"มุมนักปั่น"มุมดีดีที่มีแต่เพื่อน...

[nSlugger]

ได้เลยครับ ... ๗.๓๐ หน้าหมู่บ้านพี่แจ็ค ...
ว่าแต่ พี่ๆ เอารถอะไรไปครับ ... ผมกะว่าจะเอาหมอบไป ...

ถึง พี่แจ๊ค ผมขอกระเป๋า ที่จองไว้ด้วยครับ จะเอาค่าเลี้ยงดูไปให้พรุ่งนี้เช้า ตอนพบกัน...

ถึง พี่เสือเที่ยง ... สนใจหลวงพระบางครับ...

พี่ๆ ชวนไปไหนไปหมด ... เพราะปั่นคนเดียวไม่สนุก ...

[e21smn]

ผมเอาหมอบไปครับเปลี่ยนเป็นเจอที่บางจาก 7:30 แทนนะ ที่ตรงข้ามบ้านผม

[เสือเที่ยง]

ตกลงครับเวลา7.30น.ปั๊มน้ำมันบางจากเอาหมอบไป

[โบ้ ใบตองแห้ง]

ได้เลยครับ ... ๗.๓๐ หน้าหมู่บ้านพี่แจ็ค ...
ว่าแต่ พี่ๆ เอารถอะไรไปครับ ... ผมกะว่าจะเอาหมอบไป ...

ถึง พี่แจ๊ค ผมขอกระเป๋า ที่จองไว้ด้วยครับ จะเอาค่าเลี้ยงดูไปให้พรุ่งนี้เช้า ตอนพบกัน...

ถึง พี่เสือเที่ยง ... สนใจหลวงพระบางครับ...

พี่ๆ ชวนไปไหนไปหมด ... เพราะปั่นคนเดียวไม่สนุก ...

อ่านโพสของเสือหนุ่มเมื่อวานนี้ราวเที่ยง คิดว่าตอนเย้นถึงโพสตอบว่าจะเอาจักรยานคันใหนไป
เลือกยากจริงๆเพราะมีคันเดียว ตอนเย็นออกไปปั่นเล่นละแวกบ้าน
ไกล้ทุ่มจะปั่นกลับเจอพื่น้องทีรู้จักนั่งดืมอยู่ช่วนร่วมดื่มด้วย เลยนัง่ดืมคุยกัน
สามทุ่มกว่าๆก็ปั่นกลับด้วยอาการมึนเมาเล็กน้อย ถีงบ้านกินข้าวเสร็จอาบน้ำเข้านอนเลยไม่ได้เปิดเน็ตดู
ตื่นเช้าหกโมงครึ่ง แปดโมงนิดๆ ปั่นจักรยานเล่นในหมู่บ้านแดดร่มคลื้มๆยังนึกว่าถ้าพรุ่งนี้อากาศแบบนี้คงดี
แปดโมงครึ่งเข้าบ้านหยิบมือถือมาดูแบ็ตหมดเลยเสียบชาร์ทไฟเปิดเครื่องหน้าจอขึ้นวันที่ ส 12 งง หยิบนาฬิกามาดูก็วันที่ 12
เดินมาดูปฏิทิน วันที่ 12 พ.ค.เป็นวันเสาร์ ออกไปถามภรรยาว่าวันนี้วันเสาร์หรือก็บอกว่าใช
ถามว่าจะทำอะไร บอกว่านัดเพื่อนจะปั่นจักรยานขึ้นเขาใหญ่ เลยโดนต่อว่าจะทำอะไรไปใหนให้บอกแต่เนินๆ
ไม่ใช่จะไปแล้วถึงบอกจะได้เตือนได้ (ก็กะว่าจะบอกเย็นนี้)
นึกว่าวันนี้เป็นวันศุกร์ เสียดายจริงๆ ต้องขออภัยทุกท่านด้วย
แก่แล้ว หลงๆลืมๆ นัดคราวหน้าจะมาร์คปฏิทินไว้เลย ไม่ให้พลาดแน่นอน

[e21smn]

เชื่อว่าแก่แล้วหลงๆลืมๆจริงๆ บางครั้งนัดเด็กมากุ้กกิ้กเสร็จแล้วดันลืมไปว่าทำไปแล้วหรือยังต้องชวนเขาทำใหม่อีก...เฮ้อกลุ้ม
สรุปวันนี้จากไมล์ผมที่จำได้นะ
AV19 กม/ชม
Max 71.8 กม/ชม
ระยะทางทั้งหมดประมาณ 70 กม
ระยะเวลาปั่นประมาณ 3 ชม.
จำตัวเลขไม่แม่นขี้เกียจไปดูไมล์

[nSlugger]

ไม่เป็นไรครับพี่โบ้ ... วันนี้ เราไปปั้นแบบสนุกๆ เท่านั้น เพราะเอารถไปจอดที่ตีนเขา... เรียกว่า ปั่นขำๆ ...
ยังจะต้องมีอีกรอบ ที่ต้องปั่นจาก กทม - เขาใหญ่ ... อันนี้ ถึงจะเรียกว่า เอาจริง ...
รอบต่อไป ไม่รู้เมื่อไหร่ แต่ คงต้องมีแน่นอน ... ...
ตอนนี้ รอดูภาพจากพี่แจ๊ค สำหรับทริปนี้ครับ ...

[เสือเที่ยง]

เอาใว้ไปเสียมเรียบแล้วค่อยเม้าท์กันก็ได้พี่โบ้ไม่เป็นไรหรอกครับ ถึงวันนี้พี่มาก็ไม่ได้คุยอะไรกันหรอกครับ...เหนื่อยจิ๊บจ๋าย

[โบ้ ใบตองแห้ง]

วันอาทิตย์ที่ 13 พ.ค. แล้ว
เดินทางเข้าเขมร วันที่ 1 มิ.ย. นับถอยหลัง เหลืออีก 19 วัน ใช่ใหม
อย่าลืมเติอนกันเด้อ

[โบ้ ใบตองแห้ง]

เชื่อว่าแก่แล้วหลงๆลืมๆจริงๆ บางครั้งนัดเด็กมากุ้กกิ้กเสร็จแล้วดันลืมไปว่าทำไปแล้วหรือยังต้องชวนเขาทำใหม่อีก...เฮ้อกลุ้ม

ไม่ใด้ลืมอย่างนั้น เด็กมันท้าว่าคืนหนึ่งทำได้ไม่ถึงไม่เกิน 5 ครั้ง ทำไปครั้งที่ 4 เสร็จจะทำครั้งที่ 5 เด็กมันบอกว่าครั้งต่อไปครั้งที่ 4
เถียงกันไปเถียงกันมา เราเองก็จำไม่ได้รำคาญเลยบอกให้มันนับใหม่ก็เเล้วกัน

[e21smn]

เชื่อว่าแก่แล้วหลงๆลืมๆจริงๆ บางครั้งนัดเด็กมากุ้กกิ้กเสร็จแล้วดันลืมไปว่าทำไปแล้วหรือยังต้องชวนเขาทำใหม่อีก...เฮ้อกลุ้ม

ไม่ใด้ลืมอย่างนั้น เด็กมันท้าว่าคืนหนึ่งทำได้ไม่ถึงไม่เกิน 5 ครั้ง ทำไปครั้งที่ 4 เสร็จจะทำครั้งที่ 5 เด็กมันบอกว่าครั้งต่อไปครั้งที่ 4
เถียงกันไปเถียงกันมา เราเองก็จำไม่ได้รำคาญเลยบอกให้มันนับใหม่ก็เเล้วกัน

เชื่อแล้วว่าลืมมากกว่าเราอีก อิ อิ

[โบ้ ใบตองแห้ง]

พูดถึงเรืองคนขี้ลืม มีนิทานเรืองหนึงที่ประทับใจไม่เคยลืม (เพราะเขียนบันทึกไว้)
น่าจะเป็นทีมาของคำทีเรียกคนทีลืมอะไรง่ายๆว่า คนขี้ลืม
ขออนุญาตก๊อบปี้ มาให้อ่านเพื่อแบ่งปัน สาระความบันเทิง คลายเครียด ครับ

คนขี้ลืม เก็บมาเล่าโดย โบ้ ใบตองแห้ง
กาลครั้งหนึ่ง….นานไปแล้ว
ณ.หมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งของประเทศจีน
มีสองสามีภรรยาหมุ่มสาววัยชราคู่หนึ่ง
ฝ่ายสามีเป็นคนขี้หลงขี้ลืมซึ่งฝ่ายภรรยาก็ทราบดี
อยู่มาวันสอง ฝ่ายภรรยาได้ทราบว่ามีหมอดีในเมือง
ที่ทำการรักษาคนขี้หลงขี้ลืมได้ผลชะงัด
จึงบอกกล่าวสามีให้ไปทำการรักษา
รุ่งเช้าวันเก่า ฝายสามีก็เตรียมตัวออกเดินทาง
ฝ่ายภรรยา จึงเอ่ยปากถามว่า อ้าวไอ้แก่จะไปใหน
ฝ่ายสามี ก็ตอบว่าก็จะไปหาหมอในเมืองตามที่เอ็งบอกไง
ฝ่ายภรรยา(คนอ่านด้วย)นึกในใจ เสือกจำได้อีกใหนว่าขี้หลงขี้ลืม ว่ะ
สามีหยิบเกาทวน(อาวุธชนิดหนึ่งคล้ายหอกใช้สำหรับล่าสัตว์??) ขึ้นม้าควบจากไป
ขณะเดินทางออกจากหมู่บ้านได้ไม่นาน
ฝ่ายสามีก็ถูกข้าศึกโจมตี เกิดอาการปวดท้อง(ขี้)อย่างรุนแรง
จึงโดดลงหลังม้า ผูกเชือกม้ากับต้นไม้ข้างทาง
รีบเข้าป่าละเมาได้ที่เหมาะ ปักเกาทวน ถอดกางเกง เบ่งเต็มที่
เมื่อเสร็จภาระกิจเหลือบไปเห็นเกาทวน
นึกในใจ เกือบซวยแล้วเราใครว่ะพุ่งเกาทวนมาตรงนี้ นั่งขี้อยู่เกือบโดนแล้วเรา
คิดว่าคงเป็นของพวกล่าสัตว์ นึกว่าคนนั่งขี้เป็นสัตว์
รีบลุกขึ้นสวมกางเกง หันหลังกลับเหยียบขี้ตัวเอง
เ_็ดแม่ ซวยชิบหาย ใครมาขี้ตรงนี้ว่ะ
เอาเท้าถูพื้นหญ้าหลบออกจากป่าละเมาะ เห็นม้าผูกอยู่กับต้นไม้
คิดในใจ คงเป็นม้าของพวกล่าสัตว์ ดีไม่ต้องเดินกลับบ้าน
แกล้งมัน ให้มันไปตามเอาในหมู่บ้านก็แล้วกัน
คิดเสร็จ แก้เชือกโดดขึ้นม้าควบจากไป
เมื่อมาถึงบ้านฝ่ายภรรยาเห็นสามีกลับมาเร็วก็รู้แล้วว่าฝ่ายสามีคงไม่ได้ไปหาหมอ
จึงตวาดออกไป “ไอ้แก่ ไอ้ขี้หลงขี้ลืม บอกว่าจะไปหาหมอ เนี้ยลืมอีกแล้วสิ “
ฝ่ายสามีตอบกลับ “อ้าวๆ ฮูหยิน เราคนไม่รู้จักกัน ทำไมมาด่าว่ากันอย่างงี้ละ”

[e21smn]

55555555 ขำก่อนขึ้นเครื่องไปทำงาน
วันที่ 20 อาจไม่ได้ไปทริปฟูจิเพราะเอารถอีกคันไปซ่อมรถผมเลยต้องเอาไปส่งลูกเรียนพิเศษ อาจจะต้องเป็นทริปแถวบ้านแทน

[nSlugger]

พูดถึงเรืองคนขี้ลืม มีนิทานเรืองหนึงที่ประทับใจไม่เคยลืม (เพราะเขียนบันทึกไว้)
น่าจะเป็นทีมาของคำทีเรียกคนทีลืมอะไรง่ายๆว่า คนขี้ลืม
ขออนุญาตก๊อบปี้ มาให้อ่านเพื่อแบ่งปัน สาระความบันเทิง คลายเครียด ครับ

คนขี้ลืม เก็บมาเล่าโดย โบ้ ใบตองแห้ง
กาลครั้งหนึ่ง….นานไปแล้ว
....
ฝ่ายสามีตอบกลับ “อ้าวๆ ฮูหยิน เราคนไม่รู้จักกัน ทำไมมาด่าว่ากันอย่างงี้ละ”

หลังจากนั้นก็อดกินข้าวเย็นแน่ ...

แล้วผมเป็นบัดดี้ พี่โบ้ ในทริปต้นเดือนไปเขมร พี่จะจำผมได้ไหมเนี่ย ...

[เสือเที่ยง]

วันที่20กลับมาแล้วจะปั่นไปใหนบอกด้วยเด้อ
ส่วนน้องหนุ่มพี่ว่าพี่โบ้แกคงลืมแล้วอะลืมว่าจ่ายค่าห้องเผื่อน้องหนุ่มด้วย

[nSlugger]

โห... พี่เสือเที่ยง ... เอางั้นเลยอะ ...

ลืมขนาดนี้ ... แล้วผมจะได้ไปกะเขาไหมหละเนี่ย ...