เราเลยนัดเจอกันARLมักกะสัน ปั่นไปสนามหลวง แล้วย้อนกลับเซ็นทรัลเวิลล์ ด้วยความที่ไม่ชอบปั่นกลุ่มใหญ่อยู่แล้ว แล้วก็เข็ดจากCar Freeday ปีก่อน เลยตกลงไปด้วย
เจ้าพวกนี้ก็ปั่นไปไหนมาไหนกันปกติเหมือนผมเหมือนกัน แต่ไม่ทุกวันแบบผม เป็นห่วงเพื่อนๆ จะไปรอดหรือเปล่า(มีคนนึงเพิ่งซื้อรถใหม่ แล้วก็ไม่ได้ปั่นมานานเพราะขาเจ็บจากการล้มรถคันเก่า ใจสู้ทีเดียว)
เลยจัดไป นัดกันก่อนไปคืนเดียว วันต่อมาไปเลย 555
ไม่เคยปั่นด้วยกันมาก่อนเลย แต่ก็สนุกครับ มีคนเดียวที่ผมรู้จักกันมาก่อน อีกสองคน เพิ่งรู้จักครับ แต่ก็เป็นกันเองดีตามประสาคนคอเดียวกัน ชอบอะไรเหมือนๆกัน ก็ไปกันครับ ออกจากARLมักกะสันตอนเที่ยง เข้าราชปรารถ เข้าราชดำเนิน แล้วออกสนามหลวงครับ ไปจอดรถถ่ายรูปกัน
ระหว่างทางข้ามสะพานหลายแห่งครับ ลงมาพญาไท คุณพี่เขาหมดแรงครับ อ่ะ พักก่อนพี่ ผมก็เช็คยางเขาดู เห็นบ่นว่าเหนื่อยๆ หมันเลยครับ ยางลมอ่อนมาก ถึงเหนื่อย เลยสูบให้เต็มๆไปครับ 555 วิ่งฉิวหายบ่นเลย
อันนี้ผมกับรถผมครับ ใช้แต่งตัวประมาณนี้ปั่นประจำครับ บางคนอาจจะเคยเห็นแหวบๆมาแล้ว XD
จากนั้นก็ปั่นเข้าราชดำเนิญครับ พยายามหลบหลีกขบวนจักรยาน จะได้ไม่ติดแหงก ไปถึงก็แวะถ่ายรุปครับ
เสร็จจากนั้นก็เจอผู้ร่วมทางอีกรายมาสมทบครับ เพื่อนอีกคนเป็นพี่สาวสุดห้าวครับมาด้วยรถเสือภูเขาอย่างดี แต่ แต่...อีกแล้วครับ เธอบนว่าเหนื่อยครับ เหนื่อยมากอ่ะ ก็ลมเธอไม่ได้สูบมาเลย XD ถึกมาก ปั่นไม่มีลมมาถึงนี้ได้
เลยสูบให้่ครับ
จากนั้นไปพักเที่ยงกินกันแถวๆนั้นเสร็จก็ปั่นไปเซ็นทรัลเวิลล์ครับ (ได้ยินมาว่ามีขายของหน้าห้าง ลดราคา เลยอยากไปดู)
ระหว่างทางฝนตกครับ ตกไล่หลังมา ผมพยายามพาไปให้เร็วที่สุด แต่ก็ต้องไม่เร็วเกิน เดี๋ยวมือใหม่จะเงิบหมดแรง 55 วิ่งไป18-19ครับ พอดีๆ ไฟเขียวเกือบตลอด
ระหว่างนั้นก็เทหนักลงมา เลยไปหลบกันแถวป้ายรถเมล์ รู้สึกผวาเล็กน้อยกับผู้คนที่ผ่านไปมาครับ วันนี้จักรยานออกมาเยอะ หลายๆคนรำคาญ รู้สึกปลงครับ งานใหญ่แต่มีหลายๆคนทำให้คนส่วนนึงเดือดร้อน น่าเสียใจครับ
ผ่านหอศิลป์รถติดมากครับ คงจะเพราะขบวนจักรยานแล้วก็การชุมนุมหลายๆกลุ่มวันนี้ด้วย ก็ดูวุ่นวายครับ
ปั่นกันต่อไปจนถึงครับ คุณพี่สาวเพื่อนร่วมทางเกิดล้อแฉลบตกร่องระหว่างถนนกับฟุตบาทด้วยครับ ผมลืมกำชับเรื่องนี้ ผมปั่นใหม่ๆก็เสียหลักเหมือนกัน ลืมบอกไป เสียใจครับ ยังดีที่ไม่เป็นอะไรมาก เลยอยากเตือนหลายๆท่าน ระวังขอบทางมากๆครับ ล้อมันแฉลบตกร่องกันได้
(ขนาดล้อเสือภูเขายางใหญ่) ไปถึงก็เหนื่อยกันครับ ผิดหวังครับ ของขายมีน้อย (หรือเก็บไปหมดแล้ว ตอนนั้นบ่ายสามจะสี่โมงเย็น) ก็นั่งพักกันแล้วไปหาอะไรกินในห้าง แยกย้ายกันกลับครับ
คาดว่าจะจัดทริปขบวนItachariกันในเดือนหน้าหรือใกล้ๆนี้ครับ แต่งรถน่ารักๆ ลายการ์ตูนกันมา สร้างสีสรรค์ให้กับงานที่ไปได้ตลอดครับ
(ยอมรับว่าเป็นวัฒนธรรมOtaku แต่ก็ช่วยให้พวกเราหันมาออกกำลังกายกันมากขึ้น ไม่เอาแต่เล่นเกมหรือทำอย่างอื่นครับ)คาดว่าปีหน้าจะมาเพิ่มอีกแน่นอน อยากให้จักรยานเป็นเรื่องสนุกครับ ชอบอะไรก็แต่งแบบนั้น ปั่นแบบนั้นครับ มันจะมีความอยากเอาออกมาปั่นมากกว่าถามเพื่อนว่าปั่นอะไรกันครับ ^^ นี่เหมือนเอกลักษณ์ของจักรยานประเภทนี้เลยครับ
*Itachari มาจากคำว่า Ita (แปลว่าเจ็บ ในภาษาญ๊่ปุ่น ) กับChari(จักรยาน) รวมกันคือจักรยานเจ็บครับ ปั่นแล้วมันเจ็บปวดใจที่คนมองว่าเป็นพวกคลั่ง บ้าการ์ตูนครับ เลยเรียกกันแบบนี้ แต่ในความเจ็บปวดนั้นก็แฝงไปด้วยความสุขจากการมีจักรยานไม่เหมือนใครแน่นอน แล้วก็ได้แสดงความชอบออกมาแบบโจ่งแจ้งกันไปเลย แต่งแล้วมันส์ครับ(ถึงจะไม่ได้ทำสักคันกะเขาบ้าง แต่ก็กำลังวางแผนครับ 555) คุยกับเจ้าของสองคันนั้นแล้วสนุกดีครับ ทำแล้วดูสวยงามตามประสาพวกเราแล้ว ยังกันขโมยได้ด้วยนะครับ(คงไม่มีขโมยคนไหนกล้าปั่นหรอกนะ XD)
สำหรับวันนี้มารายงานแค่นี้ ขอบคุณที่เข้ามาชมกระทู้ครับ หลังจากไม่เคยโพสเลยเกือบปี(เบื่อครับ ผมปั่นอยุ่ทุกวัน ไปเรียน ไปซื้อของ ไปเที่ยว ลืมไปแล้วว่าคนอื่นเขามองว่าเราบ้า ปั่นอยู่ได้ ไม่กลัวแดด ฝน รถ ก้าก)
ขอบคุณครับ ราตรีสวัสทุกท่านโชคดี