ปั่นไปส่งขบวน Tour of Mekong 2008 ที่บ้านบ่อเตนชายแดนลาว-จีน

[Chonburi Cycling]

เส้นทางนี้คือเส้นทางหลวงสาย R3 เป็นเส้นทางสู่ภาคเหนือของลาว เพิ่งจะสร้างเสร็จมาไม่กี่ปีนี่เอง สภาพถนนเรียบแปล๊บไม่มีหลุมมีบ่อ สร้างโดยบริษัทคนไทยเรานี่เอง เอ! แล้วทีสร้างทางในเมืองไทย ใช้ได้แป๊ปเดียวไหงถึงได้ขรุขระเป็นโลกพระจันทร์ทุกที..

[Chonburi Cycling]

ทีนี้พอเป็นทางเพิ่งสร้างใหม่ต้นไม้สองข้างทางก็เพิ่งจะถูกโค่นจนเหี้ยน เลยไม่มีเงาจากร่มไม้ใหญ่เลย ช่วงที่เจอแดดจัดๆ ก็แย่เหมือนกัน ยังดีที่บนยอดภูยังมีลมเย็นๆ โชยอยู่บ้าง

[Chonburi Cycling]

นี่แหละครับ พอโดนแดดเผามากๆ ก็หมดสภาพแบบนี้ ต้องขอโทษพี่ดำจริงๆ ที่นำภาพไม่น่าดูอย่างนี้มาโพสท์ให้ดูกัน มือมันเผลอเลือกรูปเร็วไปหน่อย แต่ที่แสบกว่านั้นคือที่ปั่นตามหลังมานั่นคือ ลุงเนตร ...เฮ้อ! หมดลายเสียแล้วพี่ดำของเรา

[Chonburi Cycling]

ภูด้านหลังคือภูที่เรา"งัด"กันขึ้นมา ส่วนพี่ดำก็ก้มหน้ารับชะตากรรมต่อไป...เข็นเข้าไปลูกเอ๊ย!

[Chonburi Cycling]

ทั้งเข็นทั้งงัดจนถึงยอดภู ยังมีแรงยืนแอ๊คท่าได้แสดงว่ายังโอเคอยู่ ตรงจุดนี้ความสูงจากระดับน้ำทะเลอยู่ที่เฉียดๆ 1000 ม.

[Chonburi Cycling]

มีขึ้นก็ต้องมีลง ขาไหลลงคือสวรรค์ดีๆ นี่เอง

[Chonburi Cycling]

รถบัสที่แซงพี่ดำไปมีคณะคมช.แยกตัวออกไปอยู่ในรถคันนี้แหละ คณะนี่เค้าจะไป"คุนหมิง"เลยต้องทำเวลาขึ้นรถไปดีกว่า แหม! ดันลืมแบ่งยาเหน็บมาจากซ้อใหญ่ น่าจะช่วยบรรเทาอาการแสบdarkได้บ้าง

[Chonburi Cycling]

ด้วยเส้นทางที่ปั่นค่อนข้างยาวไกล บางช่วงปั่นๆ อยู่มองไปข้างหน้าไม่มีใครเลย หันไปเหลียวหลังก็มีแต่ความว่างเปล่า เหมือนว่ากำลังปั่นอยู่คนดียวคิดไปก็หวิวๆ อยู่ แล้วถนนที่ลาวนานๆ ทีจะมีรถวิ่งผ่านมาซักคัน

[Chonburi Cycling]

ตลอดเส้นทางที่ปั่นมานอกจากจักรยานที่ปั่นมาด้วยกันที่เหลือก็มีแต่เขากับภู สองข้างทางก็จะมีหมู่บ้านชาวเขาเป็นระยะ ที่หวังว่าจะมีร้านค้าให้ซื้อขนมกินบ้าง เป็นแค่ความฝันครับที่ผ่านมายังไม่เจอร้านค้าแม้แต่ร้านเดียว หมู่บ้านส่วนใหญ่จะปิดกันเงียบ เท่าที่ถามดูพวกผู้ชายออกไปทำไร่ไถนากันหมด จะเหลือแต่คนเฒ่ากับเด็กๆ เท่านั้น อย่างหมู่บ้านนี้เป็นชาวลาวเทิ่ง พอจอดปุ๊บเด็กๆ วิ่งออกมาร้อง"หนม หนม"กันใหญ่ ต้องใจอ่อนแจกเสบียงที่ติดตัวมาจนเกลี้ยง

[Chonburi Cycling]

จอดครู่เดียวฝนดันตก เลยเข็นจักรยานเข้ามาหลบใต้ถุนหลังหนึ่ง พอดีเจอแม่เฒ่าเจ้าของบ้าน เลยบอกว่าขอหลบฝนหน่อย แม่เฒ่าไม่ว่าอะไรครับ แกเดินขึ้นเรือนไปพักนึงก็หยิบเอาเก้าอี้หวายตัวเล็กๆ ที่เห็นในภาพมาให้นั่งพร้อมกับส่งยิ้มให้ ประทับใจมากๆ กับน้ำใจไมตรีที่แม่เฒ่ายื่นให้ ผมไม่มีอะไรให้ตอบแทนเพราะขนมแจกเด็กไปหมดแล้ว ได้แต่บอก"ขอบคุณหลายๆ" ไม่รู้ว่าแกจะฟังรู้เรื่องรึปล่าว?

[Chonburi Cycling]

ปั่นออกมาจากหมู่บ้านลาวเทิ่งได้พักใหญ่มาเจอห้วยข้างทาง น้ำใสน่าเล่น พี่ดำกับลุงเนตรไม่รอช้าลงไปแช่เป็นสปาไปเลย

[Chonburi Cycling]

พอได้น้ำลุงเนตรพร้อมสู้ตายอีกแล้ว
ให้ทายครับว่าพี่ดำยังมีอะไรห่อหุ้มท่อนล่างอีกรึปล่าวหลังจากที่เคยแสดงวีรกรรมที่"ห้วยแม่ขมิ้น"มาแล้ว?

[Chonburi Cycling]

เล่นน้ำจนชื่นช่ำใจ เตรียม"งัด"เนินเบื้องหน้าอีกแล้ว

[Chonburi Cycling]

อุตส่าห์งัดกันจนถึงยอดเนิน พี่เสือเทาก็เอารถขนหมูตามเก็บพวกท้ายขบวนแล้ว เพราะว่าตอนนี้เวลาสี่โมงกว่าขืนปล่อยให้ปั่นต่อกว่าจะถึงที่หมายก็มืดแน่นอน แหม! ใจนึงก็อยากปั่นต่อแต่อีกใจดันแบกจักรยานขึ้นรถซะแล้ว

[Chonburi Cycling]

ดูไมล์แล้วปั่นมาได้ 72 กม.เหลืออีก(ตั้ง) 48 กม.เอง ถ้าไม่ขึ้นรถขนหมูซะก่อนก็จะได้ไหลลงไป"บ้านดอนใจ"ที่เห็นอยู่เบื้องล่าง