>>>เชียงของ-หลวงน้ำทา-ซาปา-ปักกิ่ง/Thank you Chinese<<<

[มุก]

สถานที่ออกกำลังกายและสนามกีฬาในร่มครับ

[มุก]

..นี่ขนาดร้านอาหารนะครับ..งามจริงๆ

[มุก]

ผมปั่นผ่านเมือง"ไกลี่"(Kaili) มาได้ประมาณ10กว่ากม. หนทางเริ่มสับสน เส้นทางตามทางแยกไ ม่มีคนให้ถามทาง ผมใช้จีพีเอส แล้วดูเข็มทิศประกอบเอา สุดท้าย หลง...

[มุก]

...ที่ผมรู้ตัวว่าหลงทางเนี่ย ก็ข้างหน้าเป็นทางด่วนครับ..ตัน ไม่มีทางไปแล้ว ก่อนถึงทางด่วนประมาณ200เมตร ผมก็ถามพ่อค้า แกบอกว่าต้องย้อนไปเกือบๆถึงเมือง"ไกลี่"(Kaili)ที่ผมเพิ่ง จะไหลลงมานี้แหละ..เหอๆ หมายความว่า คราวนี้ผมต้องปั่นขึ้นเขาเกือบๆ20กม.เพื่อ เริ่มตั้นใหม่..เอาไงดี แต่..กฎหมายต้องเป็นกฎหมายครับ .กลับก็กลับ...
...ผมตัดสินใจปั่นกลับ ระหว่างทางก็ครุ่นคิดไปเรื่อยเปื่อย นี่มันก็ห้าโมงเย็นแล้วนะ..จะถึงทันค่ำมั๊ยละเนี่ย..ปั่นไปได้สักประมาณแค่สอง สามกิโล ผมเห็นโรงงาน มีพนักงานเป็นยามอยู่ ผมเลยลองถามดูอีกที เพื่อให้แน่ใจ แกบอกว่า ไม่ต้องไปทางเมืองไกลี่หรอก ปั่นไปบนทางด่วนน่ะแหละ ..ไม่มีใครว่าหรอก คุณเป็นต่างชาติ ให้บอกไม่รู้ลูกเดียว ...อืมม..น่าลอง น่าลอง เพราะทางเลือกแทบไม่มีแล้ว ผมตัดสินใจหน้าด้าน ปั่นย้อนไปที่ด่านเก็บเงินค่าทางด่วน ผมปั่นผ่านช่องเล็กๆ เข้าไป พยายามไม่มองใคร ทำใจมั่นๆ แต่เจ้ากรรมหัวใจก็เต้นซะถี่เชียว ..ลุ้นระทึก...ผ่านโว้ย!! ไม่เห็นมีใครทัก ใครเรียกเลย...โหย เลยด่านไปได้สัก200ม.ผมรีบโกยสุดๆ ตรูรอดแล้วววว..

...ผมปั่นบนทางด่วนจนไกล้ค่ำ พยายามหาทางลง เราจะพักตรงใหนดีว้า ..ไม่งั้นต้องนอนบนทางด่วนแน่ๆ ไกล้มึดแล้ว เหมือนนางฟ้ามาโปรด ข้างหน้าผมเห็นมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินอยู่บนทางด่วน อย่างไว ผมถามว่าผมจะลงไปในเมือง เพื่อหาที่พักอย่างไร เธอก็ใจดี บอกว่า นอนพักบ้านเธอก็ได้ เอามั๊ย!!! พร้อมกับชี้มือไปบนเขา..ผมมองตามไป ไม่เห็นบ้านเลย.มีแต่ป่า.. ไม่เอาหรอกตรู ผมคิดในใจ แล้วถามเธอใหม่ ผมอยากได้"หลีกั๊ว"(โรงแรม)มากกว่า..เธอก็พยักหน้า พร้อมเดินนำไปผมจูงม้าดำตามไป เธอพูดอังกฤษได้แบบรู้เรื่องเลยหละ เธอบอกเธอจะไปช๊อปปิ้งในเมืองพอดี...โห!! ผมคิดในใจ ที่นี่ จะช๊อปปิ้งที ข้ามเขาเป็นลูกๆเลยหรือนี่..ในที่สุดเธอก็พาผมลง..โอ้โห ทางลงอยู่หลังป้ายโฆษณานี่เอง ตำรวจหรือคนขับรถยนต์มองไม่เห็นหรอกครับ เธอช่วยยกเจ้าม้าดำผมลง และข้ามล่องคอนกรีตหลังป้าย แล้วผมก็ประคองกึ่งจูง เจ้าม้าดำ ค่อยๆลัดเลาะผ่านทางแคบๆที่มีแต่พงหญ้ารกๆ ไต่ระดับลงมาจนถึงพื้น..โอย โล่งอก ..ผมขอบคุณเธออย่างมากๆ ขอถ่ายรูปไว้เธอก็โบกมือ ไม่ถ่ายก็ไม่ถ่าย ผมเลยขอให้เธอถ่ายรูปผมกับ เมืองนี้ไว้ เธอช่วยหาโรงแรม แล้วล่ำลา ..เธอบอกผมก่อนจากไปว่า พรุ่งนี้ผมต้องขึ้นทางด่วนเช่นเดิม แล้วค่อยไปลงเมืองข้างหน้า.....ผมขอบคุณเธอ พร้อมจูงม้าดำเข้าที่พัก เหนื่อยจริงๆเลยวันนี้

[มุก]

ผมได้ที่พัก ราคา20หยวน ..ผมลืมเล่าไป ในตัวผมมีเงินหยวนอยู่แค่ 1,400หยวนเท่านั้น(7000บ.) แต่มีเงินบาทไทย อยู่ประมาณ20,000บาท จะแลกเงินที่เมืองใหนก็ไม่ได้(นอกจากคุนหมิงที่ผ่านไปแสนนานแล้ว)เป็นความเข้าใจผิด ที่รู้มาว่าเงินไทยแลกตามเมืองใหญ่ๆในจีนได้ ผมพลาดไปแล้ว ผมจึงคิดใช้เงินแบบประหยัด ผมคำนวนว่า จากระยะทางตอนนี้อีกประมาณกี่วันจะถึงปักกิ่ง ตอนนั้นผมคิดคำนวนเทียบระยะทางเอาว่า น่าจะประมาณ เดือนกว่า เท่ากับว่าผมมีเงินใช้จ่ายแบบเผื่อเหลือ เผื่อขาดไม่ควรเกินวันละ150บ..(ค่าโรงแรมต่ำๆก็20หยวนแล้ว)อืมมมไม่เป็นไร เดี๋ยวคงมีทางออก เอาวะ...ว่าแล้วก็ ไปหาซื้อไข่ดิบ กับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาต้มกินในห้อง และคงต้องทำแบบนี้อีกหลายวันที่เดียวเชียวแหละ

ที่แสนเสียดายคือ เมืองนี้ เป็นเมืองท่องเที่ยว ชมวิถีชีวิต ชาวเขาครับ แต่งบน้อยขนาดนี้ และตัวแปรเรื่องเวลา ที่ตอนนี้ผมเข้าใจว่ามีจำกัด(มารู้ตอนหลังว่าปักกิ่งไกล้กว่าที่คิด) คงต้องผ่านไป เน้นแค่ปักกิ่งเท่านั้น ไม่สามารถอยู่เที่ยวตามเมืองใหญ่ๆได้อีกแล้ว




(ยืมภาพมาจากhttp://www.chinahighlights.com/photo/kaili/lan ... llage6.htm)

[มุก]

ผมซื้อไข่ไก่มาห้าลูก ในราคาเกือบๆ2หยวน ผมต้มทั้งหมดเพื่อประหยัดแก๊ส วันนี้ มื้อนี้1ฟอง พรุ่งนี้เช้าพร้อมกาแฟ1ฟอง เอาไว้มื้อกลางวันบนทางด่วน2ฟอง ตอนเย็น1ฟอง พร้อมตุนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ซองละ 2หยวนอีก 3ซอง....

...ค่ำนี้ ผ้าปูที่นอนผมสีสันเร้าใจจริงเลย ว่าแล้วฟังmp4 คลายเหงาซะหน่อยจะดีกว่า:P

[mtb.hilander]

เจอกระแส car free day ซะกระทู้หายเลย กะลังลุ้น ต่อพี่ ต่อเลย


.............................................................................................

จัดให้เลยครับ..มาล้อมวงกันต่อครับ.........................................................มุก

[มุก]

24/6/08 ซางโคโซ่-จี่ ซาง คุน ระยะทางประมาณ137km ตื่นแต่เช้าเลย อากาศดีครับ วันนี้จิบกาแฟแล้วตบท้ายด้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ใข่ต้ม เก็บ สัมภาระพร้อมเดินทาง เส้นทางวันนี้คงต้องพาเจ้าม้าดำปีนไปขึ้งทางด่วน ทางเดิมที่ลงมาเมื่อวาน ที่น้องผู้หญิงคนเมื่อวานเธอบอกไว้น่ะแหละ แต่คราวนี้ไม่มีคนช่วยประคองแถมเป็นขาขึ้น ผมจึงต้องแยก แบกกระเป๋าขึ้นไปก่อน แล้วกลับมารับเจ้าม้าดำอีกรอบ จริงๆก็มีคนเดินมีจักรยานปั่นอยู่บ้างแต่น้อยมากและลงในช่วงสั้นๆ เป็นทางที่ชาวบ้านเค้าแอบเจาะเอาไว้ครับ รถตำรวจทุกคัน ผ่านผมไปโดยไม่ได้สนใจใดๆ ผมปั่นผ่านอุโมงหลายอุโมงค์ แต่ละอุโมงมีขนาดความลึกต่างกัน ตั้งแต่ 400เมตร ถึง1000เมตร ปั่นเข้าอุโมงค์ที่ไร เสียวหลัววูบๆ ก็เสียงรถมันสะท้อนดังมาก แถมมันออกจะมืดๆ เมื่อไหร่จะถึงทางลง ผมคิดตลอดทาง

[มุก]

ทัศนียภาพ ระหว่างทางครับ

[มุก]

หมู่บ้าน แบบจีนโบราณ

[มุก]

เท่าที่ผมสังเกตุ ข้างล่างเป็นโรงงานแปรรูปไม้ เมืองนี้มีเยอะ เอาไม้มาทำแคร่ ที่เห็นเป็นแผ่นๆคือเปลือกไม้ครับ

[Lovely Planet]

สวัสดีค่ะ คุณมุก

ตามมาชม ตามมาเชียร์ค่ะ



........................................................................................................................................................
ขอบคุณครับ คุณLovely Planet สำหรับแรงเชียร์ สงสัยผมจะรู้ล่วงหน้า วันนี้เลยปั่นซะ 137กม...........................มุก

[มุก]

ผมแหวกลวดหนามออก มานั่งกินมื้อกลางวันตรงจุดนี้ครับ..นั่งดูตอนนี้ดูสวยเหมือนจะร่มรื่น แต่ตอนนั้น ร้อนมากๆ ยังดีที่มีลมพัดผ่านบ้าง แต่ก็แค่บางๆ...แต่ก็ยังอุตส่าห์ ถ่ายภาพแมลงมาอีก ก็แหม !!!นิสัยน่ะครับ

[มุก]

พลังงานปรมาณู ผมพบเห็นที่นี้บ่อยมาก มันเป็นภาพที่มีความแตกต่างในด้านความรู้สึกผมนะครับ แต่สำหรับคนที่นี่คงชินตาแล้วล่ะ โรงงานแต่ละโรงงาน มหาบิ๊กจริงๆ

[มุก]

อีกหนึ่งมุมสวย