ข้าพเจ้า หิวกาแฟ และลุกเดินไปชงมากินเอง ลูกน้อง ทั้งแผนก มีคนเดียว หิวก็ต้องชงแดกเอง หาอยู่หากินเอาเอง
กลับมานั่งเขียนต่อ เปลี่ยนยางให้ วรตรีเสร็จ กลุ่มเริ่ม ขยับทันที เปล่า ข้าพเจ้าไม่ใช่ คนเปลี่ยน อ่านแล้ว เหมือน ข้าพเจ้าเปลี่ยนมั้ย
สาบาน คนช่วยเยอะ และ ข้าพเจ้า ต้องใช้เวลานี้ให้เป็นประโยชน์ คนอื่น กุลีกุจอ ช่วยกัน
ข้าพเจ้า หาที่จอดรถ หลบแดด ข้าพเจ้า กลัว เสต็ม อันใหม่โดน แดด เผา
ผ่านศูนย์บางไทร ข้ามถนน ผ่านโรงน้ำสยาม มีหนู หนีไปอีกแล้ว
คราวนี้ไม่ไปตัวเดียว ดันหิ้ว เอาหนูอีกตัว ติดตูดไปด้วย ข้าพเจ้าพยายามมอง ฝ่าเปรวแดดที่ร้อนระอุ จะดูว่า ใคร
หนูอีกตัว น่าจะใช่ คือผู้พัน หนวดเหล็ก แห่งลูก ทัพฟ้า เช็ดเขร้ หนูชรา ตัวแกร่ง ข้าพเจ้าคิด ได้แดก ข้าวต้มกันละวะ คืนนี้
กลุ่มเริ่มตั้งทีม ไล่ล่า นำโดย ขาใหญ่ แห่ง 347 อ.เล็ก Di2 ตั้งลำเป็น แถวตอนเรียงหนึ่ง
มี วรมนตรี ที่วันนี้ ทุ่มเทพลัง ไล่ล่าสุดๆ กับ คู่หู ไม้ดำ
ด้าน แม่ทัพ จอบ เปลี่ยนตัวเอง จากหนู มาเป็นแมว ช่วยกันขโยก ทำเกมส์ล่าหนู สองตัว ที่อย่ไกลลิบๆ
เอก ทวิ ควบ FG ขึ้นสลับนำกลุ่ม ทำความเร็ว มี นันท์ Tnn คอยขึ้นไป บังลม ให้เพื่อนลงไปพัก
เอก ออเงิน ศิษย์ โปรด พี่ชาติ โปรไบค์ เทพแห่งรอบขา ก็ต้องขึ้นไปสลับ ช่วยกระแทกกลุ่ม
ที่ตอนนี้ผ่านกิโลที่ร้อยสิบไปแล้ว ความเร็วสี่สิบกว่าๆ กับ สายลมตึงตัง
ผ่านโรงเรียน สามโคก ยังจับหนูไม่อยู่ อาจารย์ สตีฟ สั่งกลุ่ม เปิดเกมส์ ไล่เต็มสปีด
ผ่านกิโล ที่ ร้อยสิบห้า ตรงบ้านงิ้ว พวกแมวก็จับหนู ตัวแรกได้ และให้ทายว่า หนูตัวไหน
และผ่านตรงจุดร้อยสิบหกโล กลุ่มเร็วขึ้น ทุกคนสลับขึ้นนำ ยกเว้น ข้าพเจ้า
ในกลศึก แบบนี้ ข้าพเจ้าคิดหาเพียงเอาตัวรอด ก็แทบ จะหมดหนทาง มิพักต้องขึ้นไปช่วยลาก หรอก
แรงกดเช่นข้าพเจ้า รังแต่ จะทำให้ การไล่ล่า ช้าลงไปด้วยซ้ำ ข้าพเจ้าประเมิน ตนเองเช่นนั้น
ก่อนทิ้งตัว ห้อยมาอยู่จนเกือบสุดหลัง ตอนนี้ลุงบ๊อบ พี่แป๊ะ หายไปจากลุ่ม หน้า และ หนูตัวแรก คือ ผู้พันหนวดเหล็ก หายไปกับสายลม
ข้าพเจ้าขี่ควงขาคู่อยู่กับ พี่ชาติ โปรไบค์ ยุ่น ขาใหญ่ อาจารย์สตีฟ ท่านเจ้ากรมอุตุ และอีกหลายคน ที่ดู อ่อนแรงกันไป
ข้างหน้า หนู ตัวเดียว ที่เหลือ ยังหนีสุด ชีวิต เอก ออเงิน ตะคริวแดก โบกมือลา ไปอีกคน
กลุ่มยังทำเกมส์ ไล่ไม่เลิก และเริ่มมีการ วางตัว ทุบ ลูกหนูกันแล้ว
ข้าพเจ้า ไม่ได้ถูกวางให้เป็น ตัวทุบ เพราะปกติ บนการสปริ้นแบบนี้ ข้าพเจ้าสาบาน ไม่ใช่ ของถนัด
แต่วันนี้เหตุการณ์กลับถูกบีบ ให้เข้า ไปวางตัวอยู่ ในตำแหน่ง ผู้เตรียมจะทุบ ลูกหนู
ในช่วงชุลมุนตรงริมแม่น้ำ ที่มีรถจอแจ มีแมวตัวนึง แอบกระชากตัว แปลงร่างไปเป็นหนู
กลายเป็นว่า ข้างหน้ามีหนูเพิ่ม เช็ดเขร้ แล้วหนูตัวนั้นไม่ธรรมดา ไม่ใช่หนูชรา ฮาเฮ
แม่ทัพ จอบ นั่นเอง แมร่งพรวดไปตอนไหน ข้าพเจ้านิ่งคิด ขณะปั่นอยู่ตัวสี่ แม่ทัพจอบแปลงร่างเป็นหนู แสรด ไวจริง
ความเร็ว สี่สิบกว่า หลังจากผ่าน ร้อยสามสิบกว่าโล อีกนิดเดียว ยอมได้ไง ข้าพเจ้าคิด
กำลังจะเข้าสู่โค้งสุดท้าย โค้งผู้ใหญ่สุวิทย์ พวกแมวที่เสียสละ ลากกลุ่มมาไล่บี้หนู ไหลลงไป หมดแล้ว
ข้างหน้า ข้าพเจ้า มี อ.เล็ก นันท์ Tnn เอก ทวิ ข้างหลังมี วรตรี ศักดิ์ จานใหญ่ ไม้ดำ ช่วยทำเกมส์ อาจารย์สตีฟ คอยคุมจังหวะ ของกลุ่มไล่
ก่อนเข้าโค้ง เอก ทวิ กับ นันท์ ไหลลงไป อีก ข้างหน้า มี อ.เล็ก ขึ้นลาก ก่อนหันมามอง เห็น ข้าพเจ้า แกคงนึกว่า ฝันไป
ข้าพเจ้าจี้ติด อ.เล็ก ควบรถเหล็ก มหากาฬ ที่ความเร็วสี่สิบกว่า จริงแล้ว ความเร็วเท่านี้ มันแค่พื้นๆ สำหรับ นักปั่นทั่วๆ ไป แต่นี่ขี่มาแล้ว ร้อยกว่าโล บดกันมาตลอดทาง
สาบาน สุดตรีน ข้าพเจ้า พยายาม ที่จะเกาะติด อ.เล็ก ซึ่งกำลังจะส่ง แมวตัวสุดท้าย คือข้าพเจ้า ไปตะครุบ ลูกหนู ที่อยู่ห่างไป ไม่ถึงห้าสิบเมตร
อนิจจา แมวเช่นข้าพเจ้า หมดแรงเสียตั้งแต่ พ้นโค้ง ผู้ใหญ่สุวิทย์ กลุ่มไล่มารวบ ตรงหน้าปะปา ซ้ำอีก หัวใจคาอยู่ ร้อยเจ็ดสิบเกือบร้อยแปดสิบ
กลุ่ม ขโยกเข้าใส่ ลูกหนู ที่ชิงหนี ขึ้นสะพาน คลอง บ้านพร้าวไป ก่อน จบเกมส์ไล่ล่าหนู และหนู ตัวแสบแมร่ง สปริ้น หนีรอดไปได้
สุดท้าย พากัน ปั่นควงตีน ไล่รอบ ลด หัวใจคุยกันไปจนถึง อเมซอน
หนู ฟูจิ๊ แมร่ง ชั่วโมงนี้ แข็งแรง จิงไรจิง พาหนู จอบ หนีรอด หวุดหวิด
หนู ชรา อีกตัวทำท่าจะเป็นลม
จบทริพ อาทิตย์ มิตติ้ง 347 ใจเกินร้อย ( ใครขี่เข้าตามเวลาได้ถ้วย )
แสรด ถ้วย อะไรก็ไม่ อยากได้แล้ว ตอนนี้ ขอบอก ว่า อยากกลับ บ้าน อาบน้ำนอน เป็นที่สุด
เอนดูลานส์ ร้อยสี่สิบโล ความเร็วเฉลี่ย สามสิบกว่า ความเร็วสูงสุด หกสิบกว่า ถุร๊ยยยยยยย สาบาน กู อยากตาย
หมดแรง ไม่มีปัญญา ขับรถ ไปหนวดกระปู๋ ตามเคย เพื่อนที่พอจะอาศัยขับรถพาไปได้ ได้ก็หายลับไปซะอีก เฮ้อ กรำ
