เรื่องเล่าจากลุงแซม ตอน กลุ่มรวมมิตรจัดทริปอัมพวา สมุทรสงคร

[ลุงแซม]

ทุกคนเจริญอาหาร ส่วนโต๊ะผมเจริญเครื่องดื่ม

[ลุงแซม]

กินกันได้สักพักหนึ่ง หนังท้องเริ่มตึง เสียงดนตรีจากคาราโอเกะเริ่มแล้ว เริ่มต้นด้วยเพลงลูกทุ่ง ผมไม่ทันสังเกตว่าใครร้อง แต่พอมีเพลงเพื่อชีวิตขึ้นมาจำชื่อเพลงไม่ได้ จำเป็นต้องทิ้งแก้วทิ้งขวดเดินไปดูว่าใครร้องเพราะเสียงดีมาก ...โอพระเจ้า คุณวีโนโน่ นั่นเอง เสียงดีเหลือเกิน

[ลุงแซม]

สะกดให้ทุกคนหยุดกิน หยุดดื่ม หันมามองเป็นตาเดียวกัน

[ลุงแซม]

คุณประดิษฐ์ หรือ พวกเราเรียกกันว่า คุณนกแก้ว ก็ใช่ย่อย เล่นลูกทุ่งของศิลปินแห่งชาติ มาลัยน้ำใจ ของชายเมืองสิงห์ ทั้งเต้นทั้งร้องได้อารมณ์ดีเหลือเกิน ผมไม่ได้ถ่ายภาพไว้
...ที่คุยก็คุยกันแบบน้ำลายแตกฟอง พี่จารึก หรือพี่ พิงธรรม์ กำลังคุยกับ พี่สมนึก หรือพี่เบื๊อก

[ลุงแซม]

เพลงกำลังไพเราะ แต่อนิจจา เครื่องเสียงมีปัญหา ถ่านไมค์ โคโฟนหมด เจ้าของรีสอร์ทขี่มอเตอร์ไซค์ไปซื้อให้ พวกเราก็ร้องกันแบบไม่ต้องใช้ ไมค์ คุณครูจิ๋ว ทีมสามจอ ครวญเพลงฝากหมอน ของบุษยา รังสี มีเพลงคู่ของสุนทราภรณ์เพลงจุดไต้ตำตอ พวกเราก็ร้องกันสนุกสนาน

[ลุงแซม]

...ได้ถ่านใหม่มาใส่ไมค์ แต่เสียงลำโพงมันบี้ ไม่ใสเหมือนเดิม แหม...ทำไมมาขัดข้องตอนผมจะร้องด้วยก็ไม่รู้
...ผมขึ้นไปร้องเพลงหนึ่ง เป็นเพลงของครูเอื้อ สุนทรสนาน คือเพลง พระเจ้าทั้งห้า น่าจะเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของสุนทราภรณ์ เขาเล่ากันว่า เพลงนี้ตอนแต่งครูเอื้อเป็นมะเร็งแล้ว เตรียมให้ลูกศิษย์ร้องเพราะคิดว่าตัวเองคงร้องไม่ไหว แต่ครูเพลงและลูกศิษย์บอกว่า เป็นเพลงที่เกี่ยวกับครูเอื้อเองควรจะร้องเอง ท่านอัดเสียงเพลงนี้เสียงท่านก็ขาด ๆ หาย ๆ ต้องตัดต่อเสียงเกือบทั้งเพลง ที่ผมที่ร้องเพลงนี้เพราะอัมพวาเป็นบ้านเกิดของครูเอื้อ สุนทรสนาน และปีนี้เป็นปีครบรอบ 100 ปี สุนทราภรณ์
เนื้อเพลงจาก websuntaraporn.com
คำร้อง สุรัฐ พุกกะเวส
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน
ดวงใจดวงเดียวที่ฉันมีอยู่
ขออุทิศให้ผู้เอ็นดูเอื้อรักบูชา
มีพระคุณท่วมฟ้า
เป็นพระเจ้าทั้ งห้า
ปั้นฉันมีค่าสุดคณารำพัน
หนึ่งนั้นหรือคือบิดา และมารดร
เลือดจากอุทรกลั่นป้อนลูกทุกวัน
สองชาติศาสนามหาทรงธรรม์
พระเจ้าอยู่หัวมิ่งข วัญ ราชันภูมิพล
สามความรู้จากครูอาจารย์
ขับขานชำนาญเพราะท่าน
ช่วยกันหว่านพืชผล
สี่ลูกรักเมียขวัญสำคัญกว่าตน
ทุกข์สุขยอมทน
เพื่อคนรักด้วยดวงใจ
พระที่ห้ามีค่ายิ่งกว่าทรัพย์สิน
ซอสุดรักไวโอลิน เหนือศิลป์ใดใด
ขอฝากเพลงร้องให้เสียงนั้นก้องตลอดไป
อนุสรณ์ฝากไว้จากหัวใจสุนทราภรณ์

[ลุงแซม]

เขาห้ามไม่ให้ถ่ายภาพตอนมีการแสดง แต่ผมเห็นคนข้าง ๆ ถ่าย ผมจึงถ่ายบ้างโดยไม่ใช้แฟลช แต่ไม่มีขาตั้ง ภาพก็เลยเบลอ เอามาให้ดูบรรยากาศ

[ลุงแซม]

นอกเรื่องอีกสักภาพ

[ลุงแซม]

ผมยึดไมค์ได้แล้ว มีหรือจะร้องเพลงเดียวต่อด้วย Take it ease แล้วก็ casablanca ต่อด้วย c.c.r.หลังจากนั้น ก็ร่วมกันร้องแบบไม่รู้ว่าเสียงใครเป็นใคร เพราะเริ่มมีดีกรี คุณบ่าวเสียงดีไม่แพ้คุณวี ร้องเพลงสนุก ๆ คุณนายมีอารมณ์ร่วมเต้นด้วยสนุกสนาน ตอนนี้เหลือกันไม่ถึงสิบคนแล้ว ส่วนเพื่อน ๆ ไปพักผ่อน

[ลุงแซม]

จนได้เวลาห้าทุ่มตรงพวกเราก็เลิกใช้เครื่องเสียง ผมคุยกับคุณสมจิต และพี่เบื๊อก ต่อ ชักเริ่มหิวข้าวควานหาผักกะเฉดในหม้อแกงส้มกินให้หนักท้องหน่อยแล้ว จึงล่ำลากันไปพักผ่อน ผมนอนกับอาวิลลี่และอาเปี๊ยก ผมฟังอาเปี๊ยกครวญ ครืด ๆ เกือบตีหนึ่ง อาเปี๊ยกต้องตื่นมาฟังผมครวญ ครืด ๆ บ้างตอนตีสามถึงตีสี่ พอตีสี่ผมก็ตื่นมาอาบน้ำแล้ว สรุปแล้วนอนไปสักสามชั่วโมง

[ลุงแซม]

อาบน้ำเสร็จ เก็บของลงกระเป๋าจักรยาน ตีห้ากว่า ๆ ก็ลงมาที่ศาลา ยังไม่มีใครลงมาเลย ผมจัดการเสียบกระติกต้มน้ำร้อน ส่วนผู้จัดการบอกว่าเดี๋ยวจะไปเอาปาท่องโก๋มาให้กินกับกาแฟ รออยู่พักใหญ่น้ำก็เดือด จึงได้รองท้องด้วยกาแฟกับปาท่องโก๋แสนอร่อย

ขอบคุณอาสมพิศ ที่กรุณาเขียนคำว่า ปาท่องโก๋ ที่ถูกต้องมาให้ดูในความเห็นด้านล่าง ผมเลยถือโอกาสแก้ไข จาก ปลาท่องโก๋ เป็น ปาท่องโก๋

[สมพิศ]

ขอปาท่องโก๋ตัวนึงครับพี่เกษมฯ

ไปทริปไหนก็แล้วแต่ ผมตื่นไม่ทันพี่เกษมฯ เลยสักครั้ง

[ลุงแซม]

อรุณสวัสดิ์ครับ อาสมพิศ เชิญตามสบายครับ แต่เหลือไว้ให้ผมสักตัวเพราะกำลังจะไปชงกาแฟอยู่
...พี่ เสือ อต. และลุงเนตร ใส่เสื้อ ห้องคุณป้า รุ่นเก่า และรุ่นใหม่มา เลยถ่ายรูปเปรียบเทียบ

[veenono]

สวัสดีตอนเช้าครับคุณลุง....มาขอปาท่โก๋เหมือนกัน

เช้านี้ผมมีแต่กาแฟ กำลังจะเดินทางไปปั่นที่ชลบุรีครับ

[ลุงแซม]

...สวัสดีตอนเช้าครับ คุณวี ขอให้ปั่นให้สนุกนะครับ
....ขากลับ พี่ถวิล ปั่นตาม กลุ่มพี่เสือ อต. ถามผมว่า ห้องขุนผา ที่อยู่ที่ไหน ผมเลยต้องอธิบายว่าเป็นชื่อห้องคุณป้า ในเวปไทยเอ็มทีบี เหมือนห้องกลุ่มรวมมิตรอะไรทำนองนั้น พี่ถวิลถามต่ออีกว่า แล้วอายุเท่าไรถึงจะเข้าห้องคุณป้าได้ ผมปั่นขึ้นไปคู่กับ คุณครูจิ๋วสอบถามดูเพราะผมไม่รู้ คุณครูจิ๋วบอกว่าอายุเท่าไรก็เข้าได้ไม่ใช่มีแต่ผู้หญิงเท่านั้นที่คุยกัน
...เพื่อน ๆ เริ่มแต่งตัวเสร็จ ลงมานั่งทานกาแฟกัน คุณสมจิต พี่เบื๊อก และพี่บุญเลิศ กำลังสนทนาภาษาจักรยานกันอยู่