หิวตาลายกับมื้อเที่ยงวันแรก
เวลาแปดโมงเช้า 08.00 น. พอดีเป๊ะ ผมมาถึงสามแยกแม่มาลัย
หลังจากนั้นเลี้ยวซ้าย เข้าสู่ถนน 1095 เริ่มมีความชันที่ชัดเจนขึ้นอีกระดับนึง
ท้องเริ่มหิว ก็เจ้ากาแฟร้อนกับขนนมปังแผ่นที่เซเว่นฯ มันไม่อยู่ท้อง ปั่นมาสามชั่วโมงหมดละ
มองหาร้านอาหาร มาเจอร้านอาหารพื้นเมืองเหนือที่ข้างทาง จอดรถเดินเข้าไปสอบถาม
ยังเช้าเกิน ยังไม่ขาย เลยต้องทนหิว ปั่นต่อไปอีกเสียก่อน
มองไกลๆ สุดตา
เห็นป้ายเหลือง เครื่องหมายบอกว่าข้างหน้าทางคตโค้งเป็นงู และมองเห็นภูเขาลูกใหญ่
ตั้งตระหง่าน รอต้อนรับนักปั่นมือใหม่ กับสับถังเศษเหล็ก เอ้ยม้าเหล็กเก่าๆ
ใจหนึ่งก็หวั่นๆ ไหวปะเนี่ย อีกใจก็ฮึกเหิม ได้ไต่เขาละเว้ยตรู ฝันแบบนี้มานานเป็นปีแล้ว
ไต่เขาวงกลมเชียงใหม่ แม่ฮ่อง สมใจ หายอยาก ซะที
ปั่นมาได้สามชั่วโมงกว่าๆ ไต่เนินบางๆ มาเรื่อยๆ ยังไม่ชันมาก แค่รู้สึกว่ากำลังขึ้นเนินซึมๆ ยังไม่เห็นมีภูเขาที่เบื้องหน้า
เริ่มหิว เพราะเมื่อเช้า กินอาหาร ง่าย ๆ เบา ๆ ที่ ร้าน 7 eleven ขนส่ง อาเขต
ย่อยจนหมดเกลี้ยงกระเพาะแล้ว จิบน้ำเปล่าหมดไปเกือบสองขวด ตอนนี้ต้องมองหาร้านขายอาหาร
สำหรับมื้อกึ่งเช้ากึ่งเที่ยง บนถนนหลวงสาย 1095 มาจนสิบเอ็ดโมง ถึงที่นี่พอดีเลย
ร้านไส้อั่วอรวรณ
ร้านนี้ มีทั้ง ไส้อั่ว และ ทักษะอร-สุกร (แอ็บ-หมู) เจ้าของร้านกำลัง ย่างไส้อั่วบนเตาถ่าน หอมกรุ่นจนต้องรีบจอดทาน
ผมทานมื้อกึ่งเช้า กึ่งเที่ยง พร้อมกับเบียร์ขมๆ กระป๋องแรก ที่ร้านนี้ครับ ผมกินข้างเหนียว ไส้อั่วย่าง ไปชุดใหญ่จนหมด
อิ่มแน่น สมใจอยาก แล้วสั่งเพิ่ม ให้พี่เขาจัดใส่ห่อ ไว้เป็นสำรองเสบียงอีกห่อใหญ่ ก่อนที่จะรีบเดินทางสู่ขุนเขาข้างหน้าต่อไป

- 2u0l0.jpg (98.26 KiB) เข้าดูแล้ว 2763 ครั้ง

- kjsmq.jpg (86.74 KiB) เข้าดูแล้ว 2763 ครั้ง
สำลักกาแฟ
เวลาเที่ยงพอดี ผมแวะร้านกาแฟสวยชื่อ
แป้นเกร็ด คอฟฟี่ อยู่หน้าทางเข้า น้ำตกหมอกฟ้า
ปั่นเลี้ยวเข้าประตูหน้าร้านกาแฟ ฯ จอดรถเดินอย่างเท่สุด โก้สุด เท่าที่จะทำได้ เพราะนักปั่นมือใหม่อย่างผม มันรู้สึกหล่อๆ
อยู่ในใจอย่างบอกไม่ถูกในตอนนั้น เหตุเพราะ มีสายตาหลายๆ คู่ ของนักท่องเที่ยวในร้าน หันมามองยังกะเจอซุปตาฯ
หรือว่าเขาอยากขอลายเซ็นต์ประมาณนั้นนะ เดาเอา แหวะ
รับกาแฟร้อนมาหนึ่งถ้วย ช่วงนั่งเป่าถ้วย ให้กาแฟคลายร้อน ก็มีพี่ๆ นักท่องเที่ยว กำลังเดิน งง ๆ
และเข้ามาสอบถามผมว่า
" น้อง ๆ จะปั่นไปไหนหรือ "
บอกไปว่า
" แม่ฮ่องสอนครับ "
ทุกคนตกใจ เจ้าเศษเหล็กสีเขียว นี่ ไปแม่ฮ่องสอนได้ไง
นั่นนะสินะ จะไปได้ไง บร้า...

- u0aok.jpg (109.97 KiB) เข้าดูแล้ว 2778 ครั้ง
- จิบกาแฟร้อน ดูแผนที่ไป คิดเพลินๆ แบบปนกังวล คิดแล้ว ไม่ใช่งานง่ายเลย สำหรับมือใหม่
และนี่มันก็ครั้งแรกกับการปั่นถนนภูเขาเมืองเหนือ ประสบการณ์น่องยังแค่อนุบาล ความเก๋าเป็นศูนย์
ความสามารถในการแก้ไขปัญหายังเบบี้ เดิมวางแผนปั่นจากเชียงใหม่ ปาย แม่ฮ่องสอน ปั่น 3 วัน
กับเส้นทางงัดเนินภูเขา 240 กม. ด้วยสับถังโบราณ เฟืองเกียร์น้อยๆ
วันแรก กะจะปั่น จากเชียงใหม่ ไปค้างคืนที่ อช.ห้วยน้ำดัง หนักหนาอยู่แล้วสำหรับครั้งแรกมือใหม่
แต่แล้วแทบกระอัก สำลักกาแฟ เมื่อ หัวหน้า เอสฯ โทรมา ยุส่งให้ผมเปลี่ยนแผน
หน.เอส :" ฮัลโหล ถึงไหนครับพี่ "
ผม : " ถึงร้านกาแฟแป้นเกล็ด ปากทางเข้าน้ำตกหมอกฟ้า ครับ หน.เอสฯ "
หน.เอส :" โห ถึงโน่นแล้วหรือ ปั่นไวมาก ขาแรงนะครับเนี่ย งั้นคืนนี้ พี่ซาเล้งฯ ยิงยาวไปนอน ปาย ดีกว่าไม่ต้องพักห้วยน้ำดัง
แนะนำ ที่พักใน ปาย คือ
ชานเกสเฮาส์
ราคาที่พัก ถูกครับ 300 บาท/คืน แล้ววันสอง พี่ซาฯ ยิงข้ามเขา ดอยกิ่วลม ปางมะผ้า ปางหมู ถ้ำปลา เข้าไปกินข้าวมื้อเย็น
ด้วยกันที่แม่ฮ่องสอนเลยครับ"
ผม : " ป้าด.. วันแรกนอนปาย วันสองถึงแม่ฮ่องสอน มันผมจะไหวรึครับหัวหน้าเอส "
หน.เอส : " ขาแรงอย่างพี่ซาฯ ไหวอยู่แล้ว ไปถึงแม่ฮ่องสอน จะได้ฉลองมื้อเย็นกันเลยไง "
ผม : " เอาจริงรึ ยากนะ เนี่ย "

- nnk2t.jpg (111.44 KiB) เข้าดูแล้ว 2763 ครั้ง
ชันชิปเป๋งอะ
- ว่าจะนั่งพักจิบกาแฟ ชิวๆ ก็ได้แค่พักได้แค่แป้บ..เดียว แม้นจะเป็นครั้งแรก และยังไม่เคยปั่นทางเส้นนี้
แต่ด้วยความเป็นคนยุขึ้น เลยต้องเปลี่ยนแผนการปั่นซะใหม่ จากที่เล็งไว้ว่าเย็นนี้นอน อช.ห้วยน้ำดัง
ก็ต้องเปลี่ยนขยับไกลขึ้นอีก 20 กม. เพื่อปั่นยิงเข้าไปนอนที่ ปาย
ต้องโกย ปั่น ใส่ไม่ยั้ง ผมคงต้อง ปั่น เร่งความเร็ว กว่าเดิม ไม่งั้น ทางมืด ก่อนถึงปาย แน่ ๆ
เพราะต้องไป อีก 60 กม. กับเวลาปั่น 5 ชั่วโมง ทางภูเขาดุๆ ล้วนๆ
ต้องรีบโกยครับ ร่ายมนต์ตั้งจิต นิมนต์ หลวงพ่อโกย วัดหน้าตั้ง
มาไว้บนแฮนด์ น้องเขียว ยังไม่ต้องมองกาลไกลให้เหนื่่อยใจเปล่าๆ
คว้าสับถังออกจากร้านกาแฟแป้นเกล็ด
ปั่นแค่โลเดียว โอ้ ... เนิน... ใหญ่ ... อวบมากๆ
มันคือเขาลูกนี้นี่เอง เจ้าภูเขาหุ่นดีที่มองเห็นไกลๆ แต่แรกจากสามแยกแม่มาลัย ในตอนแรกที่เลี้ยวเข้าทางปาย ถนน 1095
เพื่อนร่วมทาง ที่แซงฉิวๆ ก็เป็นรถบัสอ๊วก สีส้ม กับรถตู้นักท่องเที่ยว ไล่แซงกัน อัดเกียร์ต่ำ ขึ้นเนินอย่างเมามัน
ส่วนผมค่อยกดแป้น กลัวจริงเลยตะคริวกินน่องเนี่ย
เนินแรก
งัดเนินชันเนินแรก ร่างกายต้องปรับตัวกระทันหัน หากไม่นับเนินหอมที่เขาใหญ่แล้ว
เนินแห่งนี้ จะนับเป็นเนินแรกของผม สำหรับการเรียนรู้การปั่นภูเขาสูงของเชียงใหม่ จากที่อากาศค่อยข้างเย็นๆ
แต่ตอนนี้เหงื่อแตก จากที่ใส่แขนยาวกันหนาวมาตั้งแต่เช้า ต้องจอดเปลี่ยนมาสวมเสื้อแขนสั้น ลุยกันต่อไป
หายใจหอบ งัดเนิน เกียร์สับถังที่มี 1:1 จานหน้า 32t จานหลัง 26t
กดบันไดจนโซ่รูดแป๊ดๆๆ
ถึงยอดเนินแรก ซะที แต่จุดนี้เป็นมุมปิด มองไม่เห็นวิวสวย จุดต่ำกว่าของด้านล่างเลย
ที่ยอดเนินแรก เจอป้ายเหลืองๆ มีรูป รถสิบล้อทิ่มหัวลงตามลาดเนิน
บ่งบอกว่าข้างหน้าทางลงเนิน เห็นแล้วชื่นใจ พร้อมกับตอนนี้ เหนื่อยใจแทบขาด
หายใจแทบไม่ทันกับเนินเมื่อกี้ ป้าย มันจะหลอกเราเปล่าวะเนี่ย ทางลง
ใจผม อยากขอเกาะท้าย มอไซฯ คันหน้าซะจริงๆ
เนินสอง
- หลังจากขึ้นสุดยอดเนินแรก แล้วไหลล้อ ลงจากยอดเนินแรก จนถึงจุดต่ำสุด ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าตรงจุดต่ำสุดนี้
เป็นเขตของหมู่บ้านอะไร มีป้ายบอกแต่อ่านไม่ทัน รู้แค่ตอนนี้ เริ่มไต่ชันอีกแล้ว กำลังงัดเนินที่สองชันกว่าอันแรกอีก
งัดเนินผ่านทางชัน พับโค้งไปมา ไต่ชันขึ้นมาเรื่อยๆ ซึ่งผมไม่กล้าจอดถ่ายรูประหว่างเนินชัน เพราะระบบเกียร์ไม่เพียงพอ
หากจอดรถลงถ่ายรูป ผมมีปัญหาขณะจอดกลางเนินชันคือจะปั่นต่อไม่ได้ เลยต้องแข็งใจปั่นต่อเนื่องจนถึงยอดเนิน
หรือเลือกจอดจุดที่เป็นทางระนาบไม่ชันเสียก่อน
ผมงัดเนินผ่านเจ้าพับชันอย่างแรง มาหมดแรง ไต่กระดื้บ ๆ ๆ ระห่ำ หำห้อย
.. ต..ตะคริว
กินน่องเข้าแล้ว เป็นตะคริวแรกของทริปนี้ รีบจอดรถ และมานั่งเหยียดขาบนราวกั้นข้างทางแห่งนี้ แทนเก้าอี้โซฟา
นวดน่องจนคลายคลายตะคริวค่อยจิบน้ำเปล่า มองตามแนวสายไฟแรงสูง ตัดผ่าน เขาสูง ช่วงก่อนเข้า
บ้านแม่แสะ
สวยดี ครับ
