ปั่นได้ถึง...ซึ่งนิพพาน

[patlung]

ติดตามอยู่เช่นกันครับ เส้นทาง จินพิง เจียนชุย ไปออกหยวนหยางในแผนที่ไม่มีเส้นทางใหญ่เลยนะครับ นับถือท่านอา(จารย์)จารึกจริงๆ น่าจะเป็นคนแรกที่บุกเบิกเส้นทางนี้

เส้นทางนี้ถ้าปั่นมาจากชายแดนด่านเหอโก่วน่าจะสวยกว่าเส้นทางข้างบนช่วงเหอโก่ว-หยวนหยางใหม่เพราะเส้นบนค่อนข้างแห้งแล้งและร้อนครับ
จากจินปิงไปเจียนชุยดูท่าเส้นทางจะโหดเอาการดูจากแผนที่เห็นมีแต่ภูเขา จากเจียนชุยใช้เส้นทางเลียบแม่น้ำไปออกเมืองLaomengxiangบนเส้นทางS214ก่อนปั่นขึ้นดอยโตยี่สูหรือเปล่าครับ?

ทางคงจะเปลี่ยวมากๆ
ไม่รู้แผนที่นี้จะถูกหรือเปล่า?
https://maps.google.com/maps?saddr=%E5% ... 8,44.754,0

ดึงรูปมาจากGoogle Earthเส้นทางช่วงจินพิง-เจียนชุยสวยมาก


จาก : http://www.panoramio.com/photo/20863949 ... google.com

[NOKNICE]

สวัสดีตอนสายๆครับท่านลุงและทุกท่าน

[พิงธรรม์]

ติดตามอยู่เช่นกันครับ เส้นทาง จินพิง เจียนชุย ไปออกหยวนหยางในแผนที่ไม่มีเส้นทางใหญ่เลยนะครับ นับถือท่านอา(จารย์)จารึกจริงๆ น่าจะเป็นคนแรกที่บุกเบิกเส้นทางนี้

เส้นทางนี้ถ้าปั่นมาจากชายแดนด่านเหอโก่วน่าจะสวยกว่าเส้นทางข้างบนช่วงเหอโก่ว-หยวนหยางใหม่เพราะเส้นบนค่อนข้างแห้งแล้งและร้อนครับ
จากจินปิงไปเจียนชุยดูท่าเส้นทางจะโหดเอาการดูจากแผนที่เห็นมีแต่ภูเขา จากเจียนชุยใช้เส้นทางเลียบแม่น้ำไปออกเมืองLaomengxiangบนเส้นทางS214ก่อนปั่นขึ้นดอยโตยี่สูหรือเปล่าครับ?

ทางคงจะเปลี่ยวมากๆ
ไม่รู้แผนที่นี้จะถูกหรือเปล่า?
https://maps.google.com/maps?saddr=%E5% ... 8,44.754,0

ดึงรูปมาจากGoogle Earthเส้นทางช่วงจินพิง-เจียนชุยสวยมาก


จาก : http://www.panoramio.com/photo/20863949 ... google.com

วันนี้...ตั้งใจจะเข้ามาขออนุญาตยื่นใบลา ลากิจไปปั่นสามทริปติดกัน กว่าจะตั้งลำกลับมากู้กระทู้เขียนต่อ สงสัยปลายเดือนตุลาคมครับ

ขอบคุณๆ"patlung" คนคอเดียวชอบปั่นเที่ยวที่มาหนุน เขียนมาคุยป้อนคำุถามผมงี้ชอบ จะได้มีเรื่องคุย...เล่าเพิ่มเติม

ท่านใดจะเขียนมาคุยแบบถามให้ตอบ ผมชอบครับ เชิญชวนเลย...ผมจะได้ถือเป็นโอกาสรื้อค้นทั้งบันทึก ทั้งแผนที่ มาตอบกัน ช่วยผมฟื้นความหลัง นี่ที่ผ่านมาแค่เดือนก็แทบจะลืม...หมดแล้วครับ

คุณ"patlung" ครับ ผมวกลงเที่ยวจินพิง เพราะรู้กิตติศัพท์แถวจินพิงเป็นที่อยู่ของชนกลุ่มน้อย...หลากหลายกลุ่ม

ไปเห็นจริง...จินพิงเป็นเมืองเล็กๆที่ผมชอบมากครับ

ทั้งเมืองจินพิงเป็นศูนย์กลางที่ชนกลุ่มน้อย เขาเดินทางจากหมู่บ้าน...เข้ามาในเมืองจินผิง เพื่อขายผลิตผลทางเกษตรของเขาและจับจ่ายหาของในเมืองกลับบ้าน

จาก Hekou จนถึงเมือง Manhao ผมปั่นเส้นทางเก่าสภาพชำรุดหมดแล้ว

ที่เมือง Manhao เลี้ยวซ้ายวกลงใต้ ผมปั่นบนถนนสร้างเสร็จใหม่เอี่ยม...ปลายทางถึงชายแดนเวียดนาม ถึลจินพิงก่อนถึงชายแดน

ผมพักจินพิงสองวัน พูดซ้ำอีกที...ว่าชอบเมืิองนี้มากเลยครับ

จากจินพิง ก็ปั่นตามเส้นทางที่คุณ"patlung" ว่า เป็นเส้นทางเล็กเชื่อมหมู่บ้าน

ก่อนปั่น ผมให้คนจีนช่วยเขียนชื่อหมู่บ้านแต่ละหมู่บ้านที่จะต้องปั่นผ่านโดยเขียนคัดลอกจากแผนที่ภาษาจีน เำื่พื่อผมพกติดกระเป๋า...ล้วงออกมาถามคนพื้นที่ทุกจุดที่มีทางแยก

ตอนปั่น...แทบจะท่องชื่อหมู่บ้านสี่ห้าหมู่บ้านที่กะเป็นจุดจะต้องนอนแต่ละวันได้้เลยครับ เพราะถามเขาวันละสิบกว่าครั้ง...กลัวหลงเส้นทาง ป้ายถนนไม่มี หลักกม.ไม่มี

แต่ตอนนี้ลืมหมดแล้ว รู้สึกจะนอน...กางเต้นท์นอน ซักสามคืนถึงจะบรรจบถนนหมายเลข 214 ที่ลาวเม่ง ตามที่คุณ"patlung"ว่า

วันหลังจะค้นบันทึกมาเขียนอีก...ว่าผมจะนอนกลางทางต่ออีกซักคืนหรือสองคืนถัดจากนั้น แล้วปั่นถึงพื้นที่ๆเป็นแหล่งท่องเที่ยว...ดูนาขั้นกระได

เจอจุดที่เขาขายตั๋วสำหรับคนจะเข้าไป...จุดชมวิวที่ถือว่าวิวสวยตอนเย็น ผมไปถึงประมาณสิบโมงเช้า แล้วปั่นต่อไปหมู่บ้านบนตอยยี่สู เป็นจุดชมวิวที่ถือว่าสวยในตอนเช้า ผมไปถึงในตอนเย็น

กี่จุดๆ...ที่เขาว่าสวย ช่วงที่ผมไป มีแต่หมอกและ้เมฆฝนเต็มฟ้าตลอดสองวันที่พักในหมู่บ้านตอยยี่สู

แต่สุดคุ้มครับ...ความสงบ่ทีไ่ด้ ช่วงที่ผมไป เป็นช่วงที่แทบจะไม่มีนักท่องเที่ยว

ผมพักที่ YHA เลยเป็นเหตุเจอหนุ่มสาวนักศึกษาจากคุนหมิง

จากเดิมที่ผมจะปั่นย้วยหนีคุนหมิง ไปๆ...มา...เด็กๆสาวๆชวนๆผมให้แวะไปหาเธอที่คุนหมิง เธอสัญญาจะเลี้ยงข้าวผม...หากผมไป

ส่วนหนุ่มนั้น...มาจากกวางเจา ก็บอกผมให้ผมปั่นไปหาเขา...เขาจะเลี้ยงอาหารทะเล โอกาสหน้าจะไปหาหนุ่ม งวดนี้ไปหาสาวก่อนครับ

ก็เลยไปคุนหมิง ไปให้เด็กเลี้ยงข้าว


.
.
.

ปล.รูปที่ขึ้น Flickr. ช่วงปั่นถึงจุดชมวิว"นาขั้นกระได" ในพื้นที่เมืองหยวนยาง นอนที่ดอยยี่โต นักท่องเที่ยวเขาให้เครดิตว่าเป็นจุดท่ิิองเที่ยวเพื่อดูภูมิประเทศ"นาขั้นกระได" ที่สวยที่สุดในบรรดาจุดท่องเที่ยวดูนาขั้นกระไดในพื้นที่ของเมืองหยวนหยาง และของจีน

อยู่ตรงนี้ครับ
http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 153813630/

ฉายซ้ำครับ รูปที่อัพขึ้น Flickr. ช่วงปั่นจาก Hekou ถึง Jinping และมุ่งต่อสู่ Yuanyang ไปนอนดูนาขั้นกระไดที่ดอยยี่โต
http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 132632333/

[พิงธรรม์]

สวัสดีตอนสายๆครับท่านลุงและทุกท่าน

ขอบคุณที่ช่วยอัพกระทู้ครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ยังติดตามอยู่นะครับ เข้าไปดูรูปมาแล้ว เส้นทางดิบและเป็นธรรมชาติจริงๆ ครับ

[ลุงเนตร]

..ขอบคุณมากครับ..

[patlung]

UPเพื่อรอท่านเจ้าของกระทู้มาเล่าต่อครับ

[พิงธรรม์]

UPเพื่อรอท่านเจ้าของกระทู้มาเล่าต่อครับ

ถือโิืิอกาสกล่าวคำทักทายถึงทุกท่าน...สวัสดีทุกท่านครับ

ผมเพิ่งกลับจากปั่นโต๋เต๋เส้นทางๆเหนือของบ้านเรา ขาไปจากกรุงเทพมุ่งสู่ด้านตะวันตกสู่แม่สอด ถึงแม่สะเรียง

ขอกลับจากฮอด ใช้เส้นทางลี้เถิน แล้วมุ่งกลับกรุงเทพโดยเลือกเส้นทางชนบทให้มากสุด

สุดประทับใจการปั่นในฤดูฝน ทุกอย่างเขียวสดชื่นไปหมด ปั่นกลางวัน...ยามเที่ยงก็ไม่ร้อน มีเวลาคุยกะชาวบ้านเหลือเฟืิืิอ...ตอนขอชาวบ้านเข้าไปนั่งพักยามฝนตกหนัก

มีอารมณ์สนุกอยากปั่นกลางสายฝน...ก็สุดเพลิน หลังชินกับความชื้นแฺฉะของเสื้อผ้าที่เปียกฝนแล้วนะครับ

ช่วงปั่นก็คิดถึงเพื่อน มีเวลาปั่นช่วงหน้าฝน ลองปั่นให้คุ้นดูเถอะครับ...แล้วจะติดใจ

ครับแล้วจะมานั่งเล่าต่ิอเรื่องปั่นเที่ยวในจีนนะครับ เอาตามความุ่งหมายหลักอยากเขียนชักชวนให้ชวนไปปั่น...ปั่นกลางเต้นท์นอนริมทาง ด้วยเชื่อว่าสุดปลอดภัย ในความรู้สึกของผมนะครับ...ว่าปลอดภัยครับ ถึงอยากชวน

[พิงธรรม์]

(สงสัยจริง...กะโพสชิ้นนี้ ไปเผลอกดโพสที่ตรงไหน...หาไม่เจอ หากเกิดซ้ำ...ใครอ่านเจอที่ตรงอื่น ขออภัย...ผมกดมั่ว)

โพสนี้...เขียนหลังจากไปเยี่ยมกระทู้คุณวุด คนมีบุญคุณเขียนเล่าเที่ยวในจีน จนผมอยากและได้ไป...ไปปั่นในจีน
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 6&t=597811
.
.
.
เลยเขียนแจมเรื่องขอวีซ่าเข้าจีน แต่ฝอยนำตั้งครึ่งหน้า...กว่าเข้าเรื่อง
.
.
.
เพิ่มเติมเรื่องขอวีซ่าเข้าจีนนะครับ

ในช่วงเกืิอบเดือนมานี้...ถึงต้นเดือนตุลาคมที่เขียนโพสนี้นะครับ กระแสข่าวเริ่มไปในทางดี...จีนอาจจะให้คนไทยเข้าเที่ยวจีนโดยไม่ต้องใช้วีซ่า เช่นญี่ปุ่นที่เริ่มเมื่อสองสามเดือนก่อนหน้านี้

แต่ยังไงก็ตาม...การผ่อนผันหรือยกเลิกวีซ่า คงมีข้อจำกัด...ไม่้เหมาะกะพวกเราพวกปั่นเข้าไปเที่ยว การเข้าเที่ยวโดยไม่ใช้วีซ่า...หากมีการผ่อนผันจริง เขาคงให้อยู่เที่ยวได้ไม่กี่วัน เช่นญี่ปุ่นให้แค่ ๑๕ วัน...ไม่พอครับ

พูดถึงภาวะปัจจุบัน ที่การเข้าเที่ยวจีนคงต้องขอวีซ่า

ผมท้าวความเล่าความหลัง ผมหัดปั่นเที่ยว...โดยใช้จักรยาน ด้วยมีแรงจูงใจในปี 2000 หวังปั่นไปเที่ยวโอลิมปิคที่ปักกิ่ง ปักกิ่งได้รับคัดเลือกเป็นประเทศเจ้าภาัพจัดโอลิมปิค ของปี 2008 (เขาคัดเลือกประเทศเจ้าภาพก่อนงานแปดปี เพื่อการเตรียมตัว ผมก็หัดปั่นเที่ยวแต่นั้นมา)

ก่อนปี 2008 การขอวีซ่าเข้าจีน...ง่ายมากครับ จีนอยากได้เงินเข้าประเทศ และผมปี่นเที่ยวจีน...ไปกับคณะกลุ่มไม้ค้ำตะวันครั้งหรือสองครั้ง...ทำวีซ่าเข้าจีน ของ่ายมาก

การกะปั่นเข้าจีนไปปักกิ่งผมเลยชล่าใจ ไปติดต่อทำวีซ่าก่อนถึงวันที่จีนจะเปิดพิธีปักกิ่งโอลิมปิตเกมส์แค่สองเดือนกว่า กะขอปุ๊บไปปั็บประมาณนั้น

แห้วรับประทานครับ ในงวดนั้น จีนประกาศโครมให้ทุกสถานฑูตของจีนทั่วโลกเข้มงวดการออกวีซ่าช่วงก่อนและระหว่างงานโอลิมปิค ืทำนองคัดกรองเกรด...จำกัดจำนวนนักท่องเที่ยวไม่ให้ล้นเมืองปักกิ่งเขา

ผมไปทำวีซ่าช้ากว่าประกาศนี้แค่สองสัปดาห์ เลยไม่ได้ปั่นไปปักกิ่งในครั้งนั้น

นั่งอยู่กะบ้าน...กินน้ำเก็กฺฮวยให้มันหายเก็กซิม อ้าววว...อ่านเจอคุณมุกปั่นไปเที่ยวโอลิมปิค คุณมุกกลับมา...ผมถาม ได้ความคุณมุกโชคดี...ทำวีซ่าเข้าจีนก่ิอนการเข้มงวด

โธ่...

ครับ...หลังจากนั้น จบโอลิมปิค...จีนก็ผ่อนคลายความเข้มงวด ไปขอวีซ่าเข้าจีนได้ง่ายเหมือนเก่า

[พิงธรรม์]

ในส่วนที่เป็นเรื่อง...ขอวีซ่าเข้าจีน

แค่ตรงนี้
.
.
.
ทีนี้เมื่อสี่เดือนที่แล้ว เกิดอยาก...อยากดิกๆ อยากไปจีน...เพราะพรรคพวกบอกให้มาอ่านกระทู้ของคุณวุด กระทู้นี้

อ่านแล้ว...ก็อยากไปยิกๆ

ตายห่า...(อีกแล้วกู)ช่วงที่ไปขอ ไปเจอมาตรการเข้มงวดของสถานฑูตจีนอีกแล้ว ประมาณว่าจีนยุคนี้เป็นประเทศที่มีกะตังค์ซะแล้ว นักท่องเที่ยวขี้หมา...ดูเหมือนจีนไม่อยากได้

นักท่องเที่ยวที่จีนอยากได้ ต้องเป็นพวกจองตั๋วเครื่องบินหรือยานพาหนะในการเดินทาง บุ๊คโรงแรม แล้วเอาหลักฐานพร้อมสำเนาเสตจเม้นท์เงินฝากในธนาคารไปให้เขาดูพร้อมการของวีซ่าครับ เขาถึงจะให้วีซ่าเข้าเมืองจีน

ผมอยากไปจีนยิกๆ...เจอมาตรการนี้ตอนแรกก็มึน

หลายคน...แนะจ้างมืออาชีพ ก็พวกทำทัวร์...ไปทำวีซ่าให้เรา

เสียเหลี่ยมลูกกำนันครับ หากไปจ้างเขาทำ มันโม้ไม่เต็มปาก

ก็ไปทำวีซ่าด้วยตนเอง มีสำเนาเงินฝากที่เขาอยากดูแนบเรื่องขอวีซ่า เงินฝากก็เพิ่งหยิบยืมของเพื่อนใส่ในบัญชี ถ่ายสำเนาเสร็จ...ก็ถอนเงินออก...เอาเงินไปคืนเพื่อน

เอกสารที่ผมทำแนบกับปอร์มขอวีซ่าปรกติของสถานฑูต ก็เป็นจดหมายบอกเขาตามตรง...ว่าจะไปปั่นจักรยาน แนบแผนเดินทางเขียนเป็นรายวัน

ถามผมว่า...เขียนแผนรายวันยังไงล่ะ ไม่รู้จักเส้นทาง...ไม่รู้จักชื่อเมืองซักกะเมือง

โธ่ถัง...มันจะอบากอะไรครับ ผมก็เปิดแผนที่ดูในกูเกิ้ล ไล่ชื่อเมืองไปทีละเมือง...ให้แต่ละเมืองมันห่างกันซักห้าหกสิบกิโลเมตร ก็เป็นการเดินทางแต่ละวัน

ผมมักน้อยขอ ๖๐ วัน ก็เขียนซะ ๕๗ วัน

ยื่นแล้วก็ได้วีซ่า เสียดายแทบตาย...น่าจะขอซะ ๙๐ วันให้รู้แร้วววรู้รอด เพราะปั่นจริงวีซ่า ๖๐ วันก็ไม่พอ

พอไ้ด้วีซ่า...เราจะปั่นไปทางไหน เขาไม่ได้ติด GPS ติดตามตัวเรานี่ครับ ก็ไม่จำเป็นต้องปั่นตามแผนที่เขียนขอ

ครับ...ทำอย่างี้ล่ะครับผม

[พิงธรรม์]

เขียนคุยกะเำื่พื่อน...แล้วติดลมเขียนปนแบบสนุก

เลยขออนุญาตเพื่อน...ขอแปลงบางส่วนของโพสนี้ที่เขียนถึงเพื่อน เอามาแปะตรงนี้ อย่างน้อยตีกินได้อีกวัน
.
.
.
พรรคพวกเขียนมาคุยเรื่องเส้นทางปั่นเที่ยว เวียดนาม ซาปา ว่าจะออกทาง ซำเหนือ
ช่วงด่านนาแมว ไป ซอนลา จากซอนลาไป เดียนเบียน หากระทู้สรุปทริปไม่เจอเลย จึงเขียนมาคุยกันว่า ออกทางด่านนาแมว ควรจะนอนที่ไหน

ข้ามด่านแล้วสามารถปั่นไปถึง เมือง ซอนลา 1วันจะถึงไหม ไม่รู้ว่าจากด่านไป กี่ กม.
จากซอนลา ไปเดียนเบียน 150 กม.1 วันจะถึงไหม ส่วนเดียนเบียนฯไปซาปา ข้อมูลมีเยอพอควรแล้ว

ครับ...ผมตอบสวัสดีถึงเพื่อนที่ถาม

ผมกลับถึงบ้านเมื่อคืนวันอาทิคย์ เริ่มค้นรูปที่ถ่ายช่วงปั่นเส้นทางนี้และแผนที่

เสียดาย...ผมไม่ได้ทำบันทึกการปั่นของทริปนี้เลย จะเปิดดูรูปจากคอมพ์ ก็เพิ่งรู้...เครื่องเปิดซีดีในตัวคอมพ์มันเสีย วันหลังจะหาทางเอารูปมาดูนะครับ

วันนี้...เขียนคุยแบบทวนความจำของตนเอง ไม่มีบันทึกและภาพช่วยเลยครับ

ที่ถาม: ออกทางด่านนาแมว ทางนี้ผมยังไม่มีข้อมุลอะไร อยากทราบว่าเราควรจะนอนที่ไหน
เช้ามาข้ามด่านแล้วสามารถปั่นไปถึง เมือง ซอนลา 1วันจะถึงไหม ไม่รู้ว่าจากด่านไป กี่ กม.

ตอนผมปั่น...ผมปั่นลงมาจากซาปาออกด่านนาแมวนะครับ ผมปั่นช่วงประมาณเดือนมิถุนายนถึงเดือนกรกฏาคม ปี ๒๕๕๒ ความจำและการตอบ...มันจะย้อนทวนทิศทางกับคำถามที่ถามมา



เส้นทางจากด่านนาแมวถึงซอนล่า ค่อนข้างจะเป็นทางราบแบบปั่นขึ้นเหนือจะปั่นหนืด...เพราะมันยกขึ้นไปที่สูง ตอนผมปั่น...มันค่อนข้างไหลลง เพราะปั่นจากเหนือลงใต้



จากด่านนาแมว ใช้เส้นทาง 217 ดูจากแผนที่้เหมือนจะเป็นทางดี แต่เอาจริง...ช่วงที่ผมปั่นเป็นเส้นทางลาดยางขนาดรถสวนต้องวิ่งหลบข้างทางหนึ่งคัน และชำรุดผิวถนนขรุขระ ...ปัจจุบันอาจจะปรับปรุงแล้วนะครับ ช่วงนี้ระยะทาง ๘๕ กิโลเมตร ผ่านหมู่บ้านใหญ่ Quan San พอหาของกินได้ครับ

ปั่นถึงทางแยก...เข้าถนนเส้นเล็กๆหมายเลข 15 ยิ่งเป็นเหมือนถนนเข้าสวนบ้านเรา ทางเล็กแคบมาก...กว้างแค่พอรถยนต์วิ่งได้ แถมไม่ค่อยมีบ้านผู้คน แต่เป็นพื้นที่ป่าไผ่ มองไกลๆ...เห็นป่าไผ่เต็มภูเขาเขียวสวยมาก ชาวบ้านมีอาชีพตัดไผ่ทำอุตสาหกรรมจากไม้ไผ่ มีโรงงานแปรรูปไม้ไผ่เป็นสินค้า...พวกตะเกียบ ตามเส้นทางปั่นนี้เห็นเกือบทั้งวัน



ระยะช่วงปั่นบนถนนสาย 15 จากแผนที่บอก ๖๐ กิโลเมตรครับ ไม่มีร้านค้าริมทางเลย ปั่นจนถึงเมือง Thung Nhuoi น่าจะหาโรงแรมที่พักได้ ตอนผมปั่น...ผมปั่นไม่ถึงเมืองนี้ ขอนอนกับชาวบ้านก่อนถึงสามแยกที่จะไปเมือง HOA BINH

ช่วงจากสามแยก ถึงเมือง SON LA เป็นถนนลาดยางมาตรฐานตลอดสายค่อนข้างราบ...แต่ปั่นหนืดเพราะระดับพื้นที่มันเริ่มขึ้นไปทางเหนือที่สูงกว่า

ตอนผมปั่น...ผมปั่นลงค่อนข้างสบายหลายวันครับ ระยะทางร่วม ๒๐๐ กิโลเมตร ผ่านเมือง...แต่ละเมืองมีโรงแรม

ผมแยกไปใช้เส้นทางลงจากซาปา โดยใช้เส้นทางหมายเลข 279 ข้ามลำน้ำ DA ที่ Pa Uon ยุคผมปั่น...มีเรือรับจ้างพาข้ามแม่น้ำ แต่เห็นเขากำลังสร้างสะำพานใหญ่ข้ามลำน้ำ...ถึงวันนี้คงเสร็จแล้ว ตอนผมปั่น...เส้นทางนี้สุดกันดารไม่เจอหมู่บ้าน วันนั้น...ผมปั่นถึงแม่น้ำและข้ามฟากตอนเย็น แล้วปั่นต่อในกลางคืนกลางแสงจันทร์ ด้วยไม่เจอหมู่บ้านใดที่พอจะมีโรงแรมหรือที่พัก

ยังจำภาพติดตา...พระจันทร์ขึ้นเต็มดวงตอนหัวค่ำบังเหลี่ยมเขา พระจันทร์ทอแสงกระจ่้่าง ท้องนภางามด้วยฟ้าใสไร้เมฆ ทั้งถนนเขาทำใหม่...คงเตรียมรองรับสะพานที่กำลังก่อสร้าง ปั่นสบายยามราตรีในคีนนั้น ด้วยแสงจันทร์ส่องลงถนนเห็นได้ไหล...ไม่ได้นึกกลัวอะไรเลย แต่ถึงวันนี้...ถนนเส้นนี้คงพังไปบ้างแล้วตามกาลและเวลา



ปั่นจนเกือบสามทุ่มครับ...คืนนั้น ถึงเจอบ้านชาวบ้านที่เขาเปิดไฟคุยกัน เลยขอเขานอน

กลายเป็นลูกสาวของเจ้าบ้านที่บอกแม่...บอกแม่ว่าให้ตาแก่นี่นอนเถอะ ส่วนแม่ที่แรกไม่ยอมครับ ตาแก่นี่มาจากที่ไหน...กลางค่ำกลางคืนมาขอนอน คืนนั้นผมนอนเมื่อยขบทั้งตัวเพราะมันเกร็ง ลูกสาวเจ้าบ้านดันยังสาว...เพิ่งแต่งงาน แุถมสามีเพิ่งกลับมา้เยี่ยมจากการทำงานในเมือง

เขาจัดที่นอนให้ผมนอนในที่นอนที่อยู่ติดกะเตียงผัวเมียหนุ่มสาวที่อาทิตย์นึงกลับบ้านมาทีนึง โฮ้ยยยย...มันกวนผมทั้งคืน ม่านที่บังตา...มันไม่กันเสียง

จากซอนลา ผมไม่เคยปั่นเข้าเดียนเบียนฟู

อย่างที่เล่าข้างบน...ปั่นลงมาจากซาปาด้วยเส้นทางที่ข้ามลำน้ำที่ Pa Uon ทั้งผมปั่นจากซาปาจนออกด่านนาแมว ปั่นแบบโต๋เต๋ ผมน่าจะปั่นได้แค่วันละำไม่เกิน ๕๐ หรือ ๖๐ กิโลเมตร

ทั้งนี้ดูจากแผนที่ ระยะทางจาก SON LA ถึง เดียนเบียฟู ระยะทาง ๑๖๐ กิโลเมตร จะปั่นให้จบในหนึ่งวัน ท่าจะโหดเอาเรื่อง...เพราะพื้นที่เริ่มล้ิอมรอบด้วยภูเขาแล้ว



ขาดตกหล่นส่วนใด ขออภัยด้วยนะครับ

จารึก

ปล. ปั่่นเที่ยวทริปนี้...สมัยยังหนุ่มครับ 555 http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 22&start=0.

[พิงธรรม์]

สวัสดีครับ

อีกไม่ถึงเดือนผมก็ต้องปั่นยาวไปกับทริปคนเกษียณชวนปั่น ตามที่ชวนปั่นรอบตะเข็บเมืองไทยนานสี่เดือน ตามกระทู้ชวนปั่น
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=767764

นึกถึงเรื่องเล่าปั่นเที่ยวในจีน...ที่ทำค้างไว้

เพิ่งคิดได้...ผมขอก้อบปี้จดหมายที่ผมเขียนถึงเฮียสือพรรคพวกปั่นมาแปะไว้แบบยอมแก้ผ้าเอาตัวรอด เผื่อท่านที่สนใจในเส้นทาง...เช็คเส้นทางปั่นได้จากกูเกิ้ลนะครับ ผมเขียนย่อประกอบเอ่ยชื่อเมืองที่ปั่นผ่านพอจะช่วยในการเปิดดูรูปได้พอควร

ขอบคุณครับ





[quote]สวัสดีเฮียสือที่คิดถึง

ผมส่งลิ้งค์รูปช่วงที่ผมปั่นผ่านลาวสี่ห้าวัน เข้าเที่ยวเวียดนามเหนือด้านตะวันออกหนึ่งเดือน ก่อนเที่ยวยูนนานได้เกือบสองเดือน

หากเฮียสือ...มีเวลาว่าง เปิดดูรูปผมทำเรียงตามลำดับการปั่น ผมเขียนเรื่องย่อพอได้รู้ครับว่าแต่ละช่วงปั่นไปไหน เจออะไรที่ผมประทับใจเป็นพิเศษ

เรื่องรูป ถ่ายรูปมาเกือบห้าพันรูป แต่้เพิ่งคัดรูปเป็นบางส่วนอัพเก็บไว้ใน Flickr.
http://www.flickr.com/photos/98209722@N07/sets

แต่เำืพื่อให้เปิดดูรูปประกอบเป็นตอนๆ ผมแ่บ่งเป็นชุดๆทำสารบัญเรียงเรื่อง รูปจะเรียงตามหัวข้อ เลือกเปิดตามลำดับการเดินทางได้ ดังนี้


หนึ่ง...ปั่นในลาว ๖ วัน และเวียดนามหนึ่งเดือน

มีรูปสามชุด
http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 130029919/
http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 368500061/
http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 196279743/

สอง...รูปที่ปั่นในจีน
http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 132632333/
เป็นรูปช่วงปั่นจากด่านเหอโค่วไปจินพิ้งและเที่ยวในจินผิ้ง

http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 153813630/ ปั่นต่อถึงหยวนหยาง เจอนักศึกษาจากคุนหมิง เธอชวนผมให้ไปเยี่ยมเธอที่คุนหมิง ผมก็ไปจนเจอ ที่หยวนหยาง...ไปดูนาขั้นบันไดที่ตำบลโตยิซึ แล้วปั่นต่อถึงเมืองเจียนชุ่ย

http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 166805500/
http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 148316511/
ทั้งสองชุด เที่ยวเจียนชุ่ยคนเดียววันแรก

http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 155980222/
เป็นรูปชุดที่ เที่ยวเจียนชุ่ยวันที่สอง โดยได้เจอดีตนักศึกษาปริญญาโทชาวจีน ชื่อมาลู่ เรียนจบจากมอบูรพาบางแสน ผมไปเจอโดยบังเอิญ...แล้วให้เธอพาเที่ยวเมืองเก่าในเจียนชุ่ยครึ่งวัน

http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 888378210/
เป็นรูปชุดปั่นไปเมืองลูกู ซึ่งมีทะเลสาปสวยมาก ช่วงที่ผมปั่นไปเที่ยว...เห็นแต่หมอก และฟ้ามืดแบบฝนตกทั้งวัน ที่เห็นว่าสวยพูดตามรูปที่เขาแปะให้ดู

http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 888286342/
ชุดนี้พักเที่ยวในเมืองลิเจียง พักครั้งที่หนึ่งก่อนต้องวนกลับมาพักอีกครั้ง พักกลับนักศึกษานักปั่นชาวจีน เขาพาเที่ยวลิเจียงหนึ่งวัน พักด้วยกันในห้องเดียวกันสองคืน

http://www.flickr.com/photos/98209722@N ... 703067833/
เป็นชุดที่ปั่นจากลี่้เจียง ตามแผนจะปั่นไปข้ามแม่น้ำจินช่าที่เมืองต้าจู เพื่อจะำไปแชงกริ-ล่า แต่หาเรือไม่ได้ ต้องปั่นกลับลี่้เจียง แต่ก็คุ้มที่ได้ปั่นในโครตของถนนที่เขาทำผ่านแหล่งท่องเที่ยวระดับเอห้าตัว

คงจะสนุกในการอ่านและดูรูปนะครับ

ด้วยความคิดถึง

จารึก[/quote][/color]

[พิงธรรม์]

ช่วงนี้...ผมยังปั่นกับคณะคนเกษียณชวนปั่นครับ กว่าจะจบก็ปลายเดือนมีนาคม ๕๗

ในส่วนเรื่องเล่า"ปั่นเที่ยวจีน" ที่ประสบการณ์ตรงของผม...ปั่นจนผมรู้สึกความสงบถึงซึ่งนิพพาน ในความหมายที่ได้อ่านจากคำสอนของพระที่ผมนับถือ ให้เราคนกินข้าวเย็นกล้าใช้คำ"นิพพาน" ในภาวะใดที่ร่างกายไม่ทุรน หัวอกหัวใจไม่ทุกข์ร้อน

ผมตั้งใจจะเขียนเล่าให้เพื่อนฝูงที่สนับสนุนเชียร์กันมาตลอด บอกทำนองเขียนเถอะ ไปเที่ยวที่ไหนก็เขียนเล่ากันฟัง

ก็พยายามยามทำครับ ด้วยความชอบของตัวเองเป็นที่ตั้ง...ชอบหัดเขียน

ครับ...เรื่องปั่นเที่ยวจีนนี้ก็ได้เขียนแล้ว แต่ส่งให้เพื่อน เพื่อนก็ส่งเสริมให้ได้โอกาสเสนอต่อบก.สารสองล้อ ของสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย เพื่อนส่งข่าวมาให้ผมทราบว่าได้ลงพิมพ์แล้วนับแต่ฉบับเดือนพฤศจิกายน ปีที่แล้ว ถึงวันนี้...ก็ลงพิมพ์เป็นฉบับที่สามแล้ว โดยสารสองล้อที่ว่านี้...เขาพิมพ์เดือนละเล่ม

ผมจึงขอแจ้งมายังกองเชียร์เพื่อนฝูงที่เชียร์ผมเขียน เปิดอ่านแบบสารอีเลคโทรนิคส์ก็สะดวกครับ

http://issuu.com/tcha/docs/jan2014?e=2632147/6455128

แหล่งหลักที่หาสารสองล้อได้: http://thaicycling.com/tcha/

การหาอ่านเล่มย้อนหลังก็คงได้ (หากที่ผมทำลิ้งค์ไม่ผิดพลาดทางเทคนิคนะครับ)

[พิงธรรม์]

สวัสดีครับ

ขออภัย ทิ้งกระทู้เป็นปี เพิ่งกลับจากไปปั่นกับคณะ"คนเกษียณชวนปั่น" ชวนปั่นปีละครั้ง ครั้งที่ห้าแล้วล่ะครับ

ช่วงที่ปั่นกัน มีหลายท่านบอกอยากอ่านเรื่องเล่า "ปั่นเที่ยวจีน" ที่ผมออกปาก "ปั่นได้ลุถึงนิพพาน" เพราะความสงบจากการปั่นในเส้นทางสวย สงบไปทุกอย่าง

เรื่องเล่าเที่ยวจีน ที่ส่งเพื่อนพิมพ์ วารสารรายเดือน "สารสองล้อ" เขาแจกฟรี วางไว้ตามร้านขายจักรยาน หรือไม่ก็เปิดอ่านด้วยอีบุ้คส์
http://issuu.com/tcha/docs

เรื่องเล่าของผม เขาเริ่มลงแต่ พฤศจิกายน ๒๕๕๖ ผมปั่นเที่ยวห้าสิบกว่าวัน เล่าไปสิบกว่าฉบับ...ปีกว่าแล้ว ยังเล่าได้แค่สิบกว่าวัน ของการเดินทาง

ช่วงแรก นึกว่าจะเขียนแบบสรุป จบในสองสามฉบับ
ภายหลัง...ปรับแนว เอาแบบวิถีและวิธีการเที่ยว

เลยเขียนลากยาว หากเขายังลงต่อ อีกสองปีคงจบเรื่องนี้

ฉบับเดือนพฤศจิกายน ๕๖ ผมเปิดกดทำลิ้งค์ (เผื่อพรรคพวกที่บอกให้แปะ ....เฮียสือ ติดขัดเปิดอ่านไม่ได้ บอกมาด้วย นะขอรับ)
http://issuu.com/tcha/docs/thaicycling_nov2013/31?e=0

[พิงธรรม์]

ตอบคำถาม ของเพื่อนเกี่ยวกับชื่อ"กระทู้นี้"

โดยขอตัดแปะ ส่วนหนึ่งของ ท่อน"ออกแขก" จะเขียนเรื่องเล่า ส่งเพื่อนพิมพ์...

"....ครับยังจำฝังใจและประทับใจ

ในทริปหัดปั่นเที่ยวครั้ง ครั้งกระนู้นนนน ยังไม่ลืม

แถมจบปั่นเที่ยวครั้งแรก เกิดติดลม ติดใจปั่นเที่ยวต่อเนื่องนานถึงวันนี้ นับนิ้วมือกว่าสิบปีแล้ว

นับตนเป็นคนโชคดีเจอความสุขในความสงบ ของชีวิตอย่างที่อยาก อยากจะเป็น ก็ได้มาจากการปั่นจักรยานเที่ยว

หนุ่มๆใจเคยร้อน นั่งนอนในเมืองใหญ่ไม่สงบ ทำงาน ใจมันก็ไม่สงบ มันรู้สึกทุกข์และทรมาน ฝืนดำรงตนไปวันๆ หาทางสงบอยู่หลายทาง

เคยเข้าวัดอย่างจริงจังและมุ่งมั่น

เข้าวัดดูเหมือนเย็น แต่ใจมันยัง ยังมีกรอบขอบเขตขัง ทั้งขังกาย

ด้วยวัดดี เราพึงรู้และพึงทำ คนนอนวัดหวังพึ่งธรรม พึงทำถึงความสำรวม ซึ่งมันไม่ตรงจริตเรา ที่เป็นคนออกไฮเปอร์ "
.
.
.
ปั่นเดี่ยวเที่ยว นอนคนเดียวริมทางปั่น

บรรลุความสงบ ความสงัด กายไม่โดนขัง ใจไม่ต้องเหนี่ยวนำ

มันสงบรำงับของมันเอง

พอฝึกกายฝึกใจได้เข้าที่ มันสงบรำงับไปทันที ด้วยวิถีปั่นเดี่ยวเที่ยวคนเดียว ไปแบบนี้

กลับถึงบ้าน ดีใจถึงขั้นออกปากบอกผองเพื่อน ปั่นได้ลุถึงความเย็น

คนโบราณในอินเดียว่าได้ถึงซึ่งนิพพาน หากจะแปลเอาความนิพพานว่ามันเย็น อะไรที่เย็นลง อินเดียโบราณว่านิพพาน ถ่านติดไฟในเตา ชักออกมาให้ดับลง คำอินเดียโบราณก็บอกว่า”ถ่านมันนิพพาน มือจับได้”

บ้านเรายกคำนี้ซะสูงเกิน เกินความหมายของอินเดียที่ว่าเย็น พอชาวบ้านอย่างเรา บอกปั่นได้ลุถึงนิพพาน เพื่อนมองหน้า”ว่ามันบ้า”

ครับก็พูดซ้ำเขียนบอกกันอีกที ปั่นได้ลุถึงความเย็น เย็นสงบ ใจและกายอย่างแท้จริง ถึงนับเราคนโชคดี เจอนิพพาน กายและใจเย็นจากการปั่น..."