mtmu44 เขียน:เฟรมสวยๆทั้งนั้นเลยแอบมาลุ้น lot นี้มีของผมไหมครับ
ประมาณปลายเดือนตค ครับ ขอบคุณมากครับ
ผู้ดูแล: เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม
mtmu44 เขียน:เฟรมสวยๆทั้งนั้นเลยแอบมาลุ้น lot นี้มีของผมไหมครับ
ขอบคุณท่านประธาน มากครับ ได้ตามที่ขอไว้เลย ถ้าเสร็จแล้วช่วยแจ้งค่าทำคลอดด้วยนะครับบเมธา เปรมแสง เขียน:ของพี่เสนาะ ครับsanoa เขียน:ท่านประธาน ARAYA คันสีดำที่เห็น ของใครหนอ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
sanoa เขียน:ขอบคุณท่านประธาน มากครับ ได้ตามที่ขอไว้เลย ถ้าเสร็จแล้วช่วยแจ้งค่าทำคลอดด้วยนะครับบเมธา เปรมแสง เขียน:ของพี่เสนาะ ครับsanoa เขียน:ท่านประธาน ARAYA คันสีดำที่เห็น ของใครหนอ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Theerapong เขียน:ชุดนีั เฟรมสวยทั้งนั้นเลย












กราบขอบคุณมากครับ ......ต้องขอเรียนดังนี้ครับ ตอนอายุ10กว่าขวบอยากขี่จักรยานมากแต่ไม่มีเงินซื้อ จะกินยังไม่มีเงินกินจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อจักรยาน....ตอนนั้นไปโรงเรียนเอาข้าวห่อไปกินโรงเรียนแล้วได้เงินวันละ25สตปีประมาณ2510-11ประมาณนี้ครับ มาโรงเรียนเดินมาหลาย กิโล ด้วยความอยากขี่จักรยาน จะเก็บเงินเอาใว้ วันเสาร์ อาทิตย์ จะเดินจากบ้านไปกับน้องชายไปเช่าจักรยานขี่วันละ50สตเดินไป4กม หลังจากขี่เสร็จเอาจักรยานไปคืนต้องเดินกลับบ้านอีก4กม พออายุ14มาเรียนโรงเรียนรัตนาธิเบต มาสนใจวิชาอิเลคทรอนิคที่อาจารย์ท่านสอน ผมเลยให้ท่านสอนผมเรื่องซ่อมเครื่องเสียง จนกระทั่งซ่อมได้เมื่อตอนอยู่ มศ1 อาจารย์ที่สอนคือท่าน อาจารย์ จำนงค์ หวานชะเอม จนเป็นอาชีพติดตัวผมมาถึงปัจจุบัน......ซ่อมเครื่องเสียงได้ก็เก็บเงินซื้อเสือหมอบได้1คันราคา800บาท(ก๋วยเตี๋ยวชามละ1บาทนะครับ) ผมมีความรุ้สึกตอนนั้นนะครับว่า โลกมันมีอิสระภาพบนอานจักรยานที่มีความสนุกกับการปั่น กับการเดินทาง ถนนเวลานั้นเป็นทางลูกรังทั้งหมด ถนนทั้งสายไม่มีรถวิ่งมีแต่จักรยานของเราคันเดียวที่ตะกุยตะกายผ่านทางลูกรังที่เป็นฝุ่นตลบแดดร้อน ............ ออกจากบ้านแต่เช้าในวันหยุดหลังจากตอนกลางคืนซ่อมวิทยุ เครื่องเสียงของลูกค้าเสร็จแล้ว กลับบ้านมามืดค่ำไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำพกติดตัวเหมือนกับทุกวันนี้ ไม่มีหมวก ไม่มีชุดจักรยาน แต่ชีวิตบนอานจักรยานมันช่างมีความสุขสนุกสนานจริงๆ ขี่มาหลายปีจนกระทั่งจบมศ3แล้วมาสอบได้ทุนของโรงเรียนการไฟฟ้า ก็ยังขี่ต่ออีกและหยุดขี่เมื่ออยู่ปี2 เลยขายให้เพื่อนๆไปนึกถึงวันนี้ยังเสียดายว่าไม่น่าขายไปเลย..............จนกระทั่งกลับมาขี่อีกครั้งปี2544แต่ก็ไม่ประทับใจกับการขี่รถจักรยานจนถึงปี48ผมพยายามจะทำจักรยานให้มีอารมณ์การขี่ตอนเป็นเด็กกลับมาให้ได้ จนถึงปี50เริ่มเห็นแนวทางแล้วแต่ก็แค่เริ่มเห็นสัมผัสเท่านั้น รถขี่ได้ดีจริงแต่บรรยากาศ อารมณ์ตอนเป็นเด็กมันไม่ได้......ปี51เริ่มได้แล้ว ค้นพบเจอเพราะต้องกลับมาขี่รถคนเดียว ตอนที่กลับมาขี่จักรยานตอนแรกแล้วมาทำจักรยานมันค้นพบไม่เจอเพราะผมไปขี่จักรยานเป็นกลุ่ม วันธรรมดาตอนเช้ากับกลุ่มเสือหมอบ วันอาทิตย์กับกลุ่มสารพัดเสือ ตอนประกอบจักรยานทุกเช้าผมจะเอาจักรยานไปทดสอบโดยขี่คนเดียว แต่ส่วนมากจะใช้จักรยานที่ผมใช้เป็นรถประจำตัว โดยใช้เส้นทางถนนเพขรเกษมไปราชบุรีไป-กลับ 70กม ขี่มันทุกวัน ออกตอน7โมงเช้า ใช้เวลาการขี่2ชั่วโมง-2ชม 15นาที ประสบการณ์ขี่คนเดียวนี่แหละ ทำให้รับรู้เลยว่าเราจะต้องทำจักรยานอย่างไร ....ออกจากบ้าน7โมงเช้า บนถนนมีทั้งรถเมล์ สองแถวรับส่งนักเรียน รถส่งคนงาน มอเตอร์ไซด์ทั้งร่วมทางและย้อนศร ตลอดการขี่เดี๋ยวรถสองแถวแซงเรามาจอดข้างหน้า เราต้องแซงในช่องทางรถยนต์ที่วิ่งเร็วมาก ก่อนแซงต้องมองข้างหลังทางด้านขวา รถต้องควบคุมได้นิ่งเท่านั้น บนไหลทางมีทราย มีคอสะพานที่แคบกว่าถนน เพราะฉะนั้นรถจักรยานจะถูกปรับให้ นิ่ง แต่ฉับไว สั่งได้ดั่งใจ ขี่บนถนนเส้นนี้อยู่2ปีทุกเช้าและขี่คนเดียวจนเข้าใจถนนและเข้าใจว่ารถจักรยานที่ดีควรเป็นอย่างไร แล้วจะทำรถจักรยานอย่างไร ...... หลังจากต้นปี54ผมสามารถกำหนดได้ว่าจะให้เฟรมรถจักรยานบ่งบอกความเป็น เอ็ม เจ ไบค์ได้ทุกคันไม่ว่าจะเป็นเฟรมยี่ห้ออะไร เมื่อประกอบเสร็จ บรรยากาศอารมณ์จะเหมือนกันหมด เหมือนรถซีตรอง เปอร์โยต์ เบนท์ บีเอ็ม ออดี้ แค่เห็นไฟหน้าก็รู้แล้วว่ายี่ห้ออะไรpkchon เขียน:วันนี้ได้ฤกษ์ทดสอบแล้วครับ ด้วยระยะทาง 32 กม สั้นๆ 3 คำครับ มันยอดมาก........
สิ่งที่สัมผัสได้จากรถคันนี้คือ ทันทีที่กดแรงลงสู่บันไดเบาๆรถจะพุ่งทะยานไปข้างหน้าทันที
อย่างรวดเร็ว ไม่มีอิดออดเหนียมอายใดๆทั้งสิ้น สมรรถนะของรถนั้นดีมากสุดๆครับ
รถพุ่ง นิ่งดีมาก ควบคุมรถได้อย่างสบายๆในทุกย่านความเร็ว ไม่มีความเครียดให้กังวลในยาม
ที่รถอยู่ในช่วงความเร็วสูงเลยครับ
อารมย์ของการปั่นรถคันนี้ แตกต่างจากพลพรรคทัวร์ริ่งอีก 2 คัน แบบคนละอารมย์จริงๆครับ
สิ่งที่สัมผัสได้เมื่อจับแฮนด์และนั่งคร่อมบนอาน อารมย์ของผู้ขี่จะรู้สึกได้ว่า เขาเป็นรถสปอร์ต
ที่มีความแรงและความเร็วนะครับ
ความรู้สึกหลังจากที่ได้ทดสอบรถคันนี้ เหมือนกับผมได้กลับไปเป็นวัยรุ่นอีกครั้งครับ เพราะชีวิต
ในวัยรุ่น เต็มไปด้วยสีสัน เต็มไปด้วยคำถาม และมีหลายสิ่งหลายอย่างที่เราอยากจะทดลอง ค้นหา
ระหว่างที่ผมได้ขี่รถคันนี้ไปตามเส้นทาง คำถามมากมายมันผุดขึ้นขณะที่ปั่นไป เช่น ทำไมมันพุ่งจัง
เรายังไม่ได้ออกแรงมากมายอะไรเลยนะ เอ๊ะ!ถ้าเราออกแรงมากกว่านี้หน่อยมันจะพุ่งขนาดไหน?
หากคนที่ปั่นจักรยานเก่งๆ ได้มาลองขี่เขาจะแปลกใจเหมือนเราไหม? .... ผมรู้สึกเหมือนกับมีสิ่งต่างๆ
อีกมากที่ซุกซ่อนอยู่ในรถ 2 ล้อคันนี้ เพื่อให้ผมได้ค้นหาคำตอบเอาเองตามระยะทางที่ผมกับเขาจะไปด้วยกัน
ขอขอบคุณพี่เมธามากๆครับ ที่ประกอบรถคันนี้ให้ผมได้อย่างวิเศษจริงๆครับ รถคันนี้เป็นของขวัญ
สำหรับตัวเองที่เยี่ยมมากๆในรอบสิบกว่าปีมานี้ครับ ขอบคุณมากๆจริงครับพี่
วันนี้ระยะทาง 32 กม ความเร็วสูงสุดที่ทำได้คือ 45.9 กม ความเร็วเฉลี่ย 27 กม ครับ หลังจากที่
สร้างความคุ้นเคยกับเขาแล้วน่าจะทำตัวเลขได้ดีกว่านี้ครับ
ขอบคุณมากครับ,
ประกิต