"รักนี้ให้เธอ Tour of myanmar" Mekhong Challenge 2013

[veenono]

สู้ๆสองแกร่ง พ่อลูก ดูแล้วปั่นชิวๆมาก พี่ชัยยะและน้องวิน
.






ความชัน

[veenono]

ในเกือบทุกเส้นทางที่เราปั่นผ่าน จุดไหนมีวัดจะมีเด็กๆและชาวบ้านออกมาอาสาเรี่ยไรปัจจัยตลอด
แต่ผมก็ไม่เห็นมีใครจอดนะ เคยไปบ้านแถวเพชรบุรี สุพรรณบุรี เขาตั้งด่านแล้วให้รถโดยสารจอดเลยนะ
.
ที่นี่ถึงรถจะไม่จอด แต่คนในรถก็จะโยนแบงค์ลงมาตามศรัทธาเร่งรีบ ดูแล้วก็น่ารักไปอีกแบบครับ
.


ที่นี่พระขี่มอเตอร์ไซด์ พระขับรถยนต์ สามเณรนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์ผู้หญิง อาจจะเป็นแม่ ป้า น้า อา
ผมเห็นว่าเขาแสดงออกเป็นเรื่องธรรมดานะครับ
.


ผมถ่ายรูปทางชันให้ชัน ไม่ค่อยเป็นเหมือนชาวบ้านเขา ทั้งที่พยายามอยู่บ่อยๆ ทางชันดูเป็นทางเรียบเสมอ ภาพนี้พอได้

[veenono]

เส้นทางขึ้นเขาที่กะลอว์ ผมถือว่าเป็นเส้นทางที่โหดมากๆเส้นทางหนึ่งเลยทีเดียว เพราะว่าทางค่อนข้างแคบ
แต่คนขับรถที่ชำนาญทางก็ขับกันเร็วมากๆ แต่หากง่วงๆหรือไม่ชำนาญทางผมว่าอย่าเลยครับ มีตัวอย่างที่
น่ากลัวให้เห็น สภาพคงไม่นานต้นหญ้าที่ล้อยังไม่แห้งเลย
.

[veenono]

รถยนต์ใช้เวลาร่วมชั่วโมงกว่าระยะทาง 40-50 กม. ในที่สุดกลุ่มแรกรถเซอร์วิสก็มาถึงที่พัก ซึ่งถามหา
กันอยู่นานสองนานครับ 5 โมงกว่าแล้วแต่ยังสว่างอยู่เลย ผมไม่ปล่อยเวลาทิ้งเปล่าครับ ปั่นจักรยาน
ตระเวณเก็บภาพเมืองตากอากาศอย่างกะลอว์ทันที่หลังเก็บสัมภาระเสร็จ
.

[veenono]

บทที่ 3 เมืองกะลอว์ เตียมตัวมุ่งสู่ ทะเลสาปอินเล

ความคิดเห็นส่วนตัว หลังจากได้ตระเวณเที่ยวชมตามตรอกซอกซอย ภูเขา บ้านบนดอย ของคนกะลอว์
ผมว่าที่นี่ ไม่ต่างจากวังเวียงของลาวมากนักครับ คือมีสัดส่วนของนักท่องเที่ยวมากโข โดยเฉพาะฝรั่ง
และคนไทยที่ตามมาติดๆ บ้านร้านรวง ร้านชาเริ่มมีภาษาอังกฤษกำกับ ซึ่งเราหาไม่ได้จากเมืองเล็กอื่นๆ
.
ซึ่งนั้นทำให้กะลอว์หมดเสน่ห์ไปเยอะ หลายอย่างเลยไม่ใช่วิถี แต่เป็นการโชว์หรือแสดงเพื่อนักท่องเที่ยว
มากกว่า ผมหลบเมืองพยายามปั่นเข้าตามซอกเขา หรือบนเขา ก็ไม่ต่างกันครับ เหมือนที่ผมเขียนไว้ใน
โพสท์ก่อนๆว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ชาวบ้าน คนพื้นบ้านเมินเฉยต่อแขกหรือนักท่องเที่ยวแล้ว เมื่อนั้นนักท่องเที่ยว
โปรดรู้ตัวไว้เลยว่า คุณได้ทำลายวิถีเดิมๆเขาไปหมดแล้ว ทุกอย่างจะเป็นธุรกิจ เป็นการค้า ไม่ใช่การแลกเปลี่ยน
ต้อนรับเหมือนแรกๆ สำหรับผมกะลอว์ เป็นแค่เมืองอากาศดี เส้นทางสวยโหด ซึ่งเราจะหาได้จากแม่ฮ่องสอน
บ้านเรา ที่อาจจะสวยงามกว่าด้วยซ้ำ
.

[veenono]

ผมเริ่มลัดเลาะไหล่เขา ชมวิถีชาวบ้าน แต่ก็ไม่พบ วิถีตะวันตกเข้ามาแทรกซึมมากแล้วทีเดียว
.




ในใจก็คิดว่าดูวิถีความจริงของเขาต้องไปตลาดสดสิ...เออใช่ ต้องไปตลาดสด
.

[veenono]

ผมปั่นลงเขามาเจอน้าเป้าที่ตลาดพอดีเลย เลยสอบถามข้อมมูลเพิ่มเติม พอได้เรื่อง
ผมจูงจักรยานลุยตลาดวาย เอ๊ย ตลาดสด ค่อยสดชื่นหน่อย
.

[veenono]

จูงจักรยานผ่านมาเจอแม่ค้าสาวน้อย นางหนึ่งยิ้มแย้มแจ่มใส เลยขอถ่ายภาพ เธอพยักหน้ายินดี
ด้วยรอยยิ้ม น่ารักมาก น่ารักที่ทำมาหากินเป็น อย่างที่เขาพูดกันว่า"ไม่อายทำกิน"





ดอกไม้งาม อยู่ในมือใครก็ตามย่อมมีความงามในตัวอยู่เสมอ ไม่มีใครรักษาความงามของมันให้จีรังได้
ทำได้เพียงใช้ใจ ใช้สัญญา จดจำความงามนั้นไว้ให้นานที่สุด

[veenono]

ด้วยตลาดวายแล้ว จึงไม่มีอะไรให้ชมจอดจักรยานจะถ่ายรูปใกล้ร้านค้าเขายังยกหนีเลย
เพราะเขาต้องรีบเก็บร้าน ผมเลยตัดสินใจปั่นขึ้นยอดเขา เพื่อดูมุมสูง หอบเลยทีเดียว
แต่ทางเปลี่ยวน่ากลัว เลยไม่กล้ายกกล้องออกมาเก็บภาพ ..
.


แล้วก็ค่อยๆไหลลงมา
.




และกลับมายังเกสท์เฮาส์ที่พัก เจอพี่นิวัฒน์และคมสันต์เลย ชวนกันออกมาชิมชากะลอว์

[veenono]

ชิมชาเสร็จผมกลัวจะมืดไม่มีแสงเลย รีบขอตัวปั่นไปเก็บภาพต่อ
.




ไปขึ้นเขาเล็กๆอีกลูกที่ชาวบ้านปลูกบ้านริมเขากัน



ก่อนจะย้อนกลับมาที่พักเพราะถูกปฏิเสธการถ่ายภาพ

[veenono]

จากภาพข้างบน เห็นมั๊ยครับเขาขึ้นลงรถกันกลางถนน น่ากลัวนะ มาดูภาพจากเกสท์เฮาส์ซึ่งอยู่ไหล่เขา
กันดูครับ ยามเย็นแสงน้อย กล้องก็ยังให้ภาพสว่างแต่น๊อยเยอะมากๆ
.






หลังจากนี้ก็นั่งรอคณะปั่นครับ มาถึงมืดสุดร่วม 2 ทุ่มมั้งครับ แต่ทุกคนขาทัวร์ริ่งมืออาชีพอยู่แล้วเลยไม่มี
อะไรน่าห่วงครับ ภาพที่ถ่ายส่วนมากเป็นวีดิโอ ไว้จะตัดต่อให้ชมนะครับ

[veenono]

มื้อค่ำที่กะลอว์ เสือเทาพามานั่งร้าน 7 Sister ซึ่งมีแต่ฝรั่งและนักท่องเที่ยว เจ้าของร้าน
บริการดีมากๆมีภาพแต่น๊อยเยอะมากๆครับ ผมรีบกินรีบกลับมานอน เพราะเช้าต้องปั่นแต่เช้า
.
เสือเทาวางการเดินทางไว้ 2 แบบคือ

1.คนที่ปั่นมาถึงมืดที่กะลอว์หรือยังไม่ได้พักชมกะลอว์ เช้าให้ตื่นสบายๆแล้วเที่ยวชมกะลอว์
ก่อน แล้วถึงปั่นตามไปอินเล เพราะทางส่วนมากลงเขาและระยะแค่ 65 กม.

2.คนที่มาถึงก่อนหรือเคยเที่ยวกะลอว์แล้ว ตอนเช้าให้ออกแต่เช้า เพราะที่ทะเลสาปอินเล
วัดผ่องด่อ มีการแห่เรือกาลเวก ที่อัญเชิญพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ 4 องค์ที่คนไทยเรียกว่า
พระบัวเข็ม ซึ่งการแห่เรือกาลเวกนี้เป็นประเพณีของชาวอินเล(รัฐฉาน)ที่ถือปฏิบัติกันมานาน
มากๆแต่ละปีช่วงออกพรรษาจะแห่เรือประมาณ 20 วัน วันพรุ่งนี้คือวันสุดท้าย พิธีเริ่ม 08.00
เสือเทาบอกหากอย่ากชมเราต้องออกจากกะลอว์ประมาณตี 5 ครึ่ง

ผมเลือกช้อยท์ที่ 2 ครับจึงต้องรีบกินรีบนอน เช้านี้เราจึงพร้อมออกเดินทางก่อน
มีผม น้าเป้า อ.แดง(หญิง) อ.ติ๊ก คุณนก พี่นิวัฒน์ พี่ดำ อ.พงษ์ พี่พโยม ผู้ใหญ่นะ
และกาลาเรย์นำกลุ่ม
.





.

[veenono]

ตอนที่ฟังจากเสือเทาว่าทางจะไหลลงเขา 30 กม. จริงๆมันเป็นแค่กำลังใจครับ ทางย่อมมีขึ้นมีลงเสมอ
เช้านี้จึงเรียกเหงื่อเราได้ไม่น้อย แต่ก็คุ้มมากๆที่เราตัดสินใจมาเช้า เพราะเมืองในหมอกที่เราจะผ่านนี้สวย
งามมากๆ ผมถึงกับปั่นจอด ปั่นจอด จนคนอื่นหายลิบ
.

[veenono]

พองัดเขาลูกที่ 2 เสร็จทีนี้ก็ลงเขายาวๆครับ ลงเขาเข้าไปยังม่านหมอกอันสวยงาม
แต่ฝีมือถ่ายภาพผมไม่ได้สวยงามดั่งที่ตามองเห็นเลย ยังไงก็จินตนาการเอานะครับ
555
.

[veenono]

พูดจากใจเลยว่า ผมไม่สามารถเก็บความสวยงามที่เห็น มาใส่ภาพได้ถึง 50 เปอร์เซนต์เลย
เพราะเมืองในม่านหมองนี้สวยงามจริงๆระยะทางประมาณ 3-4 กม.
.




พี่พโยมอยู่ข้างหน้าทุกช๊อต แต่ไม่รู้ว่าพี่แกเอารูปไปลงที่ไหน กำลังหาทางเข้าดูรูปอยู่ครับ
.