออกแรงไม่มากจนเกินไป แรงกดที่กระทำต่อกระดูกหัวเข่าชิ้นต่างๆจึงไม่มากนักด้วย การสึกหรอก็น้อยตาม และจากการตั้งตำแหน่งเบาะที่ถูกต้องกับรอบขาที่สูงโดยที่แรงกดไม่มากนี้จะทำให้ชิ้นส่วนต่างๆของหัวเข่าได้ขัดถูกันอย่างดี การเคลื่อนไหวของหัวเข่าก็จะราบลื่นตามไปด้วย

2.ลดหรือเลี่ยงอาการบาดเจ็บ หรืออาการอักเสบของกล้ามเนื้อและเส้นเอ็นของขา จากเหตุที่ว่าขาเราไม่ต้องออกแรงมากไงคะ กล้ามเนื้อและเส้นเอ็นทั้งหลายก็พลอยสบายไปด้วย ผลพลอยได้จากการที่กล้ามเนื้อไม่ต้องออกแรงเค้นมาก และการซอยขาที่สม่ำเสมอไม่มีการกระแทกกระทั้นเหมือนกีฬาอย่างอื่น ทำให้กล้ามเนื้อขาของนักจักรยานที่ฝึกตามสูตรนี้มีรูปทรงที่สวย ไม่ปูดโปนอย่างนักฟุตบอลหรือนักวิ่งแน่นอนค่ะ(สาวๆทั้งหลายสบายใจได้)

3.มาจากห้องวิจัยด้านกีฬา(ของฝรั่ง)ว่า การซอยขาปั่นจักรยานที่ 80-90 รตน.นี้เป็นช่วงที่เราได้ประสิทธิภาพโดยรวมจากร่างกามากที่สุด คือได้กำลังจากขามากแต่ขณะเดียวกันก็ใช้พลังงานจากกล้ามเนื้อน้อย และการขจัดกรดแลคติคที่เป็นของเสียจากการออกกำลังของกล้ามเนื้อก็มีอัตราที่สูง พูดง่ายๆว่าถ้าให้ใครซักคนทานอาหารที่ปริมาณเท่าๆกันแล้วปั่นจักรยาน การใช้รอบขา 80-90 รตน.นี้จะไปได้ไกลที่สุดก่อนจะหมดแรงหรือล้าจนปั่นไม่ไหว เมื่อเทียบกับการที่ใช้รอบขามากหรือน้อยกว่า

4.มาจากห้องแล็บ คือว่าการปั่นขาที่ 80-90 รตน.นี้จะสามารถเร่งความเร็วขาขึ้นไปที่รอบสูงได้ดีกว่าการปั่นขาที่รอบต่ำกว่านี้ และสามารถส่งต่อเกียร์ที่สูงขึ้นได้ดีกว่า พูดง่ายๆว่าเร่งแซงได้เร็วขึ้นกว่าการปั่นขาที่รอบต่ำ ถ้าเทียบเป็นรถยนต์ก็ลองดูสิคะว่าจากความเร็ว 60 กม./ชม.ขึ้นไปที่ความเร็ว 100 กม./ชม.นั้น ถ้าใช้เกียร์สี่จะกินเวลาเท่าไหร่? แล้วลองใช้เกียร์สามที่ต้องใช้รอบสูงขึ้นจะใช้เวลาน้อยลงแค่ไหน พอจะเห็นภาพกันหรือเปล่าคะ?

ลอกเขามาครับ
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=masabuy

[ziasong]

ได้ใจจริงๆมือใหม่รุ่นนี้ อิอิ
ถ้าไม่กลัวตะคริวขากลับ ยินดีเป็นเพื่อนปั่นทั้งไปและกลับครับ
ใกล้ๆวันปั่นค่อยนัดอีกที อ้อ เตรียมไฟหน้า-หลังด้วยนะครับ
ผมจะปั่นออกจากบ้านแถวแฟชั่นฯ ประมาณ 6 โมงเช้า

เพิ่งทำไฟท้ายหล่นหายระหว่างทางกลับบ้านวันนี้เลย สงสัยมันไม่อยากจะอยู่กับผมละ คงต้องยืมจากรถหมอบมาติดก่อน แล้วเจอกันครับ

ขอประจานตัวเองหน่อย

มาถึงระนองตอน 19.30น
พอเช้าตื่นมาปุ๊บดื่มน้ำสองแก้ว
เอาจักรยานไปทดสอบว่าประกอบดีรึยัง
วนๆในเมืองประมาณ3กม แล้วออกถนนไฮเวย์
ใช้ความเร็ว 27-32 แล้วก็วนกลับ
มีเนินขึ้นบางๆลงบางๆประมาณ 1 กม
เกือบอารมณ์เปรี้ยว ขาขึ้นอัดไป35 ขาลง50+
พอจอดติดไฟแดงรอเลี้ยว
หน้ามืดครับ วูบเลย แต่ยังไม่ล้ม
เลยต้องประคองอีก 1 กม เข้าบ้าน
ถึงบ้านหาไรเข้าปากจิบน้ำ นั่งหงอยอยู่พักใหญ่
ระยะรวมเมื่อเช้าปั่นได้10กม
รุ้ทันทีทดสอบด้วยตัวเองแบบไม่ได้ตั้งใจว่า
"เวลาออกกำลังหนักๆเวลาท้องว่างจะเป็นเช่นไร"
ผล "หัวใจจะวาย วูบ หน้ามืด คล้ายจะเป็นลม"

วันออกทริปเดือนมีนาคม
ขาไปผมกินข้าวมันไก่ 1จาน
ขนมปัง 1แถว กินทีละแผ่นไปเรื่อยๆ
โค้ก 1ลิตร น้ำ 1.5ลิตร เกลือแร่อีก 1ลิตร
ถึงอยุธยา ผัดไท1 ก๋วยเตี๋ยว1
ขากลับ โค้ก 0.5ลิตร น้ำ 2.5ลิตร
เกลือแร่ 1ลิตร ระหว่างทางอมโกปิโก้ ซึ่งมีน้ำตาลที่ให้พลังงาน
มีคาเฟอีกกระตุ้นการทำงานของหัวใจ
ขี่แม่บ้านกลับมาถึงเวิร์คพ๊อยต์แบบสบายๆ
ไม่มีอาการตะคริวแม้แต่น้อย ไม่หอบ
ระยะรวม 104 กม
ให้น้องใหม่จริงๆเอาข้อมูลนี้เป็นแนวทางนะครับ

เดือนเมษา ดื่มน้ำเปล่าจุดแวะทุกจุดอย่างน้อย 1 ขวด แล้วเพิ่มน้ำอัดลม ขนม เกลือแร่ตามสะดวก

ขอเสริมให้เพื่อนๆมือใหม่อีกหน่อยนึงครับ

อยากรู้เหมือนกันครับ ว่า 100 กิโลบนเสือภูเขามันจะไปได้ซักกี่(ขวด)น้ำ

ทุกวันตอนเช้าผมก็ตื่นมาทำกิจส่วนตัว กินน้ำเท่าที่กินได้แล้วก็ปั่นไปทำงานในเมือง 20 กิโล เวลาทั้งหมดประมาณ 50 นาที
ปั่นเกียร์เบาๆยิกๆอุ่นเครื่องซัก 5-7 กิโลให้เหงื่อออก หัวใจตื่น แล้วค่อยอัดยาวๆ ช่วงใกล้ถึงก็ผ่อนๆลงเพื่อปรับร่างกาย
พลังงานที่ใช้ มาจากมื้อเย็นเมื่อวันก่อนครับ ผมเน้นข้าว (ข้าวกล้องน่าจะมีโพแทสเซียมมากกว่าข้าวขาว อาจช่วยลดตะคริวได้)
ถึงออฟฟิศค่อยอาบน้ำ ซื้อข้าวกิน เตรียมน้ำไป 3/4 ลิตร ค่อยๆจิบไปตอนติดไฟแดง
ขากลับก็ค่อยมากินข้าวที่บ้าน ให้เต็มที่ กินเสร็จหนึ่งชั่วโมงค่อยนอน
กินอิ่มๆก่อนปั่นมันจุก อันตราย
เคยมีอาการตะคริว วันแรกที่สำรวจเส้นทางเมื่อเดือนก่อน
เพราะช่วงเช้าเอารถแม่บ้านไปขับเล่นมา 10 กิโล และพอเอาจริงปั่นเสือภูเขาตกหลุม กล้ามเนื้อเกรงกะทันหัน
เดี๋ยวนี้ไม่เป็นอะไรแล้วครับ 1 เดือน ร่างกายเริ่มปรับตัวได้แล้ว ฝึกสมาธิดีๆ ซ้อมสม่ำเสมอ (ใช้ระยะทางไปทำงานเป็นการซ้อม)

[moobinchai]

ขอเสริมนิดเรื่องปั่นสำหรับมือใหม่
เวลาเราปั่นจนเหนื่อยมากๆ จะหายใจไม่่ค่อยทัน ต้องอ้าปากหายใจช่วย
ซึ่งจะยิ่งเหนื่อยหนักเพราะขาดอ็อกซิเจน มีน้องนักปั่นทีมการบินไทยสอนมาว่า

หายใจเข้าท้องป่อง หายใจออกท้องแฟบ
ลองฝึกหายใจช้าๆ เหมือนเข้าสมาธิ

แต่พี่หมีหายใจเข้าก็ท้องป่อง หายใจออกก็ท้องป่อง ทำไงดีลุงโท