กระเป๋ากล้อง
เป้ ขาตั้งกล้อง
สามสิ่งนี้คืิอสิ่งที่ติดตัวไปและกลับจากต่างจังหวัดเมื่อวันอาทิตย์
เท้าความก่อนว่า ประมาณวันพุธ โทรซื้อนาฬิกามือสองจากในเวป นัดเจอกับคนขายที่สายใต้ใหม่
ระหว่างที่ดูสินค้ากัน หน้าธนาคารกสิกรไทย เห็นมีเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบคอยเรียกคนที่เดินผ่านไปมาหน้าสายใต้ระหว่างร้าน เซเว่นกับธนาคากสิกรไทย เรียกขอค้นกระเป๋า ใครผ่านไปมาค้นหมด
แต่ก็ไม่เห็นแขวนป้ายติดบัตรประจำตัวตำรวจ
วันนั้นผมสะพายกระเป๋าหนึ่งใบ ขี่จักรยานไป ใ่ส่หมวกจักรยาน ถุงมือ กางเกงขาสั้น รองเท้าผ้าใบตามปกติ
ระหว่างที่กลุ่มเจ้าหน้าที่ขอค้นคนผ่านไปมา ก็มีเหมือนกัน เดินมาขอค้นคนที่เดินผ่านใกล้ๆ ธนาคากสิกรไทยจุดที่ผมยืนคุยธุระซื้อขายนาฬิกามือสอง แต่กลุ่มตำรวจนั้นก็ไม่ได้สนใจจะถามจะทักหรือจะอะไรทั้งสิ้น
วันศุกร์เย็น ผมไปงานบวชที่ต่างจังหวัด กลับวันอาทิตย์เย็นถึงสายใต้ประมาณเกือบสองทุ่ม ลงรถฝั่งตรงข้ามหน้าสายใต้เพื่อเดินข้ามมาขึ้นแท็กซี่ที่สายใต้ ขี้เกียจรอรถวนกลับมาเข้าสายใต้
ก็เดินผ่านกลุ่มตำรวจกลุ่มเดิม นี่ล่ะ เดินมากับสัมภาระในรูปด้านบน คราวนี้พวกกันขอค้นแฮะ
ผมเดินผ่านมาแล้ว มีการเดินตามมาบอกขอตรวจ เราก็บริสุทธิ์ใจอยู่แล้ว ก็เดินตามไปจุดที่มีการตั้งโต๊ะ
แต่อีพอจะค้นนี่สิ ผมบอกว่าจะเปิดกระเป๋าให้ดูเอง (ในกระเป๋ามีโน๊ตบุค มีแว่นที่ไม่ได้ใส่กล่องแว่น และสิ่งของที่ไม่ผิดกฏหมายใดๆ รวมทั้ง สูบจักรยาน อุปกรณ์ปะยาง ซึ่งผมติดตัวเป็นประจำแม้วันที่ไม่ได้ปั่นไปทำงาน เผื่อเจอใครยางรั่วข้างทางถ้ามีเวลาก็จะปะให้ฟรีๆ
ทั้งนี้ส่วนหนึ่งเพราะว่าจากบ้านป้าไปถึงอ.ดอนเจดีย์ ห่างกันไปกลับไม่เกิน40 กิโลเมตร ก็ตั้งใจจะปั่นจักรยานป้าไปกินลมตอนเช้าเมืดก่อนงาน เลยพกไปตั้งแต่กทม.เตรียมไว้)
อีตอนจะเป็นคนเปิดกระเป๋าเองนี่สิ พวกกันไม่ยอม
เขาบอก "ไม่ได้" เขาจะเปิดเอง ผมเลยบอกด้วยน้ำเสียงเย็นๆอีกรอบว่า "เดี๋ยวผมเปิดให้ดู"
เขาก็บอก "ไม่ได้" (เริ่มมองผมตาขวางๆ) ยัีงไงเขาก็จะเปิดเอง แหม ผมเลยพูดนิ่งๆอีกประโยคว่า
" แล้วมันต่างกันตรงไหน นี่กระเป๋าผม อยากดูตรงไหนก็จะเปิดให้ดู"
พร้อมทั้งหันไปมองตำรวจที่ดูจะยศสูงกว่าที่นั่งโต๊ะอยู่ข้างๆ
พอหันกลับมา ตาคนนั้นเลยบอก "ก็ได้ก็ได้ ขอดูหน่อย"
แล้วก็เปิดให้ดูว่าข้างในมีอะไรบ้าง พอเห็นตัวกล้อง เขาก็เหมือนเริ่มจะอ่อนๆ
แล้วผมก็เก็บของ แล้วก็เดินจากมา
ตำรวจชุดเดียวกัน วันปั่นจักรยานจอดตรงหน้าแท้ๆไม่ค้น วันเดินผ่านขอค้น
จริงแล้วก็ดีนะครับ ที่มีการตรวจตราทำงานกันดี แต่แค่อยากให้ปฏิบัติกันให้มันดีกว่านี้หน่อย ข้าวของของใครใครก็หวง
จะมาเปิดมาค้นของเค้า เกิดข้าวของเขาหล่นเสียหาย ใครจะรับผิดชอบ
ฝากรูปให้ดูเล่นๆครับแก้เซ็ง 30 โล กับจักรยาน Standard คันนี้ จำความได้ก็เห็นป้าปั่นไปกลับบ้าน-นา แล้ว
ขากลับยังไม่ถึงบ้าน อาเอารถกระบะมารับขึ้นรถกลับกลับไปถ่ายรูปแ่ห่นาคตอนเช้าไม่ทัน ^_^
