ชมรมจักรยานสำนักทางหลวงที่ ๘ โคราช

[ArtKorat]

เมื่อวานนอกจากเราจะได้พูดคุยกันครั้งแรก เราก็ยังได้พูดคุยกันถึงแนวทางที่จะเดินข้างหน้า และได้คุยกันถึงแนวทางที่เราวันหนึ่งจะมาเป็นหนึ่งเดียวกันในอนาคตครับ

เราได้เลือกเส้นทางที่จะปั่นแสดงพลังทำบุญให้กับผู้ด้วยโอกาศสามสี่เส้นทางครับ ขาดข้อเสนอจากเพื่อนๆอีกบางส่วนที่จะเสนอเส้นทางให้ในภายหลังครับ

เราได้พูดคุยกันเรื่องงานเร่งด่วนวันที่25มีนานี้ ใจอยากทำให้มันยิ่งใหญ่ไม่น้อยหน้าไปกว่างานใจเกิน100ให้ตายสิพับเผื่อย

เรื่องโครงสร้างคร่าวๆผมได้นำเสนอไปบางกลุ่มแล้วว่าเราน่าจะจัดตั้งสภาขึ้นมาเพื่อทำงานร่วมกันอย่างมีส่วนร่วมการทำงานทุกคนครับ นอกจากนั้นผมยังเสนอเรื่องการจัดการเรื่องการเงินที่โปร่งใส องค์กรใหม่ควรจะเป็นองค์กรที่ไม่แสวงหาผลประโยชน์ทางตรงและทางอ้อมกับเพื่อสมาชิก แต่อยู่ด้วยกันอย่างเพื่อนฝูงและยึดหลักธรรมาพิบาล

ผมเสนอเพื่อนๆว่าวันที่เราจะจัดกิจกรรมใดๆเราน่าจะแจงวัถถุประสงค์ในการจัดและแบ่งเงินบางส่วนไว้เพื่อสนับสนุนนักกีฬาในกลุ่มที่จะไปแข่งขัน โดยฝากของให้เพื่อนๆได้คิดถึงความโปร่งใสในการบริหารเรื่องเงินทุกบาททุกสตางค์เพื่อให้คนในกลุ่มสามารถตรวจสอบได้ ไม่เป็นที่นินทาได้ในภายหลัง การจัดนั้นย่อมมีกำไรและมีขาดทุน ดังนั้นเราจำเป็นที่จะต้องชี้แจงภายในกลุ่มได้นะครับ อยากให้เพื่อนๆระมัดระวังเรื่องนี้ รายได้ที่ได้มานั้นหักรายจ่ายแล้วเหลือเท่าไหร่ เราเอามาใส่ไว้ในบัญชีที่โปร่งใส แล้วเอาเงินดังกล่าวไปทำกิจกรรมตามที่กลุ่มเห็นสมควรไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมเพื่อนักกีฬาในกลุ่มจะไปแข่งขันที่ต่างๆ หรือไม่กิจกรรมเพื่อสาธรณะกุศลต่างๆ ถ้าเราชัดเจนโปร่งใสแล้วอะไรก็ง่ายในการดำเนินการ (เงินทองไม่เข้าใครออกใครครับ ไม่อยากให้เพื่อนๆมาทะเลาะกันวันหลังเนื่องจากเรื่องดังกล่าวครับ)

วันที่เราคิดจะมารวมกัน เรื่องเงินๆทองๆของทุกฝ่ายจะได้ชัดเจนและโปร่งใสที่สุดครับ เช่นในอนาคตถ้ากลุ่มAจัดการแข่งขันในนามของชมรม จากนั้นก็มีกลุ่มB และ กลุ่มCจัดด้วยเช่นกัน ผมอยากเรียนเสนอที่จะแยกบัญชีแต่ละกลุ่มออก แล้วเอาบัญชีดังกล่าวมาคอนโซลิเดท(ขอโทษครับภาษาธุระกิจ)แปลง่ายๆก็คือว่าเอามารวมกันในทางตัวเลขเฉยๆแต่เงินจริงๆก็อยู่ที่กลุ่มนั่นแหละครับ เงินดังกล่าวแต่ละกลุ่มจะเป็นผู้อนุมัติใช้ครับ ส่วนคอนโซลิเดทก็จะใช้ในการส่งงบให้กับทางรายการในแต่ละปีตามที่กำหนดไว้จากสมาคมฯ

ฝากเพื่อนๆทุกท่านถ้ามีเวลาอย่าคิดว่าผมเจือกเลยนะครับเริ่มทำบัญชีที่โปร่งใสกันครับ ตรวจสอบได้ จะทำให้เราเดินไปข้างหน้าได้ง่ายขึ้นนะครับ ฝากเรียนดังที่กล่าวมาครับผม

การเสนิโครงการและจัดทำงบประมาณของกลุ่ม ผมอยากให้เพื่อนๆช่วยคิดพิจารณาไว้เนิ่นๆว่าถ้าเราจะทำให้กลุ่มแข็งแรงจะต้องใช้งบประมาณกันเท่าไหร่ งบประมาณที่ว่านี้จะได้ทำการพิจารณาว่าจะหามาได้อย่างไรเพื่อสนับสนุนกิจกรรมของเพื่อนๆทุกกลุ่มทุกคน เช่นกลุ่มAต้องการงบประมาณประมาณสองหมื่นบาท กลุ่มBต้องการงบประมาณ 50000บาท งบประมาณนี้เราก็ต้องเอามาชี้แจงที่สภาของเราว่าเห็นด้วยว่าจะต้องจัดสรรงบดังกล่าวหรือไม่ พวกเราทุกคนจะได้หาวิธีการสร้างรายได้ให้กับทางกลุ่ม A และกลุ่มB ผ่านทางสปอนเซอร์หรือไม่ก็ผ่านทางการจัดแข่งจักรยานต่างๆในจังหวัดนครราชสีมา ผมว่าเราจะยั่งยืนครับ มีการพัฒนานักกีฬาท้องถิ่น และเราจะได้รู้ล่วงหน้าว่าถ้าวันที่เราจะจัดกิจกรรมนอกสถานที่ไม่ว่าจะเป็นการไปร่วมแข่งชิงแชมป์แห่งประเทศไทยหรือไปที่ไหน เราก็จะได้รู้ล่วงหน้าว่าจะต้องเตรียมการอะไรครับ

ขอบพระคุณทุกท่านที่มาร่วมประชุมนะครับ ผมจะดำเนินการเรื่องหน่วยงานอย่างระมัดระวังเพื่อให้พวกเราทุกคนเป็นน้ำหนึ่งในเดียวกันครับ

[ppookk]

เมื่อวานนอกจากเราจะได้พูดคุยกันครั้งแรก เราก็ยังได้พูดคุยกันถึงแนวทางที่จะเดินข้างหน้า และได้คุยกันถึงแนวทางที่เราวันหนึ่งจะมาเป็นหนึ่งเดียวกันในอนาคตครับ

เราได้เลือกเส้นทางที่จะปั่นแสดงพลังทำบุญให้กับผู้ด้วยโอกาศสามสี่เส้นทางครับ ขาดข้อเสนอจากเพื่อนๆอีกบางส่วนที่จะเสนอเส้นทางให้ในภายหลังครับ

เราได้พูดคุยกันเรื่องงานเร่งด่วนวันที่25มีนานี้ ใจอยากทำให้มันยิ่งใหญ่ไม่น้อยหน้าไปกว่างานใจเกิน100ให้ตายสิพับเผื่อย

เรื่องโครงสร้างคร่าวๆผมได้นำเสนอไปบางกลุ่มแล้วว่าเราน่าจะจัดตั้งสภาขึ้นมาเพื่อทำงานร่วมกันอย่างมีส่วนร่วมการทำงานทุกคนครับ นอกจากนั้นผมยังเสนอเรื่องการจัดการเรื่องการเงินที่โปร่งใส องค์กรใหม่ควรจะเป็นองค์กรที่ไม่แสวงหาผลประโยชน์ทางตรงและทางอ้อมกับเพื่อสมาชิก แต่อยู่ด้วยกันอย่างเพื่อนฝูงและยึดหลักธรรมาพิบาล

ผมเสนอเพื่อนๆว่าวันที่เราจะจัดกิจกรรมใดๆเราน่าจะแจงวัถถุประสงค์ในการจัดและแบ่งเงินบางส่วนไว้เพื่อสนับสนุนนักกีฬาในกลุ่มที่จะไปแข่งขัน โดยฝากของให้เพื่อนๆได้คิดถึงความโปร่งใสในการบริหารเรื่องเงินทุกบาททุกสตางค์เพื่อให้คนในกลุ่มสามารถตรวจสอบได้ ไม่เป็นที่นินทาได้ในภายหลัง การจัดนั้นย่อมมีกำไรและมีขาดทุน ดังนั้นเราจำเป็นที่จะต้องชี้แจงภายในกลุ่มได้นะครับ อยากให้เพื่อนๆระมัดระวังเรื่องนี้ รายได้ที่ได้มานั้นหักรายจ่ายแล้วเหลือเท่าไหร่ เราเอามาใส่ไว้ในบัญชีที่โปร่งใส แล้วเอาเงินดังกล่าวไปทำกิจกรรมตามที่กลุ่มเห็นสมควรไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมเพื่อนักกีฬาในกลุ่มจะไปแข่งขันที่ต่างๆ หรือไม่กิจกรรมเพื่อสาธรณะกุศลต่างๆ ถ้าเราชัดเจนโปร่งใสแล้วอะไรก็ง่ายในการดำเนินการ (เงินทองไม่เข้าใครออกใครครับ ไม่อยากให้เพื่อนๆมาทะเลาะกันวันหลังเนื่องจากเรื่องดังกล่าวครับ)

วันที่เราคิดจะมารวมกัน เรื่องเงินๆทองๆของทุกฝ่ายจะได้ชัดเจนและโปร่งใสที่สุดครับ เช่นในอนาคตถ้ากลุ่มAจัดการแข่งขันในนามของชมรม จากนั้นก็มีกลุ่มB และ กลุ่มCจัดด้วยเช่นกัน ผมอยากเรียนเสนอที่จะแยกบัญชีแต่ละกลุ่มออก แล้วเอาบัญชีดังกล่าวมาคอนโซลิเดท(ขอโทษครับภาษาธุระกิจ)แปลง่ายๆก็คือว่าเอามารวมกันในทางตัวเลขเฉยๆแต่เงินจริงๆก็อยู่ที่กลุ่มนั่นแหละครับ เงินดังกล่าวแต่ละกลุ่มจะเป็นผู้อนุมัติใช้ครับ ส่วนคอนโซลิเดทก็จะใช้ในการส่งงบให้กับทางรายการในแต่ละปีตามที่กำหนดไว้จากสมาคมฯ

ฝากเพื่อนๆทุกท่านถ้ามีเวลาอย่าคิดว่าผมเจือกเลยนะครับเริ่มทำบัญชีที่โปร่งใสกันครับ ตรวจสอบได้ จะทำให้เราเดินไปข้างหน้าได้ง่ายขึ้นนะครับ ฝากเรียนดังที่กล่าวมาครับผม

การเสนิโครงการและจัดทำงบประมาณของกลุ่ม ผมอยากให้เพื่อนๆช่วยคิดพิจารณาไว้เนิ่นๆว่าถ้าเราจะทำให้กลุ่มแข็งแรงจะต้องใช้งบประมาณกันเท่าไหร่ งบประมาณที่ว่านี้จะได้ทำการพิจารณาว่าจะหามาได้อย่างไรเพื่อสนับสนุนกิจกรรมของเพื่อนๆทุกกลุ่มทุกคน เช่นกลุ่มAต้องการงบประมาณประมาณสองหมื่นบาท กลุ่มBต้องการงบประมาณ 50000บาท งบประมาณนี้เราก็ต้องเอามาชี้แจงที่สภาของเราว่าเห็นด้วยว่าจะต้องจัดสรรงบดังกล่าวหรือไม่ พวกเราทุกคนจะได้หาวิธีการสร้างรายได้ให้กับทางกลุ่ม A และกลุ่มB ผ่านทางสปอนเซอร์หรือไม่ก็ผ่านทางการจัดแข่งจักรยานต่างๆในจังหวัดนครราชสีมา ผมว่าเราจะยั่งยืนครับ มีการพัฒนานักกีฬาท้องถิ่น และเราจะได้รู้ล่วงหน้าว่าถ้าวันที่เราจะจัดกิจกรรมนอกสถานที่ไม่ว่าจะเป็นการไปร่วมแข่งชิงแชมป์แห่งประเทศไทยหรือไปที่ไหน เราก็จะได้รู้ล่วงหน้าว่าจะต้องเตรียมการอะไรครับ

ขอบพระคุณทุกท่านที่มาร่วมประชุมนะครับ ผมจะดำเนินการเรื่องหน่วยงานอย่างระมัดระวังเพื่อให้พวกเราทุกคนเป็นน้ำหนึ่งในเดียวกันครับ

สวัสดีครับ
ผมขอกด Like++++++++++>100
ชอบครับอยากเห็นความสามัคคี

[juk-soi3]

สำนักทางหลวงที่8(นครราชสีมา) ร่วมเฉลิมฉลองวันแห่งชัยชนะของท่านท้าวสุรนารี
สนับสนุนโดย นายสราวุธ ทรงศิวิไล
ผู้อำนวยการสำนักทางหลวงที่8 พร้อมคณะข้าราชการและเจ้าหน้าที่(ทีมจักรยานสทล.8)

[e20avn]

........

[juk-soi3]

:lจัดเต็มเลยน้อง คุณแม่ขอร้องol:

[juk-soi3]

ห้องนี้เงียบจังสงสัยต้องยุบชมรม

[เสือทะเล]

ห้องนี้เงียบจังสงสัยต้องยุบชมรม

ใจเย็นๆครับเงียบอย่างงี้พายุใหญ่อาจจะตามมาให้ได้ฮีอฮากันอีก เป็นกะลังใจครับ

[tkgame]

ยุบเลยคับ+100
ทำงานแล้วไม่ได้ตังเซ็งเป็ด...ผมไม่จิตอาสานะคับ

[aod_bison]

ยุบเลยคับ+100
ทำงานแล้วไม่ได้ตังเซ็งเป็ด...ผมไม่จิตอาสานะคับ

ณ วันนี้ก็ยังไม่มีใครได้ค่าแรงซักคนเลย..ทีแลกคุยกันไว้ถ้าไดเงินคืนมาจะไปมอบให้ โรงเรียน เด็กพิการทางสมองที่ จอหอทุกบาททุกสตางค์ใช่ไม๊ครับสมาชิกชมรม ..ส่งเงินสดคืนไปให้ ไก่ จอมพล.จำนวน 80,000.บาท แล้วเงินก็ยังไม่ได้คืนกลับมาเลยซักกะบาทเดียว เข้าใจไว้กันไว้ด้วยพี่น้อง ถ้าใครสงสัยอยากรู้อะไรสอบถามได้...ไม่ใช่คิดเองแล้วก็พูดกันไปทั่วใส่ไข่กันใหญ่ พวกปลาหมอ....

[ppookk]

[e20avn]

เอามาฝากครับ ลุงจุก


มรรค 8 : ทางสู่ความพอดี

มรรค 8 หรืออัฏฐังคิกมรรค หรืออริยมรรค มัชฌิมาปฏิปทา ทางดำเนินชีวิตอันประเสริฐ ทางสายกลาง คือแนวทางดำเนินอันประเสริฐของชีวิตหรือกาย วาจา และใจ ที่ควรดำเนินไป เป็นข้อปฏิบัติที่มีหลักไม่อ่อนแอ จนถึงกับตกอยู่ใต้อำนาจความอยาก แต่ก็ไม่แข็งตึงจนถึงกับเป็นการทรมานกายให้เหือดแห้งจากความสุขเป็น "มัชฌิมาปฏิปทา" คือทางสายกลาง ไม่หย่อนไม่ตึง แต่พอเหมาะ ดั่งสายของเครื่องดนตรีที่เทียบเสียงไว้ได้ที่แล้ว

ที่เรียกว่า "มรรคมีองค์แปด" นั้น หมายความว่าจะสัมฤทธิ์ผลได้ก็เมื่อพร้อมเป็นอันเดียวกันทั้งแปดอย่าง ดุจเชือกที่ฟั่นแปดเกลียว

ก้าวไปในทาง 8 สาย

1. สัมมาทิฏฐิ ความเข้าใจถูกต้อง คือ เข้าใจอย่างทั่วถึงว่า เหตุนั้นเป็นอย่างไร ผลอย่างหยาบๆ ที่ปรากฎชัดๆ เป็นอย่างไร อย่างละเอียดที่แอบแฝงเป็นอย่างไร ทั้งเหตุและผลนั้น มีลำดับอย่างไร

แปลง่ายๆ ได้ว่า ก่อนจะทำสิ่งใด พูดสิ่งใด ให้ใช้ความคิดที่เป็นสัมมา คือถูกต้อง รู้แจ้งแทงตลอดเป็นตัวนำ เพื่อไตร่ตรองว่าหากพูด (ซึ่งเป็นเหตุ) ออกไป จะให้ผลอย่างไร เพื่อจะได้รู้ว่าควรพูดหรือไม่ ควรพูดอย่างไร เช่นเดียวกับการกระทำทั้งหลาย หากมีสัมมาทิฏฐิเป็นตัวนำ ก็จะทำให้รู้ได้ว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ และควรทำแค่ไหน ควรทำอย่างไร หรือควรจะงดเว้นเสีย โดยการคิดนั้นต้องคิดด้วยปัญญา คือรู้แจ้งแทงตลอดอย่างปลอดโปร่ง ไม่ใช่ด้วยอวิชชา คือรู้แจ้งแทงตลอดด้วยความมืดบอดเพราะโทสะหรือความเชื่อมั่นลำพอง หรือเพราะไม่รู้แต่ก็อยากจะอวดรู้

บางคนพูดก็ไม่คิด ทำก็ไม่คิด พูดไปแล้วถึงเพิ่งมาคิด ทำจนเกิดผลไปแล้วจึงค่อยมารู้สึกนึกคิดว่าไม่ควรทำ เช่นนั้นก็สายเกินไปเสมอ

2. สัมมาสังกัปปะ คือ ความใฝ่ใจถูกต้อง คือ ไม่ใฝ่ใจกระทำสิ่งที่จะนำความมืดมนมาสู่ชีวิต ยังปัญญาให้เจริญยิ่งๆ ขึ้นไป และเดินให้ไกลจากความขุ่นแค้น ซึ่งเมตตากับกรุณา คือ ความปรารถนาให้ผู้อื่นได้ดี มีความสุข และยินดีในความเจริญของเขาจะเป็นแรงขับดันที่สำคัญ

ต้องดำเนินชีวิตทุกวัน ด้วยใจที่ปลอดจากความโลภ ปลอดโปร่งจากกาม ไม่หมกมุ่นพัวพันติดข้องในสิ่งสนองความอยากต่างๆ ปราศจากความเห็นแก่ตัวด้วยการคิดเสียสละ ไม่พยาบาท ไม่มีความเคียดแค้น ชิงชัง ขัดเคือง หรือเพ่งมองในแง่ร้ายต่างๆ แต่มีเมตตา คือปรารถนาดี มีไมตรี ต้องการให้ผู้อื่นมีความสุข ไม่มีการคิดทำร้ายหรือทำลาย ทว่าคิดช่วยเหลือผู้อื่นให้พ้นจากความทุกข์

3. สัมมาวาจา คือ การพูดจาถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเองและผู้อื่น ซึ่งประกอบไปด้วย

ละการพูดเท็จ เว้นขาดจากการพูดเท็จ พูดแต่คำจริง ดำรงคำสัตย์ มีถ้อยคำเป็นหลักฐาน ควรเชื่อได้ ไม่พูดลวงโลก

ละคำส่อเสียด เว้นขาดจากคำส่อเสียด ฟังจากข้างนี้แล้วไม่ไปบอกข้างโน้น เพื่อให้คนหมู่นี้แตกร้าวกัน หรือฟังจากข้างโน้น แล้วไม่มาบอกข้างนี้ เพื่อให้คนหมู่โน้นแตกร้าวกัน จงสมานคนที่แตกร้าวกันแล้วบ้าง ส่งเสริมคนที่พร้อมเพรียงกันแล้วบ้าง ด้วยการกล่าวแต่คำที่ทำให้คนพร้อมเพรียงกัน

ละคำหยาบ เว้นขาดจากคำหยาบ กล่าวแต่คำที่ไม่มีโทษ เพราะหู ชวนให้รัก จับใจ

ละคำเพ้อเจ้อ เว้นขาดจากคำเพ้อเจ้อ พูดถูกกาล พูดแต่คำที่เป็นจริง พูดอิงอรรถ พูดอิงธรรม พูดอิงวินัย พูดแต่คำมีหลักฐานมีที่อ้าง มีที่กำหนด ประกอบด้วยประโยชน์ โดยกาลอันควร

4. สัมมากัมมันตะ คือ การกระทำถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเอง และผู้อื่น ไม่อ่อนข้อต่อการกระทำที่จะเป็นโทษทั้งหลาย ซึ่งหลายคนรู้ทั้งรู้ว่าสูบบุหรี่เป็นโทษ ดื่มสุราเป็นโทษ เครียดเป็นโทษ ฯลฯ ก็ยังอ่อนข้อหรือ "หยวน" แล้วก็ทำ

5. สัมมาอาชีวะ คือ การดำรงชีพถูกต้อง ประกอบกิจการงานที่ถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเองและผู้อื่น

6. สัมมาวายามะ คือ ความพากเพียรถูกต้อง คือใจที่บากบั่นในอันที่จะก้าวหน้า ไม่ถอยหลังเข้าสู่ความเสื่อม

7. สัมมาสติ คือ การระลึกประจำใจถูกต้อง ระลึกแต่ในสิ่งที่เกื้อหนุนแก่ปัญญา มีสติระลึกอยู่เป็นนิจว่า เราจะกระทำอะไร และกำลังทำอะไรอยู่ ไม่เป็นคนเผลอ การไม่เผลอหรือการรู้ตัวอยู่เป็นนิจ เป็นทางให้หลีกได้จากการกระทำความชั่ว โดยต้องระลึกได้ยามรู้สึกสบายหรือไม่สบาย ระลึกได้เมื่อรู้สึกสุข หรือทุกข์ หรือเฉยๆ ระลึกได้ว่าจิตกำลังเศร้าหมองหรือผ่องแผ้ว ระลึกได้ว่าอารมณ์อะไรกำลังผ่านเข้ามาในจิตใจ การระลึกรู้ได้จะทำให้เราเท่าทันอารมณ์ ไม่อ่อนคล้อยตามอารมณ์ และกระทำในสิ่งที่ไม่ควรกระทำออกไป

8. สัมมาสมาธิ คือ การตั้งใจมั่นถูกต้อง ได้แก่ ความมีสมาธิ สงบนิ่งอยู่ในสิ่งที่ถูก ไม่วอกแวกวอแว เยือกเย็น สุขุม สำรวม

กุญแจดอกใหญ่คืออ่อนน้อมและสำรวม

ดังที่กล่าวมาทั้งหมด สรุปได้ง่ายๆ ว่า คนจะเสาะหาความพอดีพบและดำเนินชีวิตด้วยความพอดีได้ ต้องมีกุญแจดอกใหญ่สองดอก คือ ความอ่อนน้อมและสำรวม

ความอ่อนน้อมทำให้ไม่ลำพอง ไม่โอ้อวด ไม่ถือโทสะเพื่อเอาชนะคะคาน อวดเบ่ง หรืออวดเก่ง หรือจ้องแต่จะแข่งขันอย่างบ้าคลั่ง ส่วนความสำรวมจะทำให้มีสติ รู้ได้ว่าจะไม่ทำอะไรให้เป็นเหตุแห่งทุกข์ แห่งปัญหา ไม่ว่าจะเกิดกับตัวเองหรือใคร

หลายคนหาความพอดีไม่ได้เพราะสำรวมไม่เป็น ใจร้อน กร่าง ถือเอาใจของตัวเองเป็นสำคัญ ยิ่งเมื่อไปผสานกับการขาดความอ่อนน้อม ก็ย่อมเป็นพวกมุทะลุ เถื่อยถ่อย ไม่พินิจกาลเทศะ และแสดงออกอย่างหยาบๆ เหมือนเพชรที่ยังเป็นหิน ไม่ถูกเจียระไน...ไม่งดงาม!!

[Chankorat]

เอามาฝากครับ ลุงจุก


มรรค 8 : ทางสู่ความพอดี

มรรค 8 หรืออัฏฐังคิกมรรค หรืออริยมรรค มัชฌิมาปฏิปทา ทางดำเนินชีวิตอันประเสริฐ ทางสายกลาง คือแนวทางดำเนินอันประเสริฐของชีวิตหรือกาย วาจา และใจ ที่ควรดำเนินไป เป็นข้อปฏิบัติที่มีหลักไม่อ่อนแอ จนถึงกับตกอยู่ใต้อำนาจความอยาก แต่ก็ไม่แข็งตึงจนถึงกับเป็นการทรมานกายให้เหือดแห้งจากความสุขเป็น "มัชฌิมาปฏิปทา" คือทางสายกลาง ไม่หย่อนไม่ตึง แต่พอเหมาะ ดั่งสายของเครื่องดนตรีที่เทียบเสียงไว้ได้ที่แล้ว

ที่เรียกว่า "มรรคมีองค์แปด" นั้น หมายความว่าจะสัมฤทธิ์ผลได้ก็เมื่อพร้อมเป็นอันเดียวกันทั้งแปดอย่าง ดุจเชือกที่ฟั่นแปดเกลียว

ก้าวไปในทาง 8 สาย

1. สัมมาทิฏฐิ ความเข้าใจถูกต้อง คือ เข้าใจอย่างทั่วถึงว่า เหตุนั้นเป็นอย่างไร ผลอย่างหยาบๆ ที่ปรากฎชัดๆ เป็นอย่างไร อย่างละเอียดที่แอบแฝงเป็นอย่างไร ทั้งเหตุและผลนั้น มีลำดับอย่างไร

แปลง่ายๆ ได้ว่า ก่อนจะทำสิ่งใด พูดสิ่งใด ให้ใช้ความคิดที่เป็นสัมมา คือถูกต้อง รู้แจ้งแทงตลอดเป็นตัวนำ เพื่อไตร่ตรองว่าหากพูด (ซึ่งเป็นเหตุ) ออกไป จะให้ผลอย่างไร เพื่อจะได้รู้ว่าควรพูดหรือไม่ ควรพูดอย่างไร เช่นเดียวกับการกระทำทั้งหลาย หากมีสัมมาทิฏฐิเป็นตัวนำ ก็จะทำให้รู้ได้ว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ และควรทำแค่ไหน ควรทำอย่างไร หรือควรจะงดเว้นเสีย โดยการคิดนั้นต้องคิดด้วยปัญญา คือรู้แจ้งแทงตลอดอย่างปลอดโปร่ง ไม่ใช่ด้วยอวิชชา คือรู้แจ้งแทงตลอดด้วยความมืดบอดเพราะโทสะหรือความเชื่อมั่นลำพอง หรือเพราะไม่รู้แต่ก็อยากจะอวดรู้

บางคนพูดก็ไม่คิด ทำก็ไม่คิด พูดไปแล้วถึงเพิ่งมาคิด ทำจนเกิดผลไปแล้วจึงค่อยมารู้สึกนึกคิดว่าไม่ควรทำ เช่นนั้นก็สายเกินไปเสมอ

2. สัมมาสังกัปปะ คือ ความใฝ่ใจถูกต้อง คือ ไม่ใฝ่ใจกระทำสิ่งที่จะนำความมืดมนมาสู่ชีวิต ยังปัญญาให้เจริญยิ่งๆ ขึ้นไป และเดินให้ไกลจากความขุ่นแค้น ซึ่งเมตตากับกรุณา คือ ความปรารถนาให้ผู้อื่นได้ดี มีความสุข และยินดีในความเจริญของเขาจะเป็นแรงขับดันที่สำคัญ

ต้องดำเนินชีวิตทุกวัน ด้วยใจที่ปลอดจากความโลภ ปลอดโปร่งจากกาม ไม่หมกมุ่นพัวพันติดข้องในสิ่งสนองความอยากต่างๆ ปราศจากความเห็นแก่ตัวด้วยการคิดเสียสละ ไม่พยาบาท ไม่มีความเคียดแค้น ชิงชัง ขัดเคือง หรือเพ่งมองในแง่ร้ายต่างๆ แต่มีเมตตา คือปรารถนาดี มีไมตรี ต้องการให้ผู้อื่นมีความสุข ไม่มีการคิดทำร้ายหรือทำลาย ทว่าคิดช่วยเหลือผู้อื่นให้พ้นจากความทุกข์

3. สัมมาวาจา คือ การพูดจาถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเองและผู้อื่น ซึ่งประกอบไปด้วย

ละการพูดเท็จ เว้นขาดจากการพูดเท็จ พูดแต่คำจริง ดำรงคำสัตย์ มีถ้อยคำเป็นหลักฐาน ควรเชื่อได้ ไม่พูดลวงโลก

ละคำส่อเสียด เว้นขาดจากคำส่อเสียด ฟังจากข้างนี้แล้วไม่ไปบอกข้างโน้น เพื่อให้คนหมู่นี้แตกร้าวกัน หรือฟังจากข้างโน้น แล้วไม่มาบอกข้างนี้ เพื่อให้คนหมู่โน้นแตกร้าวกัน จงสมานคนที่แตกร้าวกันแล้วบ้าง ส่งเสริมคนที่พร้อมเพรียงกันแล้วบ้าง ด้วยการกล่าวแต่คำที่ทำให้คนพร้อมเพรียงกัน

ละคำหยาบ เว้นขาดจากคำหยาบ กล่าวแต่คำที่ไม่มีโทษ เพราะหู ชวนให้รัก จับใจ

ละคำเพ้อเจ้อ เว้นขาดจากคำเพ้อเจ้อ พูดถูกกาล พูดแต่คำที่เป็นจริง พูดอิงอรรถ พูดอิงธรรม พูดอิงวินัย พูดแต่คำมีหลักฐานมีที่อ้าง มีที่กำหนด ประกอบด้วยประโยชน์ โดยกาลอันควร

4. สัมมากัมมันตะ คือ การกระทำถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเอง และผู้อื่น ไม่อ่อนข้อต่อการกระทำที่จะเป็นโทษทั้งหลาย ซึ่งหลายคนรู้ทั้งรู้ว่าสูบบุหรี่เป็นโทษ ดื่มสุราเป็นโทษ เครียดเป็นโทษ ฯลฯ ก็ยังอ่อนข้อหรือ "หยวน" แล้วก็ทำ

5. สัมมาอาชีวะ คือ การดำรงชีพถูกต้อง ประกอบกิจการงานที่ถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเองและผู้อื่น

6. สัมมาวายามะ คือ ความพากเพียรถูกต้อง คือใจที่บากบั่นในอันที่จะก้าวหน้า ไม่ถอยหลังเข้าสู่ความเสื่อม

7. สัมมาสติ คือ การระลึกประจำใจถูกต้อง ระลึกแต่ในสิ่งที่เกื้อหนุนแก่ปัญญา มีสติระลึกอยู่เป็นนิจว่า เราจะกระทำอะไร และกำลังทำอะไรอยู่ ไม่เป็นคนเผลอ การไม่เผลอหรือการรู้ตัวอยู่เป็นนิจ เป็นทางให้หลีกได้จากการกระทำความชั่ว โดยต้องระลึกได้ยามรู้สึกสบายหรือไม่สบาย ระลึกได้เมื่อรู้สึกสุข หรือทุกข์ หรือเฉยๆ ระลึกได้ว่าจิตกำลังเศร้าหมองหรือผ่องแผ้ว ระลึกได้ว่าอารมณ์อะไรกำลังผ่านเข้ามาในจิตใจ การระลึกรู้ได้จะทำให้เราเท่าทันอารมณ์ ไม่อ่อนคล้อยตามอารมณ์ และกระทำในสิ่งที่ไม่ควรกระทำออกไป

8. สัมมาสมาธิ คือ การตั้งใจมั่นถูกต้อง ได้แก่ ความมีสมาธิ สงบนิ่งอยู่ในสิ่งที่ถูก ไม่วอกแวกวอแว เยือกเย็น สุขุม สำรวม

กุญแจดอกใหญ่คืออ่อนน้อมและสำรวม

ดังที่กล่าวมาทั้งหมด สรุปได้ง่ายๆ ว่า คนจะเสาะหาความพอดีพบและดำเนินชีวิตด้วยความพอดีได้ ต้องมีกุญแจดอกใหญ่สองดอก คือ ความอ่อนน้อมและสำรวม

ความอ่อนน้อมทำให้ไม่ลำพอง ไม่โอ้อวด ไม่ถือโทสะเพื่อเอาชนะคะคาน อวดเบ่ง หรืออวดเก่ง หรือจ้องแต่จะแข่งขันอย่างบ้าคลั่ง ส่วนความสำรวมจะทำให้มีสติ รู้ได้ว่าจะไม่ทำอะไรให้เป็นเหตุแห่งทุกข์ แห่งปัญหา ไม่ว่าจะเกิดกับตัวเองหรือใคร

หลายคนหาความพอดีไม่ได้เพราะสำรวมไม่เป็น ใจร้อน กร่าง ถือเอาใจของตัวเองเป็นสำคัญ ยิ่งเมื่อไปผสานกับการขาดความอ่อนน้อม ก็ย่อมเป็นพวกมุทะลุ เถื่อยถ่อย ไม่พินิจกาลเทศะ และแสดงออกอย่างหยาบๆ เหมือนเพชรที่ยังเป็นหิน ไม่ถูกเจียระไน...ไม่งดงาม!!

พี่ว่าน้องหนึ่งไปบวสเสียเลยดีไหม

[e20avn]

เอามาฝากครับ ลุงจุก


มรรค 8 : ทางสู่ความพอดี

มรรค 8 หรืออัฏฐังคิกมรรค หรืออริยมรรค มัชฌิมาปฏิปทา ทางดำเนินชีวิตอันประเสริฐ ทางสายกลาง คือแนวทางดำเนินอันประเสริฐของชีวิตหรือกาย วาจา และใจ ที่ควรดำเนินไป เป็นข้อปฏิบัติที่มีหลักไม่อ่อนแอ จนถึงกับตกอยู่ใต้อำนาจความอยาก แต่ก็ไม่แข็งตึงจนถึงกับเป็นการทรมานกายให้เหือดแห้งจากความสุขเป็น "มัชฌิมาปฏิปทา" คือทางสายกลาง ไม่หย่อนไม่ตึง แต่พอเหมาะ ดั่งสายของเครื่องดนตรีที่เทียบเสียงไว้ได้ที่แล้ว

ที่เรียกว่า "มรรคมีองค์แปด" นั้น หมายความว่าจะสัมฤทธิ์ผลได้ก็เมื่อพร้อมเป็นอันเดียวกันทั้งแปดอย่าง ดุจเชือกที่ฟั่นแปดเกลียว

ก้าวไปในทาง 8 สาย

1. สัมมาทิฏฐิ ความเข้าใจถูกต้อง คือ เข้าใจอย่างทั่วถึงว่า เหตุนั้นเป็นอย่างไร ผลอย่างหยาบๆ ที่ปรากฎชัดๆ เป็นอย่างไร อย่างละเอียดที่แอบแฝงเป็นอย่างไร ทั้งเหตุและผลนั้น มีลำดับอย่างไร

แปลง่ายๆ ได้ว่า ก่อนจะทำสิ่งใด พูดสิ่งใด ให้ใช้ความคิดที่เป็นสัมมา คือถูกต้อง รู้แจ้งแทงตลอดเป็นตัวนำ เพื่อไตร่ตรองว่าหากพูด (ซึ่งเป็นเหตุ) ออกไป จะให้ผลอย่างไร เพื่อจะได้รู้ว่าควรพูดหรือไม่ ควรพูดอย่างไร เช่นเดียวกับการกระทำทั้งหลาย หากมีสัมมาทิฏฐิเป็นตัวนำ ก็จะทำให้รู้ได้ว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ และควรทำแค่ไหน ควรทำอย่างไร หรือควรจะงดเว้นเสีย โดยการคิดนั้นต้องคิดด้วยปัญญา คือรู้แจ้งแทงตลอดอย่างปลอดโปร่ง ไม่ใช่ด้วยอวิชชา คือรู้แจ้งแทงตลอดด้วยความมืดบอดเพราะโทสะหรือความเชื่อมั่นลำพอง หรือเพราะไม่รู้แต่ก็อยากจะอวดรู้

บางคนพูดก็ไม่คิด ทำก็ไม่คิด พูดไปแล้วถึงเพิ่งมาคิด ทำจนเกิดผลไปแล้วจึงค่อยมารู้สึกนึกคิดว่าไม่ควรทำ เช่นนั้นก็สายเกินไปเสมอ

2. สัมมาสังกัปปะ คือ ความใฝ่ใจถูกต้อง คือ ไม่ใฝ่ใจกระทำสิ่งที่จะนำความมืดมนมาสู่ชีวิต ยังปัญญาให้เจริญยิ่งๆ ขึ้นไป และเดินให้ไกลจากความขุ่นแค้น ซึ่งเมตตากับกรุณา คือ ความปรารถนาให้ผู้อื่นได้ดี มีความสุข และยินดีในความเจริญของเขาจะเป็นแรงขับดันที่สำคัญ

ต้องดำเนินชีวิตทุกวัน ด้วยใจที่ปลอดจากความโลภ ปลอดโปร่งจากกาม ไม่หมกมุ่นพัวพันติดข้องในสิ่งสนองความอยากต่างๆ ปราศจากความเห็นแก่ตัวด้วยการคิดเสียสละ ไม่พยาบาท ไม่มีความเคียดแค้น ชิงชัง ขัดเคือง หรือเพ่งมองในแง่ร้ายต่างๆ แต่มีเมตตา คือปรารถนาดี มีไมตรี ต้องการให้ผู้อื่นมีความสุข ไม่มีการคิดทำร้ายหรือทำลาย ทว่าคิดช่วยเหลือผู้อื่นให้พ้นจากความทุกข์

3. สัมมาวาจา คือ การพูดจาถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเองและผู้อื่น ซึ่งประกอบไปด้วย

ละการพูดเท็จ เว้นขาดจากการพูดเท็จ พูดแต่คำจริง ดำรงคำสัตย์ มีถ้อยคำเป็นหลักฐาน ควรเชื่อได้ ไม่พูดลวงโลก

ละคำส่อเสียด เว้นขาดจากคำส่อเสียด ฟังจากข้างนี้แล้วไม่ไปบอกข้างโน้น เพื่อให้คนหมู่นี้แตกร้าวกัน หรือฟังจากข้างโน้น แล้วไม่มาบอกข้างนี้ เพื่อให้คนหมู่โน้นแตกร้าวกัน จงสมานคนที่แตกร้าวกันแล้วบ้าง ส่งเสริมคนที่พร้อมเพรียงกันแล้วบ้าง ด้วยการกล่าวแต่คำที่ทำให้คนพร้อมเพรียงกัน

ละคำหยาบ เว้นขาดจากคำหยาบ กล่าวแต่คำที่ไม่มีโทษ เพราะหู ชวนให้รัก จับใจ

ละคำเพ้อเจ้อ เว้นขาดจากคำเพ้อเจ้อ พูดถูกกาล พูดแต่คำที่เป็นจริง พูดอิงอรรถ พูดอิงธรรม พูดอิงวินัย พูดแต่คำมีหลักฐานมีที่อ้าง มีที่กำหนด ประกอบด้วยประโยชน์ โดยกาลอันควร

4. สัมมากัมมันตะ คือ การกระทำถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเอง และผู้อื่น ไม่อ่อนข้อต่อการกระทำที่จะเป็นโทษทั้งหลาย ซึ่งหลายคนรู้ทั้งรู้ว่าสูบบุหรี่เป็นโทษ ดื่มสุราเป็นโทษ เครียดเป็นโทษ ฯลฯ ก็ยังอ่อนข้อหรือ "หยวน" แล้วก็ทำ

5. สัมมาอาชีวะ คือ การดำรงชีพถูกต้อง ประกอบกิจการงานที่ถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเองและผู้อื่น

6. สัมมาวายามะ คือ ความพากเพียรถูกต้อง คือใจที่บากบั่นในอันที่จะก้าวหน้า ไม่ถอยหลังเข้าสู่ความเสื่อม

7. สัมมาสติ คือ การระลึกประจำใจถูกต้อง ระลึกแต่ในสิ่งที่เกื้อหนุนแก่ปัญญา มีสติระลึกอยู่เป็นนิจว่า เราจะกระทำอะไร และกำลังทำอะไรอยู่ ไม่เป็นคนเผลอ การไม่เผลอหรือการรู้ตัวอยู่เป็นนิจ เป็นทางให้หลีกได้จากการกระทำความชั่ว โดยต้องระลึกได้ยามรู้สึกสบายหรือไม่สบาย ระลึกได้เมื่อรู้สึกสุข หรือทุกข์ หรือเฉยๆ ระลึกได้ว่าจิตกำลังเศร้าหมองหรือผ่องแผ้ว ระลึกได้ว่าอารมณ์อะไรกำลังผ่านเข้ามาในจิตใจ การระลึกรู้ได้จะทำให้เราเท่าทันอารมณ์ ไม่อ่อนคล้อยตามอารมณ์ และกระทำในสิ่งที่ไม่ควรกระทำออกไป

8. สัมมาสมาธิ คือ การตั้งใจมั่นถูกต้อง ได้แก่ ความมีสมาธิ สงบนิ่งอยู่ในสิ่งที่ถูก ไม่วอกแวกวอแว เยือกเย็น สุขุม สำรวม

กุญแจดอกใหญ่คืออ่อนน้อมและสำรวม

ดังที่กล่าวมาทั้งหมด สรุปได้ง่ายๆ ว่า คนจะเสาะหาความพอดีพบและดำเนินชีวิตด้วยความพอดีได้ ต้องมีกุญแจดอกใหญ่สองดอก คือ ความอ่อนน้อมและสำรวม

ความอ่อนน้อมทำให้ไม่ลำพอง ไม่โอ้อวด ไม่ถือโทสะเพื่อเอาชนะคะคาน อวดเบ่ง หรืออวดเก่ง หรือจ้องแต่จะแข่งขันอย่างบ้าคลั่ง ส่วนความสำรวมจะทำให้มีสติ รู้ได้ว่าจะไม่ทำอะไรให้เป็นเหตุแห่งทุกข์ แห่งปัญหา ไม่ว่าจะเกิดกับตัวเองหรือใคร

หลายคนหาความพอดีไม่ได้เพราะสำรวมไม่เป็น ใจร้อน กร่าง ถือเอาใจของตัวเองเป็นสำคัญ ยิ่งเมื่อไปผสานกับการขาดความอ่อนน้อม ก็ย่อมเป็นพวกมุทะลุ เถื่อยถ่อย ไม่พินิจกาลเทศะ และแสดงออกอย่างหยาบๆ เหมือนเพชรที่ยังเป็นหิน ไม่ถูกเจียระไน...ไม่งดงาม!!

พี่ว่าน้องหนึ่งไปบวสเสียเลยดีไหม

ยังบวชไม่ได้ครับ ยังเคลียไม่หมดครับ คนมันมีกิเลศเยอะ อิอิ

[Chankorat]

น้องหนึ่งรู้จักคำว่าปลอยวางไหม นั้นแหละคือคำตอบสุดท้าย

[e20avn]

บางเรื่องผมก็ปล่อยวางนะพี่ เพราะมันไม่ใช่สาระสำคัญอะไร ของชีวิตครับ เพราะไม่รู้ว่าจะตีโพยตีพาย แล้วก็โวยวายไปได้ประโยชน์อะไร