ทางหลวง 105 +แม่สามแลบ+ท่าตาฝั่ง+ทางหลวง 108 อีกนิดหน่อย..

[kobfujar]

17.30 ผมถึงทางแยกลงไปบ้านแม่สามแลบ..
หากใครไปถึง..จะเป็นทางแยกออกไปทางขวาเพื่อเข้าไปท่าเรือบ้านแม่สามแลบครับ...
หากตรงไปจะไปได้ไกลมาก โดยไปผ่านค่ายผู้อพยพและไปออกถนนสาย 105 ได้ที่บ้านคะตวน..


หากใครคิดจะเอารถกระบะธรรมดาเพื่อเข้าไปที่ท่าเรือบ้านแม่สามแลบ..ดูลำธารนี้แล้วคิดให้ดีก่อนแล้วกันครับ
ไหลลงทางปูนลาดชันจากแยกมาได้ประมาณไม่ถึง 100 เมตรก็ต้องลงลุยข้ามลำธารนี้ไปถึงจะเข้าเขตชุมชนใหญ่ และ ไปที่ริมฝั่งน้ำสาละวินครับ..

[kobfujar]

เย็นจนอาทิตย์เริ่มลับขอบเขาฝั่งพม่าไปแล้ว..ผมยังไม่วายแวะชมสภาพบ้านเรือนของคนแม่สามแลบไปเรื่อยๆ..

เส้นทางถนนจะคดเคี้ยวไปตามชุมชนที่ตั้งเรียงรายเหนือริมลำห้วยที่ไหลคดเคี้ยวเช่นกันก่อนไปลงแม่น้ำสาละวิน..

[kobfujar]

สาวน้อยสองคนเดินมาทักทายและยิ้มให้ เลยขอเก็บภาพเป็นที่ระลึกสักหน่อย..
มิตรภาพได้มาด้วยรอยยิ้มจริงๆ..ผมยิ้มทักทายให้กับทุกคน..แม้เพิ่งพบกันครั้งแรก

[kobfujar]

ถึงแล้วครับ..ริมฝั่งสาละวิน ณ บ้านแม่สามแลบ ที่หลายคนรวมถึงผมใฝ่ฝันอยากได้มาเยือนสักครั้ง..







จากปากทางแยกลงมาข้ามลำธาร จนถึงจุดนี้ เส้นทางเลียบเลาะตามความคดโค้งของลำห้วยผ่านชุมชนมาประมาณ 2-3 กม.ครับ..
คงต้องรีบไปที่หน่วยพิทักษ์อุทยานฯสาละวิน(แม่สามแลบ)แล้วครับ..ก่อนจะมืดไปมากกว่านี้..

[kobfujar]

ที่พักของผมคืนนี้ต้องปั่นเลยมาอีกนิด..
จุดกางเต๊นท์นอนของผมคืนนี้ครับ..




ทิวทัศน์เมื่อมองลงไปที่จุดจอดเรือรับจ้างขึ้นเหนือ และ ลงใต้ ตามลำน้ำสาละวิน..

[kobfujar]

อาหารค่ำนี้..ต้มข้าว ใส่สารพัดผัก(มะระขี้นก[เหลือมาจากบ้านทีชอแม]+ถั่วพลู+ปลากระป๋อง) ปรุงรสนิดหน่อย..รอดตายไปอีกหนึ่งมื้อแล้วครับ

[kobfujar]

วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556

ด้วยเคยนิสัยในการตื่นนอนยามออกปั่นเที่ยว คือ "ผมมักตื่นเมื่อได้ยินเสียงนกร้อง" .. วันนี้จึงลุกออกมาจากเต๊นท์ประมาณ 6.20 น.
ยังไม่ทันล้างหน้าล้างขี้ตา เข้าห้องน้ำ .. กดไป 1 ช๊อตก่อนหละ..

[kobfujar]

หลังจากทำกิจสำคัญสุดๆยามเช้า คือ เอาของเสียออก .. ก็ต้มน้ำชงกาแฟกินกับขนมไป 2 อย่าง..
.. 7 โมงเช้าผมก็คว้ากล้องเดินลงไปที่ท่าเรือทันที..

[kobfujar]

เช้านี้..ชมภาพต่อเลยแล้วกันครับ..












อันนี้ไม่รู้ว่าของถูกฎหมาย หรือ ยึดมา..

[kobfujar]

ประมาณ 8 โมงเช้า..ผมก็ขึ้นมานั่งกินข้าวกล่องที่ร้านเล็กๆ(ที่ผมเล็งไว้แล้ว)ที่สร้างไว้บนเนินทรายใกล้ๆนั้น..จริงแล้วแกล้งจะขึ้นมาหาอะไรกินเล่น เช่น กาแฟ ฯ และ หาโอกาสพูดคุยกับคนท้องถิ่นเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ แต่เห็นมีข้าวกล่อง(เป็นผัดพริกหมูราดข้าวพร้อมไข่ดาว)ราคา 30 บาท..จึงได้อาศัยเป็นอาหารเช้านี้ไปเสียเลย..
//ที่ตั้งร้านนี้ในหน้าน้ำหลากจะจมมิดหัวครับ..//









//ตั้งใจจะเอารูป 3 รูปนี้ไปต่อเป็นพานอรามา..แต่ตอนนี้ยังถือว่าเดินทางอยู่ ไม่พร้อมในเครื่องมือ จึงเอามาให้ชมแบบนี้ไปพลางๆนะครับ.. //

[kobfujar]

เมื่อได้พลังงานเช้านี้ไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องขึ้นไปทำอะไรกินอีกแล้ว อีกทั้งเมื่อคืนตัดสินใจแล้วว่า จะอยู่แม่สามแลบอีกสัก 1 วันและคืนเพื่อดูผู้คนและความเป็นไปของที่นี่ รวมถึงสอบถามเกี่ยวกับ"ท่าตาฝั่ง"ด้วย

..จึงเริ่มคิดเป้าหมายต่อไปของวันนี้ทันที..ด้วยการไปกราบไหว้พระธาตุ(ชื่ออะไรไม่ทราบเหมือนกันครับ)..แต่พระธาตุนี้ตั้งอยู่บนเขาสูงลูกหนึ่ง และเป็นไฮไลต์ของแม่สามแลบเลยทีเดียว..ผมคิดว่า ใครมาแม่สามแลบแล้วไม่ได้ขึ้นไปกราบไหว้ และ ชมทิวทัศน์แม่สามแลบกับแม่น้ำสาละวินจากบนนี้ถือได้ว่า ยังมาไม่ถึงแม่สามแลบครับ

พระธาตุมีถนนลำลองวิ่งขึ้นไปถึง จากสามแยกเมื่อวานเย็นที่เข้ามาชุมชนและท่าเรือ ต้องตรงไปครับ(ไม่ทราบจริงๆว่าไกลเท่าไหร่ และ ทางขึ้นยาวเท่าไหร่ เพราะวันนี้ผมใช้การเดินครับ และการเดินวันนี้ไม่ได้ไปตามทางถนนเสียด้วยสิ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังครับ)..
ก็สอบถามทางได้ความว่า ต้องเดินออกไปที่ถนนด้านนอกแล้วเดินไปเลี้ยวขึ้นตามถนนที่ว่าจนขึ้นไปถึงพระธาตุและจุมชมทิวทัศน์..ผมก็เลยถือโอกาสเดินย้อนทางเมื่อวานเพื่อชมชุมชน ร้านค้า และ ผู้คนไปด้วยในตัว..

มาพบสาวน้อยคนนี้..เราพูดกันไม่เข้าใจหรอกครับ..แต่ผมเข้าใจในท่าทางของเธอว่า "ผมอยากถ่ายรูปเธอไหม?" หรือทำนอง "เธออยากถ่ายรูปถ่ายให้เธอหย่อยสิ" .. จึงถ่ายภาพให้ .. เธอก็ยิ้มแย้มแจ่มใสดีนะครับ .. แถบที่ถ่ายสาวน้อยคนนี้นี้เป็นย่านคนที่นับถือศาสนาอิสลามครับ..

มิตรภาพ..เริ่มที่รอยยิ้ม..ครับ..

[kobfujar]

บ้านแม่สามแลบ..เป็นชุมชนใหญ่ ผู้คนหลากหลายเชื้อชาติ ไทย กะเหรี่ยง กะลา ไทยใหญ่ พม่า แขก ฯ มีคนนับถือศาสนาทั้ง พุทธ อิสลาม และ คริส .. มีสถานที่ประกอบพิธีทางศาสนาของทุกศาสนา ..

ร้านค้ามีมากมาย ของกินของใช้หากได้มาไม่ต้องกลัวขาด อาจมียกเว้นบ้างในบางอย่าง เช่น อะไหล่จักรยาน ไฟฟ้า..เป็นไฟปั่นของอบต.ซึ่งช่วงที่ผมไปไม่ยักปั่นสักวัน ฯ บางบ้านหรือบางสถานที่มีไฟฟ้าพลังแสงอาทิตย์ พอมีน้ำแข็งกินบ้าง .. โทรศัพท์ที่ใช้ได้ที่นี่ คือ ดีแทค(โทรศัพท์ของผมปิดไป 3 วัน ที่แม่สามแลบ 2 วัน ที่ท่าตาฝั่ง 1 วัน)

คนที่นี่ดูเหมือนจะอัธยาศัยดีเอามากๆ หรือ ไม่ก็ระแวงในการมาแบบโดดเดี่ยวคนเดียวของผม(ในทำนองเป็นตำรวจปลอมตัวมา) หลายคนสอบถามพูดคุยถึงการมาการไปของผม หลายคนรู้แล้วว่าผมปั่นจักรยานมา..

ผมเดินผ่านในชุมชนมาได้ไปกี่โค้ง..จากที่ถ่ายภาพเด็กสาวเมื่อสักครู่ คนแขกอีกร้านก็สอบถามว่า "ผมจะไปไหน" .. ผมเลยแจ้งวัตถุประสงค์ไป ..
แกจึงบอกว่า เดินตามทางถนนไปมันอ้อมและไกล เดินไปทางลัดโดยลัดลงไปข้ามห้วยด้านล่างแล้วขึ้นเขาลูกตรงข้ามที่ชี้ให้ผมดูว่าให้ไปทางต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นก็จะขึ้นถนนเส้นสายนอกทันที..

ด้วยความน่าสนใจในข้อมูล แถมเป็นข้อมูลที่ดีในการลงไปมองบ้านเรือนของชุมชนในมุมมองจากลำห้วยผมจึงไม่ปฏิเสธคำแนะนำและความช่วยเหลือครั้งนี้โดยเด็ดขาด แถมแกกลัวผมจะลงไม่ถูกพาเดินมาชี้ช่องทางด้านข้างระหว่างบ้าน 2 หลังให้อีกด้วยสิ..

[kobfujar]

เป็นมุมมองที่ผมคิดไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่า อยากลงมาถ่ายภาพจากลำห้วยนี้ .. วันนี้ได้มาด้วยมิตรภาพของคนแม่สามแลบโดยแท้..







ลำธารที่ผมต้องเดินข้ามไป..

[kobfujar]

แล้วก็ขึ้นจากลำธารตามทางเดินเท้าขึ้นมาถึงจุดนี้ซึ่งเป็นกลุ่มบ้านหลังหนึ่ง มองไปยังกลุ่มบ้านที่เรียงรายอยู่ริมถนนออกจากชุมชนอีกฟากหนึ่ง..ยังต้องขึ้นสูงไปอีกครับ

[kobfujar]

เมื่อเดินขึ้นมาอีกนิด และมองกลับไปยังจุดที่ถ่ายภาพเมื่อสักครู่..
จากจุดนี้ผมต้องเดินขึ้นไปอีกเกือบเท่านี้เพื่อไปออกด้านข้างของบ้านหลังหนึงข้างถนนใหญ่..