OTO สรุปทริปจักรยาน ไทย-ลาว-เวียดนาม 3,000 กว่ากม. OTO

[ธานินทร์ 520]

การเดินทางในชีวิตประจำวันของแต่ละคนครับ

[ธานินทร์ 520]

ที่เราเห็นเป็นถ้ำนั้นชาวบ้านเขาเดินเข้าออกทุกวัน
เป็นถ้ำที่ทะลุไปออกอีกด้านของภูเขายาวประมาณกิโลครึ่ง(เขาบอกเรานะครับ)
ผมเห็นที่มือของผู้หญิงที่เดินกลับลงมามีเทียนไขครับ เขาจะเดินทะลุไปออกอีกด้าน
เพื่อตัดหญ้าหรือของป่าและไม้ฟืนกลับมากันครับ เท่าที่เห็นเป็นผู้หญิงทั้งหมดครับ

[ธานินทร์ 520]

แปะเม้งแวะสอบถามเกี่ยวกับน้ำผึ้งที่ชาวเขามาวางขายข้างถนน

ช่วงเช้าปั่นกันสะบายๆไม่สูงชันนัก แต่ช่วงบ่ายขึ้นเขาสูงๆสองลูกครับ
แถมตอนลงยังลงเนินชันๆอีกประมาณสิบกิโลเมตรเลยครับ แถมโชคร้ายอีก
ก็ก่อนจะเข้าเมืองเขากำลังทำถนนดินยังแดงๆและฝนก็ตกพวกเราเลอะกันอย่าบอกเลย
วันนี้พอถึงโรงแรมซักผ้าอาบน้ำเสร็จก่อนที่จะไปปั่นเล่นกัน ผมเห็นที่รับล้างรถ ผมกับแปะเม้ง
ก็เลยไปจ้างให้เขาล้างให้ สงสารน้องเขียวครับ

[TarYamaha]

สุดยอดเลย อยากมีทริปอย่างนี้ซักครั้งในชีวิต ครับ

[ธานินทร์ 520]

คุณTarYamahaครับ ก็เห็นบอกว่า "ไปได้ทุกที่ที่อยากไป" (ล้อเล่นนะครับ)
ก็ปั่นทางไกลด้วยกันบ้างนะครับ รับรองปั่นทางไกลเมื่อไรคงจะต้องปั่นไปเรื่อยๆ
คงไม่ใช่สักครั้งหนึ่งแน่นอน ไม่ทราบว่าปรกติที่ลพบุรีเขาปั่นกันแถวไหนบ้างครับ

[เอนก]

บอกได้คำเดียวว่าสุดยอดครับ

[ธานินทร์ 520]

สวัสดีครับคุณเอนก ถ้ามีโอกาสก็ไปปั่นทางไกลด้วยกันบ้างนะครับ

เช้ามาเราก็เห็นชาวบ้านชาวเขานำสินค้าเกษตรมาวางข้างถนนเต็มไปหมด
แต่ที่ดูแปลกก็คือจะมีแต่ผู้หญิงเท่าที่ผมสังเกตุดูนะครับ

เข้าวันที่สิบสองของการเดินทาง(17มิย.) เราออกจากเมืองตุงไกประมาณห้ากม.แล้วก็เลี้ยวขวา
เวลาเราถามชาวบ้านเรื่องเส้นทางส่วนใหญ่เขาจะบอกให้ไปทางเมืองไลเชาเพราะเราบอกเขาว่าเราจะไปซาปา
แต่เส้นทางที่ผมวางไว้ไปอีกเส้นหนึ่งที่ผมยังไม่เคยไป เพราะเมืองไลเชาผมไปมาแล้วเมื่อปีที่แล้ว กว่าจะตัดสินใจ
ให้ไปทางเลี้ยวขวาได้ต้องมั่นใจเส้นทางน่าดู เพราะชาวบ้านมีแต่บอกให้ไปทางอื่น แต่ทางนี้เป็นทางที่ผมศึกษาแผนที่แน่นอนแล้ว

[ธานินทร์ 520]

ผมชอบบรรยากาศสองข้างทางมากเลยครับ
ถึงแม้เพื่อนๆจะปั่นไปข้างหน้าก่อนแล้วแต่ผมก็จะต้องจอดเพื่อถ่ายรูป
เก็บความทรงจำไว้เสมอครับ

[ธานินทร์ 520]

หลังจากที่ตัดสินใจเลี้ยวขวามา ถนนก็เป็นอย่างนี้หละครับ
มีเศษฟางเต็มถนนไปหมด และถ้าสังเกตุดูดีๆจะไม่เห็นรอยของการเดินทางด้วยรถยนต์สี่ล้อขึ้นไปเลย
ผมเองก็เอะใจเหมือนกันทำไมช่วงหมู่บ้านนี้ไม่มีรถยนต์ผ่านไปมาเลยแม้แต่คันเดียว เอะใจแต่ไม่ได้ถามใคร
และไม่มีใครบอกอะไร ในที่สุดเมื่อปั่นผ่านหมู่บ้านขึ้นเขาไปได้สักหน่อยก็ได้คำตอบครับ

[ธานินทร์ 520]

อย่างที่เห็นในรูป ถนนขาดครับ

และไม่มีสะพานสำหรับรถใหญ่ที่จะผ่านไปได้ ที่ผ่านได้ด้วยสะพานไม้ก็มีเพียงจักรยานและมอเตอร์ไซด์เท่านั้น
แต่... มีด่านกั้นเอาไว้ แรกเริ่มผมเข้าใจว่าจะผ่านไม่ได้ เพราะเจ้าหน้าที่มายืนขวางเอาไว้แล้วไม่เปิดด่านไม้ที่กั้นเอาไว้ให้เรา
คุยกันก็ไม่รู้เรื่อง ก็ถามแต่ชื่อเมืองที่เราจะไปเขาก็ไม่เข้าใจเรา แต่ผมใจชื้นอยู่นิดหนึ่งที่เห็นสะพานไม้ว่าจะข้ามไปได้
แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะไปได้ตลอดหรือเปล่า คุยไปคุยมาผมก็นึกคำได้พูดว่าเก็บเงินใช่ไหม (ติกเตียน) เขาพยักหน้า
จ่ายไป 5,000 VND หรือประมาณสิบบาทครับ เขาก็เปิดให้โล่งอกครับ แล้วเราก็ลุ้นกันต่อว่าข้างหน้าจะเป็นอย่างไรอีก

[ธานินทร์ 520]

เราปั่นข้ามสะพานไม้แรกไปได้ก็เจออีกสะพานที่กำลังก่อสร้างกันอยู่
แต่เราสามารถปั่นลงไปข้างล้างแล้วข้ามลำห้วยไปได้ จนข้ามเขาไปแล้วจึงเริ่มเข้าหมู่บ้าน
สบายใจครับ

[ธานินทร์ 520]

ความหวังเราเป็นจริงครับ
เที่ยงเราเจอหมู่บ้านหรือเป็นเมืองใหม่ก็ว่าได้ มีการก่อสร้างสถานที่ราชการหรืออะไรต่อมิอะไรมากมาย
แล้วเราก็ได้ทานอาหารเที่ยงที่เมืองนี้

ในภาพเป็นชุมชนเล็กที่ทางการจัดสรรที่ให้กับชาวบ้าน เขาปลูกสร้างบ้านได้เป็นระเบียบดีครับ
อยู่ก่อนถึงเมืองใหม่

[ธานินทร์ 520]

ช่วงบ่ายหลังจากทานอาหารกันเสร็จเราพักกันครู่หนึ่ง
(นั่งหลับกันครับ) จากนั้นเราก็ออกเดินทางปั่นขึ้นเนินได้สักครู่ก็ลงเนิน
จนมาถึงแม่น้ำที่กำลังสร้างสะพานขนาดใหญ่และยาวมากด้วย แต่แม่น้ำสายนี้มีแพข้ามฟากครับ
ข้ามแพได้ก็เจอแต่เนินอีกแล้วครับ จำไว้เลยครับลงเนินแล้วเจอน้ำเมื่อไร ข้ามน้ำแล้วขึ้นเนินทุกครั้งจริงๆ

ในแผนที่ของผมมีเส้นทางลัดไปเมืองที่เราจะไปแต่หาเท่าไรก็ไม่เจอ
จนออกไปอีกทางหนึ่งแต่ก็ไปได้(อาจจะยาวกว่าหน่อย) ช่วงบ่ายแก่ๆทุกคนค่อนข้างจะหมดแรงกัน
เพราะวันนี้อากาศร้อนมากๆ เราจอดพักหาน้ำเติมให้เต็มขวด นั่งคุยกับชาวบ้าน(ไทยดำ)คุยกันรู้เรื่องครับ
เราก็ถามเล่นๆว่าจะนอนที่นี่ได้ไหมเขาว่าถ้าจะนอนก็นอนได้ สักครู่หนึ่งมีหนุ่มลาวซึ่งเป็นญาติกับคนไทยดำที่นี่
เข้ามานั่งคุยด้วย ก็ชวนกันไปนอนที่บ้านญาติเขา น้องสาวคนหนึ่ง(จริงๆน่าจะอายุมากกว่าผม เขามีลูกสองคนแล้ว)
เขาบอกไปที่บ้านเขาเดี๋ยวจะทำอาหารเย็นให้ทานด้วย ซึ่งณ ตอนนั้นหลายคนก็หมดแรงกันแล้ว จะหาประสบการณ์
นอนบ้านชาวไทยดำ บ้านไม้ที่เราเห็นสองข้างทางมาตลอดสักครั้งก็ไม่เลว ได้เรียนรู้วิถีชีวิตเขาเพิ่มอีกสักนิด
เราก็เดินจูงรถไปที่บ้านเขากันครับ เมื่อไปถึงแล้วในใจผมไม่ค่อยจะอยากนอนสักเท่าไร ก็บ้านค่อนข้างจะสกปรก ไม่มีห้องน้ำ
แต่ไปถึงแล้วจะปฎิเสธก็ลำบาก ยังไงเสียก็ดีกว่าไปหาที่พักใหม่ ยังดีที่มีน้ำประปา (มีประปาหมู่บ้านด้วยครับ เป็นน้ำจากภูเขา)
ห้องน้ำก็เข้าในป่าริมทุ่งนา ได้บรรยากาศดีครับ

[ธานินทร์ 520]

คืนนี้เรานอนบ้านหลังนี้กันครับ
ยังดีที่พวกเราเตรียมถุงนอนกันมา นอนได้สบายใจขึ้น

เย็นนี้พวกเราก็เมาเหล้าขาวซึ่งคนไทยดำเขาไม่นิยมดื่มเบียร์กัน(เขาบอก)
แต่เขาต้มเหล้าไว้ดื่มเองที่บ้าน เขาทำอาหารและเลี้ยงตอนรับเราอย่างดีครับ
(พวกผมจ่ายเงินเป็นค่าที่พักและอาหารให้เขาครับ ไม่นั้นไม่สบายบายใจครับ)

[ming_khwunchai]

ครับคุณ ธานินทร์ ไทยดำนี่เขาพูดภาษาไทย ใช่ไหมที่คุยกันรู้เรื่องน่ะครับ ชอบมากๆเลยถ้าได้ไปแล้วเรียนรู้ชีวิตชาวบ้าน
ได้สัมผัสใกล้ชิด แบบนั่งล้อมวงคุยกันน่ะ