พี่น้องชาวเสือ เป็นอย่างผมบ้างไม๊ครับ
ผมชอบจักรยาน อยากได้จักรยานตั้งแต่เด็กๆ ตั้งแต่สมัย BMX ฮิต อยากมีกับเค้า แต่ก็ไม่สามารถมีได้
เพราะที่บ้านฐานะไม่ค่อยดี หนี้สินมากมาย พอโตขึ้นมาเพื่อนๆชวนมารื้อฟื้นความทรงจำชวนปั่นจักรยาน
ตัดสินใจเก็บเงิน ประหยัดแทบตายจนได้ เสือหมอบวินเทจมา 1 คัน รักแทบตายพยายามดูแล รักษา
(ตามกำลังฐานะที่มี) จนมีปั่นกับเพื่อนๆในกลุ่ม สุดท้ายยย... ต้องทำใจ ขายมันทิ้ง ทั้งที่ไม่อยากเลย
ด้วยปัญหาเงินๆทองๆ พยายามฝืนเก็บมันไว้ แต่..ดูเหมือนทุกอย่าง ไม่เป็นใจให้เก็บมันไว้ ผมกำลังฝืนต่อ
ฝืนรักษามันไว้ ยอมทนเสียงบางเสียงที่ไม่อยากได้ยิน ยอมเห็นเหตุการณ์ที่ไม่อยากเห็น (ไม่รู้จะฝืนได้นานเท่าไร)
หมอบผมเป็นหมอบถูกๆซื้อมาในสภาพซากสนิม มานั่งทำใหม่เอง ด้วยตัวเอง ด้วยเงินที่มีอยู่อย่างจำกัด
ก่อนหน้านี้ที่ผมมาพิมพ์ระบายความอัดอั้น เผลอใจลงขายไปในกระทู้พี่คนนึง ทุเรศตัวเองมาก
ผมรักจักรยานของผม และ กำลังฝืนรักษามันไว้อยู่ แต่ สักวันคงต้องจากกันแน่ๆ ผมเหนื่อยมากก..
...ผมเตรียมใจ...ต้องปล่อย....เหมือนกันครับ.... 
สู้ๆนะครับ คุณไม่ได้เดียวดายหรอกครับ เป็นประมาณแบบนี้มีอีกเยอะ รวมถึงผมด้วยแต่ผมยังโชค เก็บมีเงินซื้อจักยานได้บ้าง อย่าท้อถอยละกันนะครับ 
