ปั่นทะลุหมอก เย้าหยอกเปลวแดด...สะบายดีหลวงพระบาง-เวียงจันทน์

[Katingthon]

ขออนุญาติเล่าต่อนะครับ

เช้าที่วังเวียงระหว่างที่หาร้านอาหารเช้าอยู่ ก็ได้พบกับนักปั่นไทยท่านหนึ่ง(ขอโทษ ณ ที่นี้ด้วยที่จำชื่อไม่ได้) ตะโกนทักมาจึงได้เข้าไปคุยด้วยและก็ได้ข้อมูลที่ดีจากท่าน จากนั้นอีกท่านหนึ่งก็มาสมทบและได้ทราบว่ากำลังจะขึ้นรถกลับไปเวียงจันทน์กัน 2 คน

แยกกันแล้ว จากวังเวียงผมก็มุ่งสู่ภูคูน และระหว่างทางช่วงนี้เอง ที่ผมรู้สึกอยากเตะคนเลือกแนวที่ตัดเป็นถนน ที่ทำให้เราได้ฝึกสมาธิด้วยความจำใจ ระหว่างทางได้ยินแต่เสียงร้องทัก สบายดีๆ จากเด็กๆ แต่บางทีผู้ใหญ่หรือคนแก่ก็ทักเหมือนกันครับ ผมก็ตอบไปว่าสบายดีครับ ซึ่งหมายความว่ายังสบายดีอยู่ยังสนุกกับการปั่นอยู่ บางทีก็ตอบว่าสวัสดีครับ และเด็กบางคน (นานๆ ครั้ง) จะขอเงินด้วย ผมก็จะทำเป็นไม่ได้ยิน ถ้าพบเด็กที่เดินอยู่ตามทางร้องทักแล้วไม่ขออะไร พอผมขี่เลยไปหน่อยผมจะจอดรถแล้วเปิดกระเป๋าเอาดินสอ ยางลบ และลูกอมออกมาส่งให้ไปแบ่งกัน หลายครั้งจึงจะได้ยินคำว่า ขอบใจเด้อ สักหน และจะไม่ไหว้แบบเด็กไทย และมีอยู่ครั้งหนึ่งเด็กประมาณ ป.6 ถามกลับมาว่าทำไมให้เยอะจัง แล่นเอาผมตอบไม่ถูกเลย เพราะก็แค่ดินสอคนละแท่ง ยางลบคนละ 2-3 ก้อนเพราะก้อนมันเล็ก กับซูกัสอีกคนละ 4-5 เม็ด และวันนั้นผมถึงภูคูนประมาณ 5 โมงเย็นครับ เป็นไปตามที่ท่านนักปั่นที่พบกันตอนเช้าบอกว่าที่นี่ไม่เหมือนบ้านเรานะ 5 โมงเย็น ก็จะมืดแล้วต้องรีบหาที่พัก พอเข้าที่พักอาบน้ำจากก็อกที่ไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น แล้วออกไปหาข้าวกิน พอออกมาอีกทีมืดตื๋อ ตลาดวาย ร้านปิดเกือบหมด กินปลาปิ้ง ไส้อั่วกับข้าวเหนียว ที่ดูแล้วไม่ค่อยน่าไว้ใจ แล้วก็เป็นจริงตามที่สังหรณ์ใจ หวยออกหลังจากระยะฟักตัว 24 ชม.ที่กิ่วกระจำครับ ที่ภูคูนนี้ก็มีทั้งเรื่องดีและไม่ค่อยดีปนกันครับ ที่พักก็แย่ที่สุดของทริป ห้องพอทนแต่ผ้าห่มไม่ไหวจริงๆ ผมต้องเอาถุงนอนออกมาใช้เลยครับ ไม่เสียแรงที่แบกไปด้วย

ตอนเช้าที่ภูคูณนี้เองที่เป็นประสพการณ์ใหม่ อย่างที่คุณพีบอกเลยครับ ตื่นเช้าขึ้นมาออกจากห้องนอน ยังไม่ทันออกไปนอกประตูเรือนพัก คือแค่ออกจากห้องนอนมายืนที่ทางเดินกลางหน้าห้องนอนเท่านั้นเอง อะไรกันนี่ เมฆไหลเข้ามาในทางเดินครับ ย้ำนะครับว่าเมฆ ไม่ใช่หมอก พอออกไปหน้าประตูที่จะออกไปที่ถนน มองไม่เห็นร้านค้าอีกฟากถนนเลยครับ และฝนก็ตกปรอยๆ ตลอดเวลา ที่จริงตกตั้งแต่ตอนกลางคืนแล้ว แดดไม่มี ฟ้าปิด ครื้มอยู่อย่างนั้น ผมจะออกเดินทางก็ไม่ได้ รอจนเกือบเที่ยง มีคนบอกว่าพ้นบ้านนี้ไปก็สว่างแล้ว ผมจึงออกเดินทางต่อ ทัศนวิสัยตอนออกจากภูคูนไม่เกิน 8 เมตร เกือบเที่ยงแล้วนะครับตอนนั้น เสียวรถมองไม่เห็นเราเหมือนกันครับ ขี่ไปสักพักอ้อมเขาไปอีกฝั่งก็สว่าง พออ้อมกลับมาก็มืดอีกเป็นอย่างนี้สลับกับหลายรอบเหมือนกันครับ ปั่นอยู่ครึ่งวันก็ถึงกิ่วกระจำครับ ที่ภูคูนนี่ผมพบช้างเผือกด้วยครับ เห็นเดินเข้าเดินออก ร้านแถวนั้นคาดว่าน่าจะเป็นร้านอาหาร แล้วก็พี่ชายเธอนั่งเผาขาวัวด้วยหัวฟู่พ่นไฟอยู่ที่บ้านที่ติดกับเรือนพัก น่าจะราว 17 18 แต่เป็นสาวเต็มตัว เนื้อตัว ผมเผ้า สะอาด สะอ้าน แบบคนเมือง ผมลอบมองอยู่นาน เพราะไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว นับว่างามที่สุดในทริปเลยครับ

ขอบคุณ คุณพีนะครับที่แนะนำให้ผมพักที่ภูคูน

อ้อผมคิดว่าถ้าเราอยู่ข้างล่างแล้วมองยอดภูคูน คงจะไม่เห็นยอดของมันแน่เลย น่าจะเป็นยอดภูประเภทที่มีเมฆคลุมยอดอยู่ เหมือนที่เคยเห็นยอดภูอื่นๆ เวลาอยู่บนนั้นมันจึงเป็นแบบที่ได้ไปเห็นมา นะครับ คุณพี

ผมไม่ยักกะเจอช้างเผือกที่ลาวแฮะ...

เจอช้างเผือกจากขอนแก่น มาเที่ยวหลวงพระบาง
แต่อย่างว่า... นางฟ้าอ่ะ คงไม่ปีกหัก ร่วงลงมาให้เราชื่นชมหร็อก...

. . .

ถ้าปั่นจากวังเวียงไปหลวงพระบาง หากไปพักภูคูณจะเหมาะสมที่สุด เพราะระยะทาง ประมาณ 100 กม. ขึ้นภูคูณจากฝั่งนี้ โหดพอๆกับ ขึ้นภูพระบาทจากฝั่งหลวงพระบางไปวังเวียง

ดังนั้นหากมาจากวังเวียงมาพักภูคูณ ก็ได้พักหนึ่งคืน รุ่งขึ้นปั่นขึ้นภูพระบาทเข้าหลวงพระบางก็จะเหมาะสมเป็นการเกลี่ยกำลัง

แต่ถ้ามาจากหลวงพระบาง หลายคนจะเลือกปั่นสามวัน คือวันแรกปีนภูพระบาท วันที่สองปีนภูคูณ วันที่สามสบายๆลงมาวังเวียง

ผมรวบภูพระบาทกับภูคูณวันเดียว สุดๆทั้งสองภู ตอนขึ้นภูคูณมืดแล้ว ตอนเย็นๆมองขึ้นไป โห...ชันลิบๆขึ้นไป โค้งไปโค้งมา หายไปกับเหลียมเขาอย่างที่คุณจุกว่าไว้ล่ะครับ แต่ตอนมืดแล้ว โห... งมทางปั่น ชันก็ชัน แต่ก็มันส์พิลึก ไว้จะเล่าให้ฟังว่าเสือโอ เพื่อนร่วมทาง ขอหยุดพัก(ดูหิ่งห้อย)ร่วมสิบครั้ง...


ภูคูณน่าพักครับอย่างที่บอกคุณจุกไว้ ไม่มีอะไรเที่ยว แต่ดื่มด่ำกับความหนาวเหน็บถึงขั้วกระดูก สุดๆครับ
เลยได้แนะนำให้คุณจุกไปพักสัมพัสดู...

ตลอดระยะทางที่ปั่น สิ่งที่ได้เห็นคือ เด็กๆจะร้องทัก สะบายดี แปลว่า สวัสดีอย่างของไทย หรือบางคนร้อง สะบีดาย...
บางคนก็วิ่งเข้ามาสัมพัสตีมือทักทาย น่ารักดีครับ ผมเตรียมท็อปฟี่ไปสองถุงใหญ่ไว้แจกเด็กๆ

...

คุณจุกพักเที่ยวหลวงพระบางกี่วันกี่คืนครับ เที่ยวที่ไหนบ้างครับ
แล้วกลับอย่างไร เข้าไทยทางฝั่งไหนครับ

มีอะไรคุณจุกเข้ามาเล่าให้ฟังด้วยนะครับ...
เพื่อข้อมูลที่เป็นประโยชน์ ต่อเสือท่านอื่น ที่อยากจะปั่น อยากจะเที่ยวบนเส้นทางนี้ครับ.

ขอบคุณครับ.

[Katingthon]

[Katingthon]

มาต่อกันคับ...

หลังจากขึ้นจากเท่าเรือ เย็นย่ำกันแล้ว ตอนนี้ก็เริ่มหาที่พักกัน
ที่พักที่นี้ส่วนใหญ่เรียกเฮือนพัก เฮือนก็คือเรือนหรือบ้านในความหมายของไทย เป็นคล้ายเกรทเฮาส์แต่ยังคงรักษาระเบียบการก่อนสร้าง ไม่ให้มีความสูงจนทำลายทัศนียภาพ สะอาดพอสมควร ตามตรอกซอกซอยเป็นระเบียบเรียบร้อยสมกับเป็นมรดกโลก ไม่มีเสียงอึกกระทึกครึกโครมประเภทฉิ่งฉับ ไม่มีกินเหล้าโวยวาย หลวงพระบางจึงเป็นสวรรค์ของผู้ที่ชื่นชอบความสงบแบบสบายๆ

หลายคนจึงบอกว่าหลวงพระบางเป็นที่ฮันนีมูนรอบสูงของคู่แต่งงาน

ส่วนผมได้ห้องพักสามคน พักกับพี่จุกสวนรถไฟ เสือโอ บางมด

พักที่เฮือนพักวีระเดชหรือเฮือนพักวีระเดชะเฉลี่ยคนละหนึ่งร้อยบาทต่อคืน
สะดวกสะบายดีครับ มีพัดลม ห้องน้ำในตัว มีน้ำอุ่นอาบ มีอินเตอร์เนตให้เล่นเป็นที่ชอบอกชอบใจของกลุ่มสวนหลวงกัน

เข้าที่พักเสร็จอาบน้ำอาบท่า ซักเสื้อผ้า ลงมากินอาหารมื้อค่ำที่ริมโขงที่ร้านสมจัน อาหารหนักไปทางปลาน้ำโขง จำพวกปลาคังบ้านเรานั้นล่ะครับ

ก็อร่อยใช่ได้เลยร้านนี้...

[Katingthon]

อิ่มจากมื้ออาหารเย็นก็เดินมาเข้าที่พักที่ไม่อยู่ไกล้กันนัก

ตอนนี้พี่กุ้งกับพี่บ๊วย ผู้เคยแบ็คแพ๊คมาหลวงพระบางหลายครั้ง พาปั่นจักรยานเที่ยวรอบเมืองหลวงพระบาง...

ในเขตมรดกโลกเมืองหลวงพระบางจะมีเส้นหลักๆอยู่สามเส้นขนานกันคือ เส้นเลียบโขง เส้นนี้จะผ่านจุดที่น้ำคานไหลมารวมกับน้ำโขงด้วย ถัดขึ้นมาขนานเส้นเรียบริมโขงเป็นเส้นกลาง เส้นนี้จะเป็นเส้นหลักสำหรับจัดงานต่างๆ เป็นถนนคนเดินตนกลางคืนเป็นตลาดมืดหรือตลาดตอนกลางคืน ซึ่งช่วงที่ไปจัดงานภาพยนต์นานาชาติพอดีเลย คนเยอะ...ส่วนใหญ่คนไทย !!! เพราะเป็นวันหยุดยาวช่วงหนึ่ง ถัดเหนือขึ้นไปก็มีอีกเส้นหนึ่งขนานกันอยู่

นอกนั้นก็เป็นเส้นตัดขวางเชื่อมสามเส้นนี้ เป็นซอกซอยต่างๆ ที่มีเฮือนพักสำหรับนักท่องเที่ยว

จำสามเส้นนี้ไว้ก็ไม่หลงแล้วครับ...

ปั่นรอบเมืองสองสามรอบเสร็จก็มาพักแวะกินไอศครีมที่ร้าน JOMA ร้านขึ้นชื่อเรื่องกาแฟ ไอศครีม เบเกอร์รีของหลวงพระบาง.

[Katingthon]

หลังจากออกจากร้าน JOMA ก็กลับที่พักกัน

หลายคนก็เลือกที่จะพักผ่อน

หลายคนเลือกที่จะเล่นอินเตอร์เน็ทที่มีบริการที่เฮือนพัก

ส่วนผมกับคุณสานิตขอออกไปเที่ยวตลาดมืด(ตลาดกลางคืน) โดยมีพี่กุ้งกับพี่บ๊วยเป็นไกด์กิตติมศักดิ์

ผมถือโอกาสไปแลกเงินกีบมาไว้ติดตัว
แลกตอนนั้นอัตราอยู่ประมาณ 267 กีบต่อ 1 บาท แต่ถ้าร้านทั่วไปจะคิด 250 กีบต่อ 1บาท เพื่อความง่ายต่อการคำนวณ
คือเราจะเสียเปรียบค่าเงินที่แลกนิดหน่อย... แต่ร้านแลกปิดซะแล้ว เลยต้องรอวันรุ่งขึ้น

ตอนนี้ก็เลย เดินเที่ยวตลาดมืดซะหน่อย

เดินดูครับ...เดินดู
ไม่กล้าซื้อ... กลัวต้องโยนทิ้งตอนปั่นขึ้นเขาอ่ะครับ.

พี่บ๊วยบอกซื้อได้ พรุ่งนี้พี่สมนึกจะส่งพัสดุไปรษีย์ของที่ไม่จำเป็น ของที่หนักรถจักรยานกลับไทยบางส่วน
หลายคนที่อยากลดโหลดก็ถือโอกาสช่วงนี้ล่ะครับ ส่งของกลับบ้านก่อน...

ตลาดมืดหลวงพระบางมีสินค้าพื้นเมืองมาขายหลายอย่างครับ
ผ้าทองามๆ ไม้แกะสลัก โคมกระดาษสา เสื้อผ้าที่ระลึก ที่สูบฝิ่นโบราณสำหรับผู้นิยมซื้อเก็บ เดินไปเดินมา

อ้าว.. มีงูดองเหล้าอีกแล้ว
อากาศที่นี้เค้าเย็น เชื่อว่ากินแล้วจะไม่หนาว แหมก็น่าจะใช่ มันมีแอลกอฮอล์นี่

อีกอย่างเค้าเชื่อว่ากินแล้วจะไม่ปวดหลัง
เพราะงูไม่เคยบ่นปวดหลัง !!!

ผมได้แต่ยืนมองนั่งมอง ไม่กล้าซื้อมาลอง
กลัวปั่นส่ายเป็นงู ตอนขึ้นเขา...

[Katingthon]

[Katingthon]

เดินเที่ยวตลาดมืดพอควร ก็กลับเข้าที่พัก เตรียมตัวพักผ่อนเพื่อเที่ยวความงามของวัดวาอาราม บ้านช่อง ผู้คนของหลวงพระบางในวันพรุ่งนี้

แล้วจะสวยงามแค่ไหน

ไว้มาต่อกันนะครับ...

[แม่บักข้าวเหนียว]

สวัสดีปีใหม่นะคะ ขอให้สุขภาพ แข็งแรง และร่ำรวยเงินทอง นะคะ

[สุวิทย์520]

งูเข้าไปในขวดได้ไง งง

[หมู..พุทธมณฑล..]

สวัสดีปีใหม่ครับท่านพี่ สุขภาพแข็งแรง จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว แข็งแรงๆๆ เดี่ยวครั้งหน้าผมขอปิดท้ายไปด้วยนะครับท่านพี่ ปั่นตามผู้ใหญ่ หมาไม่กัด

[Katingthon]

สวัสดีปีใหม่นะคะ ขอให้สุขภาพ แข็งแรง และร่ำรวยเงินทอง นะคะ

สวัสดีปีใหม่...

ขอให้ร่ำรวยความสุขครับ... แม่บักข้าวเหนียว.

[Katingthon]

งูเข้าไปในขวดได้ไง งง

... ใครรู้มาช่วยตอบทีครับ.

[Katingthon]

สวัสดีปีใหม่ครับท่านพี่ สุขภาพแข็งแรง จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว แข็งแรงๆๆ เดี่ยวครั้งหน้าผมขอปิดท้ายไปด้วยนะครับท่านพี่ ปั่นตามผู้ใหญ่ หมาไม่กัด

สวัสดีปีใหม่ครับท่านหมู...พุทธมณฑล.

ขอให้มีความสุขในธรรมตลอดปีใหม่นี้และตลอดไปนะครับ

ครั้งหน้าไปด้วยกัน... ให้เป็นหัวลากครับ.

[Katingthon]

มาต่อกันในภาคการเที่ยวหลวงพระบาง... นครหลวงในอดีต... มรดกโลกในปัจจุบัน !!!

[Katingthon]

ก่อนจะเที่ยวหลวงพระบาง เมืองที่งดงาม คงต้องมาดูความเป็นมาของเมืองหลวงพระบางพอสังเขป...

เมืองหลวงพระบาง เป็นเมืองเอกของแขวงหลวงพระบาง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว อยู่ทางภาคเหนือของประเทศ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงและแม่น้ำคาน ซึ่งไหลมาบรรจบกัน เป็นเมืองที่องค์การยูเนสโกได้ยกย่องให้เป็นมรดกโลกด้วย

ประวัติ
หลวงพระบางเป็นเมืองเก่าแก่ของอาณาจักรล้านช้าง ตั้งแต่สมัยสถาปนาอาณาจักร ซึ่งแต่เดิมมีชื่อว่าเมืองซวา (ออกเสียงว่า ซัว) และเมื่อ พ.ศ. 1300 ขุนลอ ซึ่งถือเป็น ปฐมกษัตริย์ลาวได้ทรงตั้งเมืองซวาเป็นราชธานีของอาณาจักรล้านช้างและได้เปลี่ยนชื่อเมืองใหม่ว่าเชียงทอง

เมื่อพระเจ้าฟ้างุ้ม (พ.ศ. 1896 - พ.ศ. 1916) เสด็จกลับจากกัมพูชา อันเนื่องจากพระองค์และพระบิดาต้องเสด็จลี้ภัยเพราะถูกขับไล่จากกษัตริย์องค์ก่อน ซึ่งแท้จริงก็คือพระอัยกาของเจ้าฟ้างุ้มนั่นเอง เจ้าฟ้างุ้มทรงรวบรวมกำลังขณะอยู่ในเสียมเรียบ และนำกองทัพนับพันกำลังเพื่อกู้ราชบัลลังก์กลับคืน และสถาปนาอาณาจักรขึ้น ต่อมาในสมัยพระโพธิสารราชเจ้าพระองค์ได้อาราธนาพระบางซึ่งเดิมประดิษฐานอยู่ที่เมืองเวียงคำ ขึ้นมาประดิษฐานอยู่ที่เมืองเชียงทองอันเป็นนครหลวง เมืองเชียงทองจึงถูกเรียกว่า หลวงพระบาง นับแต่นั้นมา

มรดกโลก
หลวงพระบางได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกด้วยเหตุผล คือ มีวัดวาอารามเก่าแก่มากมาย มีบ้านเรือนอันเป็นเอกลักษณ์โคโลเนียลสไตล์ ตัวเมืองตั้งอยู่ริมน้ำโขงและน้ำคาน ซึ่งไหลบรรจบกันท่ามกลางธรรมชาติอันงดงาม และชาวหลวงพระบางมีบุคลิกที่ยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นมิตร และมีขนบธรรมเนียมประเพณีที่งดงาม


ซึ่งตรงกับเกณฑ์พิจารณาของยูเนสโกดังนี้

(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(v) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของวัฒนธรรมมนุษย์ ขนบธรรมเนียมประเพณีแห่งสถาปัตยกรรม วิธีการก่อสร้าง หรือการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งเสื่อมสลายได้ง่ายจากผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมตาม กาลเวลา
ในขณะที่มรดกโลกแห่งอื่นอาจได้ขึ้นทะเบียนอย่างจำเพาะเจาะจงในโบราณสถาน ธรรมชาติ แต่หลวงพระบางทั้งเมืองได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกของมวลมนุษยชาติเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นเมืองที่ได้รับการปกปักรักษาที่ดีที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ขอบคุณ : วิกิพีเดีย (เครดิต/อ้างอิง)


วัดเชียงทอง ตัวอย่างสถาปัตยกรรมล้านช้าง ณ เมืองพระบาง (ช่วงที่ไป กำลังบูรณะหลังคาโบสถ์หรือสิมอยู่พอดี).