L o N E L Y T R I P . . . เดียนเบียนฟู เมืองไล ไลเจา ซาปา . . . หุ หุ เข็น มา ทั้งนั้น.... "^---------^"

[Kami@GT]

วู๊ย ย ย ย สุดยอดภูเขาทั้งนั้นเลย ขอปูสาดเบิ่งนำแหน่เด้อเอื้อย.....

[ว่าวต้องลม]

สุดยอด ขอตามมาชมครับ

[t@he@w]

หน้า 4 แล้วนะ ถึงจะตามมาช้า แต่ก็ดีกั่วไม่มาเนาะ

อิจฉาตาร้อนวาบๆ สองตายายกลายเป็นมือเก่าขาอ่อน

ไม่มีทริปมาเกือบจะสองปีแล้ววววว

[nang01]

ติดตามอ่าน หลายทริป
ไม่ค่อยได้เข้า มาแจมครับ

[ch_doi]

อยากปั่นได้แบบนี้บ้าง แต่คงเป็นไปไม่ได้แล้วเพราะสังขารไม่อำนวย
มือใหม่ขาใหม่พึ่งได้ลองจับเสือมาขี่ได้ประมาณ3เดือนนี้เอง รอติดตามชมต่อครับ...

[ลุงโท]

แม่บักผมพยามไล่ดูว่าแม่บัก อยู่จุดนั้นประมาณวันใหน ไม่มีบอกไว้
ลองดูสิ่งแวดล้อม ก็ไม่มีภาพใหนแสดง รบกวนถ้าจำได้ เพิ่มวันที่ให้หน่อย นะครับ

[cycle2000]

มาเกาะติดด้วยคนครับ

[แม่บักข้าวเหนียว]

แม่บักผมพยามไล่ดูว่าแม่บัก อยู่จุดนั้นประมาณวันใหน ไม่มีบอกไว้
ลองดูสิ่งแวดล้อม ก็ไม่มีภาพใหนแสดง รบกวนถ้าจำได้ เพิ่มวันที่ให้หน่อย นะครับ

ได้ค่ะลุงโทขอบพระคุณที่ชี้แนะ. เดวจะลงวันที่เพิ่มเติมให้ค่ะ

[แม่บักข้าวเหนียว]

ยังปั่นตุปัดตุเป๋ ไปอย่าง.เต่า คลาน.เพราะ เขาทั้งนั้น..พลันก็มาถึงหมู่บ้าน ไทดำ.ชาวบ้านหมู่บ้านนี้ ขาย .สาหร่าย ..รส อูมามิ...หน้าตาแบบนี้ ..ชิ้นละ 10000 ดอง..คุยสื่อสารด้วยภาษาลาว ได้ค่ะ..สาหร่ายชนิดนี้ สามารถนำไป คั่วกับหมู ใส่หอมบั่ว..ต้นหอม...แช่บหลาย...แหะแหะ.เราไม่กล้าซื้อ เพราะไม่รู้จะเอาไปคั่วที่ไหน..



ดูหน้าตา สาหร่าย..สไปรูริน่าชัดชัด...เป็นสาหร่าย น้ำจืดค่ะ.เขาต้องลงไปเก็บเอง..น่าตาน่ากินนะ..ถ้าเป็นแถวอิสาน คงเป็น เทา..



ขายเดี่ยว..และแบบขายกลุ่ม.

[737]

ถ้าจำไม่ผิดตอนไปหลวงพะบาง ที่ร้านอาหารสมภพมีชัย มีเมนูนี้เป็นสาหร่ายทอดแผ่น จิ้มกับซอส อร่อยดีครับแต่ลืมชื่อเมนูไปแล้ว

[แม่บักข้าวเหนียว]

บ้าน M Cha ห่างจากเดียนเบียนฟู ประมาณ 40 กิโลเมตร หหุ..ใกล้เป็นจริงแว้ว...เพิ่ง จะสิบโมง คงต้องจอดทานข้าวเที่ยงที่ บ้าน M Cha











ในที่สุดก็มาถึง บ้าน M CHa ไม่รู้จะกินอะไร จึงไปต่อ..

[แม่บักข้าวเหนียว]

เป้าหมายต่อไป คือ เมือง M LAY 47 กิโล แม้ว.... งืองือ บ่ายโมงแล้วนะนั่น.ที่ผ่านมาเขาทั้งนั้น..ข้างหน้าก็ยังจะเป็นเขาอีก....แว้กกกกกกกกก

[แน่งน้อย ชล]

สุดยอดเลยค่ะ ติดตามอ่านต่อนะค่ะ

[เสือหงอย]

เรายังมาทัน เพราะแม่ฯมัวแต่จอดถ่ายรูป

[แม่บักข้าวเหนียว]

ชาวเขา..มีปรากฏกายให้เห็นทุกระยะ..การปั่นเดี่ยว ในเวียตนาม.ไม่ต้องกลัว นะคะ.ตอนแรกเราก็กลัวเหมือนกัน.แต่พอปั่นมาจนบ่ายแก่ๆๆ ความกลัวเริ่มผ่อนคลายลงเพราะ.ตลอดเส้นทาง.จะมีรถมอเตอร์ไซร์ สวน ทางกับเราแทบจะทุก 1 หรือ 2 นาที.คนที่นี่เขาขี่มอไซ กันเป็นอาชีพหลัก..รถใหญ่ไม่ค่อยมี. ถ้ามีรถหลังที่เป็นรถใหญ่ ส่วนมากเขาจะบีบแตรให้เรารู้ ว่า เราปั่น กินเลนถนน หรือเปล่า..ซึ่งตรงกันข้ามกับไปปั่นที่ลาว..บางแขวง..ถนนไม่มีรถสวนมาเลย...เหงากว่าที่เวียตนามค่ะ.







ผ่านบ้านชาวเขา.ได้ยินเสียงเด็กร้องให้.จึงจอดจักรยาน..เด็กที่นี่จะทักเราด้วย คำว่า อะโหล บายบาย. เห็นเด็กๆวิ่งมาหา มีขนมปังในกระเป๋าหน้านิดหน่อย.จึงเอามาแจก กันคนละชิ้นสองชิ้น..แค่นั้นเด็กๆก็ดีใจ.ยอมให้ถ่ายรูปแบบอายๆๆ





แม่ถือมีดปลายแหลมเปี้ยบในมือ ได้ตัวเล็กที่ร้องไม่ยอมมาเอาขนม..แม่เลยหวดไปหลายที..แต่เสียวตรงมีดที่ถือ..แหลมเปี้ยบเบย..