ซึ่งกลุ่มจักรยานได้รวมตัวกันมาซ่อมสะพานบางส่วนแล้ว การพยายามนำเสนอของผมก็หวังว่าหน่วยงาน
ที่รับผิดชอบจะได้เข้ามาช่วยดูแล เพื่อให้เด็กๆ มีเส้นทางปลูกป่า และทัศนศึกษากัน วันนี้ผมกลับมาดู
สะพานไม้นี้อีกครั้งหนึ่ง สิ่งที่เห็นคือสะพานไม้นี้ชำรุด และอันตรายมากกว่าเดิม สิ่งที่ผมอยากร้องขอตอนนี้
คงไม่ใช่การซ่อมสะพานแล้วครับ แค่อยากขอร้องให้ผู้รับผิดชอบ ทำเครื่องกั้นปิดสะพาน
ในส่วนที่เสียหาย เพื่อป้องกันอันตรายต่างๆ ทั้งต่อนักเรียน นักศึกษา และนักท่องเที่ยว
ดีกว่าที่วันหนึ่งอาจจะเกิดโศกนาฏกรรมตามมาก็ได้
จากการพูดคุยกับป้ารำเพย เจ้าของร้านขายของชำริมคลองประมง ป้าบอกว่าคนตกเกือบทุกอาทิตย์
ส่วนมากก็ช่วยตัวเอง ไม่ได้ร้องเรียนอะไร แต่จากสภาพที่เห็นแล้ว ตอนนี้สะพานน่ากลัวมากๆครับ
.
.
