♥♥♥♥♥ สรุปการปั่นไปมอบความสุขให้กับนักเรียน ร.ร.ตชด. บนเส้นทางถนนลอยฟ้า สู่น้ำตกทีลอซู ♥♥♥♥♥

[เสือทะเล]

พวกเราขอสดุดีให้กะผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของชาวเพิงหมาแหงนไรเดอร์กรุ๊ปในทริป"อุ้มผาง-แม่สอดโดยเฉพาะช่วง1219โค้ง"ที่ใครๆก็ใฝ่ฝันอยากปั่นข้ามซักครั้งเมื่อ26-29ตค.56........ได้แก่ "เสือหนุ่มส้มฟ้า"....ผู้ซึ่งเป็นทั้งโค๊ช-ทั้งช่างปรับแต่งจักรยาน-พ่อครัว-วางผังกางเต๊นท์ใหญ่-โชเฟอร์รถเซอร์วีส(ตำแหน่งที่น่าเบื่อหน่ายทุกข์ทรมานที่สุดดดด).....เสือหนุ่มส้มฟ้าได้ขึ้นไปนั่งบนอานจักรยานในช่วงสั้นๆ ตอนที่เสือชุดสุดท้ายหายไปนานผิดสังเกตุเลยคว้าจักรยานย้อนไปตามหาเท่านั้นเอง...นอกน้านนนน..นั่งน้ำลายไหลขับรถเซอร์วีสปิดท้ายขบวน....นายแน่มาก
.

[น้าน้อง]

ขอบคุณลุงโสและป้าดาราวรรณที่จัดทริปดีๆให้น้องและเพื่อนๆร่วมแบ่งปันความสุขให้เด็กๆ

และพบเจอพี่ๆ รุ่นใหญ่ในวงการทัวริ่งหลายท่าน หลังจากได้รู้จักเพียงชื่อที่ใช้ในเวป

ขออนุญาตใช้พื้นที่นี้สรุปทริปเล็กๆของน้องเลยนะคะ

ทริปนี้ปั่นนิดเดียวแต่มีความสุขมากคะ ขอบคุณผู้จัดและผู้ร่วมทางทุกท่านคะ

ขอออกตัวว่าทริปนี้เป็นทริปเล็กๆสั้นๆคะ ปั่นนิดเดียวเที่ยวเสียเยอะ

เรื่องเล่าเป็นเรื่องที่น้องพบเจอระหว่างทางนะคะ ขาดตกบกพร่องประการใดต้องขออภัยไว้ล่วงหน้าคะ

เราเลือกเดินทางคืนวันที่ 22 ตุลาคม 56

ลืมดูปฎิทินว่าวันที่ 23 ตรงกับวันปิยมหาราช คนเยอะละซิทีนี้

จากที่จะจองตั๋วรถ กรุงเทพ-แม่สอด ตั๋วก็ดันเต็ม

เราได้ตั๋ว กรุงเทพ-ลำปาง โดยสารเพื่อลงระหว่างทาง คือจังหวัดตาก

รถทัวร์เที่ยว 20.30 ของบริษัทนี้คะ


ขึ้นทั้งคันไม่ต้องถอดเลยสักชิ้นแต่โดนค่าละวางจักรยานไปคันละ 200 เต็มลิมิตรเลย


ถึงจังหวัดตาก ตีสองครึ่ง


ยังเมายา(แก้เมารถ)อยู่เลยคะ

นั่งแคะขี้ตาอยู่สักครู่ก็ปรึกษากับก๊วกว่าเอาไงดีคะ

ก๊วกบอกว่าไปหาที่นั่งรอให้ฟ้าสว่างแล้วค่อยเดินทาง

น้องก็เห็นดีด้วยคะ ก๊วกว่าอย่างไรน้องก็ว่าแบบนั้นคะ

ตีสี่ครึ่งก็หมดความอดทน ที่จะรอเวลาให้พระอาทิตย์มาส่องนำทาง


ระยะทางเพียง


ปั่นออกมาแบบมืดๆไฟที่เตรียมมา ก็แค่พอส่องมองเห็นเส้นถนน

ถือว่าพระคุ้มครองเราสองคนมากๆคะ เพราะนอกจากความมืดแล้วถนนยังเฉอะแฉะนองไปด้วยน้ำ เหมือนว่าฝนตกนำหน้าเราขึ้นไปเรื่อยๆ

ถนนยามเช้ามืดมีจักรยานยนต์ที่มีตะกร้าหลังแบกของจำพวกผัก.......ขึ้นเนินเป็นเพื่อนอยู่เป็นระยะ ก็ไม่เงียบเหงาเท่าไรนะคะ

ปั่นไปก็คิดถึงพระอาทิตย์ไป เมื่อไรแสงแรกของวันจะมาถึงเสียทีนะ

ไม่ผิดหวังเมื่อยามเช้ามาเยือน ทางสวยมากคะ


เวลา 7.29 นาที ระยะทางก็เหลือไม่มากคะ


ถึงจุดนี้เจ้าหน้าที่บอกว่ามีกลุ่มนึงผ่านไปแล้วมีกันสักสิบท่านได้ (พี่ๆกลุ่มไหนหนอ...???)


เราพักทานอาหารเช้ากันที่นี่คะ


ที่ตลาดมีผักสดผลไม้ของสดๆราคาไม่แพงเยอะเต็มไปหมดคะ

ขับรถยนต์ผ่านมาแวะอุดหนุนกันเลยนะคะ

[kannikar]

สวัสดีค่ะ คุณน้อง พี่โส และ พี่ๆน้องๆนักปั่นทุกท่าน
ภาพทุกภาพและการบรรยายของทุกท่านสุดยอดมากๆค่ะ รอชมอยู่นะคะ ขอบพระคุณค่ะ

[น้าน้อง]

นั่งทานกาแฟยามเช้าและพบเจอพี่เสือเจ้าถิ่น พี่ "ใต้ฟ้าเดียวกัน" เขามาปั่นซ้อม


เราก็ดีใจนึกว่ามีเพื่อนร่วมทางเพิ่ม

บรรยากาศในตลาดมีผักสดมากมายแต่น้องก็ไม่ได้เก็บรูปมาคะ


พี่เสือเจ้าถิ่นบอกว่า จากนี้ไปก็ไม่ยากเท่าที่ผ่านมาแล้วละน้อง ลงยาวๆ...แล้วจะไปลงยาว 17 กิโลหลังจากเราพบเจอศาลพะวอ

ยิ้มออกเลยคะดูเวลาแล้ว เอ้อละเหยที่นี่ได้ แล้วเดี๋ยวเราไปทานข้าวเที่ยงที่ แม่สอดกันนะก๊วก

กินก๋วยเตี๋ยวกันก๊วก สบายๆ


แล้วเราก็พบว่า ลงยาวๆสักสามสี่ช่วง พอให้ก๊วกร้องเพลงให้ฟังได้ระหว่างทาง


หลังจากนั้นก็มีแต่เสียงหายใจดังๆแข่งกับเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม


หนังชีวิตอีกแระ ชีวิตขาขึ้นสุดๆ

มาถึงตรงนี้แดดมันเริ่มแรงอาหารหมดแบ่งขนมปังกินกันคนละครึ่งก้อน ต้องงัดเนินไปให้ถึงพะวอ

ท่องไว้พะวอ มีข้าวเที่ยง ...มีข้าวเที่ยง..... หิวหน้ามืดตาลาย 555555


อีกไม่ไกลแล้ว เวลาตอนนี้ 12.15 นาที


12.35 เราก็มาถึงที่นี่คะ

[น้าน้อง]

ทานข้าวเที่ยงเสร็จก็บ่ายโมงกว่า

ถึงช่วงเวลาที่ดีที่สุดของวันแล้วคะ

ไหลลงแบบยาวๆ มีเนินมหัศจรรย์ ให้ไหลขึ้นเนินแบบรวดเร็วจนต้องแอบกำเบรคมือแบบเบาๆด้วยคะ

เราถึงตรงนี้เกือบบ่ายสองโมงเย็นแล้วคะ


เราตัดสินใจพักที่แม่สอดสองคืนเพราะก๊วกมีอาการบาดเจ็บที่เอ็นเท้าขวาคะ

แค่หวังว่าจะหายทันได้ปั่นวันอาทิตย์

ที่แม่สอดเราสองคนเลือกที่พักในตัวเมือง เพื่อที่ยามค่ำจะเดินเที่ยวชมเมืองเขายามค่ำคืนได้คะ

ยามค่ำที่แม่สอด ตะเวนชิมคะ คนเยอะๆ ต้องลอง


วันถัดมาก็แวะเที่ยวหลายที่คะ

อันนี้พลาดไม่ได้


ไปดูโกดังจักรยาน


ปั่นออกมาเที่ยววัด


วัดนี้ชมวิวเมืองเมียววดี


ที่ศาลาชมวิวมี Wifi ฟรีด้วยอ่ะคะ




ปิดท้ายด้วยวัดที่อยู่ปากทาง วัดไทยวัฒนาราม

[Darawan]

สวัสดีน้อง และก๊วก...คิดถึงนะ.....เราเป็นเพื่อนใน fb กันหรือเปล่า !!!!

รอดูตอนต่อไปค่ะ.....

[โส(เสือดำ)]

♥♥ นักปั่น คู่นี้..เขาน่ารักมานานแล้ว..ยินดี และดีใจ..ที่ได้พบกันอีก และคงจะได้ร่วมปั่น ร่วมกิจกรรมดีๆกันอีกต่อไปจ้า ...

[น้าน้อง]

สวัสดีน้อง และก๊วก...คิดถึงนะ.....เราเป็นเพื่อนใน fb กันหรือเปล่า !!!!

รอดูตอนต่อไปค่ะ.....

คิดถึงเช่นกันคะ เดี๋ยวน้องตามหาชื่อป้าในFBนะคะ อิ อิ อาะสรุปช้านิดนึงนะคะ

♥♥ นักปั่น คู่นี้..เขาน่ารักมานานแล้ว..ยินดี และดีใจ..ที่ได้พบกันอีก และคงจะได้ร่วมปั่น ร่วมกิจกรรมดีๆกันอีกต่อไปจ้า ...

ขอบคุณคะลุงโส

[น้าน้อง]

เย็นวันที่ 24-9-56 เราสองคนยังอยู่แม่สอด ชิมผัดไทยฝีมือสาวต่างชาติ


ก๊วกบ่นเจ็บเท้า ไม่ได้ปั่นก็เซ็งๆ เกิดอาการคิดถึงบ้าน น้องเลยชวนแวะหาหมอให้หมอตรวจดู


ภารกิจเรายังไม่เสร็จเลย พอปั่นน้อยก็คิดถึงบ้านซะแบบนั้น

หมอตรวจและวินิฉัยว่าเอ็นเท้าอักเสบ ให้ยามาทานและฉีดพ่น พักสักหน่อย อย่าเพิ่งปั่นสักสองวันก็จะอาการดีขึ้น

เช้าวันที่ 25-9-2556 เราสองคนรีบตื่นตั่งแ่ต่ตีห้า เพื่อไปท่ารถให้ทันรถคิวแรก และ ให้ได้ที่นั่งด้านหน้าเพราะเราเป็นคนคออ่อนทั้งคู่

ค่ารถประจำทางเพียงคนละ 120 บาท ค่าละวางจักรยานคันละ 100 บาท

หากที่นั่งด้านหน้าคู่คนขับค่ารถ 150 บาท นั่งด้านหลังนอกจากเมารถ ก็ อาจจะเมากลิ่นน้ำหมากของม้งแม้วที่นั่งด้านหลังได้


คนพร้อม ยาพร้อม ถุงพลาสสติกพร้อม ก็ขึ้นรถเลยคะ


เช้านี้อากาศค่อนข้างดีที่ม่อนหินเหล็กไฟ มีหมอกลงหนาเลยคะ

[น้าน้อง]

วิวยังสวยเหมือนเดิม


เราสองคนนั่งรถมาช่วงเลยน้ำตกพาเจริญ ถึงด่านตรวจเริ่มเห็นร่องรอยของชาวจักรยาน


พอเลยขึ้นมาอีก


อุ้ยๆ หรือเราจะมาเร็วเกินไปนะ

เลยมาได้ไกลพอสมควร จากด่านเราก็พบพี่ดอนดีและป้าดาราวรรณระหว่างที่รถสองแถวจอดพอดี

พี่ดอนดีชวนก๊วกให้ลงปั่น น้องได้แต่แอบลุ้นก๊วกจะลงไหม

แล้วก๊วกก็เอ่ยปากขออนุญาตไม่ลงปั่นครับ เดี๋ยวผมไปรอที่โน่นเลยคร๊าบบบบบ

เดี๋ยวจะไปเป็นภาระให้รุ่นใหญ่เขาคร๊าบบบบ

ฝนเริ่มลง หมอกหนา


ขอให้ทุกท่านปั่นอย่างปลอดภัยนะคะ

ที่จุดพักรถ หมอกลงหนาและมีฝนปรอยๆ พี่ๆคงชุ่มฉ่ำ


ได้ยาดีมาถึงจุดนี้ยังไม่เมา ยังไม่เมา


วิวสวยๆ

[น้าน้อง]

ใกล้ถึงจุดหมายแล้วคะ




ปั้มน้ำมัน


ถนนชุ่มฉ่ำ


ถึงตัวอุ้มผางเที่ยงกว่าเราหาข้าวรับประทานเป็นมื้อแรกของวัน เราััตัดสินใจพักที่ในตัวอำเภอ

ยังไม่เข้าที่พักที่เรือนธรรมชาติ เพราะ 4 กิโลเมตรที่นี่ไม่ธรรมดา ปั่นมากินข้าวแล้วกลับรับลองมีหิวอีกรอบ

[เต่าอาร์ก้อน]

สวัสดีจ้า..บรรยายได้เพลินดีจังรอชมให้จบด้วย..นะจ๊ะน้าน้อง

[น้าน้อง]

ที่พักของเราในคืนวันที่ 25-9-56


ยามเช้าออกเดินชมตัวอำเภอพร้อมหาข้าวเช้ารับประทานก่อนเราจะไปรอพี่ๆที่เรือนธรรมชาิิติ


บรรยากาศที่นี่ยังเต็มเปี่ยมไปด้วยธรรมชาติ


อากาศเย็นสบาย


น้องได้พบเจอพี่เต่าอาร์กอนตัวจริงครั้งแรกที่หน้าเซเว่น ในตัวอำเภอ พูดคุยทักทายทราบว่าพี่เขาตะลุยความมืดมาถึงตั่งแต่เมื่อคืน

น้องกับก๊วกทานข้าวเช้าเสร็จจึงแพ็คของเพื่อเดินทางไปจุดนัดที่เรือนพักธรรมชาติ

ไปถึงยังไม่เห็นพี่ท่านใดมา เลือกห้องพักเสร็จก็ชวนพี่หนุ่มใหญ่ทหารเรือผู้นี้ออกปั่นเที่ยว


เราไปเที่ยวที่นี่กันคะ


ลีลามัคคุเทศน์ตัวน้อยค่อนข้างจะกวน แต่ตอนหลังต้องขอบคุณลีลากวนๆ เพราะไม่มีเขาเราคงไม่กล้าเดินชมถ้ำมืดๆเป็นแน่

อันนี้มัุคเทศน์บอกว่า เถาวัลย์


อันนี้เถา two




ก๊วกบอกให้มัคุเทศน์น้อยอุ้ม!!! ไม่กล้าลง


ยิ่งเดินลึกก็ยิ่งมืด มัคคุเทศน์ตัวน้อยส่องไฟให้ให้ชมพร้อมจินตนาการ อันนั้นลังต่อครับ (ต่อไปผมจะรักคุณคนเดียว)




หลังจากเดินชมจนสุดทางและกลับออกมาพี่ทหารเรือหนุ่ม(ใหญ่)ที่ไปกับเราก็ทิป มัุุคคุเทศน์ตัวน้อย พร้อมกับให้แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวเพิ่ม

เด็กน้อยแนะนำให้เราไปเที่ยวชมวังปลาบุ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปอีก 8 กิโลเมตร

[น้าน้อง]

สวัสดีจ้า..บรรยายได้เพลินดีจังรอชมให้จบด้วย..นะจ๊ะน้าน้อง

สวัสดีคะพี่เต่า

อาจจะช้าหน่อยนะคะพี่

[น้าน้อง]

ทางเขาเป็นแบบนี้คะ สวยไปอีกแบบนึง


ขึ้นเนินลงเนิน


ถนนลาดปูนอย่างดีตลอดเส้นทางเลยคะ ปั่นสบายเลย


เหมือนว่าเราเป็นเพียงนักท่องเที่ยวเพียงสามคนของที่นี่


เข้ามาลึกขนาดนี้ คนรักเด็กแบบน้องก็อดคิดถึงมัคคุเทศน์ตัวน้อยไม่ได้ อยากพาซ้อนตะแกรงท้ายมาแล้วเอามาปล่อยแถวนี้จริงๆ