คุยกันเฮฮาประสา"เด็กโรงกลึง"(PBCพิษณุโลก) @ ส.ค.53

[มิตร]

อ้าว .....มีคนแอบหนีไปแข่งที่หนองบัวลำภู ด้วยหรือเนี่ย

[จ่าเยิ้ม]

หนองบัวลำพูพี่ม๊อกที่ 1 ส่วนสมต.ขี้แตก แข่งไม่ไหว

เย็นนี้โค้ชตู่ชวนขึ้นเขา ขากลับแวะเยี่ยมพี่สำราญครับ

[pun]

ที่ร้านไม่มีคนหรือ ไปเที่ยวทุกบอร์ดเลย สจย.

[จ่าเยิ้ม]

ที่ร้านไม่มีคนหรือ ไปเที่ยวทุกบอร์ดเลย สจย.

เพียบ...นั่งคุยกันอยู่หน้าร้าน

[เสือสองแคว]

หนองบัวลำพูพี่ม๊อกที่ 1 ส่วนสมต.ขี้แตก แข่งไม่ไหว

เย็นนี้โค้ชตู่ชวนขึ้นเขา ขากลับแวะเยี่ยมพี่สำราญครับ

อ้าว สมต.เป็นอะไรเยอะหรือเปล่า อาหารเป็นพิษแน่ ๆ เลย

[มิตร]

สงสัยจะกินเนื้อไดโนเสาไปเยอะมั้งท้องเลยเสีย

[จ่าเยิ้ม]

สงสัยจะกินเนื้อไดโนเสาไปเยอะมั้งท้องเลยเสีย

เก็บไว้หลายร้อยล้านปี มันก็เลยบูดครับ
เหมือนกับโทรศัพท์ที่แกใช้อยู่เลย อายุเก่าแก่ เดี่ยวดับ เดี่ยวดับ ไม่เปลี่ยนซักที โทรหาก็ไม่ค่อยติด...

[เสือสองแคว]

ไปแข่งที่กำแพงนี่เดินทางวันไหนตอนไหนกันครับ ไปเช้าทันหรือเปล่า ปล่อยตัวเช้าเลยไม่ใช่หรือ

[lineinline]

ไปแข่งที่กำแพงนี่เดินทางวันไหนตอนไหนกันครับ ไปเช้าทันหรือเปล่า ปล่อยตัวเช้าเลยไม่ใช่หรือ

ถ้าลองบอกว่ามาช้าแค่ไหนก็จะรอครับ ปล่อยตัวช้าสักนิดแต่มีคนแข่งเพิ่มดีกว่าครับ ( สลก.เสือไผ่ )

[มิตร]

ต้องเตรียมชุดทำนา/หาปลาไปด้วยหรือเปล่าครับ lineinline

[จ่าเยิ้ม]

กำแพงปล่อยตัว 09.00 น.ครับ
เจอกัน 05.30 น.
ล้อหมุนไม่เกิน 06.00 น.

[pun]

กำแพงปล่อยตัว 09.00 น.ครับ
เจอกัน 05.30 น.
ล้อหมุนไม่เกิน 06.00 น.

ล้อหมุน 06.00 น. จริงหรือเปล่า

จะสั่งรถรุ่นนี้มีไม่

[จ่าเยิ้ม]

ได้ครับ เดี่ยวให้เสือไผ่ทำให้...

[เสือmaity]

สงสัยจะกินเนื้อไดโนเสาไปเยอะมั้งท้องเลยเสีย

เก็บไว้หลายร้อยล้านปี มันก็เลยบูดครับ
เหมือนกับโทรศัพท์ที่แกใช้อยู่เลย อายุเก่าแก่ เดี่ยวดับ เดี่ยวดับ ไม่เปลี่ยนซักที โทรหาก็ไม่ค่อยติด...

เออ..ท่าจะจริงไปในถิ่นของเก่าเก็บมานาน...ไม่บูดไม่เน่าแต่มันก็หมดอายุขัยเด้อ...มันจึงทำให้อาหารเป็นพิษ...ถึงขั้นออกทั้งบนและล่าง....บ่ได้หลับบ่ได้นอน...มันพะอืดพะอม...เฮ้ยยยย!เล่าเป็นบุญชูไปเลย...นากลาง...หนองบัวลำภู..ไปเรื่อยเปื่อย...
สรุปแล้ว...มาจากอาหารวันเสาร์เช้า(ก๋วยจั๊บ) ณ พิษณุโลก...ราวๆ 0.800 น.กินเสร็จ..ไปนำจักรยานที่บ้านขึ้นแล็ค...และไปรับม็อกพร้อมเดินทางไปเส้นทางทุ่งแสลงหลวงเข็กน้อย..แวะร้านกาแฟสดริมทางแถบเข็กน้อย...หยุดพักพูดคุยกับเจ้าของร้านกาแฟริมทางเกี่ยวกับเส้นทางจักรยานจากเข็กน้อยถึงทับเบิกกว่ายี่สิบกม....น่าสนใจมากๆ ช่วงฤดูหนาวนี้...ท้องเริ่มมีอาการ...แต่ก็ยังไม่สงสัยว่าเริ่มผิดปกติ..ราวๆ บ่ายโมง ...ก็ถือโอกาสกินกาแฟสดและกระเพราหมูลาดข้าวไม่มีไข่ดาว(จานละ 52 บาทแพงกว่าห้างเสียอีก)
16.00 น.ไปถึงชุมแพ...แวะร้านเป็ดย่าง...ซื้อข้าวห่อและสั่งเป็ดย่าง...(รสชาดเดียวกับ MK.สุกี้)
17.30 น. ถึงหนองบัวลำภู...ท้องเริ่มระรอก 2 ...แต่ก็ยังไม่สงสัย(ยังคิดว่าเป็นผลจากกาแฟ)...แต่งตัวออกสำรวจเส้นทาง..ระยะ 7.5 กม.ใช้เวลาสำรวจ 30 นาที...มีจุดที่ต้องจูง 2 จุด...แต่เสือม็อกจูงแค่จุดเดียว...
ลุยโคนทั้งคนและรถเปราะหมด...ไม่มีน้ำ..จักรยานใช้กันจนหมดแท้งค์...ได้แต่ล้างตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าและไปหาที่พักกางเต้นท์...
19.00 น.เดินทางเข้าตลาดหาซื้อยาและกินทันทีพร้อมเกลือแร่...เมื่อถึงภูพานน้อยที่กางเต้นท์...เริ่มพะอืดพะอมหวิวๆ...ออกทั้งบนและล่าง..กางเต้นท์เสร็จมุดเข้านอนเลย...กินอะไรก็ไม่ลง(ข้าวหน้าเป็ดก็ไม่ได้กินยังเก็บนำกลับมา พล.อยู่ในตู้เย็นที่บ้านถึงบัดนี้...เป็นหลักฐาน...)
21.00 น. เมื่อหายหวิวๆแล้ว...ลุกขึ้นไปซื้อมาม่าถ้วย...กินน้ำร้อนๆได้เล็กน้อย...ก็กินไม่ลง...
นอนก็นอนไม่หลับ...เหมือนกับการคิดถึงคนรักเป๊าะเลย....
06.00 น. โทรอำโปร ณุ และโทรกลับไปถามที่บ้านจึงถึงบางอ้อได้รับคำตอบว่ากินก๋วยจั๊บแล้วเป็นด้วยเหมือนกัน...ต่อจากนั้นนำจักรยานไปหาก๊อกน้ำล้าง-ขัดล้อใช้เวลาประมาณ 20 นาที...ขี่ชมวิวบนภูพานน้อย 30 นาที...นอนพักที่เบาะรถ...รอเวลา 08.00 น.ไปหาอาหารเช้า...พวกโจ๊ก/ข้าวต้ม ในตลาดหนองบัวฯ...หาไม่ได้จึงไม่ได้กิน..
09.00 น.ถึงสนามแข่ง...เดินหาร้านอาหาร...ไม่มี..ถามชาวบ้านจึงพบร้านก๋วยเตี๋ยว...ก็เลยต้องกินอาหารร้อนๆแก้หิวไปได้บ้าง...และหาที่นอนพัก...ทั้งร้อนแดด...หาร่มเงาไม้ไม่ได้..ก็ไม่ได้นอน...จึงตัดสินใจไม่ลงแข่งทั้งที่สมัครไว้แล้ว...นำเบอร์ไปให้พี่ประเสริฐลงแทน...
ไม่ได้ลงแข่งแต่ก็ได้ช่วยเป็นกรรมการ...ใช้สัญญาณมือ...ยกมือห้าม...เมื่อนักกีฬาโผล่พ้นผ่านโค้งมาราว 50 เมตรก่อนเข้าเส้นชัย...โบกมือหยอยๆให้ปล่อยรถและคนเดินตัดผ่านเส้นชัยได้...ใช้เมื่อไม่มีนักกีฬาโผล่โค้งออกมาให้เห็น...ทำไดแค่รอบแรก...จึงเห็นนักกีฬาก่อนเข้าเส้นตะโกนขอน้ำ...แต่ไม่เห็นมีใครแจกน้ำ...จึงนึกถึงเสือม็อกเรา...จึงรีบไปค้นขวดน้ำเล็กแช่เย็นในถังนำใส่ถุงไปยืนแจกเมื่อพ้นเส้นชัยไปแล้ว...ยิ่งแจกก็เริ่มไม่พอ...ต้องไปคุ้ยในถังสี่เหลี่ยมใหญ่ถึงก้นถังที่เย็นเฉียบก็ไม่มีแล้ว...พอดีแจกม็อกได้เมื่อเข้าสู่รอบสองเท่านั้น...ขวดน้ำก็หมด...จนกรรมการต้องไปนำถังเล็กมาเสริมและมีคนช่วยแจกหลายคน...เราจึงขอบายและมานั่งพักในท้ายรถสองแถวรับจ้างจากหนองคายที่ว่าจ้างมาโดยนักแข่งฯ...จึงเริ่มรู้สึกแสบร้อนที่แขนและคอจากตากแดด...ไม่ได้แข่งแต่แดดแผดเผามากกว่านักแข่ง...

นี่แหละสนามแรกที่เตรียมพร้อมที่สุดไปลงแข่ง...แต่จำเป็นต้องสละสิทธิ์ไม่ลง...เพราะเพื่อป้องกันสุขภาพให้ร่างกายสมบูรณ์พร้อมจะดีกว่ากันเยอะเลย....จริงไหมท่านผู้อ่าน....

[มะ มะ หมิว]

ขอให้สภาพร่างกายเป็นปกติโดยเร็วนะคะ สมต