@@@@ 797 กิโลเมตร ผลงานจาก MJ Bike นครปฐม+ทัวริ่งทั่วไทย โดย พี่โอฬาร ครับ #########

[หมอบไร้ใจ]

เยี่ยมจริงๆๆครับ...อ่านไปเหมือนกับร่วมเดินทางไปด้วย..ผมอาจจะต้องรอเกษียณอายุก่อนถึงจะได้ไปแบบนี้..แต่ตอนนั้นคงหมดแรงแล้ว

[pu700]

เสียดาย..ทริปนี้ไม่ได้ถ่ายรูปและไม่ได้เอากล้องไป..เนื่องจากไหปลาร้าหัก..ได้แต่ประคองตัวไปเรื่อยๆครับ

[thamtot]

พี่โอ...สวัสดีคร๊าบบบบ...

มานั่งอ่านพี่โอบรรยาย..
ความทรงจำ (กระทั้งกลิ่น) ก็กลับมาอีกที..

บรรยายได้แจ๋วสุดๆจริงๆ..ครับพี่..
(ขอรูปถ่ายบางรูปด้วยนะครับ)

[2leg]

อึดมากๆ k โอ.อยากไปแบบนี้บ้างแต่ขอไปอย่างน้อย2คันกันผีหลอก ไม่ทราบว่ากลับมาแล้ว ยืนเท้าชิดได้ไม๊

[Felix]

เดินทางออกจาก MJ
วันที่ 5 พ.ค.
วันนี้มาถึงปีนังแล้วครับ

[radarsimilan]

รอชม ผลงานอยู่ครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

เดินทางออกจาก MJ
วันที่ 5 พ.ค.
วันนี้มาถึงปีนังแล้วครับ

เมื่อวานได้ข่าวว่าไปลังกาวีวันนี้อยู่ ปีนัง ล่าสุดอยู่สิงคโปร์หรือเปล่า ลูกสาวฝ้ายก็ขี่อยู่แถวๆนั้นแหละครับไม่รู้เจอบ้างหรือเปล่า

[Felix]

นิธิ เอียวศรีวงศ์ มติชนรายวัน วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ปีที่ 31 ฉบับที่ 11062

ทางเลือกของการเดินทางในโลกที่น้ำมันไม่มีวันถูกเหมือนเดิมนั้น ไม่มีอะไรดีไปกว่าจักรยาน
ซึ่งในทางวิศวกรรมศาสตร์ ถือว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์เครื่องกลที่บรรลุจุดสมบูรณ์สุดแล้ว
(การพัฒนาจักรยานในระยะหลังเป็นเรื่องของวัสดุศาสตร์ คือหาวัสดุที่เบาและแข็งแรงมาแทนวัสดุที่หนักเท่านั้น)

แต่จักรยานไม่เป็นที่นิยมในสังคมไทย

เพราะอะไร? ในฐานะคนที่ใช้จักรยานเป็นประจำ ผมรู้ว่ามีสาเหตุหลายอย่าง แต่ก็คงไม่หมด
เพราะไม่เคยลงไปทำวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้จริง แต่ปลัดกระทรวงย่อมสามารถใช้ลูกน้องทำวิจัยได้
และคงพบปัจจัยสำคัญๆ อีกหลายอย่างที่ผมไม่รู้

และจากความรู้ที่ได้มาจากการศึกษาจริงนี่แหละ ที่ปลัดกระทรวงจะสามารถสั่งผู้ว่าฯให้แก้ไขหรือสร้างเสริม
เพื่อก่อให้เกิดวัฒนธรรมการใช้จักรยานสำหรับการเดินทางในเขตเมืองขึ้นได้

เช่น คนจำนวนมากที่ผมคุยด้วย อยากขี่จักรยานแต่ไม่กล้า เพราะเมืองเราไม่มีเส้นทางจักรยานที่ปลอดภัยจริง
ในเมืองจีนซึ่งนิยมใช้จักรยานมาก (ก่อนที่จะกลายเป็นทุนนิยมไป) ถนนทุกสายมีเส้นทางจักรยาน
ซึ่งมีรั้วเหล็กกันไว้แข็งแรงตรงกลางถนน ในญี่ปุ่นซึ่งถนนรนแคมแคบเหมือนเมืองในต่างจังหวัดของเรา
เขาออกกฎหมายอนุญาตให้ผู้ขี่จักรยานขึ้นมาขี่บนทางเท้าได้ และปรับทางเท้าให้ขี่จักรยานได้ตลอด
รวมทั้งจัดที่จอดจักรยานไว้ตามสถานีรถไฟด้วย

คนอีกมากที่ผมคุยด้วยห่วงสุขภาพของตนเองที่ต้องสูดดมควันดำตลอดทาง
อันนี้ก็แก้ได้ด้วยการเร่งรัดให้กรมการขนส่งทางบก และตำรวจจราจรเอาจริงกับรถควันดำ
(หรือควันสีอื่นที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพพอๆกัน)

ยังทำอะไรอื่นๆ ได้อีกมากนะครับ ที่จะทำให้การขี่จักรยาน เป็นการเดินทางที่ได้เปรียบกว่าพาหนะทุกชนิด
ถ้านั่งลงคิดให้ตลอดและหากคิดให้ตลอดแล้ว ปลัดกระทรวงก็อาจทำบันทึกผ่านรัฐมนตรีไปถึง ครม.เลยก็ได้ว่า
อันที่จริงแล้ว ประเทศไทยควรมีโรงงานผลิตจักรยานที่สามารถผลิตจักรยานใช้งานได้จริง
(ไม่ใช่คันนิดเดียวแต่หนักเกือบ 20 กก. อย่างที่ขายหลอกเด็กอยู่ในทุกวันนี้) และสามารถส่งออกได้
จะทำอย่างไรจึงจะเกิดบรรยากาศที่เอื้ออำนวยต่อการลงทุนเช่นนี้บ้าง

จักรยานเป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้เทคโนโลยีระดับกลางๆ และทุนกลางๆ (ไม่ใช่จักรยานแข่งนะครับ)
ซึ่งเหมาะกับไทยเป็นอย่างยิ่ง จึงจะเป็นอุตสาหกรรมประเภทที่ไม่ใช่รับจ้างทำของ
ก่อให้เกิดการจ้างงานที่พอเหมาะกับความรู้ความสามารถของแรงงานไทย
ทั้งในโรงงานและในภาคประชาชนที่ต้องมีช่างให้บริการจักรยาน

[Felix]

เดินทางตามเส้นทางคาบสมุทรมลายู

เมื่อ พ.ศ.2535 ผมเคยมีโอกาสเดินทางไปในมาเลเซียด้วยรถยนต์
เมื่อ พ.ศ.2555 เวลาผ่านมาแล้ว 20 ปี ผมเดินทางอีกครั้งด้วยจักรยาน

วันที่ 4 พ.ค.2555

เตรียมข้าวของสัมภาระใสรถ Gary Fisher Zebrano
แบบกระเป๋าเบากระทัดรัด ใช้กระเป๋าคู่หน้าของ Ortlieb มาใส่ตะแกรงหลัง
น้ำหนักของกระเป๋าอาจจะไม่มากแต่ก็ทำให้รถเสียสมดุลย์ไปพอสมควร
การขี่จักรยานทีเสียสมดุลย์ หากเป็นเส้นทางเรียบ ระยะทางสั้นก็คงไม่ใช่ภาระหนัก
แต่ถ้าเดินทางไกลมากกว่า 1,500 กม วันละ 130-160 กม/วัน คงเป็นเรื่องไม่สนุกนัก
ตะแกรงหน้าอันเล็กๆจึงต้องแบกน้ำหนักด้วยกระเป๋าและขวดน้ำ



ถึงแม้ว่ากำหนดเส้นทางจะค่อนข้างไกล แต่ก็ถือว่าเป็น Light Touring
เพราะที่พักจะพักในเมือง ตามโรงแรมราคาประหยัดเท่าที่พอจะหาได้ระหว่างทาง
เสื้อผ้าจึงมีเพียงชุดจักรยาน 2 ชุด ชุดลำลองสองชุด ผ้าขะม้า เชือก 2 เส้น รองเท้าแตะ 1 คู่
นอกนั้นก็จะเป็นอุปกรณ์ซ่อมแซมรถ เช่น ยางใน งัดยาง

แต่ถึงกระนั้น ขวดน้ำดื่มมีความจำเป็นอย่างยิ่ง เพราะระหว่างที่อยู่บนอานจักรยาน
ท่ามกลางอุณหภูมิ สูงถึง 39-40 องศา การดื่มน้ำทีละนิดตลอดทาง เพื่อระบายความร้อน

ในวันแรกของการเดินทาง ซึ่งนักเดินทางหลายคนอาจจะคิดว่า เรี่ยวแรงและพละกำลัง
ยังสดยังใหม่ มักจะพยายามทำระยะทางให้มากๆเอาไว้ก่อนแต่นั่นเป็นความคิดที่ไม่ถูกนัก
เพราะร่างกายและกล้ามเนื้อของเรายังไม่คุ้นเคย การเจรจาสั่งงานกับกล้ามเนื้อ
จึงต้องค่อยเป็นค่อยไปวันแรก ของผมจึงมีระยะทางไม่เกิน 100 กม
จากปากเกร็ดไปถึง MJ Bike ที่หนองดินแดง นครปฐม ใช่เวลาประมาณ 4 ชั่วโมงเศษ


แวะพักดื่มน้ำที่ Family Sport เฮียตง เจ้าของร้านมอบปลอกแขน Finkier ให้หนึ่งคู่

[Felix]

5 พ.ค.2555

ไม่ได้ช่วยอะไรกับการถ่ายทำรายการทีวีที่ MJ Bike สักเท่าไหร่เลยก็ต้องออกเดินทางเสียแล้ว

วันที่สองของการเดินทาง ก็ยังไม่ได้กำหนดจุดหมายปลายทางที่ไกลมากนัก
เพชรบุรี ไม่ไกลเกินไป สำหรับการขี่จักรยานทางไกลช่วงแรกๆ กับอากาศที่ร้อนจัด

ผมนัดหมายกับพี่ปู และพี่นก ที่ อ.บางแพ
เพื่อเริ่มเดินทางลงใต้ด้วยกัน


พักกลางวันที่ บางแพ

หลังจากพักผ่อน กินอาหารกลางวันกันแล้ว เราก็ออกเดินทางต่อ
การเดินทางแบบกลุ่ม ช่วยประหยัดแรงและพลังงานได้มาก ด้วยการผลัดกันเป็นหัวลาก
ความเร็วการเดินทางจะประมาณ 25-30 กม/ชม
โดยผมและพี่นกจะผลัดกันเป็นหัวลาก
โดยพี่นกซึ่งแข็งแรงที่สุดจะลากประมาณ 15 นาที
ส่วนผมจะลากประมาณ 6-8 นาที


อัมพวา ยามบ่าย

ช่วงก่อนเข้าถนนสายเพชรเกษมเสียเวลาพอสมควรเนื่องจากฝนตกหนักจนต้องจอดรถหลบฝน
แต่ก็ไม่เป็นปัญหา เพราะช่วงเย็นๆแดดร่มลมตก เรี่ยวแรงดีเหลือเกิน
มาพักที่เพชรบุรี สวนโจวย์รีสอร์ท เอาจักรยานมาเก็บในห้องได้
ค่าที่พัก 600 บาท


สวนโจวย์รีสอร์ท

ปล.ชื่อโรงแรมนี้สะกดแปลกดี ไม่รู้ว่ามีความหมายอย่างไร

[Felix]

6 พ.ค.2555

วันนี้ออกเดินทางสายๆ เหมือนเช่นเคย คือประมาณ 9 โมงครึ่ง
ปลายทางของวันนี้คือ กุยบุรี
ช่วงเช้าๆ หลายคนอาจจะคิดว่าเรี่ยวแรงยังดี ขี่เร็วๆทำความเร็ว ทำระยะทางไว้ก่อน
แต่จริงๆแล้วกลับตรงกันข้าม ถ้าช่วงเช้า ขี่เร็วมากเท่าไหร่ ช่วงบ่ายก็อ่อนล้าโรยแรงมากเท่านั้น
การเดินทางไกลจึงต้องรักษาความเร็วให้สม่ำเสมอ ตอนเช้าจะเป็นช่วง warm up
ความเร็วมักจะทำได้ไม่มาก ประมาณ 20+ นิดหน่อย
การ warm up ของแต่ละคนแตกต่างกัน
บางคนใช้เวลาน้อยบางคนใช้เวลานานกว่า
ผมเองใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง กว่าจะมีความเร็วคงที่ ที่ 30-35
แต่ก็ไม่บ่อยนักที่จะขี่ด้วยความเร็วถึง 35 ส่วนมากจะที่ประมาณ 25-30



อาหารเช้า ร้านข้าวแกงเจ๊หมวยที่ อ.ท่ายาง

ช่วงที่ทรมานสังขารมากที่สุดคือช่วงลมแรง และแดดร้อน
เส้นทาง บายพาส ปราณบุรี ลมแรงเอาเรื่องทีเดียว
กว่าจะมาถึงกุยบุรีก็แดดร่มครึ้มเกือบๆเย็น


ประติมากรรมช้างที่ อ.กุยบุรี

อ.กุยบุรีเมื่อช่วง พ.ศ.2516-2520 เป็นพื้นที่สีแดงที่เป็นที่ตั้งของหน่วยรบของ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย
พื้นที่บัญชาการ จะอยู่บริเวณ ต.ยางชุม ลึกเข้าไปในเขตพื้นที่ป่า
หลังจากความขัดแย้งสิ้นสุดลง พื้นที่บัญชาการในยุคนั้น ได้มีการตั้งเป็นหมู่บ้าน
ชื่อ บ้านรวมไทย ซึ่งเป็นหมู่บ้านสุดท้าย ก่อนที่จะเข้าเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติกุยบุรี
ที่เป็นแหล่งที่สามารถชมช้างป่าตามธรรมชาติได้ง่ายที่สุด

เมื่อ ประมาณ พ.ศ.2547 ประชากรของช้างป่ามีประมาณ 80-90 ตัว
ในปัจจุบันช้างป่ามีจำนวนเพิ่มมากขึ้น ประมาณ 200-250 ตัว
ปัญหาหาช้างป่าในประเทศไทยหรือ ช้างเอเชีย จะสูญพันธุ์จึงกลายเป็นปัญหารอง
แต่ปัญหาที่ยุ่งยากซับซ้อนกว่านั้นคือ การผสมเลือดชิด (Inbreed) ของช้าง
ที่เกิดจากพ่อแม่เดียวกันซึ่งจะส่งผลต่อพันธุกรรมของช้างในอนาคต

กุยบุรี นอกจากจะมีปัญหาเรื่องช้างป่าแล้ว
ปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อมทางทะเลก็มีไม่น้อย
โรงไฟฟ้าที่บ้านกรูด ที่ชาวบ้านรวมตัวกันคัดค้าน เนื่องจากจะส่งกระทบต่อระบบนิเวศน์ทางทะเล
ที่เป็นถิ่นอาศัยของวาฬบรูดา (Bryde's Whale)ซึ่งเป็นสัตว์ประจำถิ่นของอ่าวไทย

นายเจริญ วัดอักษร ผู้นำชุมชนชาวบ้านกรูด ได้ถูกลอบยิงเสียชีวิต
ปัจจุบันคดียังอยู่ใรนะหว่างดำเนินการ


ครัวชมวาฬ ร้านอาหารและที่พักแบบ Homestay ของนายเจริญ วัดอักษร
ปัจจุบันดำเนินกิจการต่อโดยคุณกระรอก (ภรรยา)

ปล.วาฬบรูดา หรือมักเรียกว่า วาฬแกลบ เนื่องจากตัวไม่ใหญ่มาก ความยาวประมาณ 14-15 เมตร
ชื่อ Bryde's Whale ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ Johan Bryde กงสุลนอร์เวย์ประจำแอฟริกาใต้

ที่พักที่กุยบุรี อยู่ริมถนนเพชรเกษม
ราคาคืนละ 600 บาท พักได้ 3 คน
แต่ไม่มีที่พอจะเก็บจักรยานไว้ในห้องต้องจอดนอกห้องแต่ก็ปลอดภัย



ประโยชน์ของเชือกเวลาเดินทาง

[Felix]

7 พ.ค.2555

ออกจาก อ.กุยบุรี ค่อนข้างสาย แต่อากาศยามสายไม่ร้อนจัดนัก
เนื่องจากมีฝนตกช่วงใกล้รุ่ง แม้ว่าตอนสายๆก็ยังมีเมฆเป็นร่มเงาพอไม่ร้อนจัดนัก
ปลายทางของวันนี้คือ อ.บางสะพาน



เมฆมาเป็นร่มเงาไม่นานนักก็ค่อยๆหายไปเหลือแต่แดดร้อนจัดและลมแรง
การเดินทางไกล แดดร้อนและลมแรง นอกจากจะบั่นทอน กำลังกายแล้ว
ยังบั่นทอนกำลังใจอย่างมาก เมื่อเผชิญกับอากาศร้อนลมแรง อย่ารอจนหมดแรง
อย่ารอจนเกิดความท้อแท้ ให้หยุดพักทันที อาจจะเป็นการนอนหลับ นั่งเล่น
จนเมื่อร่างกายและจิตใจพร้อมก็ออกเดินทางต่อไป



แดดร้อนนักก็หลบแดด นั่งเล่น


ร้อนมาก ลมแรง แดดจัด ก็จอดหลบก่อน อย่ารอจนหมดแรงหมดใจ


หรือถ้ามันร้อนจัดๆนักก็จอดนอนซะเลย


ค่อยๆไปเรื่อยๆเดี๋ยวมันก็ถึงเอง ในที่สุดก็มาถึงบางสะพาน
ชาวบางสะพานแนะนำที่พักให้


My House บังกาโล อยู่ในซอยข้างปั๊มน้ำมัน esso คืนละ 500 บาท


อาหารเย็นกินให้เต็มที่เพื่อสะสมพลังงานเอาไว้ใช้ในวันต่อไป

[Felix]

8 พ.ค.2555

จากบางสะพาน - ชุมพร

การเดินทางวันนี้เป็นวันที่เหนื่อยและต้องออกแรงมากที่สุดเมื่อเทียบกับวันที่ผ่านมา
ถนนจากบางสะพานไปชุมพร เป็นเนินเขายาวๆ ตลอดทั้งสาย
โดยปกติถ้าเมื่อใดที่มีเนินนั่นย่อมหมายความว่าจะต้องมีทางไหลลงเนินสบายๆ
แต่ในวันที่ลมแรงมากๆ ทางที่ไหลเนินยาวๆ ไม่ช่วยอะไรได้สักเท่าไหร่
เพราะความเร็วไม่ได้เพิ่มขึ้น อีกทั้งอากาศที่ร้อนจัด และแดดที่เผาอยู่ตลอดเวลา
ทำให้เสียเหงื่อมาก น้ำดื่มต้องมีติดรถเอาไว้ตลอดเวลา แม้ว่าระหว่างทาง
จะมีร้านขายน้ำดื่ม แต่ระหว่างที่อยู่บนรถก็ต้องดื่มน้ำไปตลอดทาง
ทุกๆ 5 นาที ต้องดื่มน้ำหนึ่งครั้ง


จาก อ.ปะทิว ถึงชุมพระ ระยะทางไม่ไกล แต่ร้อนมากๆ
ลมก็แรงมากๆ จอดพักทุกๆระยะ 12 กม


ปั่นไปเรื่อยๆเดี่ยวก็ถึง ...ชุมพร...นอนสบาย โรงแรมชุมพรปาร์คการ์เด้น 600 บาท

[Felix]

9 พ.ค.2555

ชุมพร-อ.ไชยา

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของ stage ที่ 1 เป้าหมายวันนี้คือ อ.ไชยา
เส้นทางวันนี้ ขึ้นเนินลงเนิน ไปเรื่อยๆ สลับกัน
ระยะทางแม้ว่าจะไม่ไกลมาก แต่ร้อนมากจริงๆ นับตั้งแต่ฝนตกที่ให้อากาสเย็นครั้งสุดท้ายที่ อ.กุยบุรี
เราก็ไม่เจอก้อนเมฆที่ให้ร่มเงาอีกเลย


มาถึง อ.ไชยา เกือบๆค่ำ
เนื่องจากแต่ละวันที่เริ่มเดินทางมักจะเป็นเวลาสายๆ ไม่เร่งรีบนัก
ที่พักที่ไชยา เป็นโรงแรมแย่ๆ โรงแรมหนึ่งตั้งอยู่ในบริเวณปั๊มน้ำมัน ปตท
แต่ก็ยังดีที่มีที่นอน ที่อาบน้ำ สมแล้วราคากับ 360 บาท


จบการเดินทาง stage ที่ 1 ที่ อ.ไชยา
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ระยะทางแต่ละวันไม่มากนัก
ความเร็วในการเดินทาง ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ตามธรรมชาติ
แรงที่กดบันไดลงไปแต่ละครั้งต้องไม่หนัก และต้องไม่เบา
เป็นแรงกดที่สบายๆ จานหน้า 44 ฟัน เฟืองหลัง 11 ฟัน เมื่อความเร็วคงที่ ประมาณ 30-32
เหมือนแทบไม่ได้ออกแรง หรือว่าต้องเปลี่ยนเป็น 48 มั๊ง

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

9 พ.ค.2555

ชุมพร-อ.ไชยา

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของ stage ที่ 1 เป้าหมายวันนี้คือ อ.ไชยา
เส้นทางวันนี้ ขึ้นเนินลงเนิน ไปเรื่อยๆ สลับกัน
ระยะทางแม้ว่าจะไม่ไกลมาก แต่ร้อนมากจริงๆ นับตั้งแต่ฝนตกที่ให้อากาสเย็นครั้งสุดท้ายที่ อ.กุยบุรี
เราก็ไม่เจอก้อนเมฆที่ให้ร่มเงาอีกเลย


มาถึง อ.ไชยา เกือบๆค่ำ
เนื่องจากแต่ละวันที่เริ่มเดินทางมักจะเป็นเวลาสายๆ ไม่เร่งรีบนัก
ที่พักที่ไชยา เป็นโรงแรมแย่ๆ โรงแรมหนึ่งตั้งอยู่ในบริเวณปั๊มน้ำมัน ปตท
แต่ก็ยังดีที่มีที่นอน ที่อาบน้ำ สมแล้วราคากับ 360 บาท


จบการเดินทาง stage ที่ 1 ที่ อ.ไชยา
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ระยะทางแต่ละวันไม่มากนัก
ความเร็วในการเดินทาง ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ตามธรรมชาติ
แรงที่กดบันไดลงไปแต่ละครั้งต้องไม่หนัก และต้องไม่เบา
เป็นแรงกดที่สบายๆ จานหน้า 44 ฟัน เฟืองหลัง 11 ฟัน เมื่อความเร็วคงที่ ประมาณ 30-32
เหมือนแทบไม่ได้ออกแรง หรือว่าต้องเปลี่ยนเป็น 48 มั๊ง

อ่านเพลินๆ เหมือนขี่จักรยานไปทำพจนานุกรม จบ สเตจ 1 เสียแล้ว