รวมตัวกันหน้าร้านซุปเปอร์ เวลาประมาณ 6 โมงเช้า สมาชิกทั้งหมด 7 ตัว เอ้ยคนครับ
จากนั้นก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงครับ ปั่นเลย ครับ ตามแบบฉบับมือใหม่ ซิงๆ อากาศกะลังดีครับ
ถึงจะมือใหม่ เรื่องปั่นไม่เท่าไร แต่ถ้าเจอกล้อง สู้ตายครับ
ยังปั่นไปเรื่อยๆครับ มือใหม่จริงๆ เต่าวิ่งแซงไปเป็นฝูงเลยครับ ดีเต่ามันไม่หมั่นใส้ กัดล้อพวกเรา เอิ๊กๆ
ปั่นไปเรื่อย ผ่านไป ชั่วโมงกว่า ถึงสถานที่ศักดิื์สิทธิ์ ศาลเจ้าหลวงเตี่ย เลยแวะสักการะ และถ่ายรูปเป็นที่ระทึกไว้ (ระยะทางปั่นมา 14 กิโล ปั่นเป็นชั่วโมงครับ เก่งไหม อิอิ)
................
................
................
................
จากนั้นก็ปั่นต่อครับ คราวนี้ไม่มัวถ่ายรูปแล้ว เพราะใช้เวลาไปมากเมื่อช่วงขึ้นเขาหลวงเตี่ย มาพักถ่ายรูปอีกทีก็ อ่างเก็บน้ำประแสร์ รวมระยะทางมาได้ 40 กิโลแล้วครับ
เหนือยแค่ไหนไม่เป็นไร ถ้าถ่ายรูป บอกแล้ว ว่าสู้ตาย
แอ๊กกันเข้าไป
นี่รถผมครับ แฮ่ะๆ ธรรมดาๆ ไม่แพง แต่หนัก (เอิ๊กๆ) อ้อ.. ไม่ได้ขายนะครับแค่อยากโชว์ ว่านี่แหละ รถถีบของผม ยังไม่มีตังซื้อ บาร์เอนใส่ครับ ใครมีเหลือๆ เอามาแบ่งผมก็ดีครับ ฮุฮุ
แล้วพวกเราก็เริ่มเอาจริงครับ เพราะมันสายมากแล้ว แดดเริ่มแรง ปั่นไปอีกพักใหญ่ ก็มาถึงครับ
(ถึงร้านขายของชำนะครับฮ่ะๆ แวะกินสปอร์นเซอร์ครับ หามานาน
)
และแล้วก็ถึง จริงๆ ระยะทางประมาณ 62 กิโลเมตร เวลาที่เราทำ ได้ทำลายสถิติทุกรายการ เย้ๆ ใช้เวลาไปประมาณ 4 ชม. ครับ เก่งไหม เอิ๊กๆ พอๆกะเดินเลยมั้ง
ใครไม่ถ่าย เราสองคนถ่าย อิอิ สู้ตายอยู่แล้วถ้าเจอกล้อง (ไม่ได้โม้
)
............จากนั้น พวกเราก็พากันไปกิน ครับ ทุกอย่างที่ขวางหน้า เราเลยไม่มีรูปตอนช่วงชุลมุลมาอวด
กินข้าว อัดยาเส้น เสร็จเรียบร้อย พวกเราก็ ไปต่อครับ (ไปใหนเนี่ย
)เปลี่ยนชุดครับ ปั่นเสร็จเราเดินป่า ต่อครับ แต่ยังไงซะ เราก็ต้องทำสิ่งที่เราสู้ตายเสมอ คือ ถ่ายรูปครับ
ลุยครับ
อย่าลืมๆถ่ายรูป
เดินวิ่งแล้ว เรากลัวไม่ครบครับ ว่ายน้ำด้วยเลย (หายไป1คน พี่แกว่ายน้ำไม่เป็น เลยต้องเป็นตากล้อง
)
เล่นน้ำเสร็จก็ขึ้นมาพัก เพื่อรอแดดร่มลมตก จะได้ปั่นกลับ
.............................................................
และแล้วก็ถึงเวลาครับ แดดร่มลมตก ฟ้าฝนเป็นใจ ฝนก็ตก แต่ไม่กลับไม่ได้เพรามันบ่าย 4 ดมงเย็นแล้วครับ ก๊ากๆ
อาศัยจังหวะ ฝนซา
ไปไม่รอด ฝนตกหนัก หมดอาลัยตายอยาก บ้านใครก็ไม่รู้ แต่ก็ต้องขอขอบพระคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ สำหรับที่พักพิง
ในที่สุดแล้วพวกเราก็ปั่นกลับจนถึงบ้าน ในเวลาประมาณ สองทุ่ม ด้วยอาการสะบักสะบอม เละ ทั้งรถทั้งคน แต่เช้าวันรุ่งขึ้น ก็มาทำงานกันได้ทุกคนครับ เย่
