L o N E L Y T R I P . . . เดียนเบียนฟู เมืองไล ไลเจา ซาปา . . . หุ หุ เข็น มา ทั้งนั้น.... "^---------^"

[แม่บักข้าวเหนียว]

ปั่นมาประมาณ เกือบ ห้าโล เราจะพบหมู่บ้านนึง....วันนี้ มีตลาดนัด.ขายสินค้า.เราพบชาวบ้าน และชาวดอยหลายคนที่กำลัง.เดินลงมาขายของบ้างก็นำสิ่งของลงมาขาย บ้างมาซื้อ ดู อึกทึก ดีเหมือนกัน..ขอโทษ ที่่ายภาพมาน้อย..เนื่องจากมี เหตการณ์ ที่เราทำใจ รับลำบาก.เห็นแล้ว เศร้าจิง..(ขายหมา) ซื้อขายกันสดสดในตลาด และ ข้างทาง เลย..แง๊!!!!!

[แม่บักข้าวเหนียว]

ขนมปังฝรั่งเศษที่ปิ้ง แล้วใส่หมู ผักซอสลงไป....จำราคาไม่ได้ด้วยสิ....น่า 150000 หรือ 10000 vnd อร่อยค่ะ กิน ร้อนๆๆน่าจะอร่อย..

[แม่บักข้าวเหนียว]

อ้าก.........รับไม่ได้ จิงจิง..เดินจูงน้องหมา ไปขายที่ตลาด..หมาน้อย ก็เดินตามเจ้าของ อย่างว่าง่าย หางที่กระดิก ระริกระรี้ เหมือนได้ออกไปเที่ยว..เราไม่อยากเห็นจิงจิง..จำใจกดมา ภาพนึง..อีกมือ นางถือตระกร้า อีกมือ นางจูงน้องหมา..ค่าตัวของน้องหมา..คงกลายเป็น อาหารที่ใส่ในตระกร้า..ขากลับ....

จงไป.เกิดใหม่ในที่ที่ดีกว่านี้ นะ เจ้าตัวเล็ก..





เห็นชาวบ้านเลี้ยงหมา.เราก็ได้แต่นึกในใจ..มันคือ อาหาร..มันคือ อาหาร..ของคนที่นี่.

[foresthang]

อ้าก.........รับไม่ได้ จิงจิง..เดินจูงน้องหมา ไปขายที่ตลาด..หมาน้อย ก็เดินตามเจ้าของ อย่างว่าง่าย หางที่กระดิก ระริกระรี้ เหมือนได้ออกไปเที่ยว..เราไม่อยากเห็นจิงจิง..จำใจกดมา ภาพนึง..อีกมือ นางถือตระกร้า อีกมือ นางจูงน้องหมา..ค่าตัวของน้องหมา..คงกลายเป็น อาหารที่ใส่ในตระกร้า..ขากลับ....

จงไป.เกิดใหม่ในที่ที่ดีกว่านี้ นะ เจ้าตัวเล็ก..

เห็นชาวบ้านเลี้ยงหมา.เราก็ได้แต่นึกในใจ..มันคือ อาหาร..มันคือ อาหาร..ของคนที่นี่.

อ่านแล้วใจหาย...
มีหมาอ้วนๆตัวนึงนอนเกา กุก กุก ที่หน้าห้องผมทุกคืน
ผมพูดกับมันบ่อยๆว่า แกโชคดีแล้วแหล่ะที่ไม่เกิดในเวียดนาม...

[แม่บักข้าวเหนียว]

ตามดวง.........



โฟกัส ไปทำ อะไร ยอดหญ้า.โฟกัส..หน้าคนสิจ๊ะ...คุณกล้อง.รูมิด.

[แม่บักข้าวเหนียว]

อ้าก.........รับไม่ได้ จิงจิง..เดินจูงน้องหมา ไปขายที่ตลาด..หมาน้อย ก็เดินตามเจ้าของ อย่างว่าง่าย หางที่กระดิก ระริกระรี้ เหมือนได้ออกไปเที่ยว..เราไม่อยากเห็นจิงจิง..จำใจกดมา ภาพนึง..อีกมือ นางถือตระกร้า อีกมือ นางจูงน้องหมา..ค่าตัวของน้องหมา..คงกลายเป็น อาหารที่ใส่ในตระกร้า..ขากลับ....

จงไป.เกิดใหม่ในที่ที่ดีกว่านี้ นะ เจ้าตัวเล็ก..

เห็นชาวบ้านเลี้ยงหมา.เราก็ได้แต่นึกในใจ..มันคือ อาหาร..มันคือ อาหาร..ของคนที่นี่.

อ่านแล้วใจหาย...
มีหมาอ้วนๆตัวนึงนอนเกา กุก กุก ที่หน้าห้องผมทุกคืน
ผมพูดกับมันบ่อยๆว่า แกโชคดีแล้วแหล่ะที่ไม่เกิดในเวียดนาม...

สวัสดีค่ะพี่ทูน..ใจหายเหมือนกัน..กลับมา กอด ไอ้ อ้วน สามตัว ที่บ้าน.....อ้วน อ้วน แบบนี้..คงขายได้หลาย VND

[แม่บักข้าวเหนียว]

... แปรความฝัน ผันปรับ เพื่อจับต้อง
อย่างสอดคล้อง วันคืน รู้ตื่น-ข้าม
กาลเวลา ท้าทาย ขยายความ
ทุกคำถาม ปริศนา ค้างคาใจ ...
................................................................................................................................................................................

[แม่บักข้าวเหนียว]

ประสบการณ์ วันเก่า เหลาคมคิด
ลองถูกผิด ดี – ร้าย พ่าย – สั่งสม
คือความหวัง หว่านไป ไม่จ่อมจม
เพื่อเพาะบ่ม เมล็ดพันธุ์ งอกฝันงาม
.................................................................................................................................................................
สองข้างทาง อยากละเลียด ละเลง.มากกว่านี้.แต่ มองเห็นภูเขา รอบๆตัวแล้ว .. ถนนเส้นนี้.ยากที่จะหยั่งรู้จิงๆๆว่า.แรงขา ง่อย อย่างเรา จะไปได้ไกลสักแค่ไหน. พยามยามบอกตัวเอง.ว่า..เอาฟระ ถึงซาปา..ก็ไม่เหนื่อยแล้ว...

[แม่บักข้าวเหนียว]

ดอก ลำ โพง . . สวยจัง เยอะ จุง . .

[แม่บักข้าวเหนียว]

ทุกรอยเท้า ... เงา – ร่าง ... ช่างกร้าวกร้าน
ดังทางผ่าน สู่บทเรียน เพียรแก้ไข
เมื่อนักฝัน นั้นเดินทาง ก้าวย่างไป
แปร “สงสัย” ... ให้ “เป็นจริง” ... เปลี่ยนสิ่งเดิม
......................................................................................................................................................................

กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!! นาขั้นบันใด งาม เว้ย เฮ้ย.........ได้แต่ตะโกนร้อง ก้อง ฟ้า.บ้า ข้าง ถนน อย่าง เดียวดาย..สูด อากาศ เข้า ปอด แล้ว ปล่อย ออก มา..ดัง ว้าว!!!!!!!!!!!!!!!!!!! กว่า จะมายืนตรงจุ จุด นี้.......คน และ ควาย ตัวเล็กเท่า หัวไม้ขีด.......สูง เว้ย!!!!!





ลูกชายโซมา " แม่เยอะไปแล้ว เหลือเข็น อีกหลายโล นะแม่ "
แม่บัก " แงะนะ...แค่แม่ ผายปอด นิดเดียวเอง ข้างหน้า ชิว ชิวลูก"
ลูกชาย โซมา "@#$%#$^$#$E$%^ อย่าเข็น กรู ตอนมืดมืด ล่ะกัน"

[ลุงเนตร]

"..เผลออ้าปาก น้ำลายหก จนได้.."

[โอ๊ก]

คนแรกขอบอกอีกครั้งว่า น่ารักจุงเบย อยากไปเป็นเพื่อนร่วมทางจังเบย

[จ่าเขต คลองลาน]

ปูเสื่อรอครับ แม่เสื้อสาวพราวเสน่ห์

[แม่บักข้าวเหนียว]

อย่าปล่อยให้..คนที่รักคุน..ต้อ­งอยู่ตามลำพังบ่อยๆ..
เพราะเขาจะ..เรียนรู้การต้อง..อ­ยู่ตามลำพัง..ได้โดยที่ต้อง..ไม่มีคุณ
................................................................................................................................................................................
ในที่สุด ก็ถึงเมือง ตามเดือง TAM DUANG
เป็นเมืองที่ค่อนข้างใหญ่ค่ะ มีโรงแรม มีสถานที่ราชการมากมาย..แต่ตอนที่เราถึง.ยังไม่เที่ยงไม่รู้จะซื้อ อะไร.เลยแค่แวะมาทักทาย แล้วจากไป.









แต่หลังจาก ออก นอกเมืองนี้ น่ะสิ...........ทะมึน ตระหง่าน ข้างหน้า...เบย..

[แม่บักข้าวเหนียว]

ผมอ่านเรื่องราวมาตั้งแต่ต้น....
จับความรู้สึกได้ว่า แม่บักข้าวเหนียว
ดูเหมือนร่างกายจะทนทุกข์ แต่ใจกำลังเสพสุขมากมาย...
ระวังใจจะเสพติดความสุขบนความทุกข์ของร่างกายกับเส้นทางหฤโหดจนถอนตัวไม่ขึ้นเหมือนซาเล้งสีแดงนะ....แม่บักข้าวเหนียว (ขอโทษที่พาดพิง)...

พักหลังมานี่.ถ้าทางราบ.ไม่มีเขา .. เหมือนกินข้าวเปล่า กะน้ำแกงจืด.แต่ถ้ามีเขา หินลอย โคลนตม .. เหมือนกินข้าวกะ ส้มตำ.......แซ่บ เผ็ด...ขอบคุณพี่ทูนที่ เริ่มสังเกตุอาการได้เร็วค่ะ.จะได้เพลาๆๆลงหน่อยนึงค่ะ.
............................................................................................................................................................................
ปั่นมาถึงหมู่บ้านนี้.เห็นลูกเหลืองๆ น่ารัก อยากถามว่ามันกินได้มั้ย.เลย ลงจากอานมาถ่ายรูป หมา เห่า เกรียวกราว.เด็กที่เล่นในบ้านต่างวิ่งกรู ออกมาดู ส่งเสียงเจี้ยวจ๊าว!! เรียก ย่า ทวดในบ้าน มาดู ตัวประหลาด.. คนปั่นจักรยาน.เป็นใบ้..เพราะส่งแต่ภาษามือ.

แม่บัก " แบะแบะ ...ลองทำท่าเด็ด ถามว่า เด็ดได้มั้ย"
ตัวเล็ก " ##$%% เด็ดเลย"
แม่บัก "ทำท่าจะกัดกิน"
นังตัวเล็ก " ร้องจ้ากกกกก..โบกมือโบกไม้ กินบ่ได้"

น่ารักดี.ได้ลองสอดสายตาเข้าไปในบริเวณบ้าน .. บ้านหลังเล็กๆๆที่ แคบๆๆ แต่น่าจะอบอุ่น