@@@ทัวร์ลาวใต้2400กม ออกเดินทางวันนี้ (8 ต.ค) โดย อ. ขวัญใจ @@กับข้อคิดดีๆในการดำเินินชีวิต ที่ทุกท่านควรอ่านจาก พี่แดง สารภี ครับ

[Plug@cc35]

ชื่นชมปนอิจฉา อยากไปบ้างครับ

[ospop]

เก่งจังครับ

[ขวัญใจ]

ขอขอบพระคุณทุกโพส ทุกความเห็น ไง ๆ ก็แวะเวียนมาสนทนาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ มุมมอง ข้อคิด ข้อเสนอแนะ เพื่อเป็นการเพิ่มพูนความรู้ ทักษะ บันเทิงใจ รออ่านจากทุกโพส ทุกความเห็นอยู่ครับ

[ขวัญใจ]

องค์ประกอบ/รูปแบบ/ข้อคิด/หลักควรปฎิบัติ ในการปั่นทัวริ่งเชิญกดลิ้งค์
"เทคนิคการปั่นแบบทัวริ่งค์กับการปั่นอย่างไรให้มีความสุข

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
เชิญชวนให้อ่าน "เทคนิคการปั่นทัวริ่ง/กับการปั่นอย่างไรให้มีความสุข" และกรุณาช่วยแสดงความคิดเห็น/ประสบการณ์ เพื่อประโยชน์ต่อผู้อ่านครับ

[ขวัญใจ]

คนรวยเช่น ผอ.ขวัญใจ และ รอง ผมร ฯ คงหาได้ยากมาก พวกเราเพื่อนร่วมทีม ๕ คนที่วาดฝันและตั้งใจไปด้วยแต่เพราะความจนของพวกเราจึงทำให้ไปไม่ตลอดรอดฝั่ง บางคนยังกระปริบกระปอยไปร่วมช่วงกลางกับช่วงปลาย จนอย่างไรรวยอย่างไร ขอท่าน ผอ.ขวัญใจ ฯ ช่วยขยายด้วย คิดว่าคงมีคนอยากจะฟังจากท่านผอ. มากกว่า
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ขอขยายความ คำว่า คนรวย กับ คนจน ไม่ใช่หมายถึงฐานะ แต่เป็นความหมายเชิงเปรียบเทียบและได้คุยเล่นกับผู้พันสำราญเสมอ ยังเช่นได้เคยชักชวนเพื่อนฝูงมาปั่นจักรยานเพื่อสุขภาพ เพื่อนมักจะปฏิเสธแล้วบอกเหตุผลว่า ไม่มีเวลา หรือชวนออกทริปท่องเที่ยวบอกว่าไม่มีเวลา ก็แสดงว่าเป็นคนจน (จนเวลา) คนรวย (รวยเวลา) ที่ปั่นกลับได้เพราะว่ายังมีเวลาเหลือ นอกนั้นทั้ง 4 ท่านหมดเวลา (วีซ่าหมด) ติดที่ภารกิจตามที่แจ้งไปแล้ว
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ปัจจัยที่ทำให้การปั่นทัวริ่งค์ประสบความสำเร็จ ต้องมี 6 D
1.ใจดี
2.ร่างกายดี
3.รถดี
4.เพื่อนดี
5.เงินดี (พอมีบ้าง)
6.เมียดี
เดี๊ยวจะขยายความให้ฟังทีละข้อ หรือท่านใดมีความคิดเห็นเพิ่มเติม เชิญครับ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ข้อ 1 , 2 , 4 ผู้พันสำราญ (แดง สารภี) น่าจะอธิบายแล้ว
ข้อ 3 รถดี ต้อง เอ็ม เจ ไบค์ ปั่นพุ่ง ลื่นไหล เบาสบาย ไม่กินแรง จึงสามารถขี่ได้ระยะทางต่อวันค่อนข้างมากพอควรครับ
ข้อ 6 สุดท้ายสำคัญที่สุดครับ
เมียดี หมายความว่า จะไปออกทริปต้องให้เราไป ถ้าเขาไม่ให้ไปก็ไม่ได้ไป การปั่นจักรยานทัวริ่งทำให้สัมพันธภาพทางครอบครัวดีขึ้น สามีจะเอาใจภรรยามากขึ้น
เช่น ภรรยาอยากไปท่องเที่ยวที่ไหน สามีก็มีหน้าที่ที่จะต้องพาไปตามใจทุกประการเขาเรียกว่าทำแต้ม ทำความดีเพื่อหวังผลจะได้ออกไปปั่นจักรยานท่องเที่ยวได้อย่างสะดวกโยธิน นี่เป็นกลเม็ดอันหนึ่งที่ทำให้วีซ่าผ่าน ต้องขอเอ่ยถึงผู้พันสำราญ เพราะวิธีการของท่านไม่เหมือนใคร คือท่านจะปั่นจักรยานไปสำรวจเส้นทาง/แหล่งท่องเที่ยวก่อน แล้วค่อยพาภรรยานั่งเครื่อง(เครื่องบิน เครื่องยนต์-รถเครื่อง)ไปเก็บรายละเอียดอีกรอบ อันนี้เท็จจริงประการใดต้องผู้พันสำราญเท่านั้นจะเป็นผู้ให้คำตอบ
เรื่อง "เมียดี" ก็มีหลายทัศนะ/หลายมุมมอง ดีแต่ละคนอาจจะแตกต่างกันไป บางคนบอกว่าเมียผมก็ดีน๊ะครับ รักกันมากไม่ยอมให้ห่างเหินกันแม้แต่เสี้ยวนาทีเลยไม่ให้ไปไหน
อันนี้ก็ดีแต่ไม่ได้ขี่จักรยาน ใครมีแนวทางในการเอาใจภรรยาลองเสนอน๊ะครับ เผื่อจะได้นำไปใช้บ้าง และหวังว่าคงมีเวลาและภรรยาอนุญาตให้ปั่นจักรยานท่องเที่ยวทางไกลบ้างอย่างน้อยปีละ 1 ครั้งก็ยังดี

[ขวัญใจ]

23 ต.ค. 54
การเดินทางกลับเริ่มเมื่อเช้ามืดวันที่ 23 ตุลาคม 2554 เวลา 05.00 น. มี 2 คน คือ ผม กับ ท่านภมร รักษ์ย่อง เป้าหมายอยู่ที่ศรีสะเกษ
ถึงช่องเม็ก เวลา 07.10 น. รอด่านเปิดทำเอกสารออกจากประเทศลาวเสียอีกคนละ 40 บาท ขาเข้าเขาเสีย 50 บาท ผมเสีย 80 บาท สรุปแล้วเสียทั้งเข้าและออก
นั่งทางอาหารเช้าที่ตลาดสดช่องเม็กจนเวลา 08.45 น. ออกจากช่องเม็ก-พิบูลมังสาหาร และเข้าอำเภอวารินชำราบ สอบถามเส้นทางไปศรีสะเกษ วันนี้อากาศร้อนมากถึงศรีสะเกษ 18.20 น. ขั้นตอนแรกหาที่กดเงิน(ตังค์หมด) พอได้ตังค์ก็หาที่กินเป็นร้านข้าวต้ม พอท้องอิ่มก็หาที่นอน ถามเส้นทางไปจังหวัดสุรินทร์พร้อมที่พักเพื่อสะดวกในการเดินทางตอนเช้าในวันถัดไป ได้ที่พักเป็นโรงแรม (พาจักรยานเข้าม่านรูด)
ภาพเก็บตกปากเซ

Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป

งานวัดปากเซ (ฉลองกระฐิน)

Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป

START ปากเซ - ศรีสะเกษ ( 05.00 - 18.30 )


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป

เหยีบแผ่นดินไทยเห็นป้ายแล้วอบอุ่น ไม่รู้ใครทำขอบคุณมากที่ทำต้อนรับผม

Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป

อดเก็บภาพไม่ได้สวยครับ


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป


Thanks: ฝากรูป

[Deang-sarapee]

อิ่มแล้วพัก ๑๐ นาที ต้องรีบปั่นตามท่าน ผอ. ซึ่งปั่นล่วงหน้าไปก่อนแล้ว สองข้างทางจาก บ.เพี้ยไฟ จนถึง บ.ดอนโขง ที่พวกเราตกลงกันว่าจะพักแรมมที่นั่น ๒ คืน แล้วค่อย ไปเที่ยว หลี่ผี และ คอนพะเพ็ง สวยงามบรรยากาศร่มรื่น ข้าวออกรวงเหลือง อร่ามพร้อมเก็บเกี่ยวอีกไม่กี่วันข้่างหน้า พื้นที่เกือบจะตลอดเส้นทางชาวลาวปลูกข้าวกันเป็นล่ำเป็นสัน เราก็อย่าประมาทว่าไทยคืออู่ข้าวอู่น้ำ เพราะทุกวันนี้พื้นที่ปลูกข้าวกำลังถูกบุกรุก นำไปจัดสรรเป็นบ้านจัดสรร ลูกชาวนาที่ไปเรียนสูง ๆ หรือในเมือง ก็ไม่รักษา อีกไม่ช้าเมืองลาว เวียตนาม เขาก็จะแซงหน้าเราในเรื่องข้าวแล้ว และเมื่อไม่กี่วันมานี้ข่าวว่า ไทยเราเสียแชมป์คำว่า ข้าวพันธ์ดีให้กับต่างประเทศไปแล้วไม่ทราบว่า ของพม่าหรืออะไร (จำไม่ได้..ขอตัวช่วยหน่อยครับ) แล้วที่น้ำท่วมกันตลอดพื้นที่ประเทศไทย ผมคิดของผมนะครับว่า ก็เรานำนาข้าวไปทำเป็นที่จัดสรร จัดสร้างคอนโดบ้าง หมู่บ้านจัดสรรบ้าง โรงงานอุตสาหกรรมบ้าง ฯลฯ สิ่งก่อสร้างทั้งหลายเหล่านี้ คือเขื่อนกั้นน้ำธรรมดา ๆ นี่เอง น้ำเขาเคยไปตามทางที่เขาไป แต่เขาหาที่ไปไม่ได้ เพราะไปปิดกั้นทางของเขา เขาก็ซอนเซาะ แซะไซร้ไปยังที่ต่าง ๆ บางที่เขาไปไม่ได้เขาก็ขังตัวเขาอยู่อย่างนั้น กลายเป็นน้ำท่วม ผมไม่ตำหนิใคร ผมเชื่อว่าถ้าบ้านเราเมืองเรา มีผู้บริหารที่มองการณ์ไกล เรื่องเหล่านี้ไม่เกิดหรอก องค์ในหลวงท่านก็ได้พูดไว้นานแล้วประมาณเกือบ ๑๕ - ๑๖ ปีแล้ว แต่หารัฐบาลไหนจะกระโดดเข้ามาทำไม่มีเลย วันนี้ก็ออกตัว แก้ตัว โยนความผิดให้กันและกัน มิหนำซ้ำบางพรรค บางคนยังอุตสา่ห์หาเสียงกับความเดือดร้อนอย่างที่เห็น ๆ ...ผมว่ามันแสนจะทุเรศสิ้นดี.....โชคดีของประเทศที่..มีพระเจ้าอยู่หัวแสนประเสริฐ.....แสนจะโชคร้ายที่เรามีนักการเมือง...เลว ๆ ...หลายคนเกินไป พวกเราประชากรไทย....ต้องพบกับความทุกข์....ความสุขที่หาได้น้อยขึ้นทุกวี่วัน...แบ่งพรรคแบ่งฝ่ายเข้าห้ำหั่นกัน....เพราะความไม่เอาไหน....เกินพอหรือยังที่จะกลับมาเกิดกันอีก...พระพุทธองค์ชี้ทางให้กับศาสนิกชนคนชาวพุทธแล้วว่า....การไม่กลับมาเกิดนั้นเป็นไปได้..นั่นคือการสร้างสมบารมี...สร้างกรรมดี...บำเพ็ญ..ศีล...ภาวนา...ให้จนกว่าจะบรรลุคำว่า...นิพพาน...ก็จะไม่ต้องกลับมาทุกข์อีก อย่าช้าครับ...การปั่นจักรยานถ้าเราสามารถปั่นไป...และปฏิบัติธรรมไปด้วย ให้เหมือนพระธุดงค์ พยายาม ลด...ละ...เลิก...อบายมุขทั้งหมดทั้งสิ้น และพยายามฝึกสำรวม กาย วาจา ใจ คิดก็คิดแต่สิ่งดี ๆ ทำก็ทำแต่สิ่งดี ๆ พูดก็พูดแต่คำดี ๆ สวดมนต์ ไหว้พระ ทำสมาธิ - ภาวนา ทุกวัน ๆ ไม่นาน...ชาติหนึ่งเราก็จะหลุดพ้นได้



















ปั่นไิปก็คิดอะไรไปเพลิน ๆ เมื่อรู้สึกตัวก็ให้กลับมาทำสมาธิที่การปั่น โดย..สวด..อิติปิโส ฯ .....ไปตลอดทาง จิตของคนเรานี้มัน..โค...ตะ..ระ..มหัส..สะ..จัน มันเที่ยวไปไกลสุดขอบฟ้ามหาสมุทร...ดังนั้นหากเราไม่รู้วิธีดึงมันกลับมา...จิตก็อาจว้าวุ่นได้.....อิติปิโส ภควา ฯ......คือยา..ขนานเอก..ที่จะเรียกจิตใจของเราให้กลับมาอยู่กับกาย เมื่อใจมาอยู่กับกายแล้ว ไม่นานก็ปั่นมาถึงทางสามแยกที่จะเข้า ดอนโขง เราแวะที่ร้านข้างทาง เพื่อพักขา และถือโอกาสหาข่าว ทราบว่า ที่ดอนโขงช่วงนี้ไม่มีอะไรน่าชมเพราะน้ำโขงขึ้นสูงมาก ๆ เกาะแก่ง ต่าง ๆ หายไปหมด และการที่เราจะเอาเป็นจุดศูนย์กลางของการเที่ยวชม คอนพะเพ็ง หลี่ผี ก็ไม่สมควรแล้ว ชาวบ้านแนะนำให้เราปั่นต่อไปอีกประมาณ ๑๓ กม.จะถึงทางสามแยก บ.นากะสัง ให้เราไปนอนที่นั่นใช้ที่นั่นเป็นศูนย์กลางจะ Work กว่าสองคน ผอ.เห็นชอบด้วย กล่าวคำขอบคุณและมุ่งหน้าปั่นต่อไปสู่ บ.นากะสัง เมื่อถึงแล้วก็หาที่พัก มีโรงแรมเดียวที่นอนได้ มีสาวประเภทสอง มาต้อนรับคืนละ ๒๐๐ บาท (ค่าห้องพัก..นะ) แต่พวกเราหลายคน วาทะ ลูกเล่นแพรวพราว โดยเฉพาะ ลุงดมของเรา และพี่ศรีดา ผอ.ขวัญใจและท่านพิษณุ ฯ หุ่นน่าจะกระแทกใจได้ เจ้าคุณเธอพอเราขอ ๑๕๐ ไม่ต้องพูดมาก หล่อน หยวนทันที พวกเราก็ใจอ่อนเป็นอันว่าเราพักที่นี่และยึดเป็นจุดศูนย์กลาง พรุ่งนี้จะเข้า หลี่ผี ต่อ วันนี้เราปั่นกันมา ๑๓๐ กม. พอดี๊.....พอดี





















ถ้าท่านจะนอนนที่นี่ ฟังผมสักนิดครับ...... ที่นี่หาของกินลำบาก เพราะร้านรวงไม่มีเลย เข้าไปดูครัวของโรงแรม.....อา..สกปรกจัง..กินได้ไหมนี่ ?...ตกเย็นเขาปิดร้านกันหมด บ้านใครบ้านมัน จากการสังเกตุและพูดคุยกับชาวบ้านทราบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เขามาที่นี่แล้วก็ต่อไปนอนที่หลี่ผีกันเลย โดยเหมาเรือข้ามฝากไปไม่กี่นาที เขาว่าบ้านพักที่ฝั่งหลี่ผี มีเยอะแยะมากมาย พวกเราบางคนพอได้ฟังก็คิดอยากไปเหมือนกัน แต่บังเอิญมันค่ำแล้ว อีกอย่างคือเป้าหมายของเราหากเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีกไม่น่าจะ Happy เท่าไร และคุณเธออุตส่าห์ลดให้ตั้ง ๕๐ บาทแล้ว จักรยานคุณเธอ ก็ให้นำเข้าเก็บในโรงแรมด้วย เมื่ออะไร ๆ ลงตัวพักก่อนดีกว่า ผอ.ทำอาหารมื้อเย็นในโรงแรม ยกมานั่งทานตรงหน้าห้อง คุณเธอก็เปิด Karaoke ให้ฟัง ส่วนผมก็นั่งจิบน้ำชา และทานถั่วเมล็ดแห้งแกล้มกับน้ำชา ถามว่า...เป็นสุขไหม....ทุกคนบอกพร้อมกันว่า....สนุก..เป็นสุข..จริง ๆ ผมดีใจที่เห็นพวกเรามีความสุขครับ พรุ่งนี้เราจะได้ชม หลี่ผี ที่เขาอวด..เขาลือ..กันนักว่าสวย จริง ๆ แล้วจะขนาดไหนผมจะเล่าให้ฟังนะครับ

[Deang-sarapee]

เอาจนได้นะ ผอ. โยนลูกให้ผมต้องชี้แจงเลยนะ

[Deang-sarapee]

ถูกพาดพิง ก็ต้องขอแถลงแก้ข่าว เป็นเรื่องจริงครับ การที่เราไปไหนมาไหน ลำพังคนเดียวจะสุข หรือทุกข์อย่างไร สิ่งหนึ่งที่ไม่ควรลืมคือ ภรรยา ไม่ควรปล่อยให้เหงาอยู่บ้านเดียวดาย เมื่อเรากลับจาก Tour แล้วควรเล่ารายละเอียดต่าง ๆ ให้ฟังและหากหล่อนมีความสนใจ อย่ารอช้ารีบหาโอกาสจังหวะนำไปทันที เป็นการให้เกียรติและแสดงสปิริตลูกผู้ชาย โอกาสต่อไปก็เหมือนที่ ผอ.ขวัญใจกล่าว Visa จะออกง่ายมาก สิ่งสำคัญเหนืออื่นใด ความรัก ความห่วงใย ที่เราแสดงออกจะทำให้เราได้กำลังพลนักปั่นเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน ขณะนี้แม่บ้านของผมก็มีใจอยากจะปั่น Touring ด้วย การปั่นจักรยานอย่าทำให้ครอบครัวต้องร้าวฉาน ไม่ถูกต้องแน่นอนแต่ควรเป็นการรณรงค์ให้คนในครอบครัวหันมาปั่นจักรยานร่วมด้วย อาจจะมีหลาย ๆ รายที่เอาจักรยานเป็นตัวอ้างเพื่อหนีเมียไปเที่ยว ไม่ถูกต้องเลยทำไมต้อง หนี แปลกนะ ต้องโกหกกันด้วยแสดงว่าความสุขในบ้านไม่มีเลย ครั้งนี้ผมไม่สามารถร่วมปั่นกับคณะให้ครบ ๒๔๐๐ กม.ได้ ก็เพราะแม่บ้านมีเหตุที่ต้องเตรียมตัวเข้ารับการผ่าตัด แต่หล่อนก็ยังอนุญาตให้ผมไปกับคณะโดยไม่ต้องห่วงกังวล แต่ผมเลือกทางห่วงคือกลับมาดูแล เป็นความจริงใจของเราที่แสดงความห่วงใย จะทำให้ชีวิตครอบครับมีความสุข มีเมียดีต้องรักษาไว้ครับ แล้วจะวัดอย่างไรกับคำว่า เมียดี ง่ายมากครับ จงมาดูคำสอนของพระพุทธเจ้าครับ
ภรรยาที่ดี ควรมีหน้าที่ต่อ สามีดังนี้
๑. จัดการงานบ้านให้เรียบร้อย
๒. สงเคราะห์ญาติมิตร ทั้งฝ่ายตนและฝ่ายสามี
๓. ไม่นอกใจ
๔. จัดสรรสมบัติที่สามีหามาได้
๕. ขยัน ไม่เกียจคร้านการงานทั้งปวง

เมื่อแม่บ้านทำหน้าที่สมบูรณ์แบบแล้ว เราในฐานะสามีต้องทำตัวให้เป็น สามีที่ดีตอบคือต้องทำตามที่พระพุทธเจ้าสอนไว้ดังนี้
๑.ยกย่องให้เกียรติ สมกับฐานะที่เป็นภรรยา
๒.ไม่ดูหมิ่น
๓.ไม่นอกใจ
๔.มอบความเป็นใหญ่ในงานบ้านให้ภรรยา
๕.หาสิ่งของเครื่องประดับมาให้เป็นของขวัญตามโอกาส

อย่าลืมทำครอบครัวให้มีความสุข อย่าเอาจักรยานเป็นเครื่องทำลายสัมพันธภาพคนในครอบครัวครับ

[ขวัญใจ]

ขออนุญาตเพิ่มเติมข้อมูลข้อความของผู้พันสำราญนิดครับ ฝั่งหลี่ผีที่มีเกสเฮ้าส์ริมฝั่งโขงเรียงรายตลอดริมแม่น้ำโขงนั้น เรียกว่าฝั่งบ้านดอนเดช ส่วนน้ำตกหลี่ผีออกจากบ้านดอนเดชไปประมาณ 5 กม. (เชิญผู้พันสำราญบรรยายต่อครับ)

[Deang-sarapee]

๒๐ ต.ค. ๕๔ ตื่นนอนแต่เช้ามืด ทำสมาธิภาวนาตามปกติ เพื่อฝึกจิตฝึกใจให้เป็นกุศลก่อนที่จะออกไปเจอ ผัสสะ(สิ่งกระทบ) อันจะทำให้จิตใจไหวหวั่นไปตามกระแสของโลก ช่วงใกล้ ตี ๕ ก็ลงมาเดินจงกรมข้างล่าง คุณศรีดา คงตื่นพอดีเช่นกันลงมาสมทบหากาแฟดื่ม บังเอิญผมแอบเสียบปลั๊กน้ำร้อนที่กระติกน้ำร้อนของโรงแรม(ชั้นล่าง) จึงพออาศัยได้ดื่มกาแฟทันที (ศรี..ยิ้ม) ส่วนท่าน ผอ. ผู้มี น้ำมือ น้ำใจ น้ำอดน้ำทน ได้ทำการหุงข้าว ๒ หม้อเพื่อเป็นเสบียงนำไปทานที่น้ำตก ความไม่แน่นอนย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ ๆ ในโลกเบี้ยว ๆ บูด ๆ ตามคำสอนของพระพุทธองค์ที่ว่า ทุกสรรพสิ่งล้วนเป็น อนิจจัง (ไม่เที่ยง) ทุกขัง(เป็นทุกข์) อนัตตา (ไม่มีตัวตน) จะหาอะไรยั่งยืนในโลกนี้ไม่ได้สัก-กะ-อย่าง เดียว ดังนั้นจงอย่ายึดมั่นถือมั่น เห็นว่าเป็นกู เป็นของกู ทุกข์แน่ ๆ เลย เมื่อทุกคนตื่นและทำภารกิจส่วนตัวเรียบร้อย เราก็ตกลงกันหาหนทางที่ดีที่สุดว่า เราควรปั่นไปเที่ยวน้ำตก คอนพะเพ็งกันก่อน แล้วค่อยย้อนกลับมาเที่ยวน้ำตก หลี่ผี ทุกคนเห็นชอบเป็นเอกฉันท์ เวลา ๐๖.๐๐ น พวกเราก็เริ่มปั่นออกจากโรงแรม บ.นากะสัง มุ่งสู่ คอนพะเพ็ง อากาศยามเช้า.....อย่าให้ Said เพราะในลาวเขาโชคดีที่ประเทศเขาทุกพื้นที่ หามีมลภาวะไม่ เพราะรถราเขาน้อยคนก็น้อย ถ้าพูดตามภาษาประเทศศิวิไลซ์เขาก็จะว่า ลาวคือประเทศด้อยพัฒนา(ล้าหลัง) ใจผมอยากจะให้เมืองไทยล้าหลังบ้าง เราจะได้ไม่ต้องผจญกับสภาพภาวะอากาศเป็นพิษ ถามว่าเราจัดการได้ไหม? คำตอบง่ายนิดเดียว จัดการได้คือ ส่งเสริมให้ประชาชนหันมาใช้จักรยานกันให้มากและอย่างจริงจังซิ อย่าเอาเฉพาะวันคาร์ฟรีเดย์ (น่าขยะแขยง) ๓๖๕ วัน รณรงค์วันเดียวคุ้มจริง ๆ ...๕๕๕ สร้างภาพเก่งนักหาเงินอีกต่างหาก น่าจะส่งเสริมให้ประชาชนมีจิตสำนึกในการอนุลักษณ์ธรรมชาติอย่างจริงจัง ส่งเสริมอย่างไรเริ่มจากไหน...? โอ้....เริ่มที่ผู้นำประเทศไง ผู้นำทุกระดับชั้นเช่น ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน นายอำเภอ ผู้ว่าราชการ นายพลทั้งหลาย คนใหญ่คนโตต่าง ๆ คนเหล่านี้ถ้าพากันมาปั่นจักรยานไปทำงาน รับรองคนทั้งประเทศเขาต้องเอาเยี่ยงอย่าง นี่ไม่ใช่อย่างงั้น....บ้านห่างที่ทำงานแค่ ๒๐๐ เมตร ต้องขับรถประจำตำแหน่ง หรือรถเบนส์ [Benz] มาทำงาน...เขาว่า..มันเท่ห์...โก้...ข้า..นะ.........๕๕๕(จุกคอหอย..ไม่รู้จะพูดอะไรดี) เกือบจะลืมบอกว่า จากนากะสังไป คอนพะเพ็ง ๑๓ กม. ค่าเข้าชมน้ำตก คนละ ๒๐,๐๐๐ พวกเรา ๖ คนก็ ๑๒๐,๐๐๐ ตกใจ..หมดเลย ที่แท้เงินกีบคิดเป็นไทยเอา ๔ คูณ แล้วตัดศูนย์สามตัวหลังออกได้เท่าไหร่ก็เท่านั้นครับ (โทร...บอกผมด้วยนะ)
ต้องกราบขอโทษหากบังเอิญอาจจะไม่ถูกใจ แต่เป็นความรู้สึก ความเห็น ความคิดของผมอย่างนั้นจริง ๆ
























น้ำตกไนแอการา เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ ระหว่างแคนาดา กับ สหรัฐอเมริกา มีขนาดกว้างมาก เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งของโลก ส่วน น้ำตกคอนพะเพ็งนั้น มีลักษณะคล้ายกับน้ำตกไนแอการา ตรงที่ไม่สูงแต่กว้าง จนได้รับฉายาว่าไนแอการาน้อยแห่งเอเซีย ตั้งอยู่ในเขตแม่น้ำโขงตอนล่าง มีแก่งหินขนาดใหญ่ขวางกั้นเส้นทางการไหลของน้ำทั้งสาย มีแง่งหินสลับเรียงรายกับลานหินกว้างที่ขวางทางน้ำ แม้ความสูงเพียง ๑๐ เมตร แต่กระแสน้ำที่รุนแรงถาโถมลงมานั้นมันช่างน่าเกรงขาม กระจายฟอง ละอองน้ำไปทั่วบริเวณ สำเนียงเสียงน้ำที่กระเซ็นสาด ซ่า แข่งกับเสียงที่พวกเราคุยกัน เหมือน ๆ กับเราจะตะโกน ระวังจะเจ็บคอ....ฮิ ฮิ ฮิ ! (อย่างนี้...ละมั๊ง...ฝรั่งจึงตั้งฉายาให้เป็น ไนแอการาแห่งเอเชีย) เจ้าหน้าที่อุทยาน...บอกพวกเราว่า...นักท่องเที่ยวต้องมาทานอาหารเที่ยงกันที่นี่....พวกเราควรอยู่ทานอาหารเที่ยงกัน....หารู้ไม่เราเตรียมอาหารเช้า....เพราะไม่อยากแย่งที่จุดชมวิวสวย ๆ เช่นที่เรากำลังจะนั่งพอดี จุดชมวิวของคอนพะเพ็งมีหลาย ๆ ที่ จุดที่เราเลือก เป็น ไฮไลท์ (๕๕๕)





เราหลงเพลิดเพลินชอบมาก....ลุ่มหลงกับเสียงน้ำตก..ซู่ ๆ ซ่า ๆ น่าภิรมณ์จริง ๆ (อยากจะ..ให้ได้ยินเหมือนที่เราได้ยินจังเลย) แต่มันจนใจอยากจะบอกว่าให้หาเวลาไปเถิดครับไม่ผิดหวัง แต่มีข้อคิดว่าวันนี้เวลานี้ ประเทศแถบลุ่มแม่น้ำโขงกำลังถูกพี่เบิ้ม คนโต รุกรานแบบไร้ความเมตตาถือว่า เมืองของข้า ฯ จะทำอะไรเรื่องของข้า ฯ การสร้างเขื่อนกักน้ำถึง ๘ - ๙ เขื่อนในจีน มันมีผลกระทบกับ ไทย ลาว เขมร เวียตนาม อย่างจัง ๆ และ จัง ๆ ดังนั้นการไปเที่ยวคอนพะเพ็งช่วงหน้าแล้งไม่แน่ว่าจะพบเห็นน้ำมากมายเหมือนที่เราเห็น แต่ชาวบ้านก็เล่าว่า ถ้ามาช่วง พฤศจิกา - ธันวา ก็ OK นะ เขาว่ามาอย่างนี้ โปรดใช้วิจารณญานในการวิเคราะห์ก่อนเดินทาง หลังจากที่พวกเราทานอาหารเช้าที่ ผอ.ขวัญใจ ฯ จัดการและมีผู้เสียสละ รับอาสาบรรทุกใส่รถของตนเองมา เพราะวันนี้เป็นวันแห่งความสุขพวกเราไม่ต้องบรรทุกสัมภาระใด ๆ เลย ทุกคนบ่นเป็นเสียงเดียวกันว่า "มัน..โหวง..เหวง..และเบาหวิว..อย่างไรชอบกล" บางคนถึงกับต้องระมัดระวัง กลัวรถจะไหลไปชนคนอื่นเบรคไม่ทัน ผมจึงต้องบอกว่า "จงตั้ง..สติ..สติจะทำให้ไม่เกิดอันตราย" (ขาดสติ..ก็หมดสะตัง..มีสติก็มีจะสะตัง) วันนี้ต้องกลับไปนอนที่ นากะสัง เหมือนเดิม ผมเลยถือโอกาสฝากผ้าน้องตู๊ด ช่วยซักให้ แต่พอตกเย็นกลับมาเราต้องเก็บเองเพราะหล่อนกำลังเพลิน กับคาราโอเกะและน้ำเปลี่ยนนิสัย (เฮ้อ)...

ถึง บ.นากะสังพวกเราก็ไปที่ท่าเรือ หาเรือข้ามฝากประมาณว่าจะไปทานอาหารเที่ยงที่ ดอนเดช (น้ำตกหลี่ผี ตั้งอยู่ที่ บ.ดอนเดช ครับ) หาเรือได้ ค่าเรือคนละ ๒๒,๐๐๐ หกคนก็ ๑๓๒,๐๐๐ (อย่าตกใจครับ...เงินกีบนะ) เป็นเท่าไรอย่าลืม ๔ คูณ ตัด ๐ สามตัวหลังออก(คร่าว ๆ อย่างเร็ว) นั่งเรือข้ามฝากประมาณ ๑๕ - ๒๐ นาที ไม่เกิน ๓๕ นาทีขึ้นอยู่กับกระแสน้ำและการบรรทุก การแล่นเรือในลำน้ำโขงนี้ต้องมีเทคนิคพอสมควร อันตรายมากนะครับ ผมเคยขับมาแล้วเกือบเอาเรือล่ม ก่อนถึงร้านอาหารต้องข้ามน้ำโขง (สะพาน) อีกครั้งแล้วก็จะเจอด่านเก็บค่าธรรมเนียมเข้าชมคนละ ๒๐,๐๐๐ กีบเหมือนเดิม ร้านอาหารตั้งชื่อเพราะมากว่า ภัตราคาร แสงอรุณ วันนี้เราได้ให้กำไรชีวิตมื้อเที่ยงให้อร่อย ๆ สักมื้อ (ผอ.ขวัญใจ โอดครวญว่า..พี่.ๆ.กะตังเราก็มี..ไม่ใช่จน ขอดี ๆ สักมื้อเป็นไง...) ได้เลย....เป็นไร พวกเรามันได้ทั้งนั้น จะโหด ฮา ฟู่ ฟ่า บนดิน ใต้ดิน ในนภากาศ หากประสงค์..ได้ทั้งนั้น จะเป็นไรไป หมดเงินค่าอาหาร ไป ๓๐๐,๐๐๐ กว่า อร่อยไม่อร่อยโปรดชมภาพ

[ขวัญใจ]

อย่าลืมทำครอบครัวให้มีความสุข อย่าเอาจักรยานเป็นเครื่องทำลายสัมพันธภาพคนในครอบครัวครับ
------------------------------------------------------------------------------------------
ขออนุญาตแจม เสนอแนวคิดนิดหนึ่ง ผมว่าจักรยานไม่น่าจะทำลายสัมพันธภาพทางครอบครัวหรอกครับ
เหตุผล การปั่นจักรยานเป็นประจำอย่างสม่ำเสมอจะทำให้สุขภาพแข็ง....แรง ภรรยาน่าจะชอบแล้วแกจะบอกว่าไปปั่นอีกพี่...ดีจัง
มีเรื่องจริงในวงเหล้าที่มักเล่าสู่กันฟังเสมอมา มีสามีภรรยาคู่หนึ่ง สามีชอบดื่มเหล้าเป็นประจำ วันไหนดื่มวันนั้นแกต้องทำโอที
เป็นประจำ ต่อ ๆ มาภรรยาเริ่มบ่นเพราะเงินทองที่หามาได้ก็ต้องมาหมดกับสุรามันน่าเสียดายแทนที่น่าจะไปใช้ประโยชน์ด้านอื่น ๆ
สามีเครียดหยุดดื่มพาลไม่ทำการบ้าน หลายวันเข้าภรรยาทนไม่ไหวเลยบอกกับสามีว่า "พี่วันนี้ซักแบนก็ได้น๊ะ" 555

[ขวัญใจ]

ปากเซ-ศรีสะเกษ ต่อครับ























ถึงแล้วครับโรงแรมรักจัง อยู่ตรงข้ามกับบิ๊กซี ศรีสะเกษ ห้องกว้างขวาง สะอาด มีน้ำขวด/น้ำแข็ง แถม กว่าจะหาที่พักได้ก็ปาเข้าไปเกือบ 4 ทุ่ม





ที่ถอดเสื้อ ไม่ใช่สาวไมใช่ตุ๊ด อาจารย์ภมร รักษ์ย่อง (ย่องจะ.....)



เป้าหมายต่อไป 24 ต.ค. อ.พุทไธสง

[Deang-sarapee]

หลังจากอิ่มกันเรียบร้อย วันนี้ไม่นอนเที่ยงเพราะต้องการชมหลี่ผี ชาวบ้านใจดีเข้ามาทักทายชื่นชมชื่นชอบ ที่พวกเรามาด้วยจักรยาน จะเป็นแรงบรรดาลใจให้หลาย ๆ คนได้ตระหนักโดยเฉพาะเด็ก ๆ คนรุ่นใหม่ ทีดูทีวีไทยกำลังจะฟุ้งเฟ้อไปกับดาราที่เป็นแบบอย่างไม่ได้สร้างสรรเลย ดาราทั้งหลายที่ออกทีวี ไม่ว่าจะเป็นทรงผม เครื่องแต่งกาย เครื่องประดับถ้าไม่มีวิจารณญาณในการมอง บ้าไปตามดาราทีเดียว เราพอจะประมาณได้ไหมว่า ถ้าเด็ก ๆ แต่งตัวหรือทำอะไรไม่เข้าท่า เพราะเรามีโมเดลที่แย่ ๆ เลว ๆ.....เฮ้อ!....ปั่นกันไปสนุกสนานเย้าแหย่ เฮฮา....ตามประสาคนมีความสุข เราผ่าน บ้านพัก โรงนอน เฮือนพัก โรงแรม Motel , Inn , Hotel, Guesthouse แล้วแต่ใครจะเรียกอย่างไรมากจริง ๆ ราคาก็มีตั้งแต่ ๒๐,๐๐๐ - ๓๐๐,๐๐๐ กีบ ตามสภาพ ผมจึงถึงบางอ้อ...ทำไมนักท่องเที่ยวจึงไม่พักที่ บ.นากะสัง พักที่ บ.ดอนเดช มันสะดวกสะบายอย่างนี้นี่เอง มี Internet ด้วย ผอ.ขวัญใจ ฯ ก่อนกลับที่พักไม่รอช้ารีบส่งข้อมูลให้กับคุณ เมธา ฯ ทันทีเช่นกัน หลี่ผี โดยสภาพและจากการศึกษาล่วงหน้าของผม ยามที่ผมมาชมกับตาตัวเอง ผิดหวังนิด ๆ เพราะน้ำขุ่น แรง ไม่มีแก่ง หาดทรายที่คนอื่นนำเสนอมันมาก กว้าง ขาว กว่าที่เราไปเจอ เป็นธรรมดาที่อะไร ๆ ก็จะเปลี่ยนแปลงได้ไปตามกาลเวลา อนาคตอาจจะไม่มีหลี่ผี คอนพะเพ็ง ให้ชมอีกก็ได้ ชาวบ้านที่นี่อัธยาศัยไมตรีดีมาก ๆ เป็นมิตร การค้าเป็นแบบธรรมชาติคือ ซื้อก็ขาย ไม่ซื้อก็ไม่ตื๊อขาย นักท่องเที่ยวสะบายใจ เราอดใจที่จะอุดหนุนไม่ได้เพราะความมีน้ำใจนี่แหละ อีกประเด็นที่เป็นเสน่ห์ ผมว่าถนนเข้าไปน้ำตกและผ่านหมู่บ้าน เป็นธรรมชาติ ไม่ราดยางหรือเทคอนกรีต ทำให้ได้บรรยากาศของความเป็นธรรมชาติ ไม่เหมือนเมืองไทย ถ้าที่ไหน ฮอต..ฮิต มันต้องขยายถนน ราดยาง เทคอนกรีต ทำให้บรรยากาศเดิม ๆ ที่นักท่องเที่ยวชื่นชอบต้องเปลี่ยนไป นัยว่าเอาใจคนกรุง คนที่ไม่รู้ไม่เคยสัมผัสกับความลำบาก เป็นประมาณนั้น (โง่...ๆ..ๆ..) ใครที่ยังไม่เคยปั่นไป ปาย - แม่ฮ่องสอน รีบมา - ไป ปั่นเสียไม่แน่อีกไม่นาน เขาก็จะขยายถนน ตัดโค้ง ราดยาง คำว่า ๑๖๕๐ กว่าโค้งจะไม่เหลือแน่นอน
























































หลี่ผี เป็นน้ำตกที่เกิดขึ้นกลางแม่น้ำโขง เกิดจากดอน ๒ ดอน บีบให้น้ำไหลไปทางเดียวกัน สาเหตุที่ถูกเรียกชื่อว่า หลี่ผี ก็คือ หลี่ ภาษาลาวแปลว่า ลอบจับปลา ผี หมายถึง ศพคนตาย น้ำตกหลี่ผีมีน้ำไหลบ่ามาตามที่ราบของแผ่นหิน แล้วไหลตกลงมาตามซอกหิน ซอกเขาที่แตกแยกกันเป็นร่อง เป็นทางยาวหลายกิโล ช่วงสงครามอินโดจีนที่สู้รบกันอย่างหนัก พบศพบริเวณร่องหินของน้ำตกหลี่ผี บางศพก็จะไปติดกับ หลี่ ที่ชาวบ้านเขาวางไว้ดักปลา ชาวลาวจึงเรียกน้ำตกแห่งนี้ว่า "หลี่ผี"

[Deang-sarapee]

ก่อนท่านนอนหลับไปในคืนนี้ ขอจงตั้งดวงฤดีไว้ให้มั่น คิดถึงกุศลผลดีที่ผูกพัน จิตตั้งมั่นแน่วแน่แล้วแผ่ไป แผ่เมตตาทั่วไปให้คนอื่น จิตรักชื่นเกลียดชังแต่ครั้งไหน ขอให้เขาได้ดีมีสุขใจ อย่าหวั่นไหวแม้อมิตรที่คิดชัง แล้วใจเราจะสบายคลายเร่าร้อน
เพราะจิตผ่อนคลายเครียดแต่หนหลัง อนีฆาสุขีอัตตานัง ห่างทุกขังก็เพราะจิตคิดดีเอย
Good night ราตรีสวัสดิ์ครับ