*.."ลุงเนตรคุย" - "เชิญ..คุยกับลุงเนตร".."..(บันทึกเพื่อความทรงจำ).."..*

[ลุงเนตร]

*..เมื่อวานที่ ๓๐ เม.ย. ทำอะไรไปบ้าง..

..เช้านี้ เมียไปต่างจังหวัดตั้งแต่ตีห้า..ลูกสะใภ้ต้องเอาหลานคนเล็ก ๖ เดือน ไปขายของด้วยโดยลูกชายขับรถไปส่งแล้วไปทำงาน..ผมอยู่บ้านคอยส่งหลานคนโต ๖ ขวบ ไปโรงเรียน โดยรถโรงเรียนมารับ ๗ โมงเศษ

..เกือบเก้าโมง โทร.ไปหาหัวหน้าแผนกที่ทำงานในอดีตว่า ทำไมเงินบำนาญไม่เข้าบัญชี (ก่อนหน้านี้เพียรไปกดตั้งแต่วันที่ ๒๖ ทุกวันวันละครั้งสองครั้ง) เขาย้อนถามมาว่า "พี่เนตร ได้ไปรายงานตนว่ามีชีวิตอยู่ซึ่งหมดเขตสิ้นเดือนมีนาคมหรือเปล่า?" ผมบอกว่า "เปล่า" เขาบอกว่า "รีบมารายงานซะเร็ว ๆ"

..เฮ้อ..หายข้องใจเสียที นึกว่า รฟท.ไม่มีเงินจ่ายบำนาญเสียแล้ว รีบอาบน้ำแต่งตัวชุดหล่อเดินออกไปปากซอยบ้านนั่งไซจ้างสิบ ถึงปากซอยริมถนนสุขุมวิทตรงข้ามกับซอยลาซาล..ขึ้นร้อยสองไปลงท่าเรือต่อ๔๗ไปลงตรงข้ามโรงเรียนเทพศิรินทร์ เดินขึ้นสะพานข้ามคลองไปที่ตึกอำนวยการ รฟท.ยศเส ที่แผนกสารบรรณและประวัติ ฝ่ายการช่างกล

.."สวัสดี พี่เนตร ลืมอีกแล้วนะ เลยเวลามาตั้งเดือนแล้ว มารายงานวันนี้ ไม่ได้รับเงินนะ ต้องได้รับเดือนหน้ารวมเป็นสองเดือน" เจ้าหน้าที่สาวแก่ผู้ทำหน้าที่รับรายงานตนว่ามีชีวิตอยู่กล่าวทักทาย

..โอ..พระเจ้าช่วยด้วย ผมได้รับโทษของการลืมดังนั้นแล ระเบียบก็ต้องเป็นไปตามระเบียบ ต้องยอมรับโดยดุษฎี

..กลับถึงบ้านบ่ายสอง อาบน้ำ เข้าเนท บ่ายสี่ไปรอรับหลานคนโตปากซอย แล้วอยู่กับหลานจนเย็นค่ำมืด พ่อแม่เขากลับมาเกือบสามทุ่ม

..คืนนี้เปิดแอร์นอนกับหลานคนโตสองคน

..ตั้งจิตเข้าสมาธิ สวดมนต์ หลับ..

[ลุงเนตร]

*..ไม่ได้รับเงินเดือน ลำพังไม่มีกินยังพออาศัยลูกกับเมียได้ แต่หนี้สินที่เขาเรียกเก็บจากธนาคารซี ..จะทำอย่างไร

..ปัญหา..ทุกปัญหามีทางออก..จากการคิดแก้ไข..ไม่ใช่หนีปัญหาด้วยการฆ่าตัวตาย..

..ทราบว่ามีคนฆ่าตัวตายอยู่เนื่อง ๆ ปัญหาของเขาคงไม่มีทางออก คิดหาทางแก้ไขไม่ได้ จึงทำเช่นนั้นกระมัง..

..มีทางออกแล้ว ไว้พรุ่งนี้จะมาบอกให้ทราบ..ย.ห.ส.บ.ม.ค.ข.จ.ย.

[Feeday]

นั่งเงียบ ๆ เหงา ๆเศร้าอยู่กับบ้าน

[sakalot]

[เสือเด็กมั้ง]

[sakalot]

....ไม่ได้ไปอัมพวา กับแก่งกระจานเหรอครับ....

[Saturn Sky]

เมื่อวานนั่งเล่นเวปเกือบทั้งวัน

[sakalot]

...แสดงว่าโดนเม้าทั้งวัน

[ลุงเนตร]

*..ไม่ได้ไป..แก่งกระจาน..หรอกครับ..

..หลาน Veenono คาดการณ์ผิด ลุงไม่ได้คิดว่าจะไปแก่งกระจานเลย เพราะมีทริปห้องคุณป้า..จะไปหาดใหญ่และตรัง..ให้ตั้งใจไปร่วมอยู่..ซื้อตั๋ว รฟ.นอนแอร์ ไป-กลับไว้ล่วงหน้าเกือบเดือน ประมาณวันที่ ๒๘ เม.ย.ทราบว่าทริปเลื่อนออกไปไม่มีกำหนด นำตั๋วไปคืน แล้วก็ไม่ได้คิดใหม่ว่าจะไปไหน..

..เมื่อวันที่ ๑ พ.ค. เป็นวันเกิด อายุครบ ๖๖ ปีบริบูรณ์...

..ตีห้า รู้สึกตัวตื่น ยังไม่ได้ลืมตา รู้ตัวเองว่า ยังหายใจเป็นปกติอยู่ ชีวิตอยู่มาได้จนครบ ๖๖ ปี

..ลืมตาดูหลังคามุ้ง..เริ่มบริหารนิ้วมือ..ที่นิ้วกลางมือขวามีอาการเริ่มล๊อคทุกเช้าก่อนเริ่มบริหารนิ้วมือ..ด้วยการเกร็งนิ้วกำ-แบ หนึ่งร้อยครั้ง เสร็จแล้วกระดิกนิ้วรัวแบบพรมนิ้วลงบนแป้นพิมพ์เร็ว ๆ นานนับหนึ่งถึงห้าสิบ แล้วกำมือทั้งสองข้างสลัดไป-มา บริหารข้อมือ ทำดังกล่าวมาแล้ว นิ้วไม่ล๊อคตลอด ๒๔ ช.ม.

..ยังไม่ได้ลุงจากที่นอน บริหารขา เตะอากาศ ถีบจักรยานอากาศ แล้วซิทอัพ ๖๙ ครั้ง จึงลุกจากที่นอน ไปทำธุระส่วนตัว

..ประมาณเจ็ดโมง ปั่นจักรยานออกจากบ้านไปสระน้ำ ได้ใส่บาตรพระสงฆ์ ๑ รูป ด้วยซองปัจจัย ร้อยบาท (นับว่าได้รับความสุขทางจิต)

..ลงสระว่ายน้ำ ๑,๐๐๐ เมตร ขึ้นจากสระวิ่งจ๊อกกิ้ง ๕ ก.ม. แล้วต่อด้วยปั่นจักรยาน ๑๕ ก.ม. (นับว่าได้ทำสิ่งที่ดีที่สุดให้กับร่างกายที่จิตอาศัยอยู่ เพราะเมื่อร่างกายสุขภาพดี สุขภาพจิตก็ดี ถ้าสุขภาพกายไม่ดี สุขภาพจิตก็ไม่ดีตามไปด้วย และยังทำให้ไปไหนมาไหนไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้ ภาระกิจที่บางคนบอกว่ามากมายในวันหนึ่ง ๆ จนไม่มีเวลาออกกำลังกายนั้น ก็ต้องหยุดทำ ต้องไปหาหมอ กินยา นอนแบบอยู่บนเตียงคนไข้ในโรงพยาบาลหรือที่บ้าน)

..กลับบ้านอาบน้ำทานข้าวเช้าประมาณ ๑๐.๐๐ น. นอน ตื่นน่าจะบ่ายสอง เข้าเนทดูนั่นนี่

..เย็น..ลูก..หลาน..เมีย..อยู่พร้อมหน้า..ลูกชายซื้อเมี่ยงปลาทับทิมตัวโตมาหนึ่งชุด ผมมีถั่วสมุนไพร (อร่อย) ซื้อจากร้านขายข้าวมันไก่ (อร่อย) ใกล้วัดบางนานอก ๑ จาน ผสมเครื่องดื่มให้ลูกชายแก้วหนึ่งด้วย (คอเดียวกัน..โซดา..น้ำ..น้ำแข็ง..และ..) ลูกชายยกแก้วขึ้นอวยพรให้พ่อ มีสุขภาพแข็งแรง มีชีวิตยืนยาว ผมยกแก้วขึ้นอวยพรตอบให้ลูก เราชนแก้วกันเบา ๆ แล้วยกขึ้นดื่ม นั่นเป็นบรรยากาศเริ่มแรกของการดื่ม-กิน-นอน..

..

[ลุงเนตร]

*..เมื่อวานวันที่ ๒ พ.ค. ทำอะไรไปบ้าง..

..ตื่นเช้า บริหารร่างกายเหมือนเคย

..๑๗.๓๐ ปั่นจักรยานออกจากบ้าน..เข้าปากซอยลาซาล (ด้านถนนสุขุมวิท) ไปออกปลายซอยด้านถนนศรีนครินทร์ เลี้ยวซ้ายตรงไปเลี้ยวขวาเข้าถนนบางนา-ตราด ปั่นตรงไปถึง อ.บางบ่อ ที่ ก.ม.๒๙ เลยไปนิด เลี้ยวซ้ายเข้าถนนรัตนโกสินทร์ ๒๐๐ ปี ถนนเรียบ มีไหล่ทาง รถน้อย ปั่นตรงไป ๑๑ ก.ม. ถึงสี่แยกเปรง (ต.เปรง .. นัยว่า มี ต.เปรง อ.บางบ่อ จ.สมุทรปราการ และ ต.เปรง อ.เมือง จ.ฉะเชิงเทรา เท่าที่เห็นป้าย และถามชาวบ้าน ผมยังไม่ได้ตรวจสอบจากกูเกิ้ล)

..ช่วง ๑๑ ก.ม.นี้ สองข้างทางมีธรรมชาติให้ดูพอสมควร เช่น นก นานา ท้องนา บ่อเลี้ยงปลา แพปลา (สถานที่รับซื้อปลา-กุ้ง จากบ่อ)

..ถึงสี่แยกเปรง (มีป้อมตำรวจและวัดกำแพงทาสีเหลือง) ปั่นตรงไปอีก ๕ ก.ม.ถึงบ้านญาติ ประมาณ ๑๑ โมง นั่งคุยจนถึงบ่ายสอง ปั่นกลับบ้านเส้นทางเดิม ทวนลมตลอด ถึงบ้านหกโมงเย็น

..กระหายมาก เลือดลมเดินไม่สะดวก แวะร้านชำปากซอย ซื้อน้ำสีขุ่นสองขวดใส่กระเป๋าท้ายเข้าบ้าน

..เก็บรถเสร็จ นั่งแบะขา (วอร์มดาว) กับพื้นหน้าบ้าน เปิดรินใส่แก้วดวด..แกล้มด้วยถั่วสมุนไพร..หมดขวดภายในสิบนาที เว้นวรรค ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อกางเกง

..ที่โต๊ะอาหาร มีกระดูกหมูอ่อนทอดกระเทียมพริกไทย ถั่วสมุนไพร ข้าวเกรียบกุ้ง ดวดขวดสองได้ครึ่ง เกิดอาการพอ ยกให้เมียดื่มต่อ ทานข้าว ขนมครองแครง (แวะซื้อจากข้างทาง)

..รู้สึกอิ่ม..เพลีย..ง่วง..เข้าห้องแอร์เย็นเฉียบ ที่เมียและหลานนอนดูทีวีอยู่..

..เมียอ่านนิทานอีสป..ให้หลานฟังแจ้ว ๆ พยายามตั้งจิตให้เป็นสมาธิ แล้วสวดมนต์ ถ้าจำไม่ผิดไม่ทันจบที่เคยสวด..หลับไปเสียก่อน..

[เสือเด็กมั้ง]

ตื่น6โมงเช้าวันที่2
เมื่อวาน7-8.30 ไปปั่นทริป140โลมา
แต่เนื่องจากไม่ได้กนข้าว และอ่อนซ้อม(ไม่ได้ซ้อม)
เลยปั่นแค่35โล
ตายตอนขึ้นเขา
ซัก8.40-11 ไปนั่งกินน้ำ/ไข่กระทะ
พูดคุยกับเจ้าของร้าน
พอ11โมงกว่า ก็แวะไปเอาเทรนเนอร์/ตีนกบ
ที่บ้านเพื่อนแม่
เค้าไม่ได้ใช้แล้ว+ใส่ไม่ได้(ตีนกบ)
เที่ยง-บ่าย3 ไปกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อลาย
แล้วก็ไปช็อป
4-6โมงเย็น เล่นเน็ต
6โมงเย็น กินข้าว
6.20-22.24 เล่นเน็ต
แล้วก็นอน

[น๊อต สุ1000]

เมื่อวานนี้วันที่สอง พฤษภาคม
อาจจะเป็นวันธรรมดาสำหรับคนอื่น
แต่เป็นวันพิเศษสำหรับผม
ตื่นมาตอนประมาณตีห้าครึ่ง ตื่นเช้ากว่าปรกติ
จัดการทำธุระส่วนตัว ออกไปตลาดหาซื้อกับข้าว
แล้วก็ตระเวนหาพระที่กำลังเดินบิณฑบาต
แล้วก็ตักบาตรร่วมกับพ่อแม่
หลังจากนั้นก็กลับมาบ้าน เวลาประมาณหกโมงครึ่ง
กลับมาก็กรวดน้ำ อาบน้ำ กินข้าว แล้วก็ออกไปขึ้นรถตู้เข้ากรุงเทพประมาณเจ็ดโมงครึ่ง
แต่ไม่รู้ว่าเรามาช้าหรือรถตู้ออกเร็ว เลยพลาดเที่ยวรถไป
ต้องไปขึ้นอีกท่าหนึ่งในตัวจังหวัด แล้วก็พลาดอีกแล้ว เที่ยวแปดโมงเต็ม ออกไปก่อนแล้ว
กว่่าจะได้ขึ้นเลยเลทไปถึงแปดโมงครึ่ง
เมื่อมาถึงกรุงเทพเวลาสิบโมงก็รีบขึ้นBTSไปจตุจักร ซึ่งนัดกับพี่ขวัญและน้องอีกคนไว้ว่่าจะไปหาน้าเมิร์ฟกัน
แล้วเราก็ได้พบปะพูดคุยกันจนถึงเวลาที่ผมต้องรีบขอตัวไปก่อน
เพราะนัดกับพี่สาวไว้ว่าจะไปต่อคิวรับบัตรดูคอนเสิร์ตเดอะสตาร์กัน
ไปรอตั้งแต่บ่ายโมงเศษๆ ทั้งร้อน ทั้งแดด ทั้งฝน ทุกคนที่มาก็ไม่หวั่นกันเลย
กว่าจะเปิดให้รับบัตรก็บ่ายสามโมงนู่นนน พอเราได้ีัรับบัตรแล้ว ก็เดินเตร็ดเตร่เที่ยวอยู่แถวๆบู๊ทต่างๆตามงาน
เดินไปเดินมาเจออาจารย์ที่โรงเรียน มาเชียร์คนเดียวกันเลยครับ อิิอิ!
ประตูเปิดให้เข้าไปในธันเดอร์โดมได้ก็ทุ่มหนึ่ง เราก็เข้าไปนั่งรอกัน กว่างานจะเริ่มก็สามทุ่มนู้นนน
แต่เมื่อถึงเวลาจริงๆมันแบบว่า สนุกกว่าที่คิดไว้เยอะ จากหนาวๆกลายเป็นร้อนเลย เพราะทุกคนต่างก็ทั้งเต้น ทั้งส่งเสียงเชียร์
บรรยากาศสนุกมากๆๆๆ เมื่อถึงเวลาประกาศผล ผลออกมายังไงทุกคนก็ยอมรับ และรับได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดครับ
เช้าวันใหม่ของพี่ๆทั้งแปดคน เหมือนเป็นดั่งการเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่สำหรับผมชีวิตมันต้องดำเนินอย่างปรกติเช่นนี้ต่อไป
ก้าวไปข้างหน้า พัฒนาตนเอง ก้าวย่ำสู่ฝัน คว้ามันมาใส่มือ..

[nungning]

เพิ่งรู้เมื่อคืนว่า กัน คนที่เป็นเดอะสตาร์เป็นคนสุพรรณฯ ทีแรกนึกว่าเป็นเด็กใต้ เคยไปดูเดอะสตาร์ปีก่อน ๆ ปีที่บี้เข้าแข่งไปดูที่มูนสตาร์ ปีหลัง ๆ นี่ไม่ได้ไปดูเลย [/color]

[เสือเด็กมั้ง]

[ลุงเนตร]

*..ขอบคุณหลาน ๆ ที่เข้ามาเป็นแนวร่วมเดียวกันกับลุง..คือเราต่างคิดว่า การกระทำเช่นนี้ คงต้องมีประโยชน์กับเราบ้างไม่มากก็น้อยในอนาคตเมื่อปัจจุบันผ่านไปเป็นอดีต..ซึ่งไม่มีโทษกับผู้อื่นแน่ ๆ อยู่แล้ว..