ป้าตุ๊BJ สรุปทริปพาหลานไปวัดไผ่โรงวัว....9 มค.53!!!!

[ป้าตุ๊BJ]

พวกเอ็งทิ้งลุงได้ยังไง...หันหลังแลตา มาดูแลลุงด้วยนะไอ้หลานทั้งหลาย

[ป้าตุ๊BJ]

แล้วเราก็มาถึงหน้าตลาดน้ำลำพญา...มีแอบยืนปรับทุกข์ตามประสาฅนเหนื่อยเหมือนกัน

[ป้าตุ๊BJ]

คุณหน่อย...ดูจากท่าทางแล้ว คุณหน่อยไม่เหนื่อยเท่าไหร่เลยนะ

พี่เอิบก็พูดไป...ตอนนี้เนี่ยนะ ผมน่ะเหนื่อยเสียหาย...ไอ้หลานพวกนี้ไม่ไหว...ไม่น่ามาเจอกับพวกมันเลย

[ป้าตุ๊BJ]

อ้ายหลานพวกนี้คงอยากจะบอกว่า...ถ้าลุงไม่มีพวกผม ลุงจะเหงานะครับ

ลุงหน่อยตอบทันใด..."กูทนได้"

[ป้าตุ๊BJ]

บรรยากาศสบายๆในยามพักผ่อนของเราชาวคณะ

"ป้าคิดว่าพวกผมสบายเหรอครับ "

[ป้าตุ๊BJ]

นี่ก็หน้าตายังดูดีไม่มีเหนื่อยเลยนะตี้

[ป้าตุ๊BJ]

นี่ขนาดว่ามันเหนื่อยนะคะ...มันยังยิ้มได้

"ป้าเห็นผมอย่างนี้ ผมไม่อยากจะบอกว่า...น้ำตาตกในอยู่นะครับ "

[ป้าตุ๊BJ]

ออกจากร้านน้ำแล้วค่ะ

[ป้าตุ๊BJ]

ยังต้องก้มหน้าก้มตาปั่นต่อไป ...(ยายป้าใจร้าย จัดทริปทีไร ต้องเกินร้อย

ใจผมน่ะเกินร้อย แต่ระยะผมไม่อยากให้เกินร้อยนะคุณป้า )

[ป้าตุ๊BJ]

ช่วงนี้กลุ่มหน้ามันไปแล้วค่ะ...เลยเหลือแค่เรา 3 ฅน ....คงไม่มีใครเป็นฝ่ายไป

[ป้าตุ๊BJ]

ถึงคลองโยง

[ป้าตุ๊BJ]

หลานป้าเริ่มตูดบิดแล้วค่ะ...เพราะว่ามันเหนื่อย

[ป้าตุ๊BJ]

กลุ่มหน้ามานั่งรอแถวสถานีรถไฟศาลายา....มันจะถึงเร็วเกินไปมั้ย?

[ป้าตุ๊BJ]

ท่าทางอาการยังยิ้มอย่างสบายใจ

"ป้าครับ ตอนนี้ป้าเห็นรอยยิ้มของผมเหรอครับ "

[ป้าตุ๊BJ]

ใครจะร่าเริงแจ่มใสเท่าเห็ดดอกนี้ไม่มีแล้วค่ะ....ถึงเหนื่อยก็ต้องเก็บไว้ข้างใน