......ทัวริ่ง+ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน โดย พี่ประจันต์ศรี ..........ขี่จักรยานเที่ยวกัมพูชาอ่านตรงนี้ ครับ.......

[ประจันทร์ศรี]

ขออนุญาตใช้คำนี้..นะครับ อย่าโกรธกันนะ ขอพูดว่า "นาย..แน่..มาก" สุดยอดจริง ๆ มันเหลือเชื่อเคยบรรทุกเหมือนกัน แต่เป็นรถโบราณแตะใหญ่ แบบนี้ไม่เคยมีในความคิดเลย นี่ท่านประธานเห็นคงร้อง "ไอ้..หย๊า" ใช่ไหมครับ ปรบมือให้ด้วยใจจริง ๆ

แน่จริงๆ...

แต่เรื่องบรรทุกหนักแล้วนิ่งนี่ ยอมรับเลยครับ..

สรุปว่า รถ MJ ถ้าใครสั่งทัวร์ริ่งหรือกึ่งทัวร์ริ่งไป ลองบรรทุกหนักดู แล้วจะรู้ว่า รถมีไว้ทัวร์จริงๆ

บรรทุก 50 โล ยอดเยี่ยมมากครับพี่ เอาแค่ทดสอบก็พอนะครับ
เวลาไปทัวร์ริ่ง ของที่จำเป็นต้องใช้รวมกระเป๋า ไม่น่าจะเกิน 20 โล
ส่วนที่เกินมามักจะเป็นของที่เผื่อจะใช้(แต่ไม่ได้ใช้)บรรทุกไปก็หนักเปล่าๆปั่นไม่สนุก
ผมและพี่ๆที่ไปด้วยกันพอปั่นไปซัก 10-15 วันก็จะส่งของที่ไม่ได้ใช้กลับบ้านคราวละ 3-5 กิโล เป็นทุกปี
ยิ่งช่วงที่ปั่น มีแต่เขา เขา และเขา น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาอีก 1 กิโล ก็สุดแสนจะทรมาน
แต่มักจะเป็นหลังจาก 15 วันไปแล้ว สงสัยพลังงานสำรองของแต่ละคนคงจะหมดครับ

ขอบพระคุณทั้งสามท่านที่เข้ามาอ่าน และแนะนำสิ่งที่ดี มีกำลังใจครับ

[ประจันทร์ศรี]

ชวนคุณภรรยาออกมาปั่นจักรยานออกกำลังกายครับ

วันเสาร์ที่ 13 ก.ค.56 หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ และชาวจังหวัดลพบุรี
จัดกิจกรรมเฉลิมพระเกียรติ ปั่นจักรยานร้อยดวงใจ เฉลิมพระเกียรติฯ

สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี

ณ สนามกระโดดร่มบ้านท่าเดื่อ ต.นิคมสร้างเอง อ.เมือง จ.ลพบุรี

งานนี้จัดโดย ทหารอาชีพ แบ่งกิจกรรมเป็นสองกลุ่ม คือ กลุ่มแข่งขันระยะทาง 60 กม. และ กลุ่มร่วมกิจกรรม ระยะทาง 12 กม. กลุ่มแข่งขันมีทั้งหมอบและเสือภูเขา ประมาณ 900 ท่าน
ส่วนกลุ่มร่วมกิจกรรม เป็น VIP และ จักรยานประเภทอื่น ๆ

ผมได้รับชวนเข้าร่วมกิจกรรม ด้วยความยินดีครับ แต่ใจนึกอยากให้คุณภรรยาไปด้วย จะได้มีประสบการสักครั้งหนึ่งในการไปร่วมปั่นจักรยานกับคนเยอะ ๆ แต่ว่าจะชวนคุณเธออย่างไรดีหว่า

เสร็จประชุมกลับถึงบ้าน เรียบ ๆ เคียง ๆ ก่อนชวนคุณเธอไปร่วมปั่นด้วย ปั่นเล่นออกกำลังกายชวนปุ๊บไปปั๊บทันทีทุกครั้ง แต่นี้ชวนไปปั่น 60 โล ต้องคิดเยอะหน่อย ตั้งใจชวนแล้วเขาไม่ไปด้วยมันจะเสียความรู้สึกได้ ตะล่อมคุยเรื่องที่เขาชอบ แล้วค่อย ๆ วกเข้ามาเรื่องปั่น จย.60 โล
พอจับได้ว่าเคลิ้มแล้ว เราก็ใส่ ๆๆๆ และสั่งให้เตรียมตัว แถมขู่นิด ๆ ถ้าไม่ซ้อมจะลำบากแน่นอน

มีเวลาเตรียมตัว 2 สัปดาห์ ผมกล่อมเสร็จกลับไปรอฟังข่าวที่ชายแดน ปกติโทรคุยกันทุกวัน ห้วงนี้มีเรื่องออกซ้อมปั่นแถมครับ วันนี้ได้ 10 ++ กม. วันนี้ได้ 1.5 ชม. วันไหนติดฝน เสียงบ่น
มีอารมณ์เสียดายด้วย น่าจะเอาจริงครับ

12 ก.ค.56 ผมกลับจากชายแดนถึงบ้านตอนเย็น ปะหน้าเธอชวนคุยเรื่องปั่นจักรยานเลย ...เอ้า.....เข้าทางแล้ว...อย่างนี้สนุกละ เย็นนี้พาทำอะไรไม่ยากเลย ว่าง่าย อาหารเย็นเต็มที่ ชวนเข้านอน 3 ทุ่มครึ่ง เธอตั้งปลุกตี 4 ผมให้เลื่อนเป็นตี 5 ตามนั้น ต่างคนต่างนอน ผมต้องข่มตาหลับพอสมควร ส่วนเธอเป็นไงไม่รู้

เธอลุกจากที่นอนก่อนปลุกครับ ผมลุกตามไปตอนตี 5 ปะหน้า บ่น นอนไม่หลับเลย ..เอ้า..เป็นอะไรหรือเปล่า...เปล่า...เป็นอะไรถึงนอนไม่หลับ...ไม่รู้....น่าสงสารครับ กังวลจนนอนไม่หลับ
เวลาเคลื่อนไปเรื่อย ๆ อาหารเช้าเธอ นม + โยเกิต + มะนาว + น้ำผึง + ผลไม้ อาบน้ำ แต่งตัว
เลือกเสื้อ MJ bike ด้วย 7 โมง ออกจากบ้านปั่นไปรวมพลที่ค่ายวชิราลงกรณ์ ป่าหวาย หน่วยงานจัดรถบรรทุกใหญ่ไปส่งที่จัดงาน สนามกระโดดร่มบ้านท่าเดื่อ

รถที่นำไปออกรอบครั้งนี้

ของฝ่ายชาย Peugeot parcuors โครโม ตะเกียบ บิวส์โดย MJ bike นครปฐม



ของฝ่ายหญิง Spalding โครโม มือสองญี่ปุ่น เดิม ๆ รอคิวส่งไปบิวส์ที่ MJ ครับ



มารอ ขึ้นรถที่หน่วยไปส่งที่สนามแข่งขัน



ภาพรวมภายในพื้นที่จัดงานครับ

บรรยากาศขออธิบายด้วยภาพครับ





















ปั่นอยู่ข้าง ๆ ลุงเนตร ทั่วร์ริ่ง ครับ




คนนี้ คันนี้ สมาชิก MJ เหมือนกันครับ มิตรภาพสื่อออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจครับ





รวมพลคนจักรยานบ้าน MJ กลุ่มเสือเลียบครอง บางใหญ่ ครับ

ภาพกว้างในพื้นที่บริเวณจัดงาน กว้างขวาง รถราถือว่าเยอะครับ ทั้งของนักจักรยาน ของกองเชียร์ ของท่านผู้ชม ของคณะกรรมการ เจ้าหน้าที่ เยอะจริงครับ

นักจักรยานก็เยอะ แต่งกายด้วยทีมใครทีมมัน หลากหลาย น่าดูชมไม่เบื่อจริง ๆ

แต่สิ่งหนึ่งที่ผมมองหา คือ จักรยานจากบ้าน MJ มากันบ้างหรือเปล่าหนอ มากันกี่คนน้า อยากเจอจะได้ทักทายพูดคุยกัน

ดูง่ายครับ จักรยานจากบ้าน MJ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตะเกียบโครโมรี่ คนขี่มีใครบ้างครับท่านประธาน ผมจำได้ 1 คน คือ คุณเมธี ครับ







กลุ่มเข้าร่วมกิจกรรม 12 กม. ปั่นวนเป็นวงกลมในพื้นที่บริเวณจัดงาน

กลุ่มแข่งขันระยะทาง 60 กม. ปั่นวอร์มจากที่จัดงานไปที่จุดเริ่มต้น หน้าเทศบาล ต.โคกตูม ระยะทาง 5 กม. แล้วเริ่มปล่อย หมอบชาย หมอบหญิง ตามกลุ่มอายุ ต่อด้วย
เสือภูเขาชาย หญิง ตามกลุ่มอายุ ผมได้ออกเวลา 1000 น. คุณภรรยาออกตามหลังห่างกัน 30 นาที

ด้วยตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่า จะพาคุณภรรยาปั่นให้ครบระยะทางเท่านั้น ถ้วย เหรืยญ ไม่ได้หวังเลย จึงไม่มีความกดดันใด ๆ

ผมออกจากจุดสตาร์ท ใช้เกียร์และรอบขาที่ปั่นสบายที่สุด ปล่อยให้กลุ่มที่ออกพร้อมกันขึ้นหน้าไปทั้งหมด ได้ระยะทาง 10 + กม. ก็มีกลุ่มเสือหญิงตามมาแล้วก็แซงขึ้นหน้าไป คนแล้วคนเล่า
ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะเห็นเธอตามมา .....เริ่มเอะใจ....เป็นอะไรหรือเปล่า.....ยางรั่ว...อุบัติเหตุหรือ....จนคิดจะปั่นกลับย้อนไปดูอยู่หลายครั้ง ...เอาวะ..ช้าเป็นช้า..จะปั่นรอจนคนสุดท้ายมาถึง...
ถ้าไม่มีเธอ ค่อยสปีดทำเวลาเอาช่วงท้าย ๆ คงเข้าเส้นชัยไม่หลังสุดแน่

ขึ้นเนิน - ลงเนิน เข้าโค้ง ออกทางตรง เหลียวหลังกลับมามองทางจนคอจะเคล็ด เห็นแว๊บ ๆ เท่าแมลงหวี่ ปั่นมาคนเดียว ใช่เธอแน่ จริง ๆ ครับ เธอตามมาทันที่ กม.ที่ 20 + ทางกำลังขึ้นเนินยาว ๆ ผมจึงบอกให้เธอเกาะ จะลากยาว ๆ เพื่อให้ได้ระยะทาง เดี๊ยวก่อนสิ ใจจะขาดแล้วนะนี่ ....โอ้...แย่แล้วมั้ง....เข้าไปดูใกล้ ๆ ...เธอหมดแรงจริง ๆ .....ไปเร็วกว่านี้ไม่ได้แน่......
เปลี่ยนความคิดทันทีครับ....เอาเธอเป็นหลัก...เพียงแต่แนะนำในการใช้เกียร์ รอบขา และการออกแรงกดลูกบันได ....เธอแหวมานิดนึง ....ไม่ต้องเร่งกัน ...มันกดดันรู้ไหม......โอ้ย...ตายแล้ว
บางครั้งเราก็ใจร้อนไปเอง.....จบทริปโดยดีไหมนี่




ดูเธอเริ่มปรับตัวได้ อาการเหนื่อยล้าลดลง รถนิ่งขึ้น เข้ามาเกาะได้เป็นระยะ ๆ พอดีเข้าทางตรงและไหลลงเนินยาว ๆ ครับ 28 - 30 ครับ แล้วก็ขึ้นเนินยาว ๆ อีก 6 กม. ถึงจุดให้น้ำ พาหยุดรับน้ำคนละ 1 ขวด ได้ระยะทาง 32 กม. น้ำหมดขวดชวนไปต่อ....เดี๋ยวสิ...จุกนะ....เอาแล้ว...จะทำอย่างไงดี....ดูเหมือนจะงอแงนิด ๆ ...บ่นปวดเข่าสองข้าง...ไม่มีแรงยกขาแล้ว.....เป็นเรื่องซะมั้ง....เธอน่าจะหมดแรงจริง ๆ ครับ ....เจ้ากรรมครับ จากจุดให้น้ำขึ้นเนินยาว ๆๆๆ มีลมพัดสวนมาแรงด้วย ...อาการปั่นระทดระทวยเชียวครับ ....เกาะพอได้ไหมครับ...แหวมาอีก...ไม่เกาะไม่แกะแล้ว ...ค่อย ๆ ไปอย่างนี้ละ ...เอาวะ..ยังดีกว่าหยุดปั่นเอาดื้อ ๆ เปลี่ยนแผนให้เธอนำ ผมปั่นขึ้นประกบ เอามือซ้ายจับที่หัวไหล่เบา ๆ ออกแรงกดบันไดดันเธอไปด้วย ....ความเร็วรถค่อย ๆ เพิ่มขึ้นทีละน้อย ยืนอยู่ 25 ได้ ได้ระยะทางเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนเหลือ 10 กม.สุดท้าย ปล่อยให้ช่วยเหลือตัวเอง เธอคงพยายามกัดฟันไปให้ถึง เหลือ กม.สุดท้าย ลงเนิน ผมปั่นส่งปล่อยไหลลงเนิน เหลียวหลังกลับมาดู....ไม่เห็นอีกแล้วครับ ..... ก็ต้องรอสักพักค่อย ๆ โผล่มา ......ผมบอก ยังไม่เข้าเส้นชัย..ยังไม่จบนะ อีก 800 ม. ไปต่ออีกนิดเดียวนะ....เธอบอก..เอ้า...ก็นึกว่าจบแค่นี้ ....เส้นชัยก็ดันอยู่บนเนิน....ผมจึงปั่นประคอง บอกให้เปลี่ยนเกียร์หน้าเล็กสุด หลังใหญ่ ปั่นอย่าเร่ง ค่อย ๆ ไต่ขึ้นไป อีก 15 ม. มี จนท.ทหาร มาช่วยดันให้จนถึงเส้นชัย ....รับเหรียญ....




หลังจากรับเหรียญแล้ว มานั่งพักรับอาหารกลางวัน หายเหนื่อย ขากลับ ขอปั่นกลับ ....บะใจสู้ดีวะ...ปั่น ก็ ปั่น ได้เลย






อีกหนึ่งประสบการณ์ ที่ชวนคนใกล้ตัวออกมาปั่นจักรยาน

ขอความเห็นจากท่านประธานเมธา และสมาชิกจักรยานบ้าน MJ ทุกท่าน ช่วยแนะนำในการสร้างคนจักรยานเพิ่มอีกสักคนครับ

ขอโอกาสจากมาดามเจ และ คุณนายอ๋อย โปรดรับคุณสุกัญญาเป็นศิษย์สาขาจักรยานสักคนนะครับ

สวัสดีครับ

[T_lek]

จากที่เ่ล่ามาใจเต็มร้อยครับ...... .

ฝึกฝนบ่อยๆ..ก็สบาย

[Mahingsa]

มีใครคิดเหมือนผมบ้างครับ..ว่า... คู่นี้..น่ารักสุดๆ

อ่านเรื่องของพี่ประจันต์ศรี แล้ว อิจฉาพี่มากมายครับ...เดี๋ยวผมจะให้แฟนผมเข้ามาอ่านบ้างครับ เผื่อเธอจะได้มาปั่นจักรยานกับผม แล้วก็ยินดีกับพี่ทั้งสองด้วยนะครับ ได้เหรียญทั้งคู่เลย

[จำรัส ละหานทราย]

มีใครคิดเหมือนผมบ้างครับ..ว่า... คู่นี้..น่ารักสุดๆ

อ่านเรื่องของพี่ประจันต์ศรี แล้ว อิจฉาพี่มากมายครับ...เดี๋ยวผมจะให้แฟนผมเข้ามาอ่านบ้างครับ เผื่อเธอจะได้มาปั่นจักรยานกับผม แล้วก็ยินดีกับพี่ทั้งสองด้วยนะครับ ได้เหรียญทั้งคู่เลย

ถูกใจ ใช่เลยครับ

[rblue]

สุดยอดครับ พี่ทั้ง2
คิดฮอด ครับไว้จะไปปั่นอีกน่ะพี่

[ประจันทร์ศรี]

คิดไว้ว่าจะปั่นไปกัมพูชา แต่ถึงเขาใหญ่ครับ

รายงานการปั่นคืนนี้ไม่สำเร็จ เพราะแนบรูปช้ามาก ๆๆๆ ดึกแล้ว เอาไว้พรุ่งนี้แล้วกันนะครับ

[ประจันทร์ศรี]

คิดไว้ว่าจะปั่นไปกัมพูชา แต่ถึงเขาใหญ่ครับ

ที่มาของทริปนี้มีอยู่ว่า ข้าพเจ้าคิดไว้ว่าจะปั่นจักรยานไปท่องเที่ยวในกัมพูชา แล้วความคิดของข้าพเจ้า.....ดันดังไปเข้าหูเจ้านายเข้า .... ท่านเลยบอกว่า......รอนะจะไปด้วย ขอจัดเวลาก่อน ...รอครับ ...

รออยู่สองเดือนกว่า ๆ....ก็ได้รับข่าวแจ้งเตือนว่า ......(เจ้านาย) จะต้องไปเข้ารับการศึกษาต่อ.....เขมรคงไม่ได้ไปแล้ว.....เราไปปั่นขึ้นเขาใหญ่แทนแล้วกัน.....สังสรรค์/นอนค้างบนเขา 1 คืน..หาอะไรไปกินกันบนเขา..ชวนพวกมาด้วยก็ได้ ...คนเยอะ สนุกดี .......

ตกลงเอาวันที่ 13 สิงหาคม 2556 แล้วกัน....วันที่ 14 เดินทากลับที่ตั้ง...วันที่ 15 เราเข้าประชุม ส่วนพวกที่ไม่ได้เข้าประชุมก็กลับไปทำงานเหมือนเดิม

เจ้านายชวนพรรคพวกไปเลี้ยงส่งจบภารกิจเพื่อเข้ารับการศึกษา หลักสูตร...(ผู้นำ) บนขาใหญ่ได้ 16 คน เป็นนักปั่นได้ 9 คน นอกนั้นเป็นฝ่ายส่งกำลังบำรุง ขนสัมภาระ อำนวยความปลอดภัยตามเส้นทางบ้าง ถ่ายรูป ติดต่อที่พัก/อาหาร

ผู้ร่วมกิจกรรมมาจากหลายทิศ ต่างคนต่างมา จากศรีสะเกษกลุ่มหนึ่ง อรัญประเทศกลุ่มหนึ่ง จันทบุรี 1 คน (ข้าพเจ้า)

วันที่ 13 ส.ค.56 เวลา 0730 กลุ่มศรีสะเกษมาถึงก่อน ตามด้วยจันทบุรี และ กลุ่มใหญ่จากอรัญประเทศ มาเจอกันที่แยก บ.เนินหอม จ.ปราจีนบุรี



มาถึง คนที่ยังไม่ได้รับอาหารเช้า ก็มารับที่นี่



พร้อมกับหารือ เจ้านายเสนอ ..เอางี้ดีไหม....เสร็จธุระตรงนี้แล้ว ขึ้นรถแล้วให้ไปจอดส่งนักปั่นลงที่หน้าด่านเก็บเงิน (ด่านเนินหอมฝั่งปราจีน) นักปั่นเริ่มปั่นจากตรงนี้ รถยนต์ 1 ขึ้นไปติดต่อเรื่องที่พัก รถยนต์ 2 ตามอำนวยความปลอดภัยนักปั่น รถยนต์ 3 ถ่ายรูป รถยนต์ 4 คอยเก็บตก จุดพักระหว่างทางไปกำหนดเอาข้างหน้า (ยังไม่เคยมาสักคน)

ส่วนใหญ่เห็นด้วย......เว้นข้าพเจ้า....จึงเรียนท่านอย่างอ่อนโยนว่า....ขออนุญาตเสนอครับ...ระยะทางจากแยกเนินหอมไปถึงด่านเกิบเงิน 6 กม. เราปั่นวอร์มร่างกายก่อนขึ้นเขาก็จะดีนะครับ
..เจ้านายหันไปถามความเห็นส่วนใหญ่....ได้ครับ...

เอ้า...เตรียมรถครับ





คนพร้อม รถพร้อม ถ่ายรูปหมู่ก่อนปล่อยตัวครับ



ล้อรถถีบเริ่มหมุน ....ด้วยเบื้องหน้ามีเทือกเขา ชื่อเขาใหญ่ ขวางกั้นอยู่ข้างหน้า ..ช่างกระตุ้นอารมณ์ให้อยากไปถึงไว ๆ จัง



ขาแรง ทั้งหนุ่มและแก่ ต่างก็มีใจรุกรบ...ที่จะพิชิตยอดเขาใหญ่ในวันนี้...แต่ตัวผม สำนึกตั้งแต่ล้อรถเริ่มหมุน...วันนี้เราจะสอบใหญ่ ทำข้อสอบวิชาศาสตร์สี่บรรทัดการปั่นจักรยานทางไกลตามแบบอง MJ bike ....จะได้สักกี่คะแนน....อาจารย์ใหญ่ เมธาเปรมแสง รอตรวจข้อสอบนะครับ ..





ถนนช่วงนี้ ตรงดิ่งเลย มีเนินขึ้นลงสลับกันตลอดทาง สองข้างทางมีต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้านสาขามาคลุดผิวถนน ร่มรื่น เย็น หายใจเต็มปอดดีจัง ..




แล้วนักปั่นทั้งหมดก็มาถึงด่านเก็บเงิน เขาเรียกด่านเก็บเงินด้านปราจีนบุรีว่า "ด่านเนินหอม" ครับ




แต่คนต้นคิด ..ปั่นวอร์มก่อนขึ้นเขา....มาถึงหลังสุด ...คือว่าออกตัวมาได้หน่อย ไมล์..ไม่ทำงาน....หยุดรถตรวจเช็ค...2 - 3 ครั้ง ....เสียจริง......ช่างมัน...
ดูของเพื่อนก็ได้นี่..





ตรงนี้อยากให้ผู้คุมสอบ สังเกต เสือทั้งเจ็ด ตะเกียบหน้าเป็นโช๊ค 6 มีของผมเป็นรถบ้าน MJ ตะเกียบหน้าเป็นโครโมครับ.....และไมคิดจะแซงใคร...เราจะปั่นแบบ...
ยิ่งสูงยิ่งเบาครับ ...



พอลอดซุ้มประตูด่านเนินหอม เขาใหญ่ก็ต้อนรับพวกเราทันทีด้วยเส้นทางที่สูงชันขึ้นไปเรื่อยๆ สลับด้วยทางโค้งซิกแซกไปมา แต่ว่านี่ยังเป็นแค่การ
เริ่มต้นเท่านั้น แรงยังมีเยอะ ขาแรงเลยพากันอัดขึ้นอย่างเมามันส์ สามารถผ่านช่วงแรกไปได้อย่างสนุกสนาน



ประมาณ 5 กม.แรก นักปั่นแยกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มหน้า 3 กลุ่มกลาง 2 ผมอยู่กลุ่มท้าย +1





กลุ่ม1 ขาแรงครับ







มาได้สักพัก ถึงหลัก กม.นี้ เหลือ 21 กม. ถึงเขาใหญ่.....อ้าวที่ขึ้นมาตั้งนานไม่ใช่เขาใหญ่หรือนี่ ..ตรงไหนคือเขาใหญ่ ๆๆๆ



ด้วยประสิทธิภาพของรถที่โมมาจาก MJ bike นครปฐม ปั่นสนุก มั่นคง ไม่ว๊อกแว๊ก ใช้แรงน้อย มีความเชื่อมั่นเต็มร้อย ปั่นส่งลงเนิน....ปล่อยมือสองข้าง
เบาหวิวเหมือนนกบิน ....มัน / สนุกเหลือหลาย...เกินคำบรรยายจริง ๆ ครับ ..ดูภาพประกอบเอาเองเลยครับ





ทางช่วงนี้ทางเริ่มจะชันขึ้นและยาวขึ้นเรื่อย ๆ ยอดเนินที่เห็นอยู่ใกล้แค่นี้เอง แต่ทำไมถึงช้าจัง ต้องออกแรงเยอะอยู่เหมือนกัน พอถึงยอดเนิน เอ้ามีรางวัล ...ไหลลงเนิน....ได้นิดเดียวมีเนินซ้อนกันอีกต่างหาก ดูแต่ละท่านก็ไม่สั่นคลอนนะ ยังคงเป็น "สิงห์นักปั่น" อยู่ ผมก็คอยสังเกตว่า จะมี "สิงห์นักโบก" ไหม ไม่มีครับ ....ตัวใครตัวมันจริง ๆ กลุ่มหน้าล่วงไป 4 คัน ผมมาเดี่ยว และกลุ่มหลังห่างกันพอสมควร ค่อย ๆ ตามมา พอพ้นเนินได้ยินเสียกโวกเวก อยู่ด้านบนซ้าย พักก่อน ๆๆๆ ถึงน้ำตกเหวนรกแล้วครับ ระยะทาง 10 กม.+เอง ปั่นต้ังนาน

น้ำตกเหวนรกครับ



พักจุดที่ 1 /15 นาที รอกลุ่มหลังตามมาด้วยครับ

เริ่มได้ยินเสียงบ่น .....โดยเฉพาะคนหนุ่ม "อ่อนซ้อม" ....เริ่มจะชม ๆ ผู้เฒ่าบ้างแล้ว...ผมนี่แอบยิ้มอยู่ในใจ...อยากจะแนะนำให้เขาปั่นแบบ MJ bike แต่ก็ยังไม่ใช่เวลา

ผมหรือครับ สภาพตอนนี้ตามจริง เหมือนปั่นซ้อมครับ เรื่อย ๆ สม่ำเสมอ ไม่เร่งรีบ ไม่อยากแซงใคร ช่วงที่ออกแรงมาก ๆ นำบทสวดมนต์ก้อม ๆ มาสวดเล่น สลับกับจับความรู้สึกทางกาย
เจ็บ ปวด เมื่อย ล้า เฝ้าดูความคิดที่คอยจะโผล่ออกมาตอนเผลอ ...ตั้งแต่ขึ้นมาจากด่านเนินหอม ถึง น้ำตกเหวนรก 10 กม. บางช่วงก็ชันเอาเรื่อง จานหน้า กลาง /ใหญ่ สลับกันอยู่แค่นี้
ส่วนจานหลังสลับไป-มาตามความรูสึกว่าหน่วง ๆ "ยิ่งสูงยิ่งเบา" สุดยอดจริง ๆ ครับ ....ชมภาพครับ






ไปต่อครับ ....จุดพักที่ 2 หาที่เหมาะกับสภาพแวดล้อมและกำลังคนครับ ...อิอิ ....เริ่มมีอาการให้เห็น จะเป็นสิงห์นักโบกหรือเปล่านี่......แต่ยังกัดฟันสู้ต่อ





ช่วงนี้มีลอองฝนเบา ๆ และหมอกครับ.....หมอกจริง ๆ สัมผัสได้ด้วย ...รู้สึกดีจังครับ







คุมอยู่ตอนท้ายครับ ปั่นอยูในโซน MJ ครับ (คิดถึงคำพูดของหมอเอครับ)











พักจุดที่ 2 นานหน่อย เพราะต้องรอกลุ่มหลังครับ

จากที่หยุดพักจุดที่ 1 ถึง จุดที่ 2 ได้ระยะทาง 19.8 กม. รวมตั้งแต่ด่านเก็บเงินเนินหอม ถึงจุดพักที่ 2/ 30 กม.- + ครับ




เมื่อกลุ่มหลังตามมาทัน..ให้พักจนพอใจ...ไปต่อครับ ..

จากจุดนี้ไปถึง ทก.อช.เขาใหญ่ / ศูนบริหารนักท่องเที่ยว อีกไม่ไกลแล้วครับ แถมเส้นทางก็เป็นมิตรกับนักปั่นด้วย แม้จะมีฝนตกโปรยปรายลงมา แต่ก็มีความรู้สึกว่าเหมือนพรมน้ำมันต์มากกว่า และยังมีสัตว์เก้งกวางมาเดินอวดโฉมด้วย วิวสองข้างทางสวย ชวนให้ชื่นชมและดูดดื่มเป็นอย่างมาก การปั่นจึงสุขโขสโมสรครับ...ชมภาพนะครับ
















จุดพักที่ 3 เป็น ทก.อช.เขาใหญ่ / ศูนย์บริหารนักท่องเที่ยวครับ ระยะทางจากจุดพักที่ 2 มาถึงที่นี่ 4 + กม. ครับ

มาถึงพักเหนื่อย / รับอาหารกลางวัน ......





หัวทริป..ค่อย ๆ ไล่ถามทีละคน เรื่องที่พัก เรื่องสถานที่สังสรรค์เล็ก ๆ อาหาร เครื่องดื่ม ....และกำลังจะเคลื่อนย้ายไปที่พัก...ซึ่งเลยทางแยกมา 4 กม.ครับ

ผมนี่นึกในใจ ...อยากจะไปต่อให้ถึงด่านเก็บเงินฝั่ง อ.ปากช่อง .... ตัดสินใจคนเดียว...ไม่มีใครไปด้วย...ไปเดี่ยวแน่นอน...แรงเหลือ..เวลาเหลือ...รถพร้อม..คนพร้อม...

...ลองเสนอแนวคิดต่อหัวทริป... หัวทริปหันไปถามคนส่วนใหญ่.....ว่าไงพวกเรา...ไปไหม....ไปคราบ ๆๆๆๆ.... เตรียมตัว พวกส่งกำลังไปเตรียมที่พักและอาหาร
รองหัวทริปจัดรถปิคอัพ 3 คัน ตามลงไปรับที่ด่านเก็บเงินปากช่อง ....

...โอย..ท่านผู้อ่านครับ...เขาใหญ่มันต้องตรงนี้ เท่าที่ศึกษามา...ปั่นรถถีบไหลลงทางปากช่อง....วัดกันไปเลย....รถคันที่เลือกมา...ใจคนบนหลังอาน.....เบรคแบบที่ใช้อยู่ชัวป้าบขนาดไหน

ระยะทางประมาณ 13.5 กม. ลงแล้วก็ขึ้นเนินจั๋ง ๆ อีก 1 เนิน แล้วก็ลงอย่างเดียวครับพี่น้อง + ซิกแซก ซ้าย ขวา + ฝนตก + ถนนลื่น + พี่วานรเจ้าถิ่นมาสร้างความลังเลเป็นระยะ ..มันส์พะยะข้า

ชมภาพครับ










อารมณ์ของนักปั่นเมื่อจะถึง และ ถึงที่หมายสุดท้ายครับ ...ชมภาพครับ



















มาถึงด่านเก็บเงิน อ.ปากช่อง แล้วครับ




กลุ่มสุดท้ายครับ




สะใจแล้วคราบ ๆๆๆๆๆ







เป็นปลื้มแล้วก็หันหัวกลับ ขึ้นไปนอนบนเขาใหญ่ครับ






ขึ้นรถยนต์ ย้อนกลับขึ้นไปสังสรรค์และนอนพักบนเขาใหญ่ 1 คืน (หมดเวลาปั่นแล้วครับ)




ฝ่ายส่งกำลังบำรุง กำลังเตรียมอหารครับ





มีชาวต่างชาติ (นักเรียน) พักอยู่ใกล้ ๆ เรา มีหลายคนพยายามเข้าตีสนิท ....ได้ผลนิดหนึ่ง..เพราะภาษาไม่แข็งแรงครับ.. (สังเกตดูอยู่ไม่มีเงาบนหัวครับ ฮา..)



อาหารเริ่มออกแล้วครับ ..






เริ่มมืดแล้ว ไม่มีไฟฟ้า....เทียไข...ไฟฉาย...ๆๆ



มีสัตว์มาเยี่ยมพวกเราตอนกลางคืนด้วยครับ



คุ้นมาก



เหล่าวานรก็มาครับ....ปีนป่ายขึ้นรถพวกเราค้นหาของกิน...ไล่เป็นร้อย ๆ ครั้งก็กลับมาเหมือนเดิม ฮา.




สองท่่านนี้เข้าเวรไล่ลิงครับ ..



เช้าวันที่ 14 ส.ค.56 จะต้องแบ่งการเดินทางออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกเดินทางต่อไปประชุมที่ต้นสังกัส อีกกลุ่มกลับไปเฝ้ายชายแดน.ครับ

มาแต่เช้าครับเจ้าของถิ่น







อากาศที่นี่ดีตลอดครับ กลางคืนน้ำค้างหยดเมะ ๆ เช้า มีหมอกไหลมาสัมผัสได้ อากาศดี หายใจอิ่มอร่อยครับ

ตื่นกันแต่เช้าโดยไม่มีการปลุกกัน ....ได้ยินคนข้าง ๆ ลุก ก็ลุกตาม ทำภารกิจส่วนตัว เก็บกวาดทำความสะอาดให้เหมือนก่อนที่เราจะเข้าพัก บรรทุกสัมภาระ

ส่วนผม ....นอนคิดตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว ...... ไหน ๆ ก็มาแล้ว ต้องขึ้นเขาเขียวด้วยแน่นอน....เดี่ยวก็จะไป

เลยไปแจ้งความประสงค์ต่อหัวทริป.......หัวทริปตามใจ...เอ้า มีใครจะขึ้นเขาเขียวกับคุณประจันทร์บ้าง....มี 2 ท่านครับ



ปั่นขึ้นเขาเขียว 3 คน เมื่อ 14 ส.ค.56 ครับ จะมาเล่าต่อจากนี้....ถ้าสนใจก็คอยติดตามนะครับ



ขอบคุณครับ คนจักรยานบ้าน MJ ครับ




















ที่หมายหน้า บก.อช.เขาใหญ่ / ศูนย์บริหารนักท่องเที่ยวครับ ....อาหารกลางวันครับ ..

[Deang-sarapee]

เยี่ยมมาก ครับ รบกวนถามนิด.
๑.ไม่ทราบว่ามีบทสรุปไหมล่ะครับว่า มีโช๊คกับไม่มีโช๊ค อย่างไหนดีกว่า
๒.สภาพเส้นทางดู ๆ แล้วไม่ทราบว่าได้ทดลอง "อัด" บ้างไหมครับ ถ้าได้อัดคิดว่ามันควรจะเป็นอย่างไรครับ
๓.บรรทุกข้าวสารมาแล้ว แล้วมาปั่นแบบไม่มีอะไร ความรู้สึกและความคิดพอประมาณได้ไหมว่า ชอบแบบไหน ?
ขอบคุณมากครับ ชื่นชมและปรบมือให้ทุก ๆ คนครับ (สุดยอดของการพักผ่อน)

[September sonata]

คุณประจันทร์ศรี Review ได้สนุกจริงๆ ภาพสวย ครบทุกช็อต บรรยายได้ยอดเยี่ยม

และรอติดตามขึ้นเขาเขียว ครับ

ปล.ได้รถจากอาจารย์ใหญ่ รร.เอ็ม.เจ จะขอขี่ตามรอยคุณประจันทร์ศรีครับ

[ประจันทร์ศรี]

เยี่ยมมาก ครับ รบกวนถามนิด.
๑.ไม่ทราบว่ามีบทสรุปไหมล่ะครับว่า มีโช๊คกับไม่มีโช๊ค อย่างไหนดีกว่า
๒.สภาพเส้นทางดู ๆ แล้วไม่ทราบว่าได้ทดลอง "อัด" บ้างไหมครับ ถ้าได้อัดคิดว่ามันควรจะเป็นอย่างไรครับ
๓.บรรทุกข้าวสารมาแล้ว แล้วมาปั่นแบบไม่มีอะไร ความรู้สึกและความคิดพอประมาณได้ไหมว่า ชอบแบบไหน ?
ขอบคุณมากครับ ชื่นชมและปรบมือให้ทุก ๆ คนครับ (สุดยอดของการพักผ่อน)

ขอบพระคุณท่านแดงสารภีมาก ๆ นะครับ ที่บอกว่าเยี่ยมมาก ....เขินครับ

ท่านถามนิด แต่ตอบอยากครับ ปัจจัตตังทั้ง 3 ข้อ เลย เด็กดี เมื่อผู้ใหญ่ถามก็ต้องตอบ ...ตามนี้ครับ

ข้อ 1 ตอบว่า คนสมัยใหม่เขาใช้โช๊คกัน แต่คนโบราณอย่างผมชอบตะเกียบครับ ยิ่งตอนลงเขาฝั่งปากช่อง มีฝนพรำ ตก ๆ หยุด ๆ ถนนเปียก มีเศษใบไม้อยู่ตามผิวถนน ชวนให้เสียวลื่น มีรถยนต์สวนมาเป็นระยะ ทางบางช่วงลงแบบชันแล้วเลี้ยวหักศอก ผมแค่เลียเบรคชลอความเร็วนิด ๆ แล้วก็สาดโค้งได้แม่นมากเลย คือว่าเมื่อนั่งอยู่บนอานแล้ว มันจะรู้เองว่าไปได้เร็วแค่ไหน ทุกขณะที่ทิ้งดิ่งลงไปตามแรงดึงดูดโลก ตัวรถนิ่งและเกาะถนนดีมาก ไม่มีอาการที่แสดงว่าจะลื่นไถล ยิ่งนึกถึงคริปวีดีโอ MTX XC wold chanpinships 1994 ที่ท่านประธานเมธานำเสนอ ยิ่งมั่นใจ
และความรู้สึกตอนที่นั่งบนอาน ไม่ว่าตอนจะค่อย ๆ ไต่ขึ้นเขามันก็เนียน อัดลงเนินยาวๆ โอ้ย เนียนมาก ...ก็สรุปได้แค่นี้ละครับ..พิจารณาเมตตาให้คะแนนแล้วกันนะครับ


ข้อ 2 ตอบว่า มีเผลอเหมือนกันครับ เส้นทาง บรรยากาศ รถที่โมมาอย่างดี ลองละครับ ลงเนินยาว ๆ ปั่นส่งแบบเต็มเหยียด maxspeed น่ายจะเลย 60+ นะครับ (ไมล์เสีย)
บางครั้งก็คิดถึงเรื่องอุบัติเหตุเหมือนกัน แต่เมื่อนั่งอยู่บนอานแล้วมันรู้ว่าขีดจำกัดอยู่ตรงไหน .....อัดมันส์มาก..ยืนยันครับ

ข้อ 3 ตอบว่า ปั่นตัวเปล่า เหมือนเข้าเมืองตาหลิ่วก็ต้องหลิ่วตาตามครับ ปั่นบรรทุกข้าวสารเพื่อเรียนรู้และเตรียมตัวเข้าร่วมธุดงค์จักรยานกับกลุ่มรักรถรักธรรมครับ ...ข้อนี้ไม่รู้จะได้คะแนนหรือเปล่านิ่

ขอบพระคุณอีกครั้งที่เข้ามาเยี่ยมครับ

[ประจันทร์ศรี]

คุณประจันทร์ศรี Review ได้สนุกจริงๆ ภาพสวย ครบทุกช็อต บรรยายได้ยอดเยี่ยม

และรอติดตามขึ้นเขาเขียว ครับ

ปล.ได้รถจากอาจารย์ใหญ่ รร.เอ็ม.เจ จะขอขี่ตามรอยคุณประจันทร์ศรีครับ

สวัสดีครับท่าน September sonata

เล่นชมกันจนตัวแทบลอย ....เขินครับ...คนจักรยานบ้าน ๆ ก็จะประมาณนี้ละครับ ปั่นขึ้นเขาเขียว รอนิดหนึ่งจะเล่าให้ฟังครับ

ขอเป็นกำลังใจให้ในช่วงที่รอรถจาก MJ bike ขอให้ได้รับรถเร็ว ๆ นะครับ

ออกทริปเขาใหญ่เมื่อไหร่ ส่งข่าวด้วย อยากไปอีกครับ

ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมและเป็นกำลังใจ ....พบกันอีกนะครับ

[T_lek]

บรรยายได้น่าติดตามครับ สนุกสนานต่อเนื่อง..

[ประจันทร์ศรี]

บรรยายได้น่าติดตามครับ สนุกสนานต่อเนื่อง..

ขอบคุณครับท่่าน T_lek หวังว่าจะได้ร่วมกันสักทริปนะครับ

[rblue]

แจ๋ว ครับพี่ ไว้ต้องไปเยี่ยมพี่อีกดีกว่า คิดถึง น้ำผึ้งโซดา กะ พริกดองครับ