ทับเบิกรอบส่งท้ายปี 2555

[CheeTar]

คึกคักกันดีจังเลย อยากกลับไปปั่นนำเด้...

มาเลยจะรอนะ

[super_mee]

สนุกมากครับทริปนี้ ทริปแห่งปี ทับเบิกไต่ระห่ำนรก
ขอบคุณพี่เสที่เสียสระเป็นตัวตั้งตัวตีเสียสระให้เราไปสนุกกัน พี่ต่ายถึงไม่ได้ปั่นก็serviceเทพ ชดเชยงานเขื่อน ไม่ยอมให้ผมหยุดวิ่งเอากระติกไปเติมนำ้าให้
พี่ยุทธที่ช่วยปลอบขวัญด้วยคำพูดนิ่มๆ เอาช่วยขนจักยาน และยังเป็นเซียนงัดรถระดับเทพ
ขอขอบคุณทุกๆท่านเพื่อนรวมทริปทุกคน ทีมกาฬสินที่ร่วมสนุกด้วยกัน ที่ขาดไม่ได้คือป้าแดงแม่ครัวช้างเผือกแห่งน้ำหนาว

ตอนแรกเตรียมตัวเตรียมใจเอาเสือหมอบไม่โมไปลงขึ้นทับเบิกดูสิว่าจะสำเร็จไหม(แต่ก็ไม่เคยเอาเสือภูเขาขึ้นขอข้ามขันไปเลย)
แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ประมาทเปลี่ยนล้อใส่เฟืองท้าย 28 โดยยืมไอ้หมูมา(มันยืนยันว่า 28 ) อย่างน้อยเราก็ทำเต็มที่แล้วไม่ไหวก็ต้องไหว เอารถขึ้นท้ายกระบะพี่ยุทธ
มาสมทบกับพี่บลู พี่แกก็ตาดีเหลือเกิน เห็นเฟืองผมแล้วถามว่าหมอเอาเฟืองอะไรมาทำไหมเล็กจัง ผมก็ตอบอย่างเต็มปากเต็มคำ 28 พี่บลูก็บอกว่าไม่ใช่
ผมก็บอกใช่แน่นอน พี่บลูเลยนับให้ดูกันเห็น มันได้แค่ 25 (ผมก็คิดในใจใครมันมาขโมยไป 3 ซีก) ผมก็เริ่มเศร้าเป็นกังวล พี่ยุทธก็ปลอบใจ ไม่เป็นไรค่อยๆปั่นไป
แล้วก็คิดในใจค่อยๆปั่นคงยากงานนี้ต้องค่อยเข็นไป ยิ่งมาเจอพี่มดแดงตอนนั้นแกยังไม่รู้ว่ารถผมแกพูดสั้นๆได้ใจความว่าเฟืองนี้ขึ้นไม่ได้หรอก ยิ่งเศร้าไปใหญ่
แต่ถึงเวลาที่ปั่นจริง ด้วยความกลัวครีดรองเท้าspeedplay สึกหาเปลี่ยนยาก ตั้งใจจะไม่เอาเท้าเหยีบพื้นจนกว่าจะถึง ปะคองรอบขา ด้วยสูตร 100รอบหาร2 ได้ AV cardence 44 ไปจนสำเร็จอย่างที่ตั้งใจไว้


http://connect.garmin.com/activity/244424972[/size]

[thongpakjak_kk]

ออกจากขอนแก่น 6.oo น พักกินข้าวที่น้ำหนาว

[thongpakjak_kk]

มาที่ยอดภูทับเบิก รู้สึกว่าจะมี...ตู๊ดๆๆ ไม่ยอมเอาจักรยานมา

เบื้องหลังการเตรียม ร่อนลง

[in-c]

ขอขอบคุณ..เพื่อนผองน้องพี่ทุกคน ที่ทำให้ทริปนี้เป็นทริปที่มีทั้งความสุข และความสนุกครบรส จนลืมวันเวลาไปเลย คราวหน้าขอไปด้วยอีกนะครับ

ลองทายดูว่าสองคนนี้..คือใดร

[ball ยังไม่แน่]

::: ป่วน กะ เจ๊ :::

[ไอ้มดแดง]

ขอบคุณพี่ๆทุกท่านนะครับ ที่ดูแลผมเป็นอย่างดี...ทริปนี้สนุกมากๆ ทั้งตอนปั่น และตอนปราตี้ตอนเย็น...พี่ๆทุกคนพก มุข ไปกันเพียบ และก็ยิงใสกันทั้งวันทั้งคืน จนทำให้ผมเจ็บโหนกแก้มไปหมดเลย ...มีความสุขจริงๆ .....ขำจนที่ว่าเต้นท์ข้างๆเรา อดขำไม่ได้ จนต้องย้าย หนีกันเลย

....พี่หนุ่ม กับบลู เอาหมอบขึ้นทับเบิกสุดยอดไปเลยครับ....แต่ที่สุดยอดกว่าคือ หมอหมี เอาเฟือง 25 ขึ้นได้ไง (ไม่อยากนึกสภาพตอนกดบันไดเลย )
....ส่วนพี่ๆ ทั้งหลาย(ที่ขาไม่แรง) ก็ปั่นสู้ กับเนินเขา ได้อย่างยอดเยี่ยมไปเลยครับ ถึงแม้ว่า จะปั่นบ้าง เข็นบ้าง พักบ้าง แต่ก็ยังมาถึงยอดดอยจนได้...ใจเกิน100จริงๆ
....พี่เสรี ของเราก็แรงใช่ย่อย....สามารถ กด จนโซ่ขาดได้

***ผมต้องขอโทษพี่ๆทุกท่านด้วยนะครับที่ตอนไหลลง ผมช้ากว่าเพื่อน ทำให้ต้องรอกันนาน...ผมมองไม่เห็นตอนที่แซงลงไปครับ ...

***ช่วงเก็บของตอนเช้าผมก็ไม่ได้ช่วยเก็บ เพราะยังเมาไม่หายเลย เจอ รีวาย เล่นงานเอาจนเสียเลย (....ไอ้ รี ไม่เท่าไหร่ แต่ วาย นี้ซิ...)

....สนุกกันแบบนี้ ทริปใหญ่หหน้า ขอติดตามไปด้วยนะครับ......ขอบคุณครับ

[ไอ้มดแดง]

ตอนเช้าๆ อากาศดี ๆ ....และความสุขที่กำลังจะเริ่ม มา

[ไอ้มดแดง]

ช่วงเตรียมตัว ไหลลง ...

[ไอ้มดแดง]

ก่อนจะลง ก็มีช่วงที่ดันขึ้นกันเล็กน้อย ....ถึงกับ หัวใจกระโดดไปโซน 4 กันเลย

[CheeTar]

สรุปทริป ทับเบิก
ตอน คนดีๆเค้าไม่ทำกัน เฮฮารอบกองไฟ

ไม่มีสัญญานตอบรับ ตู๊ด ตู๊ด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เรามาเริ่มสิ่งสวยงามของบรรยากาศยามเช้า กันก่อนดีกว่านะ






ปฐมบทแห่งความท้าทาย การไต่ระห่ำนรก การกลับมาทวงความแค้นและล้างตาของเหล่าขุนพลนักปั่นน่องเหล็ก เปิดศึกแล้วใครจะอยู่ใครจะไป ใครจะเข็น ในรายการสุดท้ายปิดเกมส์แห่งปี
KENDER DE' PUTupBerk. 2012. (เข็นเด้อ เดอร์ ภูทับเบิก) คู่แข่ง Giro de. Italy
เรามาร่วมเชียร์ร่วมสมน้ำหน้ากับเหล่าขุนพลที่อยู่ดีไฝม่ว่าดีหาเรื่องกันตลอดเวลา
ส่งประกวดโดย
ทุ่งสร้าง
ปั่นกินลม
ดอกคูณ ขอนแก่น
ไดโน ไบค์
เสือห้าภาค
เริ่มกันเลย ทริป คนดีๆเค้าไม่ทำกันหรอ รูปภาพสวยรอชมจากเจ้ต่ายหมูบิน นะจ๊ะ
ขอขอบคุณผู้ร่วมเดินทางสัญจร ในครั้งนี้ริ
พี่เสธ (ปี้หม๊ดแรงแล้วใฉ่ไม๊) และครอบครัว
พี่ต้อม แวะปั๊ม และน้องก้อง
พี่น็อต (มดแดงกาฬสิน สโลแกน รถแพงไม่สำคํญ รอบขาอย่างเดียว) พี่สันติภาพ (แต่ภาพไม่ค่อยมี) พร้อม พี่ลูกเจียบ และน้องน่ารักอีกหนึ่งคน(ต้องขอโทษอย่างสู่งจำชื่อไม่ได้จ้า)
พี่เดอะบูล ([บ้าคนแรกเสือหมอบขึ้นทับเบิก ชม กว่า) และ หมอน้องแอ๋ม(น้องแอ๋มปอปเข้า)
พี่หมอหมี และ หมอเดซี่ (หมอบ ROTOR เฟืองหลัง 25 บ้าไปแล้วชึ้นไปได้ไง)โดนหมอหมูวางยา
พี่บอล (จอม เซฟ)
เจ้ต่ายหมูบิน (ไหวตัวทันมาเป็นตากล้อง)
พี่หนุ่ม (บ้าหนักเข้าไปอีก ชม กว่าๆ เสือหมอบติด วัตต์งอมแงม)
พี่ยุทธ (หนึ่งเดียวในกลุ่ม ทัวร์ริ่งเทพ)
ต้าร์ เข็นแหกด้านนรก (ทุกโค้งของเนินทับเบิกมีรอยรองเท้าผมจารึกหมดแล้ว )


ไอ้เสือแหมบติดเพาวเวอร์บาร์



กม ที่ 8.69 กิโลเมตรนรก
อัดขึ้นมาเต็มที่ เสือบอล จอม เซฟ



เสือเข้าป่า







สาธิตการเข็นอย่างถูกวิธี





มาแล้วไอดอลผม พี่ยุทธ ทัวร์ริ่งเทพ เสียงนุ่มหวานดุจจิ้งหรีดกินน้ำค้าง











ต้าร เข็นนรกครบทุกโค้ง





แล้วก็อย่างที่เห็น ไม่มีการตัดต่อ ไม่มีตัวแสดงแทนใดๆ ไม่ได้ ทำ ซีจี ใดๆทั้งสิน (อยากกลับบ้าน)
โบกรถกะหล่ำปีก็ไม่มีคันไหนจอด






ถวายเพลแก้เคล็ด



เสือจับหลัก



มาแย้ว ขาแรง




พี่ยุทธแกลงความเห็นว่าพี่ต้อมเล่นแรงไป

แสดงการเข็นที่ถูกวิธี ภาค 2



เข็นดูดดาก



เสืออายุน้อยที่สุดในขอนแก่นที่ปั่นขึ้น ทับเบิก แล้วจบสวยด้วยแซงผมไปซะอย่างงั้น















เอาไปอีกโค้งหนึ่งใกล้ถึงแล้วอีก สามโลเอง (กิโลแม้ว)












ประธานทำหน้าที่ได้ดีมากวิ่งตามถ่ายทุกโค้งที่เราจะเข็น



















รอชมภาพหลุดจากเจ้ต่ายจ้า

ความประทับใจมีตั้งแต่แว๊บแรกที่ได้เห็นทุกคนมีความสุขสนุกทั้งเรื่องการเตรียมความพร้อมทีมงานที่มีเวลาน้อยมากแต่ออกมาดีมากๆการติดต่อประสานงาน การดูแลลูกทีม
ยอดแม่บ้านหญิงเหล็กทุกท่านทุกคนที่ขณะที่ผมเราไปใช้แรงผิดประเภท แต่พวกเค้ามากางเต้นท์และขนของให้พวกเรารวมทั้งคนที่ปั่นมาเสร็จก่อนก็มาตั้งเต้นท์และขนของให้เพื่อน
เป็นครั้งแรกของผมที่ได้ออกทริปกับทุกคนที่ทั้งสนิทและพึ่งเคยเจอกันมันเป็นเหมือนการละลายพฤติกรรม การทำกิจกรรมร่วมกันดูแลกันในกลุ่ม. ความเหนื่อยหายไปหลังจากกลับมาถึงแค้มปได้เห็นรอยยิ้มความสนุกสนานของทุกคน ทั้งพี่มดแดง และพี่สันติภาพ และครอบครัว ทั้งที่เจอกันและร่วมทำกิจกรรมกันครั้งแรกกับสนิทสนมกลมเกลียวกันมากขึ้นมากขึ้นมีแต่ความสนุกสนาน
เราเริ่ม Start ปั่นกันตอน เกือบบ่ายโมงเห็นจะได้โดยตกลงกันที่เอารถไปไว้ข้างบนให้หมด เพือให้สาวๆและเด็กเล็กได้มีที่พักผ่อน
จัดการประกอบรถและทำการปล่อยไหลลงมาจุดด้านล่าง ประมาณ18.57 กม พอดิบพอดี
แค่ไหลลงเนินแรกจากที่พักแล้วปั่นขึ้นมาตรงป้ายทับเบิก หัวใจผมก็กระเด็นไปอยู่โซน หก เจ็ด แล้ว เต้นสองร้อยได้ระมั้ง เหมือนหัวใจหลุดขั้วปอดขาดอยากเลี้ยวกลับ แล้วในสมองก็ได้ยินคำว่า. "ใครเอารถมาไม่ขี่ตุ๊ดว่ะ"
ไม่ได้ไม่ได้ เราไม่อยากเป็นตุ๊ดนี่ เอาก็เอาวะ่
ปล่อยไหลลงไปมันส์โครต สะใจพอมาถึงด้านล่างความมันส์เริ่มจางหาย. เริ่มมองหาตัว Mark ไว้ก่อน เอาเจ้าก้องเสือน้อยนี่แหละว่ะ คงไม่ทิ้งเราหลอก งานนี้จะดูหลานให้หมดเลย ส่วนพี่บอลแกชิงจับคู่กับพี่ยุทธไปก่อนหน้านี้แล้ว
แค่เนินแรกเริ่มปั่นอารายวะ่เฮ้ยเกียร์....... หายไปไหนหมดว่ะเนี่ย แล้วจะถึงไหมเนี่ย กัดฟันก้มหน้าก้มตาไปตามยัดถกรรม พี่ต้อมก็หนีเอาหนีเอา กิโลแรกผ่านไปกิโลสองตามมา กิโลสามก็แล้ว ทำไมร้อนอย่างนี้ตอนเอารถยนต์ขึ้นไปทำไมหมอกเยอะเย็นสบาย แล้วตอนนี้ทำไมร้อนจัง

หยิบป๋องน้ำขึ้นมาบีบใส่หัวรดหลัง เวลาผ่านไปปานโกหก ปากเริ่มแห้งคอเริ่มเรียกร้องถวิลหาน้ำเริ่มคลำหากระเป๋าหลังโดเรม่อน หยิบเกเตอร์เรด ออกมาอ้าวชิบแล้วลืมเปิดไว้ก่อน นึกภาพเอาครับทางก็ชันขึ้นตลอด แงะไปมองไมล์ความเร็ว 4.7กม ต่อ ชม ขี่ก็จะหยุดอยู่แล้วนี่เราจะเปิดฝายังไงดีเนี่ย เอากลับเข้าที่เดิมไปก่อน เดียวค่อยว่ากัน หยิบนำ้ปล่าวตรากิเลนขึ้นมากินก่อน บีบไปสองปื้ด เสียงขวดแฟ๊บลงไปอ้าวยังไม่หายยากหายกระหายเลยหมดอีก ดันเอาไปรดหัวหมด แงะไปข้างหลังก็ไม่มีใครตามมาเลยจะได้ขอน้ำสะหน่อย รถยนต์ก็เริ่มขวักไ้ข้ว ทุกคันผ่านมาเปิดกระจกลงบ้างก็ยกมือให้ บ้างก็ตะโกนถามปั่นกันมาจากไหนกี่โมง สู้ๆ ไอ้ผมก็ได้แต่ยิ้มไม่ได้หยิ่งนะครับแต่แค่เอาแรงมาหายใจก็จะตายอยู่แล้วยังมาชวนเราคุยอีก เนี่ยแหละที่คนดีๆเค้าไม่ทำกันหรอก พยายามกัดฟันไม่ลงไม่จอด กดไปเรื่อยตามสูตรพี่มดแดงควงขาไปๆ กม เจ็ด. เหลือบไปเห็นกองกระจกเศษกระเบื้องแตก เอาละว่ะตัวช่วยมาแล้ว นึกในใจปั่นไม่จบเพราะยางรั่วไม่มีชุดปะเปลี่ยนเพื่อนๆคงเข้าใจที่เราต้องขึ้นรถกะหล่ำอิๆๆๆ.
หักหัวรถเข้าไปเลยเหยีบพร้อมขยับเฮนด์ขยี้กองเศษแก้ว ล้อหน้าผ่านไปล้อหลังผ่านไป นี่อารายกันนี่ ทำไมแม่งไม่แตกว่ะทีอยากให้รั่วไม่รั่ว ที่ไม่อยากให้รั่วกับรั่วเอารั่วเอาตายละซิ Maxxis. Maxlite นี่มันดีจริงๆ เอาละสิหิวนำ้อีกแล้ว เหลือแต่เกเตอร์เรด ยังไม่เปิดฝาทำไงดี
ทนอีกนีสก็จะถึงบ้านน้ำเคียงดิน แค่ สามกิโลเอง ในใจคิดแค่แต่ละสิบเมตรที่ล้อค่อยๆกลิ้งผ่านไปก็จะตายอยู่แล้วเอาก็เอาว่ะล้วงไปหยิบขวดออกมาอีกทีหนึ่ง ไอ้ขวดแบบนี้มันดันออกแบบฝาใหญ่อีกจะเอาปากกัดออกลองยัดเข้าปาก ตาคิวก็จะดันมากินกรามสะอีก รีบดึงออกเอาไงดีว่ะ ล้มก็กลัวรถจะล้ม เหมือนพระเจ้าประทานมา เสียงรถแมงกาไซค ดังผ่านแมกไม้ทะลุโค้งขึ้นมาเข้าโสดประสาทด้านหลัง ไอ้ค้นแรกผ่านไปพร้องน้องคนซ้อนคนสวย หันมาบอกเราพี่สุดยอดมากๆๆ แงะขึ้นไปมองตามเสียงจะขยับปากบอกพร้อมหยิบยื้นขวดไปให้ช่วยเปิดซะหน่อย มันก็ดันผ่านไปไม่ทัน มีอีกหลายคนตามขึ้นมา สองผ่านไปสามผ่านไป คันที่สี่นี่แหละไม่ชลอจะกระชากคอละทีนี้ ผมตัดสินใจยืนมือออกไปโบกน้องผู้ชายคนนั้น มันคงงงนะ ชลอรถมาข้างๆผม ถามว่าว่าไงพี่. ไม่รีรอหยิบยื่นขวดน้ำให้คนซ้อน น้องเปิดให้พี่หน่อย สงสารพี่เถอะ สาวน้อยเปิดขวดและส่งกลับมา ถ้าปล่อยมือได้สองข้างผมจะไหว้สวยๆขอบคุณในน้ำใจสักครั้ง ขอบคุณครับน้อง แล้วเค้าก็เชียนเกียร์ แล้วก็หายไปในโค้งหน้า ได้นำ้แล้วโว้ย อึกแรกเหมือนนำ้ทิพย์มาชโลมจิตใจ. อึกสองเหมือนฟ้าประทาน อึกสามสวรรค์เป็นใจ
หลังจากเข้ากิโลแปด มองซ้ายมองขวา เหลียวหน้าเหลียวหลังไม่เจอใคร อ้าวข้างซ้ายมีไหล่ทางขวางขว้างให้จอดช้าอยู่ใย หักซ้ายโดดลงในทันใด พอขาแตะพื้นเหมือนอยู่ในแดนสวรรค์ รถผ่านไปผ่านมาหันมามองผมคงนึกสมน้ำหน้าอยู่ในใจ นั่งได้สักสิบนาทีได้จะจับไอ้เสือมาปั่นต่อ ทันใดนั้น เสือมีเคราก็โผ่ลพ้นโค้งออกมา ผมวางจักรยานเหมือนเดิม รีบควักกล้องออกมาจากกระเป๋าหลัง ภาพนี้ต้องเก็บ พอพ้นเนินขึ้นมาผมก็รัวชัตเตอร์ทันที พี่เสือมีเคราหักเข้าซ้ายเต็มเหนี่ยว เสียงปลดคลิปออก โดดลงรถ สีหน้าถึงความอ่อนล้าเหมือนกับผมตอนมาถึงใหม่ๆ อีกชั่วครู่ พี่เสือยุทธ ก็ตามมา อีกสักพักเสือพี่ต้อมและเสือน้องก้องก็ตามมาสมทบ นั่งอย่างสบายใจกันไป

[ไอ้มดแดง]

[ไอ้มดแดง]

จากที่ไหลลงกันมาก็ได้เวลา ขึ้น กันแล้วครับ ....
เริ่มออกตัวกันได้ไม่ถึง 5 นาที ...พวกพี่ๆก็ทิ้งผมไปซะงั้น ...ทำให้ผมต้องปั่นคนเดียว แบบเหงาๆ

[ไอ้มดแดง]

ขาแรงที่มาถึงก่อน....
จากนั้นก็ช่วยกัน ขนของ และ กางเต้นท์

[ไอ้มดแดง]

เช้าวันใหม่กับวิวสวยๆอากาศดีๆ....