ตามล่าหาฝัน Legnano Vintage: "งานนี้" ไม่เบาเหมือนที่คิด

[เพชร]

สูบ Silca พร้อมหัวสูบ Campagnolo รุ่นที่หาดูได้ยากเหมือนกัน

[เพชร]

ยังไม่ได้ชั่งน้ำหนัก...แต่น่าจะแถวๆ 11-12 โล....

โล่งใจ...เสร็จเสียทีครับ

[thanapol]

โอ้ววว....แม่เจ้า งามจริงๆครับ Legnano...

[peericky]

ยังไม่ได้ชั่งน้ำหนัก...แต่น่าจะแถวๆ 11-12 โล....

โล่งใจ...เสร็จเสียทีครับ

เสร็จแล้วก้อต้องหางานใหม่ดิ...จารย์

[เพชร]

ก่อนออกทริป Vintage Night Trip ครั้งที่ 2 กับแสงแดดยามเช้า ทำให้ประกายเกล็ดแมทเทอลิคและคุณภาพสีเดิมๆที่ยังคงมนขลังอยู่

[เพชร]

เลยถือโอกาสเปลี่ยนชุดท่องราตรี "ขาว" ช่วยทำให้ดู Soft ลงกว่าชุด "ดำ" หน่อย

[เพชร]

สำหรับคนสนใจอยากทราบประวัติ Tullio และอุปกรณ์ Vintage Campagnolo --- Gran Sport, Nuovo Record, Super Record, Valentino ฯลฯ ชุดไหนเป็นชุดไหนออกก่อนหลัง เชิญได้ที่นี่ครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... start=6300

[thanapol]

ติดตา ติดใจ เฟือง5ทองๆ อย่างงามเลยครับ..

[เพชร]

พูดถึงเรื่องเฟือง 5 Speed เลยขอเล่าประสบการณ์การใช้สักหน่อย โดยเฉพาะในหมู่พวกเราที่เริ่มเล่นจักรยานก็เห็น 9-10-11 สปีดเข้าไปแล้ว อาจจะสงสัยว่าเฟรมเหล็กหนักๆ (พอดีคันนี้ยังไม่ได้ชั่งแต่ยังไงๆก็หนักแน่ๆ เพราะแม้แต่แฮนด์ก็ยังทำด้วยเหล็กเลย) เฟืองก็โตๆ (เดี๋ยวนีเฟืองเล็กสุดก็ 12 เป็นอย่างต่ำ) มันคงจะขี่อวดๆ ช้าๆ เนิบๆ สไตด์ทัวริ่ง มั้ง

ผมเองก็คิดเหมือนกันครับ จักรยานโบราณความเร็วก็คงโบราณๆ เหมือนรถโบราณ

ตอนผมเอาไปปั่นเที่ยวดูไฟกับน้องๆ เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา เริ่มเห็นว่าจักรยานโบราณมันไม่ใช่รถโบราณ มันยังคงความขลังของรถแข่งอยู่มิเสื่อมคลาย

ล้อคือ Secret Weapon ของจักรยานโบราณพวกนี้ครับ.....

ดุม Record ที่ทำมาจากอลูมิเนียม กับ ลูกปืนเม็ดเรียง และถ้วยรองลูกปืนเหล็กที่ปั้มแยกส่วน ทำให้ดุม Record เบามาก เมื่อมาใช้กับวงล้ออลูขอบบาง ซี่ลวด butt จนคอดกิ่ว กับยางฮาล์ฟ คุณจะไม่เชื่อว่าล้อจักรยานแข่งโบราณจะเบาได้ใกล้กับล้อคาร์บอนสมัยนี้

ทันทีที่อีเขียวสัมผัสถนน ผมรู้ถึงพลังที่ซ่อนอยู่ภายในทันที......

เดี๋ยวกลับมาเล่าต่อ...ตอนควบอีเขียวไปจี้สเปฯขอบสูงเมื่อวานครับ...

[เพชร]

จักรยาน Vintage ส่วนใหญ่จะมาพร้อมกับขาจาน 170 ซึ่งเป็นมาตรฐานในยุคนั้น (ตามที่เคยอ่านมานะครับ ผมอาจจะผิดก็ได้) ทำให้การควงรอบขาทำได้ค่อนข้างสูง เมื่อเทียบกับขาจาน 172.5 ที่ผมใช้อยู่ปัจจุบัน

การออกทริปปั่นดูไฟอาทิตย์ที่ผ่านๆ ทำให้ผมเห็นวิธีการปั่นของน้องๆที่ไม่ต้องเน้นเปลี่ยนเกียร์เหมือนจักรยานปัจจุบันที่มีเกียร์มากให้เลือก

เมื่อเกียร์มีน้อย ก็ต้องเล่นรอบชดเชย ผมคิดเอาเองนะ ยิ่งตอนขึ้นสะพาน ยิ่งอย่าให้รอบตก ทำรอบขาสูงๆเข้าไว้

ผลคือจักรยานทำความเร็วได้ดีมากๆ เกียร์ที่มีอยู่ 14-15-16-17-18 ดูจะเหลือๆ ใช้ขึ้นสะพานพระปิ่นเกล้าก็ยังได้ อาจจะต้องช่วยยื่นโยกหน่อยในความเร็วต่ำ หรือยืนโยกตอนที่ต้องการเร่งความเร็วบนทางราบ...จากนั้นแล้วอาการ “เหล็กไหล” จะเริ่มปรากฎให้เห็น

แต่ความเร็วระดับปั่นดูไฟ ไม่ได้พิสูจน์ว่าจักรยานยุค 70 ซึ่งมีเพียง 5x2 สปีดจะดีพอที่จะออกกลุ่มเทียบชั้นกับจักรยานอลูหรือคาร์บอนในปัจจุบันได้

[thanapol]

ขยันซ้อมเป็นประจำอย่างต่อเนื่อง เฟือง 5 Speed เฟรมเหล็กหนักๆ
ควบอีเขียวไปจี้สเปฯขอบสูง อยู่ที่ แรงรอบขา แล้วล่ะครับ ไม่ธรรมดาจริงๆครับ

[เพชร]

คืนที่เอาอีเขียวออกปั่นเป็นครั้งแรก เรียนได้เรียนรู้การใช้รอบขาจากพี่ๆน้องๆ

[เพชร]

เมื่อวานผมเลยลองเอาอีเขียวไปปั่นกับกลุ่มจักรยานแถวบ้าน ซึ่งนัดปั่นกันเป็นประจำทุกเช้าวันเสาร์ ระยะทางก็ประมาณ 30 กิโล ใช้เวลาต่ำกว่าชั่วโมง พูดง่ายๆ คือทำ AV กันที่ 31+ ซึ่งถือได้ว่า “ค่อนข้างเร็วมาก” เมื่อคำนึงถึงการจราจรที่ค่อนข้างพลุกพล่านและสี่แยกไฟแดงที่ต้องหยุดรออีก 2 จุด

ตลอดระยะทาง 30 กิโล ผมค่อนข้างทึ่งกับอีเขียว Legnano 10 สปีด คันนี้มาก เมื่อใช้รอบขาอย่างถูกต้อง ผมสามารถคงความเร็วและกระชากตามคันหน้าได้ตลอดเวลาด้วยเฟือง 16 และเมื่อความเร็วขึ้นสูง (เดาว่า 40+ เพราะผมไม่ได้ติดไมล์) ก็เพียงแต่เลื่อนเกียร์ไปใช้เฟือง 15 เพื่อลดรอบขาลงบ้าง

ตอนขึ้นสะพาน ผมยืนโยกจับแฮนด์ล่างใช้รอบขาสูง ความเร็วขึ้นสะพานข้ามแยกดีที่เดียวจนสามารถแซงเฟรม CAAD อลูของเพื่อนที่อยู่ข้างหน้าไปคันหนึ่ง แต่ก็ยังเสียเปรียบจักรยานอลูและคาร์บอนที่เบากว่าอีก 3 คันหน้าที่ทิ้งห่างผมไปสัก 10 เมตร

แต่พอช่วงลงสะพาน....กับการส่งแรงลงลูกบันไดอีกไม่กี่รอบขา...ผมก็ทะยานแซงไปจนทันคันหน้าสุด...สเปฯคาร์บอนล้อขอบสูงที่กำลังนำทิ้งคันอื่นๆอยู่ และทำหน้าที่หัวลากของกลุ่มในวันนี้

จากนั้นผมก็ดูดติดคันหน้าตลอดจนรู้สึกว่าน่าจะขึ้นไปลากได้บ้าง....แต่ก็ออมแรงไว้ก่อนดีกว่า....

พอช่วงโค้งสุดท้ายเราเริ่มสปินท์กัน ผมสับถังไปสุดที่เฟือง 14 เป็นครั้งแรก แล้วยืนโยก....แฮนด์เหล็ก...

[เพชร]

ขอบล้อสำหรับยางฮาล์ฟที่บางและเบา ซี่ลวดที่รีดจนคอด ดุม Record ประกอบกับขาจานที่สั้น มีส่วนที่ทำให้จักรยานแข่งยุค 70 มีความลงตัวกับเกียร์ 10 สปีด

[เพชร]

โอ้...แฮนด์เหล็ก มหัศจรรย์มาก ผมเคยใช้แต่แฮนด์อลูกับแฮนด์คาร์บอน

เวลายืนโยกแล้วกระชากจักรยานสวนขาที่ออกแรงเหยียบลูกบันได ยังไงๆ แฮนด์ก็ต้องบิดตัวบ้าง...แต่แฮนด์เหล็ก..มันแข็งจริงๆ...ไม่แสดงอาการสะทกสะท้านใดๆให้เห็นแม้แต่น้อย

ประกอบกับการ “ให้ตัว” ของเฟรมเหล็ก ผมรู้สึกได้ถึงอารมณ์ของความสนุกและความมีชีวิตชีวาของการขี่จักรยานที่แตกต่างจากเฟรมอลูหรือคาร์บอนโดยสิ้นเชิง...นี่สิเขาเรียกว่าจักรยาน

และแล้วผมก็เริ่มทะยานแซงคันท้ายขบวนขึ้นมา 1 คัน 2 คัน 3 คัน.... อัตราเร่งไม่เร็วนักแต่หนักหน่วงและเพิ่มขึ้นตามลำดับ....

ผมกำลังยืดขึ้นไปเรื่อยๆ...เป้าหมาย 5 คันที่กำลังนำหน้าอยู่...แต่สายตาเริ่มเห็นรถสองแถวกำลังขับอ่อยๆอยู่เลนซ้ายมือรอหาผู้โดยสารข้างทาง...

กลุ่มจักรยานเราเริ่มเบียดตัวออกมาและแตกกระจายไปเลนขวาซึ่งเป็นทางขึ้นสะพานภูมิพล 1

ผมกับเพื่อนอีก 2-3 คนถูกเบียดเข้าไปเจอกับหมุดสะท้อนแสง (ผมชอบเรียกเล่นๆว่า ปุ่มสังหาร) กับเสายางสีแดงตรงหัวเกาะ .... เลยต้องถอน....ลดความเร็ว....

เสียดายครับ...อยากรู้จริงๆว่า เฟือง 14 รอบจัดๆ มันจะหมดไหม... ได้ความเร็วพอไหม.....

แต่ที่แน่ๆ ผมคงเอาอีเขียวไปออกปั่นทุกเช้าวันเสาร์....เก็บเฟรมคาร์บอนไว้ออกทริปปั่นไกลๆหรือปั่นขึ้นเขา...ที่ความเร็วและความเบา..สำคัญกว่าความสนุกและเพลิดเพลินในการขี่จักรยาน....