๙๙๙===>> ปั่นไปตามใจฝัน ไม่กี่วันก็ถึง SAPA Vietnam....กับทริปเล็ก ๆ ของคนกลุ่มเล็ก ๆ ===>>

[เสือสายเดี่ยว]

บ้านครูซัน......ที่ใคร ๆ ก็ต้องมา

[เสือสายเดี่ยว]

ผมค่อนข้างจะชอบบ้านดิบ ๆ หลังนี้.....

[เสือสายเดี่ยว]

เรียบง่ายดูดีมีสไตล์....


เจ้าของร้านเป็นเด้กหนุ่มอัธยาศัยดี....ออกติส ๆ


.....ดูจากการแต่งร้านแล้ว เจ้าของดูมีฝีมือทีเดียว...

[เสือสายเดี่ยว]

ตอนแรกตั้งใจจะไปทีลอซูกัน...อยากไปดุความงามความยิ่งใหญ่ของน้ำตกระดับเอเซีย....แต่ช่วงนี้อุทยานปิด...มีไปได้ทางน้ำแต่ยุ่งยากวุ่นวายเลยเปลี่ยนแผน


ปั่นรถเล่นในเมือง....อุ้มผางเป็นเมืองเล็ก ๆ ไม่วุ่นวาย


จนไม่รู้จะไปใหนแล้ว....จึงคิดว่างั้นเราเหมารถกลับวันนี้ แลไปเที่ยว อช.ทับลานกันดีกว่า...

[เสือสายเดี่ยว]

ทุกคนเห็นด้วย....จึงไปติดต่อรถ 2 แถวประจำทาง เหมากลับมา 1800.-


ไคลแมกมันอยู่ตรงนั่งรถกลับนี่ละ.....ตอนปั่นไปเราเจอรถประจำทางวิ่งตลอด บางคันบรรทุกฝรั่งมาเต็มคัน ปกติฝรั่งจะยิ้มทักทายเราตลอด
แต่ทำไมแถว ๆ นี้จึงหน้าบึ่ง ๆ ไม่ยิ้มไม่พูด ไม่จา.....เรามาเข้าใจเอาตอนนี้เอง......โก้ดุสบาย ๆ


.....พี่วัชนั่งหลับตาเหมือนทำสมาธิ.......ผมก็นั่งสังเกตุไปเรื่อย

[เสือสายเดี่ยว]

คนขับบอกใช้เวลาประมาณ 4 ชม.....ไม่มีอะไรทำ นั่งมองหน้ากันถ้าเป็นปลากัดคงท้องไปแล้วมั้ง....


...ไม่มีอะไรทำก็ผลัดกันถ่ายรูปเล่น.....มองเส้นทางที่เราผ่านมาเมื่อวานนึกถึงความยากลำบากเวลาดันเนิน
กว่าจะกดบันไดได้แต่ละก้าวกับระยะทางที่เพิ่มขึ้นแต่ละเมตร


โก้เริ่มดูซึม.ๆ จนหน้าดำ....มีแต่ความเงียบ....

[เสือสายเดี่ยว]

เราเหมารถกันมาแค่ 4 คน 4 คัน กำลังดี......มีจอดรับหญิงสาวมานั่งหน้า 1 คน ก้ไม่ว่ากัน



คนขับดูเหมือนจะสบายใจที่มีผูโดยสารแค่ 4 คนเลยใส่อย่างเต็มที่ไม่มีผ่อน....รถต้องผูกให้ดีนะเวลาขึ้นเขาเหวี่ยงโค้งนี่มันจะหนีศูนย์ หลุดมาทางท้ายทุกทีเลย


....ผมเองนั่งท้ายตรงข้ามหมาน้อย....มือนึงก็จับเสาข้างรถด้วยความเกร็ง อีกมือก็จับจักรยานไม่ให้มันรูดลงไป เท้าก็ยันรถไว้ ทรมารดีจริง ๆ
มันพอืดพะอม....เหนื่อยกว่าปั่นอีก...เมื่อไรจะถึงหว่า...นึกถึงหน้าฝรั่งสาวเมื่อวานที่ไม่ยิ้มตอบเรา ช่วงดิ่งตามกันมา....พี่วัชเริ่มอาการไม่ดี....ขอถุงหน่อย

[เสือสายเดี่ยว]

....พอมาเจอทางที่พอจะจอดได้ เลยบอกคนขับขอจอดหน่อย......พอรถจอดเท่านั้นแหละโก้ที่ดูซึม ๆ วิ่งลงเป็นคนแรก พุ่งออกมาเป็นสายเลย



...พี่วัชตามมาติด ๆ ผมหลบแทบไม่ทัน.....พี่วัชวิ่งไปไกลกว่าใคร


ปีศาจน้อย...นั่งหัวเราะเพื่อนได้อยู่แป๊ปเดียวก็พุ่งตาม ๆ กันมา....ส่วนผมเป้นพระเอกอยู่คนเดียวยังไม่มีอาการ...แอบเก็บอาการอยู่ข้างใน)

[เสือสายเดี่ยว]

พี่วัชดูจะหนักกว่าเพื่อน....แกงฮังเลที่กินมื้อเช้าด้วยความอร่อย....ส่งคืนหมดแล้ว แทบไม่เหลือไว้เลย


นี่เพิ่งมาได้ไม่ถึง 1 ใน 4 ของทางโค้งเลยนะ....ยังไม่ถึงอุ้มเปี้ยมที่เราพักคืนแรกเลย ผมนึกึงกล้องช้าไปหน่อย ไม่งั้นได้มีภาพทีเด็ดมาอวดเพียบเลย


โก้รีบหาน้ำล้างหน้าล้างตา.....

[เสือสายเดี่ยว]

ไปทรมารบันเทิงกันต่อ......


....ผมเองพยายามมองวิวสวย ๆ ข้างทางในใจก็เต็มกลืนเหมือนกัน ไม่คออ่อนเหมือนพวกนั้น... อ่อนซ้อมแล้วยังมาคออ่อนอีกเนนอะ


.....มองวิวไปก็นึกไปบางช่วงเราปั่นมาได้ไงนะ...

[เสือสายเดี่ยว]

กว่าจะมาถึงอุ้มเปี้ยมพี่วัช จัดหนักไปหลายรอบ ยังมีหน้ายื่นถึงโจ็กใหย่ ๆ ให้ผมช่วยโยนทิ้งให้หน่อย.....ถึงอุ้มเปี้ยมอาการก็ยังไม่ดีขึ้น
ตอนนี้หาของดองเปรี้ยว ๆ มากินกันใหญ่รวมทั้งผมด้วย....อาซิ้มบอกกินน้ำมะนาวเลยเดี๋ยวก็หาย พี่วัชเลยจัดมะนาวไปกี่ลูกก็ไม่รู้...



อย่าไปเชื่อนะ.....หลังจากกินมะนาวมาพี่วัชก็ยังจักหนักอีกหลายชุด จนแฮนด์รถผม มีแต่แกงฮังเลเต็มไปหมด....งานนี้ผมเป้นพระเอก รอดอยู่คนเดียว....เอิ๊ก ๆ


....แล้วเราก็พร้อมเดินทางกลับมุ่งสู่ อช.ทับลาน

[เสือสายเดี่ยว]

...เรามาถึง อช. ทับลานก็มืดพอดี....เมื่อคืนเลยกางเต็นท์นอนกันที่หลังที่ทำการ ฟังเสียงน้ำตกทั้งคืน


อาหารเช้าของชาวทัวริ่งอย่างเรา แค่นี้ก็หรูแล้ว


.....ปีศาจน้อยปรุงโจ็ก....ส่วนพี่วัชคงเลิกกินโจ็กไปอีกนาน...

[เสือสายเดี่ยว]

ลืมเก็บดจ๊กเมื่อวานไว้ให้....



ไม่เหมือนโจ๊กพี่วัชเมื่อวาน


ตื่นมายามเช้า....หน้าตาดูตลกดีนะ

[เสือสายเดี่ยว]

....คนอื่น ๆ เค้าหล่อกันหมด....ทำไมเราย่นอยู่คนเดียวหว่า....


....ได้ทำบุญกับหลวงพ่อแต่เช้าเลย.....

[เสือสายเดี่ยว]

รับศีลรับพร......


สนทนาธรรม...เวลาออกทัวริ่งทีไร.....ความรู้สึกผมเหมือนได้กลับไปอยู่ต่างจังหวัดที่เราชื่นชอบทุกทีเลย


ที่นี่เงียบ ๆ สงบดี